Concertverslag U2Two – Boy To Horizon show

U2two is een relatief nieuwe U2 coverband. De band is in september 2008 begonnen met zanger Sam Kramer uit Harderwijk, die in 2005 als Bono meedeed aan In De Huid Van... Dankzij de gelijkenis van zijn stem en vocale kwaliteiten met Bono, belandde hij in de finale en werd hij tweede. Kort geleden deed hij nog mee aan Mijn naam is van RTL4. De band bestaat verder uit Pieter (The Edge), Mark (Adam Clayton) en Marcel (Larry Mullen Jr). Ik zou U2two 13 maart zien, maar de show werd verplaatst naar 10 september. Sporthal ‘t Kalverdijkje was het toneel voor de laatste uit de reeks 2,5u durende Boy to Horizon shows. De organisatie van Evangelische gemeente De Salvator, een uitzendbureau en sponsoren was prima voor elkaar.

Sporthal ‘t Kalverdijkje stroomde na achten pas goed vol. Zelf kon ik met goed uitzicht op de band helemaal vooraan staan, deels links, deels rechts van de catwalk voor het podium. Die-hard U2 fans, met t-shirts en het hele repertoire in hun hoofd, hadden zich ook hier verzameld. Terwijl de rest van de zaal gaandeweg nog op gang moest komen, vierde men vooraan al behoorlijk feest. In het eerste deel van de set stond de periode van Boy tot Rattle & Hum centraal. Out of Control, Gloria, With or Without You, Where The Streets Have No Name (met 9/11 video-animatie), Pride (In The Name of Love) en Bullet the Blue Sky kwamen voorbij.

Na de eerste pauze en een verkleedpartij van de uren kwam Sam Kramer als mr. MacPhisto op. Mimiek en toespraak gaven veel herkenning. De duivel die vaker dan menig kerklid de diensten bezoekt, ook gelooft en maar wat graag mensen verleid druk te zijn met religie. Opnieuw een leuke dwarsdoorsnede uit de periode Achtung Baby tot Pop. Lemon, Discotheque, Who’s Gonna Ride Your Wild Horses, One en The Fly vlogen voorbij. Sam met een man uit het publiek op het podium, MacPhisto die door The Edge wordt overwonnen, uitstapjes van de musici van podium naar catwalk. Tijd en ruimte werden benut. Sam had zijn stembanden mee, Pieter (The Edge) soms last van de techniek en de geluidstechnici zelf met het blijven aansturen van de beide speaker sets.

Na een tweede pauze speelde de band liedjes van de albums All That You Can’t Leave Behind tot en met No Line On The Horizon. Stuck In A Moment, Beautiful Day, Elevation, Vertigo, Magnificient, Unknown Caller, Breathe en Get On Your Boots tot het einde kwam. Maar natuurlijk konden de heren niet weg zonder toegiften. Al diverse keren was het ‘How long….?’ uit 40 ingezet vooraf, werden verzoeknummer gescandeerd. We kregen Bad en 40 om voldaan tegen middernacht de auto in te kruipen.

Met al diverse keren U2NL aan het werk gezien te hebben, wil ik toch vergelijken. Sam Kramer heeft ècht de looks, feel en vooral gezegende stembanden bij zowel de hoge als lage zangpartijen, vaster dan Frank Wensink. Sander Brandsen (The Edge van U2NL) speelt cleaner dan Pieter; Mark (Adam van U2two) en Chuck Sterk (U2NL) zijn aan elkaar gewaagd, al waagt Chuck zich ook zelf aan zingen. En de drummers Ger Joosten (U2NL) en Marcel (U2two) ontlopen elkaar weer niet. De show is anders, de setlist ook en het gebruik van video idem. Dat geeft niets. Fans kunnen met beide bands een prima U2-like feestavond hebben.