Delerium – Epiphany

      No Comments on Delerium – Epiphany

delereium epiphanyDe bespreking van Delerium‘s Music Box Opera (2012) leidde tot de ontdekking van het live concert DVD Epiphany, dat deels op Youtube was gezet. De concertopname dateert van oktober 2008 en is in Nightclub 9:30 in Washington DC, Atlanta, West Palm Beach en het Canadese Montréal gemaakt. Zangeressen Kristy Thirsk en Leigh Nash (Sixpence None The Richer, Fauxliage), toetsenist en creatieveling Bill Leeb plus Sean Ashby (gitaaar, ook bij Sarah McLachlan), Ashwin Sood (drums, ex-echtgenoot en drummer van McLachlan) en Brian Minato (bas, ook die van McLachLan).

De concertopname is in stereo en 5.1 surround mix te beluisteren. De 5.1 mix klinkt warm, maar de opnames werden duidelijk niet gemaakt om de kanaalscheiding optimaal te benutten. Ook het gebruik van visuele effecten in de montage (mozaïeken, spiegels, mix met beelden uit videoclips) doen niet echt professioneel aan. Het live uitvoeren van typische studiomuziek of grotendeels op computers gecomponeerde mmuziek is uitdagend, maar dat gaat de band goed af. De samenzang tussen Kristy Thirsk en Leigh Nash pakt ook goed uit. Wel komt een flink deel van de loops uit de sequencer, in plaats van additionele toetsenisten in te zetten.

De speellijst met tussen haakjes de originele albumnamen, waarop de liedjes staan is:

1. Angelicus (Nuages du Monde): gebruikt als aanloop naar het concert. Je ziet de zangeressen zich optutten.
2. Love (Chimera): electronica loops als intro. goed gespeeld. Beide dames introduceren zich overtuigend.
3. After All (Chimera): de loops komen hier de sequencer. Kristy pakt hier de leadzang.
4. Terra Firma (Poem): Kristy benut haar looks om de world music live lekker neer te zetten.
5. Innocente (Poem): Leigh Nash moet eerst tegen de percussie uit de drumcomputer zingen en krijgt pas halverwege versterking van Ashwin Sood.
6. Self-Saboteur (Nuages du Monde): qua uitvoering één van de betere nummers. Waar Nash wat stijfjes achter haar microfoon blijft staan, pakt de wulpse Kristy hier weer de hoofdrol.
7. The Way You Want It To Be (Nuages du Monde): volgens Leigh Nash haar favoriet. Netjes uitgevoerd.
8. Twilight (Karma): een hinderlijke verfilming van het uitpakken van geluidsapparatuur en kijk-mij-eens-kwebbelen-voor-het-concert. Dergelijke beelden horen thuis in een behind the scenes film, niet als concert registratie en al helemaal niet halverwege. Shawn Ashby is hier (niet in beeld) wel ‘los’ op zijn gitaar.
9. Flowers Become Screens (Semantic Spaces): dit is een rock outfit, dat vraagt om een rechtsdraaiende beweging aan je volumeknop. De galmen van Kristy en de zang van Leigh doen het samen prima.
10. Silence (Karma) met de gregoriaanse ‘gloria in excelcis deo’ galmen als intro zingt Leigh Nash de partijen die in de originele hitversie door Sarah McLachlan werden gezongen. Voor de gelegenheid is ook een derde zangeres opgetrommeld. Akoestisch gitaarspel is prima, evenals de geluidsmix verdeeld over je surround set.
11. Incantation (Semantic Spaces): deze toegift leunt bij de intro behoorlijk op up-tempo percussie uit de doos. Met een lekkere baslijn en opzwepend rhythm guitar spel, slechts verstoord door de psychedelische visual effects  kun je je alleen maar verbazen over de lauwheid van het publiek ter plekke. Hier in Nederland zou men volledig uit het dak gaan.
12. Forgotten Worlds (Karma): gebruikt om de aftiteling en credits te doen. Jammer, zo is opnieuw een liedje misbruikt voor wat prima buiten de concertregistratie om geregeld had kunnen worden.

Als extraatje is een 23 minuten tellende Delerius film meegebrand over de historie en inspiratie voor de band, plus interactie met fans. 12 songs is voor een concert DVD aan de magere kant. De achtergrond is, dat Delerium’s platenmaatschappij Nettwerk geen interesse of financiën had voor een DVD productie. MVD had dat wel, maar wilde slechts 10 songs publiceren. Leeb heeft het tot een dozijn weten uit te bouwen.

Enhanced by Zemanta