2e Hunzeloop rond Zuidlaren

      5 Comments on 2e Hunzeloop rond Zuidlaren

Zaterdag deed ik samen met Klazien mee aan de 2e Hunzeloop 2012 die ons “op de mooiste plekjes in het noordoosten van Drenthe en het zuiden van Groningen” zou brengen. Een route van 37,5, niet de op de website aangegeven 40km door de omgeving van Zuidlaren, het Hunzedal en het Zuidlaardermeergebied. Afwisselende landschappen: wijdse uitzichten over grasland en het Zuidlaardermeer, villawijken en campings, maar ook houten bruggen en een handbediende veerpont, Noordlaren, Midlaren en Zuidlaren.

De start en finish waren op de Brink in Zuidlaren, ‘s morgens nog verregend en relatief rustig, ‘s middags een bruisende bedoeling met de Groningse Brass Band 050, veel publiek en gezelligheid. De begeleiding onderweg met verkeersregelaars, routebeschrijving en bepijling was prima voor elkaar.

Het Zuidlaardermeergebied is onderdeel van het beekdalsysteem van de Hunze. Het water uit Oost-Drenthe wordt via de Hunze, het Zuidlaardermeer en het Drentsche Diep afgevoerd naar het noorden. Het Groninger Landschap en Het Drentse Landschap proberen het natuurlijke systeem in dit gebied zoveel mogelijk terug te brengen. Bijvoorbeeld door een ander waterbeheer te voeren in de omliggende, droge polders. Planten en dieren hebben daar baat bij.

Voor ons als wandelaars gaf dat de mogelijkheid om door het Annermoeras, langs de Oostermoersevaart en Hunze en de molen Kikkoman langs de Leine te lopen. Ik was zelf nog nooit aan de oostzijde van het Zuidlaardermeer geweest. Recreatiegebied Meerwijck, de vele fraaie villa’s aan het water en de pont over het Drentsche Diep richting Noordlaren trekken begrijpelijk veel toeristen.

Delen van het Pieterpad en het Drenthepad gingen over dezelfde wandelpaden. Bij Zuidlaren zat een behoorlijke lus over het terrein van Dennenoord, in de 19e eeuw aangelegd als “gesticht van de Vereeniging tot Christelijke Verzorging van Krankzinnigen en Zenuwlijders in Nederland”, en tegenwoordig door Lentis, voormalig GGZ Groningen, in gebruik. Het zien van het Noordelijk Sanatorium (“het mooiste gebouw van Noord-Nederland”) deed terugdenken aan jeugdboeken over de jaren ’50.