The Civil Wars – Barton Hollow

The Civil Wars, ofwel het duo Joy Williams en John Paul White, sloegen in 2009 de handen ineen en hebben als opvolger van Live at Eddie’s Attic (van nota bene hun 2e live set ooit) het full album Barton Hollow uitgebracht via Sensibility Music. Eerder waren al liedjes als teasers verschenen, zoals het fraaie Poison & Wine (de gelijknamige EP kwam in 2009 uit), Forget Me Not en de titeltrack. Poison & Wine werd al gebruikt in een aflevering van Grey’s Atonomy, scoorde goed op Youtube, begrijpelijk ook van de partij op dit volledige album. De plaat trapt echter af met 20 Years. Rustig tokkelend gitaartje, rustieke zang, minder dromerig dan The Innocence Mission, minder uitgesproken dan Over The Rhine, niettemin zwierend en intrigerend. In de aanloop naar de release die 1 februari direct de #1 positie in de Amerikaanse iTunes store behaalde (zo kan het dus ook met indie music), trad het duo bijvoorbeeld op in  The Tonight Show with Jay Leno. iTunes noemde het tweetal Best New Singer-Songwriters in hun iTunes Rewind 2010. Productie lag in handen van veteraan Charlie Peacock. Of het nu C’est la Mort (leuke knipoog naar het veel vaker gebruikte Vie) of To Whom It May Concern is, de liedjes pakken me eenvoudigweg in. Die ervaring lees ik bij meer recensenten, dus de singer/songwriter capaciteiten zitten echt snor. De songteksten zijn van de orde “I’m a dead man walking here. But that’s the least of all my fears Ooh underneath the water  It’s not Alabama clay That gives my trembling hands away Please forgive me father Ain’t going back to Barton Hollow Devil gonna follow me e’er I go Won’t do me no good washing in the river Can’t no preacher man save my soul Did that full moon force my hand? Or that un marked hundred grand? Ooh underneath the water Please forgive me Father.” (in het americana/bluesy Barton Hollow) of “I wish you´d hold me when I turn my back well the less I give the more I get back your hands can heal your hands can bruise I don´t have a choice but I´d still choose you. I don´t love you but I always will.” (uit Poison & Wine). Die tweeledigheid is ook terug te vinden in Falling, The Girl with the Red Balloon en Birds of a Feather (“She’s the absinthe on my lips, Splinter in my fingertips. But who could do without you.”). Op Live at Eddie’s Attic, nu als bonus track, vind je Dance Me to the End of Love (origineel van Leonard Cohen) en het rustige I Want You Back. Spaarzame instrumentatie, verwacht geen drums of percussie, bijvoorbeeld, een stel gitaren en andere snaarinstrumententen, een setting rijp voor het bruin café of bij de open haard. Voor €8,99 denk je niet eens na, maar schaf je dit juweeltje direct aan.