Jack’s Mannequin – People & Things

Jack’s Mannequin deed me als bandnaam bij de eerste luisterbeurt niet direct een bel rinkelen, hoewel het 4 oktober 2011 uitgebrachte People & Things van meet af aan lekker in het gehoor lag. Radiopotente pianopop/rock. Voorman Andrew McMahon is nu 29 en bracht eerder Everything In Transit (2005) en The Glass Passenger (2008) uit, aanvankelijk als side project van zijn eigen band Something Corporate. Zijn acute leukemie dat hem in 2005 overviel is hij te boven. Met Jay McMillan (drums), Bobby Anderson (gitaar, zang) en Mikey Wagner (bas) zijn sterk in de opener My Racing Thoughts, dat McMahon’s huwelijksleven beschrijft, Release Me en Television, zingen over liefde en relaties in Amy, I en durven gas terug te nemen in de wals Hey Hey Hey (We’re All Gonna Die). Uitgezwierd kun je weer sneller vooruit in People, Running.

Amelia Jean klinkt ontspannend, alsof Billy Joel nog even langsgekomen is in de studio. De ballad Platform Fire is nog rustiger, hoewel McMahon’s vocalen wat rauwer mochten. Hostage brengt je terug bij pianorock in mid-tempo meezing formaat. Restless Dreams heeft de akoestisch gitaar in folk setting als basis, Casting Lines over een terugkeer naar huis slingert heen en weer over het klavier. People & Things in de Spotify versie brengt vervolgens 3 bonus tracks: de pianoballad No Man Is an Island (“Love can bring you riches Love can give you pain Love can dig you ditches Get your wheels stuck in the rain As long as your heart’s beating It should never beat alone”), het soulful 10 Days Gone en het vrolijke Dancing With a Gun. Op de iTunes versie krijg je nog een 4e bonus track Broken Bird ‘cadeau’.