Chris Anderson – The Long Tail – Waarom we in de toekomst minder verkopen van meer

Ik kon er natuurlijk niet omheen Chris Anderson’s The Long Tail zelf ook te lezen. De in het boek beschreven inzichten maken duidelijk waarom ondernemingen als Google, Lego, Amazon en iTunes zo’n succes zijn, en waarom bijvoorbeeld de gevestigde muziek- en filmindustrie zo’n moeite heeft met de 21e eeuw. In het tijdperk van de Long Tail zijn er 6 thema’s:

  1. in bijna alle markten zijn er veel meer nichegoederen dan hits. Het verhoudingsgetal wordt snel hoger als de productiegoederen goedkoper of beter verkrijgbaar zijn.
  2. de kosten om de niches te bereiken, dalen sterk. Dankzij digitale distributie, goede zoekmachines en een kritieke massa aan breedbandverbindingen is The World Flat om Friedman te parafraseren.
  3. Filters duwen de vraag verder omlaag langs de Tail.
  4. Er zijn zoveel nicheproducten dat deze met elkaar een markt vormen die concurreert met die van de hits.
  5. Een long Tail is eigenlijk een cultuur zonder schaarste.

Drie krachten doen Long Tails ontstaan:

  1. democratisering van productiemiddelen
  2. democtatisering van distributie
  3. aanbod en vraag worden bij elkaar gebracht

Anders gesteld ligt het geheim van een Long Tail onderneming in 2 noodzakelijkheden:

  1. zorg dat alles vindbaar is
  2. maak het vindbaar

Negen regels kunnen succesvolle Long Tail ondernemingen aanhouden:

  1. haal assortiment naar binen…of doe het de deur uit
  2. laat klanten het werk doen (wikinomics, user generated content, crowd sourcing)
  3. één manier van distribueren is niet genoeg
  4. één productvariant is niet genoeg
  5. één prijs is niet genoeg
  6. informatie delen
  7. denk’en’, niet ‘of’
  8. vertrouw op de markt
  9. onderken het belang van ‘gratis’.

Dat Chris Anderson 240 pagina’s nodig heeft om deze bottomline uit te werken, is enerzijds goed voor zijn eigen omzet, maar had voor mij in de helft gekund, inclusief alle voorbeelden en infographics. The Long Tail herhaalt vaak en meestal zonder toegevoegde waarde op de eerder beschreven stellingnamen. Onbenoemd blijven markten, sectoren of productlijnen die zich wellicht minder goed lenen voor Long Tail succesverhalen. Achteraf is immers alles verklaarbaar, en zo is The Long Tail meer een economieboek dan een managementboek.