Oliver Sacks – Musicofilia

      No Comments on Oliver Sacks – Musicofilia

Oliver Sacks‘ stelling dat muziek uniek voor de mens, werkt hij in dit boek uit aan de hand van verschillende thema’s, symptomen en ziektebeelden, waarin neurologie en muziek samenkomen. Van mensen die kleuren zien als ze muziek horen, überhaupt doof zijn voor muziek of gedeprimeerd raken door het horen van muziek. Van absoluut gehoor voor muziek, tonen en toonzetting (vader snuit z’n neus in G), het zonder dat een instrument speelt of stereo aanstaat toch een compleet orkest in je hoofd horen of aanhoudend, wekenlang hetzelfde deuntje (brainworm) in je hoofd hebben zitten. Aan de andere kant van het spectrum ontmoeten we mensen met het Williams-syndroom (hypermizikaliteit), muziektherapie om mensen te prikkelen weer wat te gaan doen, alzheimerpatiënten uit hun isolement te halen en manieren om de afbeelding in de hersenen van spierbewegingen in ledematen na verlies of amputatie te kunnen omzetten in muziek of aansturing van prothesen, zodat musici hun vak weer kunnen beoefenen. Beroepsziekten (verkleefde spieren, plotselinge doofheid), mensen met het syndroom van Gilles de la Tourette, in Musicofilia bestrijkt Sacks het hele spectrum.

Innemend, meermalen puttend uit zijn eigen goede en slechte tijden, ervaringen als joods kind, patiënten uit zijn eigen ziekenhuis. Oliver Sacks is begaan met zijn vak, maar duidelijk nog meer met zijn medemensen. Musicofilia is een geweldig boek, dat voorkennis van de structuur en opbouw van de menselijke hersenen vereist, maar verder leest als een trein.