Westerborkpad – wandelen in het spoor van de Jodenvervolging van Harderwijk naar Nunspeet

Uit het 31 etappes tellende Westerborkpad, dat van Amsterdam naar Kamp Westerbork de sporen van de Jodenvervolging volgt, stonden voor vandaag de etappes 13-15 op het programma van Harderwijk naar Nunspeet en vanaf daar naar Vierhouten v.v. De ochtend begon vroeg. Ik heb de auto bij de P+R van station Nunspeet geparkeerd en vervolgens de sprinter naar Harderwijk gepakt. Rond 7.45u begon de wandeling.

Etappe 13 station Harderwijk – station Nunspeet (18,5km)

Bij het horen van Harderwijk denk je al snel aan het Dolfinarium, of de oversteek via de N302 naar Flevoland. Ik was eigenlijk nog nooit in de oude binnenstad geweest en die is gewoon mooi! Oude stukken stadsmuur bij de Smeepoortstraat, gevels in de winkelstraten die de uitingen van de winkeliers beperkt hebben om de aandacht van hetgeen boven de etalages te zien is, te kunnen houden. Naast een markt, diverse kerken en een oud kloostercomplex ook een (voormalige) synagoge met een helaas onvermijdelijke plaquette ter nagedachtenis aan de van hier weggevoerde Joodse landgenoten tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De Parallelweg langs het spoor richting de voetbrug over de A28 naar de Harderwijkse bossen is één van de saaiere stukken op het Westerborkpad. Eenmaal in de Harderwijkse bossen aan de overzijde ben je dat weer snel vergeten. Het rumoer van het verkeer op de snelweg maakt plaats voor stilte.


Het Hulshorsterzand, een grote zandverstuiving, imponeert. Er zijn meer wandelaars, maar die vallen in deze ruimte amper op.


Bij Hulshorst, het bos uit wandel je weer tussen de korenbloemen. En wat een contrast is het bedrijventerrein langs het spoor bij het station Nunspeet dan weer.


Etappe 14 station Nunspeet – Vierhouten (6,3km)

Collega Rien Verbeek tipte me via Facebook om toch zeker bij de ijsman aan de heide bij Gortel aan te gaan. Het traject vanaf het station Nunspeet voert eerst langs het natuurtransferium met 30m hoge uitkijktoren en buitencentrum. Ik kon vanochtend Flevoland zien liggen en uiteraard de bossen aan de zuid-oostelijke kant.

Het Vennenpad en het Eibertjespad voerden kaarsrecht door de bossen naar Vierhouten. Qua aanwijzingen een van de makkelijker trajecten. In het dorpscentrum was het rond het middaguur gezellig druk.

Etappe 15 Vierhouten – station Nunspeet (14,2km)

Vanaf Vierhouten leidt de route langs de Tongerenseweg, en dus niet naar de heide bij Gortel. Halverwege aan de rechterzijde een herinneringsteken voor de hier gefusilleerde Joden die in 1944 waren ontdekt en niet in veiligheid gebracht konden worden vanuit het Verscholen Dorp. Dat voormalige onderduikkamp ligt een eind verderop achter het Hendrik Mouwenveld. Lopend valt de afstand tegen en zijn de betonnen fietspaden niet de meest boeiende stukken. Bij het Verscholen Dorp zelf krijg ik gezelschap van een grote groep bejaarden op de fiets. Een aantal was er al eens eerder geweest, anderen wilden wel bukkend de door Staatsbosbeheer nagebouwde schuilhut van binnen bekijken. Ontgoogeld, dat er alleen een kale ruimte te zien was (wat verwacht je anders?)

Een blok om door het bos om weer bij de Tongerense Weg uit te komen. Volgens het boekje zou dit traject ook rolstoelvriendelijk moeten zijn, maar ik raad rolstoelers af dit stuk te nemen. Het betonnen fietspad langs de Pas-Opweg, het Zandenbos, de Zandenplas en het golfterrein terug naar Nunspeet is bosrijk, afgewisseld met heide, recreatieplas en een villawijk aan de Gerard Vethlaan.

In plaats van 39km klokte m’n GPS logger vandaag 39,87km.