Concertverslag Volkoren festival 2010 in Hedon Zwolle

Het festival van het Mijdrechtse platenlabel Volkoren (een afsplitsing van Sally Forth Records) was ook dit jaar neergestreken in het Zwolse poppodium Hedon. Een waardige tussenstop richting het Xnoizz Flevo Festival met Anderson, MEKim Janssen, People Get Ready en Eva Ellingsworth. Brown Feather Sparrow, eerder aangekondigd, was er niet. Daarvoor in de plaats People Get Ready.

Aanvang zou om 19.15u zijn, maar op dat moment stond nog slechts een paar handen vol mensen voor de ingang van het Zwolse poppodium Hedon. Gelukkig stroomde het beneden in de loop van de avond wel vol muziekliefhebbers, want dat verdienden de bands ook wel.

Het festival werd geopend door de Amerikaanse singer-songwriter Eva Ellingsworth met haar meidenband. Ze woont alweer 3 jaar in Amsterdam en begon al jong met muziek en gitaar. Indie-folk liedjes van haar debuutalbum Halcyon Bird vormden de opmaat voor een afwisselende avond. Na een korte pauze met dj’s Erik & Roel die de muziekkeuze op akoestische popdeuntjes hadden aangepast, vervolgde de nu in Zwolle wonende Kim Janssen met liedjes van zijn album The Truth Is, I Am Always Responsible en ander materiaal. In 2009 stond hij op zowel Noorderslag en Flevo. Zijn onderkoelde humor tussen de liedjes door werd niet door iedereen direct opgepikt, maar intrigerend was het zeker.

This Beautiful Mess is niet meer, vanaf januari is gitarist Axel Kabboord en zanger Arjen van Wijk een nieuwe band gefromeerd People Get Ready. Samen met Lydia van Maurik-Wever (Brown Feather Sparrow), René de Vries (Blaudzun) en Stefan van Maurik (The Spirit That Guides Us) weefden de heren wave, sferische rock vol enthousiasme en beweging tot een web, waarin ze het publiek geboeid hielden.

Van geheel andere orde was ME, ofwel Minco Eggersman (At The Close of Every Day, The Spirit That Guides Us, The Crutch, Kryptonite Garden, Rollercoaster 23) met een eigen band. De oprichter van Sally Forth Records en het Volkoren label had natuurlijk alle recht om op ‘zijn’ festival te spelen. De lang uitgesponnen in een nog donkerder setting dan de diverse andere groepen vanavond gespeelde ambient, folky melodieën grepen mij niet. Te weinig uitgewerkte arrangementen, hoewel de durf diverse akoestische instrumenten live uit te proberen er wel was. Contact met het publiek was echter totaal afwezig en dat vind ik toch één van de kernelementen van entertainment blijven.

Onderhoudend was het synthpop / dansbare popduo Bas van Nienes en Jeroen Van der Werken alias Anderson zeker. Eindelijk kwam de belichting goed los en swingden zowel mannen als vrouwen op liesjes van We Radio Anderson (2005) en It Runs In The Family (2008). Heerlijke afsluiter van de avond en begin van de 1e Pinksterdag. Zo tegen half één, na de toegift ‘als echte professionals’ stroomde Hedon weer leeg.