Concertverslag Owl City in Tivoli De Helling Utrecht

Na dit weekend verschijnt het vierde album, The Midsummer Station van Owl City, volgens voorman Adam Young een veelzijdige plaat met Nederlandse inspiratiebronnen als Tiësto en Armin van Buuren, maar ook rockinvloeden (een gastrol van Blink-182-zanger Mark Hoppus). Mijn preorder staat uit bij iTunes, de recensie houd je natuurlijk van me tegoed.

De world tour is gestart. Na eerder deze week in Kopenhagen, Berlijn, Keulen en Amsterdam (sofa session in The Greenhouse Effect) gespeeld te hebben, was zaterdagavond  Tivoli De Helling in Utrecht uitverkocht voor Adam c.s. Voor mij na het februari 2010 concert in Amsterdamse Melkweg en het september 2011 optreden in 013 Tilburg alweer het 3e live concert van Owl City.

Op de heenweg had ik behoorlijk wat vertraging vanwege een ernstig ongeval op de A28 bij Zandenbosch / Nunspeet Oost.

Uiteindelijk omgekeerd op de snelweg, afslag Elspee/Nunspeet weer af, en via Nunspeet, Hulshorst, Hierden bij Harderwijk de snelweg weer op. Dan zijn rond De Helling de parkeerplekken dichtbij natuurlijk vergeven. De auto geparkeerd op de Jutphaasweg in Utrecht. Bij binnenkomst om 19.40u was het voorprogramma al gestart.

Dream In Colour

Waar eerder The Midsomer Station was aangekondigd als voorprogramma, qua naam kon het niet beter passen bij Owl City’s nieuwe album, zag ik vrijdagavond dat het Dream in Colour was geworden. Fronntman Richard Judge werd in bladen als een echte rockster aangeprezen, terwijl de EP’s London (2012), These Folded Arms (2011)  en The Boiler Room (2010) op Spotify zeer luisterbare pop/rockliedjes lieten horen. Live kwam de pianorock en emotioneel geladen zang van Judge  best aardig uit de verf, maar hield de band zich strikt bij de rol van support act: geen fratsen. Het beste komt nog.

Owl City

Met dank aan Setlist.fm had ik al een concept playlist in de mobiel staan, en kon de concentratie naar de muziek en het fotograferen. Als tegenprestatie hieronder de setlist van gisteravond opgevoerd aan deze service. In de pauze was ik een eind naar voren doorgeschoven, maar voor en om me heen voornamelijk publiek van minder dan de helft van die van mij, meegekomen ouders en fans op leeftijd daargelaten. Laura Musten (viool) en Hannah Schroeder (cello) mochten deze tour niet mee. Wel mee en elk met een prominente rol: Breanne Düren (toetsen, zang), Daniel Jorgensen (bas, toetsen), Jasper Nephew (gitaar) en Steve Goold (drums). De set staat nog steeds voorgeprogrammeerd en dat merk je vooral bij de drums en een aantal loops. Jasper zat er wel strakker mee te drummer dan z’n voorganger Casey Brown.

Rapper Shawn Chrystopher of zangeres Carly Rae Jepsen waren er ook niet, en dus kwamen hun vocalen voor respectievelijk Angels en Good Time van de band en de mond van Breanne Düren. Van The Midsummer Station naast deze single Dementia en Gold, voor de rest een mix van oudere liedjes.

Het publiek zong luid mee, zwaaide met een uiltje en maakte vooral veel foto’s en filmpjes. Voor de artiesten moet zo’n enthousiast publiek toch opnieuw adrenaline losmaken. De tijd vloog voorbij en met zo’n vroege start zit je vóór tienen alweer in de auto.

De fans die gisteravond niet bij het uitverkochte concert konden zijn, hebben 3 november 2012 een herkansing, je hebt gegarandeerd plezier en krijgt misschien nog meer liedjes van het laatste album. Dan komt Owl City naar Melkweg – The Max in Amsterdam.