Owl City – All Things Bright & Beautiful

Na het succes van Fireflies en in mindere mate Vanilla Twilight was de uitdaging aan Owl City, ofwel Adam Young om met een waardige opvolger van Ocean Eyes uit 2009 te komen. Eerst werd An Airplane Carried Me To Bed uit de pre-Owl City tijd van Sky Sailing afgestoft en uitgebracht. Val je na Fireflies eenmaal voor de kinderlijk onschuldige vocalen van Young, dan gaan de nog bravere oude platen er ook wel in. Voor de Nederlandse dj’s die ik op de radio stellig heb horen beweren met Fireflies een one hit wonder gehad te hebben, toch even wat bijles. Focus is met 38 muzikale projecten inderdaad een lastige opgave. Adam Young verliet het ouderlijk huis om een paar blokken verderop zelfstandig te gaan wonen (een studio met toevallig vijf kamers). 2010 gold echter als muzikaal continuüm, met de vocalen voor Nick Bracegirdle, ofwel Chicane’s single Middledistancerunner, van diens album Giants.  Voor Armin van Buuren zong hij Youtopia van Mirage in.  In september volgde To the Sky als soundtrack bij de film Legend of the Guardians: The Owls of Ga’hoole. In eigen beheer werd In Christ Alone uitgebracht, in november Flight van zijn nevenproject Windsor Airlift en Peppermint Winter, een ‘opwarmer’ voor de nieuwe CD All Things Bright And Beautiful. En vervolgens was Taylor Swift’s Enchanted rijp voor een remake als valentijnsgeschenk.

Terug naar de nieuwe plaat. Met producer Jack Joseph Puig (Beck, Mary J. Blige, Green Day, John Mayer) werden 12 liedjes opgenomen. Continuïteit is er met synthpop, de typische Owl City slingers over het toetsenbord (The Real World), doordachte melodielijnen en diverse pogingen liefde en een rotsvast geloof in God zo eigen mogelijk te verwoorden. Het instrumentarium werd uitgebreid met gitaren en synthesizers, de sound van sugar candy pop tot club ready beats. Drums klinken warmer en de songs variëren meer, met dank aan de kritische productie. Ja, je kunt nog altijd wegzwijmen met The Honey and the Bee, waaraan toetseniste/zangeres Breanne Düren bijdraagt. Breanne zong op Ocean Eyes Saltwater Room en zal bij de 2011 tour haar eigen EP Sparks presenteren. Deer in the headlight trekt de parallel tussen een in het licht van een auto gevangen hert en liefde op het eerste gezicht. Geen verhalen over tandartsbezoek meer, wel dromen over de schoonheid die astronauten zien (Astronauts), een komeet om je op te pikken uit je tienerkamer (Kamikaze), ziekenhuisbloemen (Hospital Flowers) en expliciet getuigen van Gods genade in het dansbare Galaxies. “Dear God, I was terribly lost, when the galaxies crossed, and the sun went dark. Dear God, You’re the only North Star I would follow this far… For He is the saving grace of the galaxies.”  Dreams Don’t Turn to Dust leunt zowaar op een hip-hop beat, geïnspireerd op A Tribe Called Quest. Tijdens de 2010 tour, die onder meer in februari De Melkweg in Amsterdam aandeed stond LIGHTS, ofwel Valerie Anne Poxleitner, in het voorprogramma. Ze mag nu The Yacht Club meezingen. Het nummer start als R. Kelly-achtige track, maar ontpopt zich tot een catchy popsong dat je van de hand van de Zweedse dance producer Max Martin, David Guetta of de Amerikaanse/Poolse producer Dr. Luke verwacht. Young geeft zelf aan voor dit nummer geïnspireerd te zijn door Talking Heads en Nile Rodgers. Plant Life gaat over een aardige jongen in een melancholische omgeving. Vriend, producer en Relient K voorman Matt Thiessen zingt erop mee.  Alligator Sky heeft nog het ritme van Fireflies, maar introduceert een heuse rap van Shawn Chrystopher.  De versie met alleen zang van Young staat als bonus track op de iTunes download, andere alternatieve versies met andere rappers vind je op het web. Er zijn ook versies beschikbaar van All Things Bright & Beautiful met How I Became The Sea als bonus track of het aan ex-vriendin Annmarie Monson opgedragen Lonely Lullaby. In de making-of video kun je de werkwijze van Young, met name zijn benadering van songteksten zien. Dit is synthpop met teksten voor verliefden. Naar mijn inschatting houdt Adam Young heel bewust nog even het imago van een in de kelder van paps & mams musicerende tiener, hoewel de liedjes noch op een Casio keyboard, noch met een rijmgenerator in elkaar zijn geknutseld. Lekkere muziek voor in de auto of bij een wandeling.