Stryper – The Covering

      No Comments on Stryper – The Covering

The Covering, het nieuwe album van Stryper bij Big 3 Records, zat al een tijd in de pijplijn. Bij het Stryper concert januari 2010 in Tivoli, Utrecht werd de Judas Priest song Breaking the Law gespeeld, wat wenkbrauwen deed fronzen. Op The Covering zochten de rockers bewust 12 jeugdliefdes bij elkaar. Bassist Tim Gaines is gewoon weer terug in de gelederen, met de broers Michael Sweet (zang, gitaar), vocals/guitar), Robert Sweet (drums) en Oz Fox (gitaar). Hoewel de heren het zelfgeschreven God toevoegden, als goedmakertje, getuigenis, of serieuze dubbele bodem, ligt de basis voor het dozijn in: “Every Stryper album is pretty serious and pretty bold in the lyrical faith sense of the word. We just wanted to roll our sleeves up, cut loose and have some fun. We always did [Judas] Priest covers and [Iron] Maiden covers, all those bands we grew up on and who influenced us. aldus Michael Sweet. Bij de release zelf moest hij toch kritiek oogsten, en dus:

Met respect voor de originelen (ik heb er een Spotify playlist van gemaakt) opent het album met Set Me Free (Sweet, 1974). Verder vind je op het album Blackout (Scorpions, 1982), Heaven and Hell (Black Sabbath, 1980), op de website van Black Sabbath vindt men de cover wel grappig. Dan Lights Out (UFO, 1977), Carry On Wayward Son (Kansas, 1976), Highway Star (Deep Purple, 1972), Shout It Out Loud (Kiss, 1976), Over The Mountain (Ozzy Osbourne, 1981), The Trooper (Iron Maiden, 1983), Breaking The Law (Judas Priest, 1980), On Fire (Van Halen, 1978) en Immigrant Song (Led Zeppelin, 1970)

Over de afsluiter God is Sweet ook helder: “Something that I was concerned about doing a covers album was the backlash. Being a Christian band, I was afraid we would get beat up pretty good. And sure enough, people in the press were saying early on, ‘What are they doing? Are they Christian still?’ All this nonsense. I just felt like, ‘We really should put a song on there that solidifies our faith.’ And that tells everyone questioning our faith, ‘No, we haven’t turned our back on God, we’re still serious about it.” De track zelf is een vette uptempo strakke track met heerlijke samenzang, hoge uithalen van Michael Sweet en tempowisselingen, waarin een gebed om Gods ontferming klinkt: “God – have mercy on us. For we know not what we do. God – dark and blinded, we are burning Without You – God!”. De kritiek is behoorlijk hypocriet. Welke christen met een gitaar in de arm heeft nooit seculiere deuntjes gespeeld? Wie zijn je favoriete gitaristen, jeugdliefdes en idolen (geweest)? En pluis dan vooral de songteksten uit. De heren zelf hebben hun CD boekje in in comic stijl gezet, met veel uitleg over hun christelijke overtuiging en dankwoorden aan God. Met respect voor de originele is de verbouwing door Stryper toch grondig. Vocaal steken de broers Sweet ver uit boven hun collega zangers in de originelen. Verder is Stryper’s drumwerk en gitaarpartijen superstrak. Het plezier om deze klassiekers nieuw leven in te blazen, is hoorbaar! Qua stijl is Carry On Wayward Son eigenlijk out-of-place, zo bescheiden. Het eigen God sluit geheel in stijl van de rest van de playlist aan. The Covering slaat een brug tussen de onmiskenbaar christelijke metal van toen en de evenzeer vanuit christelijk hoek verworpen bands als Iron Maiden, KISS en consorten. Dat Stryper ook in de 80’s het podium deelde met deze bands, zijn velen waarschijnlijk vergeten. Vraag een willekeurige band op het komende Flevo Festival maar eens op de man af welke bands tot de favorieten gerekend worden.