Arjen Ligtvoet & Cathelijne de Busser – Gevaarlijke vaagtaal

Ben van Balen voerde tot in juli 2011 op irritaal.nl zijn strijd tegen vaag, foutief en wollig taalgebruik. Na de boeken Irritaal (2009), Ik zeg: doen! (2010) en Ik heb zoiets van (2011) stopte hij zijn blog. Arjen Ligtvoet & Cathelijne de Busser van Tekstridder nemen de strijd over en presenteren Gevaarlijke vaagtaal. Dat is een online gratis verkrijgbaar PDF e-book, waarin in ruim 20 pagina’s in woord en beeld hun neologisme voor wat anderen dunspraak noemen wordt uitgelegd. Dunspraak is het gebruiken van bekende woorden en begrippen zonder er iets reëels of betekenisvols mee aan te duiden. Het leidt volgens het schrijversduo tot een uitermate besmettelijke LOA, een door Lezen en Luisteren Overdraagbare Aandoening. Ligtvoet en De Busser hebben zelf na de spijkerharde introductie niet veel nodig om hun punt te maken. Vaagtaal komt overal voor en heeft vele varianten. Zo lijden ambtenaren aan oubollige ambtenaritis, leggen beleidsmakers met beleidsbabbels een zachte wollen deken over snoeiharde maatregelen en spreken managers een semi-Engelse vorm van vaagtaal die managementspeak heet.

In het boekje deelt oud-politicus Frits Bolkestein zijn inzichten over het taalgebruik door politici als oud-premier Ruud Lubbers (‘binnenhofbargoens’) en is thrillerauteur Charles den Tex aan het woord. Voorbeelden te over te bedenken, maar veel meer dan dit heeft Gevaarlijke vaagtaal niet te bieden. Ten opzichte van de gratis PDF is €20 voor het 176 pagina’s tellende boek nog best veel. Ja, er wordt in het ‘echte’ boek meer uitgeweid en is een vaagtaal top-100 opgenomen. Op de blog vaagtaal.nl wordt de strijd verder gevoerd en is er alle gelegenheid voor interactie. Het gevaar is alleen, dat zo’n boek leuk als verjaardagscadeau is, veel herkenning oproept, maar niet tot fundamentele andere omgang met de Nederlandse taal leidt.