Francesca Petrizzo – Memoires van een bitch: het verhaal van Helena van Troje

Op het gymnasium was Homerus natuurlijk verplicht nummer en de verhalen van Griekse goden en godinnen en de verwikkelingen in de Trojaanse oorlog leesvoer als oefening in het vertalen vanuit het Grieks en het leren overzien van grote lappen tekst. De verhaallijn: Helena groeit op aan het Spartaanse hof en huwt met Menelaüs, die hierdoor ook koning van Sparta wordt. Maar zij wordt verliefd op de jonge en mooie Trojaanse prins Paris, die haar meeneemt naar Troje. Deze schaking is de oorzaak van de Trojaanse oorlog. De Italiaanse schrijfster Francesca Petrizzo (1990) heeft het veelal vanuit mannelijk perspectief beschreven verhaal herverteld vanuit het standpunt van Helena zelf. Helena, koel als steen, maar ook o zo vurig, is slachtoffer van haar eigen schoonheid, maar ook van het staatsbelang. Petrizzo neemt in Memoires van een bitch: het verhaal van Helena van Troje de vrijheid om Helena’s reputatie van slet ver buiten de grenzen van de historische verhalen te trekken. Helena duikt het bed in met zo ongeveer elk manspersoon die haar pad kruist, ook met de Grieken Diomedes en Achilles en zelfs met de Trojaan Hector nota bene in een Apollotempel, terwijl deze laatste bij Homerus bekend staat om zijn huwelijkstrouw.

Waar Cassandra bij Helena’s aankomst bij Paris en diens vader Priamus in Troje al de ondergang voorspelt en Helena erin een hoofdrol speelt, duurt het nog vele korte hoofdstukken eer de mannen zijn afgewerkt en de Trojaanse oorlog een einde nadert. Achilles vermoordt Hector die zelf Troje was uitgereden zijn doodvonnis tegemoet. Achilles’ kind, dochter en dus geen erfgenaam, Hermione, had Helena in Sparta achtergelaten. Helena vermoordt Achilles. Paris molesteert Helena, maar wordt op zijn beurt door Aeneas in elkaar geslagen. Tijdens de wapenstilstand tussen Grieken en Trojanen pleegt Ajax zelfmoord, maar wordt ook het Paard van Troje de stad ingereden. Menalaüs en Diomedes, minnaars van het eerste uur, komen zo Helena weer ophalen. De memoires zijn doordrenkt van bloed en sperma, jaloezie, betrekkelijkheid van schoonheid en het tot heel menselijk handelen terugbrengen van de gedragingen van (half)goden en krijgshelden.