Alfred Stites – Forget the Goal, The Journey Counts…71 Jobs Later

Het is heerlijk een tegengeluid te horen, ontnuchterende boeken te lezen, dwarsliggers te ontmoeten en bestaande paradigmata uit te dagen. De aanbieding via Librarything een recensieexemplaar te kunnen lezen Forget the Goal, the Journey Counts.. van Alfred Stites (1922-) was zo’n ontdekking. Voor de rest als schrijver totaal onbekend voor me, maar de titel trok al wel. De beste man is Amerikaan, gezond 89, leeft met zijn vrouw Toni sinds 2004 in Costa Rica en deelt zijn levenslessen. Waar de gemiddelde Amerikaanse zelfhulpboeken gaan over doelgericht leven en het resultaat tot heilige graal verheffen, benadrukt Stites in zijn beschrijving van zijn cv jezelf niet te serieus te nemen. Opgegroeid na de eerste Wereldoorlog, maakte Alfred zowel de Roaring Twenties als de Great Depression, de 2e Wereldoorlog mee, werd daarna voor 90% arbeidsongeschikt verklaard, maar beoefende nog altijd het ene beroep na het andere. Vanaf de eerste krantenwijk tot het geven van lezingen: 71 banen, beroepen en betrekkingen. Maar Stites gaat verder: hij stopte 10 jaar met tandenpoetsen en ontdekte, dat het voor de gebitsstatus niets uitmaakte, hij gebruikt marijuana als medicijn, maar vertikt elke reguliere behandeling van een arts, pillen slaat hij al decennia af. Hij zat in het bestuur van twee kerken, een openbare en een privé school, 4 theaters en 4 bedrijven. Hij trouwde driemaal, woonde en werkte in 3 landen en bezocht 19 andere landen. Met vier kinderen onthield hij zich van verzekeringen, maar zocht de balans tussen werk en vrijheid, inspanning en ontspanning. Lachen is absoluut noodzakelijk voor je welzijn, is één van Stites’ motto’s.

Al eerder schreef Stites boeken, Salesmen are Made Not Born (1969) en Fundraising Made Easy (1978). Na Forget the Goal volgt later in 2011 The Other Costa Rica, Living in Tico-Land. Stites: “Living is simply …Pura Vida!” En ja, achteraf heb je altijd gelijk, en kun je Forget the Goal… ook zien als de uitgekomen American Dream, vrij van instituties, vol overtuiging eigen keuzes makend….en in Alfreds verhaal: ‘succes’ hebben. Het bewijst dat het anders kan, zonder aan te tonen dat het altijd en voor iedereen net zo uitpakt.