Concertverslag Owl City in 013 Tilburg

In 2009 verbaasde synthpop ‘wonderkind’ Adam Young, beter bekend als Owl City, de hele wereld met de megahit Fireflies. Deze single stond in 2009 wekenlang op nummer 1 in de Nederlandse Top 40. In februari 2010 stond Owl City met LIGHTS in De Melkweg in Amsterdam. Dit voorjaar werd All Things Bright & Beautiful uitgebracht, en dus kwam er voor het afgelaste concert in 013 Tilburg van 26 november 2010 een herkansing op 15 september 2011.

Mineur: fotografiebeleid 013

Ditmaal geen lekke band, maar een sinds het concert van Transatlantic in mei 2010 gewijzigd beleid. Fotocamera’s met verwisselbaar objectief (oftewel analoge of digitale spiegelreflexcamera’s, ongeacht de lensgrootte) waren niet welkom binnen zonder een fotopas, een restrictie die vooraf bij de ticketverkoop niet bekendgemaakt was en ook online niet te vinden is!). Alle andere digitale camera’s, smartphones, al dan niet met flitser mochten wel mee naar binnen èn gebruikt worden, en dat is juist tegen de huisregels van 013. Wie me dit nog eens kan uitleggen: welkom. Mijn foto’s hieronder zijn dus noodgedwongen met m’n BlackBerry gemaakt en 013 Tilburg zal ik met dit beleid na De Oosterpoort in Groningen op het lijstje ‘niet bezoeken’ toevoegen. Er zijn genoeg concertzalen en poppodia die mensen ‘met een echte fotocamera’, zoals het meisje direct achter me gisteravond met ook een DSLR in de hand, de beveiliger meegaf, wel op waarde schatten.

Breanne Düren & Unicorn Kid

Breanne Düren, niet het electronica / alternative pop duo Sarah Russell & Jethro East, ook bekend als Long Lost Sun als eerste support act. Goedgemutst, alleen achter een keyboard, deed ze haar sololiedjes van de EP Sparks, oogstte verrassend veel applaus. Catapult, No One Else, Daydreams, Summer Days en Gold Mine, meer heeft ze ook nog niet te bieden met haar kinderlijk aandoende stem. Later op de avond zou ze – als vast lid van de Owl City band – natuurlijk weer terugkomen.

De tweede support act Unicorn Kid was Oliver Sabin, een 19-jarige electronica knotsgekke musicus uit Edinburgh, Scotland. In januari 2009 bracht hij zijn eerste EP Lion Hat uit met een heuse hitsingle Wee Monsters. In april 2010 volgde de single Dream Catcher, dat hem plekken op verzamelaars als Bullet Train opleverde, plus een contract bij Ministry of Sound. Op het podium heeft hij alleen staan springen, het publiek opzwepen dat ook te doen, terwijl z’n Apple de gelaagde arpeggio’s en trance beats de zaal in slingerde. Alle knoppen en toetsen op z’n tafel voor zich werden wel bediend, maar meer als speelgoed dan geconcentreerd spelen van partijen die nog niet uit de computer kwamen. Zo’n set vliegt voorbij, waarna je je afvraagt wat je nu hebt meegekregen. Veel mensen voor me sprongen echter enthousiast mee. Sabin, trots dat hij een keer de Noordzee overgestoken was, had er zichtbaar plezier aan.

Owl City

Het voornamelijk jonge publiek ging helemaal op titelt bij de opkomst van Adam Young en z’n band. The Real World (Reality is a lovely place, but I wouldn’t want to live ther”) voerde Adam uit zonder de hoge vocalen, waarschijnlijk live net te link. Deer in the Headlights, Swimming in Miami, waardering voor Armin van Buuren in Umbrella Beach, Hello Seattle en het daarop lijkende Meteor Shower, Cave In, Honey & The Bee, Vanilla Twilight, de Bush herdenking van de Challenger bemanning January 28, 1986 als prelude voor Galaxies, Plant Life, Angels, Setting Sail, The Technicolor Phase en On The Wing: oud en nieuw materiaal in een interessante mix. Adam Young was afwisselend op gitaar (hoewel zijn grepen niet echt vast en geconcentreerd waren), piano (bijvoorbeeld in Lonely Lullaby) en drums (beide wel heel verdienstelijk) te bewonderen. In 2010 sprong hij nog wild achter z’n eigen keyboard, deden de twee andere toetsenisten hun best de zweierige arpeggio’s live uit te voeren. Nu hield Düren het bij de basislagen op toetsen en zong de tegenpartijen. De andere toetsenist speelde ook gitaar; de drummer wilde zich op bas en de celliste en violiste bleken ook op toetsen vaardig. Alligator Sky met rapper Shawn Crystopher op tape is even schakelen. Als laatste tracks waren Fireflies en Yacht Club bewaard. Zonder toegift kon Owl City natuurlijk niet ophouden. Dat werd How I Became The Sea en If My Heart was a House (you’d be home). De children, zoals Young het publiek bij herhaling toesprak konden tevreden naar huis. De shy guy from nowhere was met complimentjes overladen en kon verwarmd naar z’n hotel.

Door andere bezoekers gemaakte video-opnamen vind je op Youtube. Jan Garrevoet was gelukkiger, zie zijn foto’s van het concert. De setlist staat ook online.