Starflyer 59 – The Changing of the Guard

Starflyer 59, de rock/americana band rond Jason Martin is met The Changing of the Guard terug na Dial M (2008). Voor oudere jongeren zoals ik valt direct de gelijkenis met de albums van Daniel Amos op bij het horen van de eerste songs, Fun is Fun, Shane en Time Machine. Alleen Terry Scott Taylor‘s stemgeluid is nog zwoeler. Een warme sound, waarmee Martin (gitaar, zang) je met Trey Many (drums) en Steven Dail (bas) inpakken. Trucker’s Son is als eerste single gekozen en vertelt over de dromen van een twintiger en de pogingen vooral niet te worden wie zijn vader is. Natuurlijk is het ook een knipoog naar Martin’s beroep naast frontman van Starflyer 59. Sinds 1993 is zijn Martin en Starflyer 59 verbonden aan Tooth & Nail Records, zodat van echte indie formeel geen sprake is. En toch maakt de band pas albums, als ze eraan toe zijn, met ogenschijnlijk alle muzikale en textuele vrijheden. Martin heeft in de loop der jaren ook veel nevenprojecten gehad, zoals Starflyer 2000 (met Leigh Nash Bingham), Bon Voyage (met zijn vrouw Julie) Neon Horse en  The Brothers Martin (met broer Ronnie aka Joy Electric). En ook op album #10 weet het trio zichzelf een nieuwe sound aan te meten.Knap om niet op zeker te blijven te spelen. The Changing of the Guard werd geproduceerd door Martin zelf en gemixt door JR McNeely (The Choir, Paramore, Relient K). I Had a Song for the Ages en Coconut Trees passen perfect in het tiental americana / shoegaze / Beatlesque pop en dromerige space rock liedjes. Iets meer rock in Cry Me A River, akoestisch gitaar voorop in Kick The Can en beschaafd toetsenwerk ter ondersteuning in de afsluiter Lose My Mind.