Lola Kite – I Start to Believe You

Nieuwe aanwinsten in het synthpop genre zijn altijd welkom. Ik was blij met de ontdekking van I Start to Believe You van Lola Kite (verwijzend naar de introductie van Cola-Light tijdens de synthpop hoogtijdagen in 1983) nota bene van eigen Hollandse bodem. De opvolger van het up-tempo en frisse debuut Lights met een knipoog naar de 80’s in zowel instrumentatie als zang, mag er zijn. Analoge synths, een Roland RE-201 Space Echo en ander fraais als electronische basis van het intro Love and the Weather, het mid-tempo Energy Could Be Our Closest Friend helemaal tot aan W’ter. De Zeeuw Bram Vervaet (gitaar, toetsen, koortjes), Keez Groenteman (zang, toetsen, samples, gitaar, percussie) en Jasper Verhulst (basgitaar, percussie, koortjes, sitar, drumpad, aarsfluit) kregen versterking van Jacco Gardner (toetsen, percussie, Ekdahl, koortjes). Dit voorjaar staan de heren in het voorprogramma van de clubtour van Spinvis.


Het in twee weken tijd I Start to Believe You opgenomen biedt meer dan het volledig op analoge synths leunende Amerikaanse Joy Electric. Een album waarop meisjes kunnen dansen en jongens bij mogen wegdromen vind ik een goede samenvatting. De zang van Groenteman in The Fair appelleert aan Morten Harket van A-ha. Het intro van Don’t Block Our Sun is dezelfde als Surprised By God van 80’s christelijk (synth)popband Bash’N The Code‘s album More Than Enough (1989). Lachgas maken de zang in Boss grappig. Gitaar, jawel, bepaalt met de zang de klankkleur in Road To Nowhere. Het korte Island Smyland loopt door in het zich versnellende A Higher Key. Het funky Tokyo Love bevat een lekkere baspartij en extra percussie. Verwacht geen spetterende dansmuziek of aanhaken bij de 21e eeuw, maar evenmin de brutaliteit of het bombastische van Depeche Mode of Pet Shop Boys. Muziek voor de wat rustiger momenten.

Enhanced by Zemanta