Tatiana de Rosnay – Het appartement

Anders dan de emotioneel beladen romans Haar naam was Sarah en Het huis waar jij van hield is Het appartement van Tatiana de Rosnay. Het twaalf jaar manuscript is afgestoft en bewust niet veranderd. Waarom De Rosnay het niet eerder uitbracht (of had ze destijds nog geen uitgever?) laat ze in de proloog niet weten. Vloeiend geschreven en met recht een page turner gaat de schrijfster het fenomeen burengerucht te lijf. De keurige mevrouw Colombe Barou betrekt voor haar man en tweeling een appartement. Nauwelijks ingericht ontpopt zich een nachtelijk spel, waarbij de bovenbuurman Colombe steevast na 3u uit de slaap houdt. Zorgvuldig uitgekozen Rolling Stones liedjes, stofzuigen, timmeren of ander kabaal en goed uitgekiend als Stéphane, Colombe’s echtgenoot die allerminst trouw is aan zijn echtgenote op de vele zakenreizen, niet thuis is. Wat doe je met burengerucht? Bel je aan, schrijf je een brief, laat je het de conciërge weten, doe je aangifte bij de politie? Colombe heeft nog een ander probleem. Als ghost writer voor een losbandige filmster, Rebecca Moore, schrijft ze te saai. Op dringend verzoek van uitgever Régis verdiept ze zich in erotische literatuur, maar groeit ook haar verlangen om zowel haar ontrouwe echtgenoot terug te winnen als wraak te nemen op haar bovenbuurman, de ogenschijnlijk onberispelijke dokter Léonard Faucleroy. De hel, dat zijn de anderen, schreef Jean-Paul Sartre in Huis Clos al. De Rosnay weet de lezer te boeien tot het eind in de verwijdering en toenadering van de diverse personages en de bereidheid heel ver, te ver voor de doorsnee buurman-/vrouw, te gaan. Dat maakt fictie leuk.

Om je een indruk van de schrijfstijl te geven, kun je online het openingsfragment lezen.