Crystal Lewis – Plain & Simple

Crystal Lewis is na een aantal jaren weer terug met een nieuwe CD. Haar website getuigt niet van een echt zware inzet op online marketing, maar op haar eigen platenlabel Metro 1 Music (ze was er ook jarenlang dé cash cow) is er dan nu Plain & Simple. Zoon Solomon en dochter Isabella plus haar echtgenoot en fotograaf Brian Ray zijn van de partij als het aankomt op zingen, productie, arrangementen en inspelen van de elf nieuwe liedjes. Lewis zit al 26 jaar in het vak en dat is in een tijd, waarin artiesten en bands komen en gaan, een noemenswaardige prestatie. Om eerlijk te zijn heb ik van Crystal Lewis alleen Joy (1989) en Gold (1998) in de CD verzameling, en was haar dus alweer een decennium uit het oog verloren. Muzikaal is er aan de soul en softpop met worship teksten minder veranderd dan de haarkleur van de zangeres. Plain & Simple opent met de titeltrack, een soulsong dat lekker meezingt. De eenvoudige boodschap van het evangelie: Jezus houdt van je, vormt de kern. Give It To Jesus is eveneens eenvoudig, en datzelfde geldt voor de lofprijzing in Revelation. Het is, alsof echt vocale uithalen en krachtig stemgeluid zoals Sandi Patty die na al die jaren nog steeds verzorgt, Lewis niet besteed is. Nadeel van de wat bescheiden zang is, dat de liedjes voorbij glijden zonder echt te blijven plakken. Na het kabbelende Even The Rocks Cry Out is (I Love Your) Name iets puntiger en I Don’t Want to Fall gevuld met meezing ooh-aah’s. Akoestisch gitaar introduceert Daughter. Echt van de grond komt Plain & Simple niet meer. Het zowaar licht rockende (My hope is in You) All Day Long, I Am en Center of Gravity zijn de opmaat voor afsluiter I Know You Are The One, waarna de kalme muziek prima nogmaals als achtergrondmuziek bij het werken kan dienen, maar in de auto alleen maar aanleiding zou zijn in te dutten.