Concertverslag U2NL in Hardenberg

Elf maanden geleden was ik bij het In The Name of U2 concert van U2NL in De Tamboer, Hoogeveen. Het enthousiasme heb ik kunnen overbrengen op mijn dierbare en eveneens U2 liefhebber Klazien. Gisteravond waren we samen bij U2NL in een uitverkochte grote zaal van het theater De Voorveghter in Hardenberg.

Ruim twee uur lang de grootste hits van een van ’s wereld succesvolste rockbands, uitgevoerd door een succesvolle tribute groep die de afgelopen jaren ruimschoots heeft bewezen het ultieme U2-geluid én -gevoel op de planken te kunnen zetten. Tot zover de reclame, wat meer telt is de eigen ervaring. Muzikaal was het weer goed voor elkaar, ook al is het Hardenbergse theater compacter dan de Hoogeveense Tamboer. Sander Brandsen (gitaar), Chuck Sterk (bas, zang), Ger Joosten (drums, zang) waren prima op dreef, helaas leek zanger Frank Wensink er een aantal malen minder bij te zijn, met name de eerste helft was hij te gehaast en liet hij hele frasen hangen of aan het gelukkig wel meezingende publiek.

De reis langs de vele U2 hits uit de afgelopen 3 decennia is keuzes maken en weglaten. Zoals I Will Follow, New Year’s Day, Where The Streets Have No Name, One, Mothers of the Disappeared, With Or Without You, Discothèque en No Line On The Horizon wel in de set list zaten, ontbraken van No Line On The Horizon hitsingles als Get On Your Boots en Magnificient. Van Diemens Land (net als vorig jaar zogenaamd voor het eerst gezongen door bassist Chuck Sterk) en In God’s Country kwamen voorbij. Van How To Dismantle An Atomic Bomb heb ik alleen City of Blinding Lights gehoord, Vertigo, All Because of You of Sometimes You Can’t Make It On Your Own waren ook aardig geweest. Van All You Can’t Leave Behind kwamen alleen Beautiful Day en Elevation voorbij. En naast One staan op Achtung Baby toch ook kanjers als Even Better Than The Real Thing, Until The End of the World, Mysterious Ways en Love Is Blindness, ach en zo kun je je eigen U2 trip down memory lane bewandelen op zoek naar juweeltjes.

Bij de uitgang vroeg één van de aanwezigen in onvervalst dialect (dus met meer klinkers dan in de schrijftaal), waarom Gloria niet gespeeld was. Out of Control, I Still Haven’t Found What I’m Looking For, Pride (In The Name of Love) en Bad wel, en sinds kort ingevoegd in het U2NL assortiment A Sort of Homecoming (ook van The Unforgettable Fire).

Als toegiften kwamen Sunday Bloody Sunday en 40 voorbij, ook 2 klassiekers. Het is 23u voor je ‘t in de smiezen hebt, een goed teken. De heren hebben hun eigen weblog, Youtube kanaal, @u2nl op Twitter en Hyves.

Reblog this post [with Zemanta]