The Fray – Scars & Stories

      No Comments on The Fray – Scars & Stories

De Amerikaanse pop/rock band The Fray (zichzelf nadrukkelijk géén christelijke band noemend, maar waar het hart vol van is, loopt de mond van over), werd in 2002 opgericht en bestaat uit Isaac Slade (zanger en pianist), Joe King (gitaar en zang), Dave Welsh (gitaar) en Ben Wysocki (drum en percussie). Een echte bassist hebben ze niet; de laatste die met hen mee toerde was Jimmy Stofer. Vaak worden ze vergeleken met Coldplay, maar zelf zeggen ze veel invloeden te hebben ondergaan van U2Better Than Ezra en Counting Crows. Na How To Save a Life (2005) en The Fray (2009) was het hoog tijd voor een opvolger: Scars & StoriesBrendan O’Brien (Bruce Springsteen, Pearl Jam, and Neil Young) produceerde het album. Als eerste single is Heartbeat, tevens opener in oktober 2011 uitgebracht. “I wanna kiss your scars tonight” zingt Isaac Slade in deze rocker die geïnspireerd werd door een bezoek aan Rwanda. De Amerikaanse tegenhanger van Coldplay en Snow Patrol prikkelt met de amper 45 minuten tellende plaat maar met mate. Serieus gespeelde muziek, wars van het alweer over de piek van de piano-rock hype heen zijn. De teksten in Fighting (boxer verliest omdat vrouwlief hem in het heetst van de strijd roept) zijn zorgelijk. Turn Me On als songtitel geeft ook te denken, de muziek trouwens roept Seabird in gedachten. Seabird’s Aaron Morgan ontwaar je spreekwoordelijk ook in Run For Your Life, Munich en de ballad I Can Barely Say. Mooier is het luchtige The Wind en de softrock in 1961. Here We Are (two l0vers in the dark) tip ik als volgende single. De ballad 48 To Go is een heuse wals, je zou zo je partner in de arm nemen! De pianorockballads Rainy Zurich en Be Still, elk met hun eigen fraaie elementen, sluiten af.

Er is ook een Deluxe versie met als extra tracks nog Maps, Ready or Not, Why, een covers van Boulder to Birmingham (met Emmylou Harris)  en Streets of Philadelphia. Deze combinatie maakt het duiden van de muzikale richting van de heren lastig. Scars & Stories is zo’n plaat die je moeiteloos 10x achter elkaar op een thuiswerkdag kunt horen zonder irritant te worden. En tegelijk word ik niet echt geraakt door songs.