Verslag Paulien Cornelisse – Hallo aarde

Paulien Cornelisse schrijft en maakt theater. In de In de herfst van 2010 won Paulien de Neerlands Hoop, een prijs voor de meest veelbelovende theatermaker met het grootste toekomstperspectief. Verder heeft Paulien een wekelijkse taalrubriek in NRC.next en tekent ze eens in de twee weken wilde beesten voor de Achterpagina van NRC Handelsblad. Ze schrijft maandelijks een dialoog voor het no-nonsense glossy Jan en eens in de twee weken leest ze een taalcolumn voor bij de Wereldomroep. Paulien schreef het boek Taal is zeg maar echt mijn ding, waarvan binnen een jaar 300.000 exemplaren werden verkocht. Gisteravond trad ze op in De Voorveghter in Hardenberg met een try-out van haar tweede avondvullende cabaretprogramma Hallo Aarde. Volgens de teaser tekst: “het observeren en analyseren van het vaak opmerkelijke gedrag en taalgebruik van de mens en van zichzelf. Daarnaast zal zij ook haar licht laten schijnen over de dieren en hun vaak onbegrijpelijke bezigheden. Waarom heeft de teek zo’n passief-agressieve jachttactiek? Vragen als deze komen aan bod. Ook wordt het definitieve woord gesproken over de driekwartbroek, en wordt het mannetje op het bord bij het stoplicht aan een diepteanalyse onderworpen. Kortom: in Hallo Aarde. wordt onmisbare informatie verstrekt waar u de rest van uw leven iets aan kunt hebben.”

Hardenbergers hadden wel zin een avontuurtje, zoals de toegangskaartjes voor de try-out werden genoemd. Met schoonzus Jannita was ik helemaal achterin beland. En ja, het taps toelopend broekje van het stoplichtmannetje, maar ook acrobatiek in een tissue, een praatgrage Elsbeth, een analyse van de Carglass tune, de bezigheden van de boktor in zijn habitat, de grammafoon met Hallo begroetingen in de Voyager, maar ook veel gein rond de overheadprojector en het onderzoek naar de uitspraak van beamen. Totaal non-stop anderhalf uur cabaret, acrobatiek, taalkunde, ingestudeerde impressies, verwondering en interactie met het publiek. Niet alle onderdelen waren even sterk, anderhalf uur lang vraagt ook best wat van het publiek, en als het rondje onderwerpen gemaakt is, is het lastig de verleiding nog een herhaling te doen te groot.