Chicane – Thousand Mile Stare

Toegegeven, na Far From The Maddening Crowds (1997) en Behind the Sun (2000) die ik grijsgedraaid heb in de auto, ben ik afgezien van de hits Bruised Water (met Natasha Bedingfield) en Middledistancerunner (met Adam Young aka Owl City) niet echt dichtbij Chicane gebleven. De recente ontdekking van het nieuwe dubbelalbum Thousand Mile Stare was aanleiding weer eens in de muziek van de Britse dj Nicholas Bracegirdle (1971) te duiken. Het hoesontwerp is een hommage aan  Jean Michel Jarre‘s Magnetic Fields(1981).

De eerste CD bevat een aantal tracks die qua instrumentale aanpak, tempo en gebruik van synth sounds in elkaars verlengde liggen. Helaas skip ik bij het luisteren nogal eens door de nummers heen, de trance / progressive house / synthpop themaatjes zijn te oppervlakkig om er 5-7 minuten boeiende tracks van te maken. Die kunst beheerst Schiller of de mannen achter Above & Beyond veel beter. Vocale inbreng moet je zoeken. Op het mid-tempo aan vroegere albums appellerende Playing Fields doet Kate Walsh mee en in de original mix van Going Deep wordt gerapt door Aggi Dukes. De bijbehorende videoclip met een stoned pop die als echt feestbeest naast de coke z’n neus vooral in de borstpartijen en andere erogene zones van vrouwen steekt steekt bizar vreemd af bij de veel bravere hits met Bryan Adams, Moya Brennan en de hierboven genoemde vocalisten van eerdere albums. De extra Going Deep (Moogmonkey Remix) op de eerste schijf is nog afgestompter en verraadt de beperkte ‘loop’. Aardige nummers zijn opener Windbreaks (vanwege de percussie), de titeltrack (met sporadische samples van Sian Evans (Kosheen) erin) en Playing Fields. Drie uit acht tracks is onvoldoende de volledige albumprijs te rechtvaardigen.

De 2e schijf bevat remixes van Offshore (Man Called Adam Remix), het origineel was Chicane’s debuut in 1996. De wat jazzy piano die nu over de synth pads ligt, mag er wel zijn: leuk voor in de sportschool. Het origineel van staat op Giants (2010). De McAuley & Walsh Remix is langgerekt en kan matig boeien. De Michael Woods remix van Hiding All The Stars, origineel uit 2009 leunt op trance fasering. De Locking Down (Dum Dum Project feat 1Shanti Remix) is stilistisch weer heel wat anders. World music, drum’n’bass. Op de stapel Bruised Water mixen is de Adam K & Sosha Dub niet echt opvallend. Come Tomorrow (Soul Seekerz Dirty Dub) is wat steviger. De remix van Armin van Buuren van Where Do I Start, ook uit 2010, is top trance. Come Back (Shockone Remix) is vlot, maar vlak, de Freakazoid remix van de 2009 hit Poppiholla is uitgesponnen tot bijna 7 minuten. Een 2e mix van Locking Down, die van Niraj feat Teymour Housego sluit ambient af. Een schijf met alleen maar remixes kent voor elke luisteraar hoogte- en dieptepunten. In combinatie met het conceptalbum Thousand Mile Stare een tricky combinatie. Luister dus eerst zelf vóór tot impulsaankoop over te gaan.