Gisa Klönne – Nacht zonder schaduw

De in Keulen woonachtige auteur Gisa Klönne (1964) debuteerde in 2005 met En het woud zwijgt. Nacht zonder schaduw is alweer haar derde boek en leverde in 2009 de Friedrich Glauser Preis op voor Beste boek. Een literaire thriller, ofwel een meer volwassen versie van de whodunnit detective. Zodoende telt het boek 290 pagina’s, is nadrukkelijk getracht de personages wat meer persoonlijkheid en achtergrond mee te geven. Onder die dekmantel blijft het een misdaadverhaal, zoals je er tegenwoordig elke avond op televisie een handvol kunt bekijken. Tijdens een regenachtige nacht in Keulen worden hoofdinspecteur Judith Krieger en haar collega Mannie Korzellius naar een plaats delict gestuurd. Een S-bahnmachinist is overleden na meervoudige messsteken naast zijn metrostel. Kleding en rugzak missen, vreemd. Later wordt bij het spoor een mishandelde jonge hoer aangetroffen. Een nabijgelegen pizzeria gaat in vlammen op. Toeval? Georganiseerde misdaad. Tijdens het onderzoek worden diverse sporen nagetrokken, terwijl ook nog een deel van een kunstenaarsonderkomen door brand wordt verwoest. Moet de dader in de mensenhandel, de prostitutie, of juist onder de kunstenaars gezocht worden? Alle gemeenplaatsen, van zich na een persoonlijke crisis nog wat instabiele, zich in een mannenwereld terugvechtende vrouwelijke hoofdinspecteur, de korzelige voorheen bij zedenmisdrijven werkzaam zijnde collega Mannie (achternaam Korzellius is te opzichtig), de stress om privéleven op alle momenten te laten onderbreken door onderzoeksactiviteiten, vooroordelen ten aanzien van immigranten, prostitutie, ze komen alle voorbij. Ik heb diverse malen op het punt gestaan het boek niet verder uit te lezen, maar juist voor de recensie heb ik maar doorgezet. Kortom: detectives blijven voor mij wat anders dan romans.