Hyland – Weights & Measures

In  Hyland uit Minneapolis vind je zanger Jon Lewis, gitarist Mitch Hansen, toetsenist Ben Early en drummer Steve Weigel. Rock met de energie van de Foo Fighters, Jimmy Eat World en Anberlin. In Jumping the Gun, opener van het nieuwe Weights & Measures, geven ze hun ambities aan: geen zilveren medaille, maar hun stinkende best doen om de eerste prijs te halen.  Met hun EP Quotients, geproduceerd door Ben Kasica (Skillet) en Nick Rad (Acceptance) sleepten ze een contract bij Tooth & Nail records binnen. De nieuwe plaat werd geproduceerd door Aaron Sprinkle en bracht Stephen Christian, voorman van Anberlin, zelfs als gastzanger op de 2e song The One That Got Away mee. Teksten zijn meer uitgesproken christelijk van toon dan menig collega christenen in bandjes tegenwoordig. Over de ervaren geloofsvreugde willen de heren graag hun ei kwijt. Helaas steken ze daarbij muzikaal niet boven het maaiveld. De hoogte daarvan is door Anberlin, Run Kid Run, The Fold, Skillet, etc. al bepaald. Taking The Scenic Route en Downhill passen in de categorie radiovriendelijk, met akoestische gitaren in de hoofdrol. In Crying Out neemt een koor aan ‘t eind de zang over, waarna de oooooh’s in This Love Is Free wel erg makkelijk klinken. Opnieuw is dit een akoestisch startende mid-tempo poprocker, evenals Desparate Man. Fireworks brengt een combinatie van synths en rock, zoals Nena die als handelsmerk voert. Coast to Coast boeit niet echt en ook Heart to Life gaat voorbij zonder indruk te maken. Prima Up-tempo rock is er weer in Til Death. Pianorock tenslotte in Never. De verzameling doet té makkelijk, té Amerikaans aan.

Enhanced by Zemanta