Schiller – Sonne

      4 Comments on Schiller – Sonne

Voor de opvolger van Atemlos (2010) zocht de Duitse Christopher von Deylen alias Schiller inspiratie in de zon. Hij vroeg zijn vrienden op Twitter en Facebook foto’s van de zon toe te sturen, liet zijn gedachten over de 1.000+ toegezonden kiekjes gaan en kwam de studio uit met een dubbelalbum Sonne en genoeg materiaal om ook weer live te gaan touren. Sonne werd opgenomen op diverse plekken in de wereld, deels vanwege de weer vele muzikale gasten op dit zelfgeproduceerde multimediaproduct. Sonne is namelijk verkrijgbaar als:

Ik had zelf in de voorverkoop in augustus al de Limited Super editie via Amazon.de besteld en bespreek de verschillende schijven voor je.

CD 1

Na het gebruikelijke Wilkommen in de nieuwe wereld van Schiller en de gemoedelijke oproep vooral luisterend te genieten van al het fraais is Solaris de eerste mid-tempo ambient track in de vertrouwde Schiller-mood. Een viool-partij (hoewel uit de doos) sleept je door dit nummer en mee naar Kon-Tiki. Het samenspel op synths en electronische drumkits zal het tijdens de 2012 live tour zeker goed gaan doen. Na dit tweeluik ben je alweer ruim 8 minuten verderop als de 5:36 van Revelation in gaan. Wat trager,maar hier geven de deep bass sounds je speakerset ervan langs.
De titeltrack en op 21 september als single en videoclip voorziene Sonne, heeft de tekst en zang te danken aan der Graf van Unheilig. Volgens eigen zeggen was de inspiratie supersnel geregeld. Een heerlijke mid-tempo track, dat wel dicht tegen europop aan zit. In de instrumental Mitternacht (even geen zon te zien) nemen 80’s synth sounds je mee in een ambient sfeertrack, waarna zo’n typische Cliff Hewitt ritme op drums het minutenlang kan volhouden. Denk je te dromen, verschijnt Hallucinating Beauty in het display. De Noorse zangeres Kate Havnevik is weer van de partij. Je hoort haar ook op Velvet Aeroplane en Oasis. Nu eerst ruim 7 minuten op dreef. Zet de speakers niet te hard, de track kent weer momenten dat de percussie en synths ingrijpen met zware sounds om je bij de les te houden. Een haast onbenullig orgelgeluidje voert de basismelodie uit.

Keltisch fluitje, percussie leiden Morgenrot in. Samples met galmen en flanger-effecten doen de nemen de rest voor hun rekening. Een melodielijn die in remixes verbouwd zou kunnen worden. Owl City‘s Adam Young leende zijn stem eerder voor tracks van Paul van Dyk, Chicane en Armin van Buuren; verwonderlijk is de vraag van Schiller om ook eens mee te zingen niet. In Alive is een mix tussen dubstep, een herkenbare Owl City tune en typische Schiller sounds ontstaan. Ook hier genoeg potentie voor een remix. Ongemerkt zit er behoorlijk tempo in Berlin-Moskau, opnieuw een instrumental, hoewel niet de meest krachtige track. Geslaagder is Lichtermeer met van die lekker sound pulses, live ongetwijfeld met lichtsignalen gepaard gaand.

De Franse producer en voice over artiest Pierre Maubouché neemt Soleil De Nuit voor zijn rekening, een breekbare ballad met een warme mannenstem eronder. De Amerikaanse Meredith Call (vocaliste achter Josh Gabriel, bekend van DJ project Gabriel & Dresden) hoorde op haar 17e voor het eerst Schiller’s Weltreise (2001) en was ‘verkocht’. Nu de vocal trance ‘stem’ haar talent delen op Reach Out en verderop Epic Shores en The Silence. Reach Out heeft ingehouden percussie voor een melodie en zanglijn die in een vocal trance nummer passen. Er zullen vast wel ‘zwaardere’ remixes volgen. Das Dritte Auge is weer droommuziek, waarna Velvet Aeroplane met Kate Havnevik ruim 7 minuten de tijd neemt in een poppy afsluiter van deze schijf. Complimenten voor het drumsolo van Ralf Gustke halverwege en het gitaarspel van Andreas Binder die ook op Hallucinating Beauty en op schijf 2 Sonnenwelten te horen is..

CD2

De instrumental Sonnenuhr opent de 2e schijf. Bijna 6 minuten intrigerend drumspel op ambient synth sounds. Typische Kate Havnevik zangpartij in Oasis. Klankkleur zit dicht tegen Atemlos aan. Sonnenwelten, met Ralf Gustke op drums laat je weer wegdromen. Meredith Call is er opnieuw in het bijna 6 minuten tellende ingehouden vocal trance Epic Shores, dat eerder in een afwijkende Exclusive Version op Youtube en single verscheen. Klankkleur is als Oceanlab met zangeres Justine Suissa. Ook met deze lekkere track zullen dj’s hun weg kunnen vinden. Het poppy en aan a-ha doen denkende Energy brengt Belasco Band voorman Tim Brownlow en de Duitse soulzangeres Celina Bostic aan de microfoon. We zijn lekker op dreef, want op Pale Blue Eyes heeft Andrea Corr, de jongste van The Corrs (en tegenwoordig solo actief) te gast. Wat blijft dat ook een herkenbare stem en prima in deze vlotte ambient song! De krekels leiden na 5:25 een Duitstalige meditatie Ein Blick. Ultramarin, een instrumental, pakt door met electronische drum ritmes en bas pulsen tussen de synth loops in het stiekem best vlotte tempo.

De Belgische Astrid Roelants alias Ameerah zingt Dancing In The Dark. 80’s arpeggio’s en opnieuw zo’n ingetogen vocal trance setting. Ameerah zingt vlot mee. Het geheel doet me aan de Duitse 90’s Snap! act denken. Klangwelten, dat de naam gaf aan de 2011 tour, heeft nu een ‘eigen liedje’, een instrumental met een lekker rollende bas. Voor het sfeerspel Lay Down is Paper Aeroplanes, ofwel het Britse duo Sarah Howells and Richard Llewellyn te gast. Zweverig klinkt Geborgenheit, de arpeggio’s verderop in het liedje maken niet echt indruk. Aan dat euvel lijdt ook Sahara Avenue. Nog eenmaal Meredith Call intrigerend in The Silence, zoals eerder Colbie Caillat dat met Schiller deed op You. The Reprise sluit het tweeluik instrumentaal af.

DVD1 – Klangwelten Live

De eerste DVD start met de een videoclip van Solaris. Daarna een concertopname uit het Ballhaus Neue Welt in Zwickau van de Klangwelten Live Tour, ook wel Elektronik Pur geheten. Ik was zelf bij het concert in Osnabrück in januari 2011. De band met Christopher von Deylen (synths), Cliff Hewitt (elektronische drums), Ralf Gustke (elektronische drums) en Christian Kretschmar (synths) spelen een volledige set met 18 instrumentaal uitgevoerde tracks in surround sound: Tiefblau, Salton Sea, Lichtwerk, Schiller, Polarstern, Fernweh, Leidenschaft, Sommerregen, La Mer, Ein Schöner Tag, Sehnsucht, I Miss You, Atemlos, Einklang, Denn Wer Liebt, Das Glockenspiel, Zugabe en Heimathafen. Voor mij een feest van herkenning. De liedjes klinken bij eerste luisterbeurt misschien steriel, maar concentreer je maar eens op de verschillende muzikanten. Fraai!

Vier Augen werd opgenomen in O2 World in Hamburg. Vervolgens staan er nog 4 tracks uit de Klangwelten tour, Playing With Madness, Polarstern, The Fire (met Kate Havnevik) en Sehnsucht geprogrammeerd. Vanuit 4 camerahoeken is een beeldmozaïek beschikbaar. Een surround test helpt je speakers instellen, voor zover je dat niet eerder hebt gedaan.

DVD2 – Clubwelten live

Op de 2e DVD eerst de in Amerika op zo’n autorit langs woestijnsteden geschoten videoclip bij Sahara Avenue, gevolgd door één van de Clubwelten concerten die Schiller na de instrumentale Klangwelten – Elektronik Pur tour juist in kleinere zalen voor een meer dance-minnend publiek organiseerde. De Gloria club in Keulen was in april 2011 het podium van Schiller met Cliff Hewitt, Christian Kretschmar en Kate Havnevik voor 700 gasten. De setlist hier: Lichtblick, Sommernacht, Das Glockenspiel, What’s Coming en Ghost (beiden met Kate), Schiller, Dream of You, Himmelblau, Sehnsucht, The Fire en Addicted (beiden weer met Kate), Ein Schöner Tag, Ruhe, Heimathafen, Zugabe en Don’t Go (met Kate). Gepimpte nummers geschikt voor de dansvloer, zoals nadrukkelijker beats onder Dream of You en Himmelblau. Live zang van Kate is overtuigend, hoewel trage nummers als The Fire niet direct in de clubscene passen.

Tenslotte Capture The Sun, een zonnereis om de wereld met de al genoemde fotoserie van fans en vrienden, plus een diavoorstelling met foto’s van Klangwelten. Veel waar voor je geld. Genieten maar!