Nicoline Mulder – Value-based project Management

Value-based projectmanagementNicoline Mulder presenteerde de kernboodschap van Value-Based Project Management tijdens het Projectmanagement Congres 2012 van IPMA-NL. Voor mij de prikkel om na het verschijnen in december het gelijknamige boek te bestellen en door te worstelen. De door Nicoline aanbevolen leesroute is eerst het voorwoord, dan de reflectie op het onderzoek in hoofdstuk 10, bijlage L Guideline Value-Based Proect Management en pas daarna de rest om de contouren van de puzzel eerst te hebben staan. Mulder heeft in haar onderzoek een ontwerpstudie gemaakt op basis van veel literatuur uit de werkvelden algemeen management en projectmanagement. Veel grote, met vaagheid en onzekerheid omgeven projecten mislukken, zo klinkt ook hier de beschouwing van het brandende platform. Toepassen van templates en best practices aanpakken, laat staan een one-size-fits-all methode volstaat dan niet. Er is zoveel chaos, maar ook orde in die chaos te schetsen? Mulder vindt het antwoord in het door professor Ralph Stacey gepropageerde complexiteitsdenken. Een systeem, bijvoorbeeld een project, acteert daarbij als autonoom als geheel, maar is op zichzelf ook geïntegreerd in een groter geheel. Ze biedt een ontwerp voor het vergroten van projectsucces met drie hoofdingrediënten: chaordisch systeemdenken, projectsuccesfactoren afgeleid uit de praktijk en moderne managementconcepten.

Geholpen door het filmscript van Ocean’s Eleven, waarin 11 specialisten elkaar, maar nooit allemaal tegelijk helpen een onmogelijke opdracht succesvol te volbrengen, heeft de auteur het ontwerp vormgegeven uit 11 met elkaar samenhangende interventies (Project’s Eleven), beschreven met CIMO-logica. Als je bij Chaordische projecten C interventie I toepast leidt mechanisme M tot outcome O. In totaal 22 mechanismen zijn gegroepeerd in een integraal theoretisch kader. De onderlinge verbondenheid van de mechanismen kan leiden tot een hoger niveau van reflectie, gedrag en culturele en sociale aspecten van het project. Het project groeit in volwassenheid. De interne werking en de plek in het grotere geheel zijn hierbij belangrijk. En dus zie je aspecten als gedeelde waarden, het hogere projectdoel, visie, transformationeel leiderschap, creativiteit, gebruikersparticipatie en passende resultaatgerichtheid, geïsoleerd beschouwd stuk voor stuk open deuren, nu in samenhang wel een hefboomwerking hebben om orde te scheppen in de chaos en projectsucces te bewerkstelligen. De praktische toepassing is in beperkte kring, bekenden uit het sociale netwerk van de auteur, gedurende korte tijd getoetst. Zowel het model als de praktische werkbaarheid bieden genoeg suggesties voor verder onderzoek.

De vele in-line literatuurverwijzingen en herhalingen van concepten en theoretische grondslagen in het boek doen de leesbaarheid voor een ‘gelegenheidslezer’ geen goed. Zelf heb ik me nog meer gestoord aan een gebrekkige eindredactie. Opvallend veel spelfouten en ellenlange zinnen die een onbegrijpelijke brij vormen. Wat dacht je van: “Een reden voor projectwerkers om zichzelf te gaan organiseren is het voorkomen dat een idee in een vroeg stadium sneuvelt door het presenteren van onvoltooid werk doordat het valt buiten de kernactiviteiten van de organisatie en daardoor geen kans krijgt , doordat het gelanceerd moet worden in een omgeving waarin het topmanagement zich oncomfortabel voelt met de technologie en producten, of omdat het niet is toegestaan te opereren op ander gebieden gebieden dan dat van je eigen functie.”  (p.144)

Verwacht in een ontwerpstudie géén kant-en-klare oplossingen, templates of 10-stappenplannen voor instant succes. Het boek biedt ingrediënten om wat waardevols van je project te maken en vereist tegelijkertijd een geëngageerde rol van de projectmanager.

Ik las het 343 pagina’s tellende proefschrift. In februari verschijnt ‘het boek’ bij managementboek.nl inclusief een boekevent op 28 maart bij Seats2Meet samen met promotor Matthieu WeggemanStan Boshouwers en René Duifhuizen (de projectleider van De nieuwe Nijmeegse Stadsbrug).

Over de auteur

Nicoline Mulder is geboren op 8 augustus 1967 in Arnhem. Na haar VWO studeerde ze Technische Bedrijfskunde aan de Technische Universiteit Eindhoven. Ze studeerde in 1992 af bij de vakgroep Technologie en Arbeid op het onderwerp prestatiebeoordeling. In 1999 studeerde ze af bij de Open Universiteit na een studie Arbeids- en organisatiepyschologie op het onderwerp feedback tijdens trainingssituaties. Sinds haar afstuderen heeft Nicoline aan de TU/e gewerkt als trainer/-adviseur en sinds 2001 als zelfstandig organisatieadviseur. Ze publiceerde eerder onder meer De kleine prinses, Help, ik heb een opdrachtgever!, WILLEM, de glossy voor projectmanagers en opdrachtgevers en Hun zien het verkeerd. Van 2007 tot eind 2012 werkte ze aan een promotieonderzoek, waarvan het proefschrift Value-based Project Management het resultaat is.