Maryse Conde – Tocht door de mangrove

Condé, van wie ik Ségou zo’n 20 jaar geleden heb gelezen, bracht in 1995 Tocht door de mangrove uit, dat een kaleidoscoop geeft van de ervaringen van bij de dodenwake voor Francis Sancher samengetrokken inwoners van Rivière au Sel op Guadeloupe. Sancher heeft een spookhuis geërfd dat, evenals zijn persoonlijkheid, aantrekkelijke en duistere kanten heeft. Menig dorpsbewoner is verleid, zwanger gemaakt, of heeft andere ervaringen door Sancher. Condé loopt hen als een soort ronde langs de rouwenden langs en beschrijft vol details en verfe het leven op het kleurrijke Guadeloupe. De invloeden van het hindoestaanse India, het christelijke Europa, de inheemse spiritistische bevolking, de verschuivingen van een Franse kolonie naar meer vrijheden, de geschiedenis van Cuba en de andere Antillen op de achtergrond, de Caribische sfeer is voelbaar aanwezig in deze roman. Zoals ze op p.180 laat vertellen: “Door de mangrove kun je geen tocht maken. Je blijft haken aan de scherpe mangrovewortels. Je zakt weg in de brakke modder.” Die kracht lijkt ook van Rivière au Sel en Francis Sancher uit te gaan.