Highlights vrijdag Xnoizz Flevo Festival 2011

Mijn programma voor de vrijdag van Xnoizz Flevo Festival 2011 was weer divers. Na een verdiende nachtrust in ‘Hotel Mama’ in Deventer was het parkeerterrein in de weilanden tussen A1 en Bussloo weer zó opgedroogd, dat er nieuwe auto’s toegelaten konden worden. ‘s Nachts moesten diverse vastgelopen auto’s losgetrokken worden. ‘s Ochtends was de bewolking nog dreigend en spetterde het soms licht, de rest van de dag was aangenaam. Ach, en zwoele zomeravonden zitten er niet meer in 2011.

Good Weather Forecast en Rina Mushonga
De Duitse ska/reggae/hiphop band Good Weather Forecast had donderdagavond de naam niet mee op het verregende hoofdpodium. Nu in de Notenkraker wisten ze het massaal toegelopen publiek ‘s ochtends al op te warmen met nummers als Angels on the Dancefloor, Electric Summer (nieuwe single, die als mini-CD her en der werd uitgedeeld), de Black-Eyed Peas hit I Gotta Feeling, maar ook worship songs als Mighty to Save en fuifnummers als Dance the Night Away en Keep Loving. Zo’n 100 man had zich de kop gek laten praten om samen met de bandleden rennend vanuit de Notenkraker naar het strand te rennen en het meer in te duiken. Rina Mushonga, die er haar set op Frontline stage stond uit te voeren en had verwacht voor slechts tientallen mensen ‘s ochtends publiek te hebben, had er opeens een paar honderd belangstellenden bij, inclusief waterspetters en veel plezier.

J-Force, Make Up Your Mind en Philippa Johanna

De tot Tuinkamer omgebouwde zeecontainer met openslaande deuren was ook vandaag een klein podium met leuke verrassingen. Zo pikte ik optredens van J-Force, winnaar van Flevo’s Got Talent, Make Up Your Mind (stonden eerder wel eens op Frontline stage) en de Britse Philippa Johanna (idem). De vrienden van Coen van den Heuvel heb ik helaas gemist vanwege andere leuke optredens.

Hemelhoog

‘s Middags zat de Tabernakel tent vol bij het Nederlandse Hemelhoog dat lofprijs- en aanbiddingsliederen in het Nederlands zong in een rock setting. Geheel in het wit en geheel voor Hem.


Alibi Tom

Een aantal luisterbeurten van van de Zweedse formatie Alibi Tom was goed een plek in het rooster vrij te houden deze heren live te gaan zien. Indie/rock, waarbij zelfs een dosis a-ha is terug te horen. This Sleeping is het recente album, dat de mannen promoten op festivals als Xnoizz. Een dikke wollen trui op zo’n zomermiddag was wat overdreven van de zanger, maar de muziek was prima, hoewel het publiek niet echt stond te springen.

Ponoka
Ponoka is een Nederlandse indierockband uit Utrecht die is gevormd rondom singer-songwriter Rick de Gier. De muziek van Ponoka bevat rock-, lofi- en elektronica-invloeden, in de lijn van Eels, Lemonheads, Grandaddy en Sparklehorse. Na 2 eerdere albums werd onlangs het project Nineve uitgebracht, de titel van zowel een roman van Rick de Gier, comic illustraties en een bijbehorende soundtrack getiteld Outtakes from the Revival Songbook. Nineve wordt uitgegeven in een samenwerking tussen uitgeverij Brandaan en Volkoren. Het Theater zat bomvol, dus ik heb een deel van achter de tribunes gevolgd. Humorvol en herkenbaar, dus dan hopen dat de ‘echte’ theatertour een keer in de buurt komt.

Gungor
Gungor is de band rondom Michael en Lisa Gungor. Ze hadden me gisteren in De Notenkraker al ingepakt. Nu bij het hoofdpodium hadden ze nog meer publiek en herhaalden ze hun set.

Rud Kid Run
Run Kid Run is een christelijke pop/rockband uit Carmi, Illinois en Morganfield, Kentucky. De band werd in 2006 opgericht. Het debuutalbum van de band, ‘This Is Who We Are’, werd op 18 mei 2006 uitgebracht bij het label Tooth & Nail Records. Alle bandleden, behalve Paul Steward, kwamen van de band ‘Side Walk Slam’ die vroeger ook bij het label Tooth & Nail zaten. 29 april 2008 kwam het tweede album, Love At The Core, uit. Het album werd geproduceerd door James Paul Wisner (van bands als Dashboard Confessional, UnderOath en Further Seems Forever). Nu speelden ze vanaf Frontline stage gedreven hun liedjes, terwijl het publiek het water voor het podium uitprobeerde.

Brown Feather Sparrow & Friends
Afgelopen kerst hadden veel mensen het over dit bijzondere project waarbij zangeres/pianiste Lydia van Maurik-Wever (Brown Feather Sparrow, This Beautiful Mess, People Get Ready, Eins, Zwei Orchestra) verschillende bevriende artiesten als Johannes Sigmund (alias Blaudzun), Michiel Flamman (de helft van Solo), Eefje de Visser (winnaar Grote Prijs 2009) en leden van onder meer Kyteman’s Hiphop Orkest, Anderson, Silence is Sexy, The Black Atlantic en This Beautiful Mess uitnodigde om met elkaar op muzikale wijze kerst te vieren. Het project zou het afscheid zijn van Brown Feather Sparrow. Het resultaat is het 2010 album How To Throw a Christmas Party. Gisteren stond de vriendenclub echter in kerstfeer opnieuw op het podium voor een bijzonder concert. De belangstelling voor de Theatertent was zo groot dat een slingerende rij moest worden gevormd, eenmaal binnen veel mensen op de grond moesten zitten. Maar, om in de sfeer te blijven, er gaan veel makke schapen in een hok. Ik had het geluk op de grond recht voor het podium terecht te komen, prima om te fotograferen. De groep deed duidelijk moeite zo goed mogelijk voor de dag te komen, en inderdaad: met de kern van Kerst voor ogen: they know how to throw a Christmas Party!
<set_tag=”xnff2011vr”>
Charlie Hall
Ook luisterbeurten bij de voorbereiding van het festival van Charlie Hall’s laatste The Rising (besproken in december 2010) waren goed voor een herontdekking en -waardering van zijn aanbiddingsliederen. Waar veel anderen putten uit 13-in-een-dozijn-liedjesvoorraden, zou bij Hall nog wat origineels te halen moeten zijn. Helaas was hij geprogrammeerd onder eten-en-omkleden-tijd, er waren slechts enkele tientallen mensen bij zijn optreden in De Tabernakel. Met 7-regelige liedjes vol herhalingen, zat de kracht vooral in het instrumentale stuk (goed voor elkaar), maar konden de teksten zo op de stapel Doorsnee Opwekkingsliederen.

Handsome Poets
Jong, ambitieus en onbesuisd, inmiddels stamgast op Xnoizz Flevo en vele andere podia. Op 5 mei zag ik ze nog het publiek platspelen op het Bevrijdingsfestival Overijssel in Zwolle. De Handsome Poets uit Utrecht geven een unieke show met energieke indiepop om echt op te dansen. Van Saints, Silence is Sexy tot Dance, the War is Over: ook op Flevo wisten publiek en band elkaar te vinden.

Tenth Avenue North
In de VS won Tenth Avenue North al verschillende Dove-awards en staan ze ieder jaar weer op alle grote christelijke muziekfestivals, maar ze waren nog nooit eerder in Nederland. Hoewel hun optreden voorbij gleed, stonden ze hun mannetje, hadden duidelijk kwaliteit in huis.

Rapture Ruckus
Rapture Ruckus is een christelijke hiphop/rockformatie uit Wellington, Nieuw Zeeland, bestaande uit zanger Brad Dring (aka Rapture Ruckus), drummer Ross Nansen, gitarist Geoff Duncan en gitarist Mike Aitofi. Twee albums bracht de band uit, I Believe (2006) en Rapture Ruckus Live at World’s End (2008). Eindelijk een band die de licht- en video-installatie van het hoofdpodium volledig integreerde in hun show. Wat een beweging, wat een energie! En ja, die was met name dichtbij het podium voelbaar, waar de feestgangers zongen en sprongen.

Seabird
Seabird is een alternatieve rockband uit Cincinnati, Ohio. Het is begonnen met frontman Aaron Morgan, die in 2004 met wat vrienden muziek begon te maken. Sinds die tijd is Seabird al weer twee albums en heel wat liedjes verder. De band stond twee jaar geleden ook op het Xnoizz Flevo Festival en verraste toen iedereen met de mooie liedjes en vooral ook sterke stem van zanger Aaron Morgan. Dit jaar zijn ze terug met een iets andere bandsamenstelling en enkele nieuwe liedjes. Aaron Morgan kan zo een haarverzorgingsreclamespot doen, want het in model brengen van zijn kuif is de meest opvallende tic die me is bijgebleven. Helaas was het ook de band die gisteravond van het publiek juist geen toegift hoefde te geven, maar waarvoor presentator Rikko er wel één had afgesproken, in tegenstelling tot diverse andere bands.

HB
De finse female-fronted symfonische metalband HB stond twee jaar geleden ook op Xnoizz Flevo mainstage, imponeerde met een full-band en vuurwerk. In december 2009 stonden de Finnen op het podium van Christmas Rock Night in Ennepetal. Naast Finstalige albums (meest recent: Pääkallonpaikka) brengt de band gelukkig ook Engelstalig werk uit. Naast The Jesus Metal Explosion is er sinds deze week The Battle of God, de remake en vertaling van hun Finstalige debuut. Geen letterlijk vuurwerk dit jaar, wel een strijkersensemble mee het podium op. De toetsenist is nieuw en voor de rest: de fans kenden alles, veel anderen vergaapten zich nog aan de bewegingen van de bandleden. Typisch een optreden dat altijd te kort is.