Een wandeling rondom de Veluwe van Wageningen naar Otterlo

Mijn vooralsnog vooral winters getinte wandeling rondom de Veluwe leidde vandaag vanaf de Wageningse Berg naar Otterlo, zeg maar de zuidwestelijke punt van het uitgebreide Gelderse natuurgebied.

Etappe 10 Wageningse Berg – Wageningen (volgens routebeschrijving 2km)

Op zaterdag 9 februari was ik zuidelijk van Oranje Nassau’s Oord geëindigd op de N225 tussen Renkum en Wageningen. Vanochtend de auto gratis geparkeerd bij P+R Ede-Wageningen en met Breng bus 52 naar Wageningen gereden.

De Wageningsde Berg zelf is de zuidkaap van jawel 42 meter hoogte en vormt het zuidelijkste puntje van de Veluwe, direct aan de Nederrijn. In mijn tienerjaren lag er een voetbalstadion, maar dat is sinds 1992 niet meer in gebruik. Het in 1954 gebouwde  op de plek van het in 1874 gebouwde, maar in 1910 door blikseminslag verloren hotel De Wageningsche Berg is gesloopt en wordt geheel nieuw opgetrokken om eind 2013 open te gaan. Nu staat alleen het betonnen karkas er. Leuker klinkt dan het alweer 15 jarig bestaan van wijngaard De Wageningse Berg.

Etappe 11 Wageningen – Ede (volgens routebeschrijving 10km)

De uit 2010 stammende routebeschrijving laat je hier dolen, omdat het hotel met omliggende paden afgesloten zijn. Het Elfbergenpad op p.84 van de routebeschrijving is niet te vinden. Als goedmaker ben ik door het in de route niet opgenomen Arboretum Belmonte gewandeld. De Bzz-halte was grappig. Noordwaarts en in lijn met de rest van de rondwandeling vooral langs bebouwde kommen. Dus hier langs Wageningen omhoog langs Landgoed De Dorskamp en een bungalowpark. De beschrijvingen op p.85 rond de Oude Zoomweg laten me opnieuw de mist ingaan. Met de kaart weet ik Via Bennekom de aansluiting weer te vinden. Er wordt behoorlijk gekpapt in de Ede bossen en veel routemarkeringspaaltjes liggen naast de weg of zijn verdwenen. Verderop in De Bavinck gaat het weer mis. Ik kom veel te zuidelijk uit en moet het op richtinggevoel en kaart doen. Het kost kilometers extra via het viaduct onder de A12 door en terug langs het spoor om bij het voormalige ENKA terrein uit te komen. Daar verrijst nu een nieuwe woon- en werkwijk Op Enka. Veel kavels zijn nog onbebouwd. Gevels van de oude fabriekspanden en 2 schoorstenen zijn blijven staan, goed voor wat foto’s.

Bij de oversteek van de spoorlijn Arnhem-Utrecht eindigt deze etappe, op loopafstand (natuurlijk) van NS Station Ede-Wageningen.

Etappe 12 Ede – Lunteren (volgens routebeschrijving 14km)

Aan de overzijde wacht De Sysselt. Ook hier veel houtkap, zodat aanwijzingen als ‘ga om de dode boom heen’ niet briljant (meer) zijn. Bij het (voormalige) kazernecomplex Ede-Oost een omtrekkende beweging, terwijl in de bossen luid hoorbaar een militair getrainde sportinstructeur zijn zaterdagmorgen loopgroep afblaft. De Ginkelse heide van de Drieberg, waar ook grafheuvels te vinden zijn. Net voorbij het heideveld is het Edesche Bos, waar de N304 naar Apeldoorn wordt gekruist en je langs het spoor van de Valleilijn wandelt.


In de Doesburgerbuurt ten noorden van Ede draait de Doesburgermolen op volle toeren. Het is een van de oudste molens in ons land. En zoek je brommeronderdelen, kun je even verderop bij Aart Brouwer terecht. De route gaat met een grote boog weer terug naar de Veluwe zelf, langs de Galgenberg en het 19e eeuwse Luntersche Buurtbos met uitkijktoren De Koepel tot de oostrand van Lunteren, waar deze etappe dichtbij het station eindigt.

Etappe 13 Lunteren – Otterlo (volgens routebeschrijving 14,5km)

Haaks rechtsaf opnieuw het Luntersche Buurtbos in langs de flanken van de Goudsberg, over de Lindeboomseweg met één van de middelpunten van Nederland. Wat vroeger de Hooge Berg heette is nu een diepe vlakke kuil van een voormalige zandafgraving. De routebeschrijving is weer creatief, maar met de kaart lukt het om redelijk recht door de groeve te manoeuvreren. Dan het Wekeromse Zand met bos, heide en een zandverstuiving. Het routeboekje is ook hier ingehaald door de tijd, waarin houtkap de zandverstuiving juist moet stimuleren. Aanwijzingen over de bosrand volgen doen er niet toe. Beter was het consequent volgen van de roodgele markeringen. En dan een uitermate saai stuk van 2,8km over asfaltwegen met juist rechts van je bossen. Het is het één van de minst leuke stukken van de rondwandeling tot nu toe. En of het niet op kon, klopte de aanwijzing om vanaf de Roekelse Bosweg het eerste pad rechtsaf naar Het Mussennest te nemen niet. Geen Mussennest te zien, en dus heb ik de kaart gevolgd. Die bleek niet goed ingetekend, waardoor ik langs de afrastering van  ‘s Heeren Loo enkele kilometers te zuidelijk op de Koeweg uitkwam en de beloofde 1,5km terug naaar Otterlo dus veel meer was, en ik enkele minuten te laat bij de bushalte Rotonde in Otterlo aankwam. Busdienst 108 heeft op zaterdag een uursdienst. Anders dan op de kaart is aangegeven, is niet het Mosselse Pad in Otterlo de enige bushalte, maar moet je juist voor de doorgaande lijnen naar Apeldoorn, Arnhem en Ede verderop aan weerszijden van de rotonde zijn.


De Gulf aan de rotonde verkocht warme koffie met koek en dat was om de 50min wachten te overbruggen een goede start. Al met al 7u50min onderweg, waarvan 7u18min gewandeld over niet 40, maar 47,41km. Mocht je deze etappes ook willen lopen, neem dan een gedetailleerde kaart mee en wees kritisch op het routeboekje. En mocht je denken, dat ik alleen maar heb lopen mopperen, wees gerust. Het was de hele dag droog. Ik heb vlot kunnen lopen en weer veel moois op de Veluwe gezien.