Mensenkinderen – Het land dat ooit vol eerbied zong

Mensenkinderen, één van de muzikale projecten van Bas van Nienes (met Jeroen van der Werken ook Anderson, samen ook onderdeel van How to Throw a Christmas Party en The Spirit That Guides Us), heeft 30 januari 2012 een debuutalbum uitgebracht. Van Het land dat ooit vol eerbied zong (€8,99 via iTunes, €16 (!) via Bandcamp) werden in januari via Bandcamp al wat liedjes vrijgegeven om te luisteren (Plastic Bijbel, Kinderen, we drinken op het vaderland en Is er nog iemand). Texel was eerder in de Zalker Sessions op Youtube gezet. Plastic Bijbel werd vorig jaar door Pim van de Werken alias Jesus & The Christians geremixt. Vol verwachting klopt ons hart (featuring Sinterklaas) was eind 2011 een geintje, de optredens tijdens Popronde 2011 of de Warme truien tour in de eerste maanden van 2012 allerminst. Nu dus een compleet album, dat vóór de release werd vergeleken met de folk van Wooden Saints (die zelf onlangs zelf I Know Why Your House Is On Fire uitbrachten), electronica van My Corduroy Life en Mozes and the firstborn. Mijmeringen over het Nederland uit zijn jeugd en een groot (kinderlijk) geloof. “Een huis gebouwd van Lego. Een auto van karton. Een kerk gebouwd van plastic. Smeltend in de zon.” (Plastic Bijbel) of “Hier zit ik dan op een stoel in de bus een koffer op m’n schoot. Het vertrouwde dorp verdwijnt ver achter mij” (Is er nog iemand?).

Elf speelse deuntjes die deels aan WeRadioAnderson (2005) doen denken, in het Nederlands, dus lekker toegankelijk. “O mijn lief, ik scheur de hemel open. Ik weet dat je op mij wacht.” Electronica / synthpop, maar ook allerhande andere instrumenten. Folk, zoals in De film van vandaag, waarbij je moet oppassen niet O Holy Night van How To Throw a Christmas Party in te zetten. “Blijf dicht bij Mij en kijk niet om als alles anders wordt, Ik kom terug, dus wees niet bang, Ik houd me aan mijn woord” (Kinderen, we drinken op het vaderland), een plechtig gebed en het slot van het Onze Vader klinken door in Dwaalsterren en ook de zekerheid van een Hemels huis. De gelezen vergelijking met The Innocence Mission verbaasde me. Ik zou willen dat Don & Karen Peris c.s. wat van de afwisseling van Bas Nienes zouden oppikken. Het land… verveelt niet, het lijkt wel ons land.