Een sociale blik op IPMA Congres Sturen of gestuurd worden

Donderdag 18 november kwamen 300+ projectmanagers bij elkaar op het jaarlijkse congres van vakvereniging IPMA Nederland in ‘t Spant in Bussum. Thema was ditmaal Sturen of gestuurd worden. Gestuurd werd ik ditmaal niet, maar wel had ik een aparte rol met Migiel Gloudemans (Twynstra Gudde) en in de voorbereiding Maaike Bos (Sogeti) om met het IPMA bestuur het gebruik van Twitter in de aanloop naar, tijdens en na het congres aan te sturen, of op z’n minst positief te beïnvloeden. En dus hadden we een eigen #ipmajc10, @ipma_nl naast @ipmacongres in het leven geroepen, toonden we een Twitterfountain op het Heinekenplein voor belangstellenden op een groot beeldscherm en boodschapten we zelf ook vrolijk mee over de sprekers.

Interactie
Het was te doen om de interactie met het publiek, hoe gering gewenning aan social media van de sprekers zelf ook was. Voordeel van wat er gisteren gedeeld is, zijn de mogelijkheden om erop terug te komen, te reageren en een springplank voor social media inzet bij de Projectmanagement Parade in april 2011 te hebben.

Inhoudelijk blijft de aanpak door met een (zogenaamde) paradox de dag aan te sturen vragen om uiteindelijk een conclusie, dat de paradox niet zo ervaren wordt, of op z’n minst de ‘of’ door ‘en’ gewijzigd moet worden. Een voor de hand liggende uitkomst, zou je zeggen.

Presentatietechnieken

Presentatietechnieken verschilden ook zichtbaar. Waar Gyuri Vergouw als enige frank en vrij het hele podium benut, Marjo van Bergen met een rode jas voor uiterlijk opvallen kiest, maar – hoewel los van het katheder – voorleest uit eigen werk, blijven heren als Lex Dekker en Gerard Geurtjens veilig achter de de desk.

Succes behaal je samen

Wat van een afstand verder opvalt is hoe weinig echt prijsgegeven wordt van het projectmanagement op dagbasis. Met name de presentatie van overheidsprojecten (Rijkswaterstaat, ProRail) besteden veel aandacht aan de vele omgevingsaspecten. Als je goed kijkt en de projectmanager in het midden van een diabolo getekend ziet, zegt een criticus natuurlijk, dat je als projectmanager vooral wordt gemangeld tussen je team en de ‘grote boze buitenwereld’. Ook is de suggestie, dat miljoenen- zo niet miljardenprojecten bijgeschreven kunnen worden op het krediet van één projectmanager m.i. net té stoer.

Succes kent vele vaders, zo ook projectsucces. Dan meer respect voor bijvoorbeeld Dick Wynberg die op enorme Shell plants gewoon géén doden of gewonden wil zien en daar indringend zijn projectmedewerkers van weet te overtuigen. Of Gerrit ten Klooster die de opening van een nieuw station in Houten ‘op de werkvloer’ viert. Scoren doe je samen, zoals ook Gyuri Vergouw benadrukt.