Run Kid Run – Patterns

      No Comments on Run Kid Run – Patterns

De release van Patterns was deze zomer door Tooth & Nail Records met 3 maanden naar oktober uitgesteld. Het 3e album van de Amerikaanse band Run Kid Run (ze stonden deze zomer op Xnoizz Flevo Festival) was al goed voor een #1 rock single Back to the Basics. Productie van het nieuwe album was in goede handen: Matt Thiessen (voorman van Relient K, Owl City) en Mark Townsend (Relient K, The O.C. Supertones). Zanger David Josiah Curtis, gitarist/toetsenist Neil Endicott, bassist Paul Stewart en drummer Matt Jackson zijn helemaal los in dat spetterende nummer, dat op Patterns als #3 is geplaatst. Opener Farewell Old Self is een soort introductie van 1:27 op het puntige punk/rock Last Hurrah (ja, Thiessen is merkbaar aanwezig). Daylight is wat opener pop/rock.  De band schreef het liedje samen met Andy Smith (Paper Route). De rocker Someway Somehow werd met Aaron Gillespie (The Almost, Underoath) geschreven. De handen kunnen in de lucht en de aanstekers aan in Promise: “Why do I do what I hate?… pushing away is easier than change, but you promise to wait.” Ook het losse Rely on Her werd met Gillespie geschreven.  White Noise zakt terug naar poprock. Het tempo is terug in het krachtige War is Over Hoewel de dood is overwonnen, hebben we er nog wel mee te maken. Curtis zingt dan ook eerlijk: “Carry on, carry on, on to the grave, strength to engage the battle that rages on.” My King eindigt in een lofzang op de hemelse Koning. Rock in veel soorten en maten. Met 39 minuten is Patterns wel kort, maar de muzikale groei sinds This Is Who We Are (2006) en Love At The Core (2009)  is duidelijk merkbaar.