Irfan Orga – Aan de oevers van de Bosporus

In de autobiografie Aan de oevers van de Bosporus beschrijft Irfan Orga zijn jeugd en eerste loopbaan bij het Turkse leger in de eerste decennia van de 20e eeuw. Geboren in een welvarende familie in Istanbul ondervindt Irfan met zijn broer en zus echter met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog de gevolgen van armoede, verlies van in dienst opgeroepen vader en de politieke omwentelingen en de gewijzigde praktizering van de islam. De in onze begrippen nog jonge oma blijft de mater familias, waar moeder de eindjes aan elkaar probeert te knopen. Irfan zelf verblijft na in een tehuis te hebben gezet in een opleidingsinstituut voor het Turkse leger.Officier bij de luchtmacht vult zijn eerste actieve jaren. De totale aftakeling van zijn moeder door de jarenlange psychologische druk en voortdurende veranderingen worden gevoelig en aangrijpend beschreven.

Buiten het eigenlijke boek, maar belangrijk is de emigratie van Irfan met zijn gezin naar Londen in 1941. Zeven jaar later schreef Olga het boek. Uitzonderlijk goed Engels voor een Turk dat al bij publicatie tot vraagtekens leidde. Het in 2002 vernieuwde nawoord uit oorspronkelijk 1953 van zoon Ates Orga verklaart een hoop.Irfan schreef het raamwerk in het Turks en zijn Engelse echtgenote vertaalde en bewerkte het boek in het Engels. In Orga’s latere boeken zou ook zoon Ates actief meehelpen in het schrijven en publiceren. Ook geeft Ates aan, dat Irfan niet het volledige verhaal heeft verteld over zijn laatste Turkse jaren, de exacte reden van vertrek (ongetrouwd samenleven met een buitenlandse) en het verblijf in Engeland. Zo krijgt een toch al indrukwekkend boek ook nog een verrassende blik achter de schermen.