James Gilmore & Joseph Pine – Authenticiteit

De beide schrijvers van De Beleveniseconomie zijn terug met een bijna 300 pagina’s tellend hoofdwerk Authenticiteit met de ondertitel Wat consumenten écht willen. Met talloze voorbeelden laat het duo zien dat er (on)bewust heel wat nep, zoniet alleen maar nep verkocht wordt in de wereld. Voor een deel vinden we dat als consumenten wel prima. Denk aan het grijs importeren van zogenaamde iPods, Rolex horloges en het bezoeken van concerten van tribute bands. Maar in wezen zoeken we allemaal naar echtheid, authenticiteit. We willen zelf echt zijn, en zoeken ook echtheid in de producten en diensten, en de anderliggende ondernemingen. We hebben goed door wanneer bedrijfswaarden niet nageleefd worden, wat het verschil tussen met de mond belijden en de dagelijkse praktijk is. We vullen consumentenprogramma’s met klachten over nep, klantonvriendelijkheid en tegenvallende ondersteuning. Daarom pleiten de schrijvers ondernemingen heldere keuzes te maken tussen de diverse polariteiten van echt en nep. Het boek is overladen met praktijkvoorbeelden uit Amerika en Canada, en verrassend veel Nederlandse ondernemingen. Voortbordurend op de Beleveniseconomie draait het dan in toenemende mate om authentieke belevenissen, waaraan juist wel een prijskaartje mag hangen. Er staat zoveel in dit boek, dat Management Scope op de achterzijde terecht aangehaald wordt: “Wie dit boek an de laatste bladzijde dichtslaat zonder één bruikbaar idee voor de eigen onderneming, heeft te haastig gelezen.”

Helaas heeft de redactie na de door Carla Zijlemaker uitgevoerde vertaling ook te snel gelezen, en staan er veel slordigheden in het boek. Van een verwijzing naar de aanslagen van 11 september 2002 (ipv 2001), treadless.com ipv threadless.com, spelfouten als Olumpische spelen (p. 267), ontbrekende hoofdletters in bedrijfsnamen als REI, ING en Lego (p.193) en uitmuntendheidt (p.127) tot de foto van een Harley-Davidson op de voorzijde van het boek. Een erratum papiertje maakt duidelijk, dat die Harley niet op de voorkant had mogen prijken, en in de volgende druk een andere foto zal op het boek zal prijken, omdat Harley-Davidson – hoewel niet negatief beoordeeld in dit boek – zich toch niet wil verbinden aan Gilmore & Pine’s Nederlandse vertaling. Het duo presenteert hun visie als economische theorie, alleen heb ik geen achterliggend onderzoek of resultaten daarvan kunnen ontdekken. En met return on investment berekeningen als op p.217, waarin geen rekening gehouden wordt met de factor tijd (en dus ook geldontwaarding) ben ik snel klaar. Hier wringt zich de eindeloze reeks herhaling van zetten van het boek ten opzichte van het aantoonbare fundament voor al deze op het oog geloofwaardige stellingnames. Soms zijn waarheden simpel (we zoeken waarheid, terwijl de leugen ook erg snel is), en zou je dat ook in minder pagina’s onder woorden kunnen brengen.