Thomas Friedman – De aarde is plat – ontdekkingsreis door een geglobaliseerde wereld

Cover of "The World Is Flat: A Brief Hist...

Cover via Amazon

Hoewel al menig manager en presentator zich bediende van de iedeën van Thomas L. Friedman die in 2003 werden vervat in The World Is Flat – a brief history of the 21st century en in 2005 herzien, heb ik tot 2007 gewacht met het zelf lezen van de Nederlandse versie. Waar de Nederlandse ondertitel een stuk bescheidener is dan de Engelse pretentieuze ‘geschiedschrijving’, valt de omvang van het boek (479 pagina’s) bij lezing op. Friedman had veel compacter kunnen schrijven. Veel voorbeelden en interviews worden te uitgebreid behandeld. Verder valt de willekeurige uitleg van ICT terminologie op. Je moet als lezer zelf een ICT achtergrond hebben wil je soepel meekomen. Waar enerzijds het ontstaan van het world wide web uit de doeken wordt gedaan, blijven termen als XML en SOAP zonder toelichting. Verder valt de enorme letterbrij op. Weinig paragraafindelingen, illustraties blijven geheel afwezig. Juist met beeldend materiaal hadden veel woord-spinnewebben kernachtig overgebracht kunnen worden. Nu merkte ik, dat ik in de 2e helft van het boek steeds sneller ging lezen, alsof ik de stijl en de informatiedichtheid van Friedman’s schrijverij doorhad. Friedman geeft aan ‘technologisch determinist’ te zijn (p.379), en gelukkig beseft hij dat de aarde niet zo plat is (p.378) als hij in het hoofdwerk heeft willen uitleggen.

Er blijken naast platmakers als open sourcing, offshoring, outsourcing en supply chain management en convergerende bewegingen (versterkingen van de platmakers) ook uitdagingen te zitten in islamisme, AIDS/HIV, de mensen in de half-platte wereld en zij die aan de rand staan en niet mee kunnen doen. Overduidelijk Amerikaans is verder de obsessie met 9/11(dat tegenover 11/9/89, de val van de Berlijnse Muur wordt gezet) en Al Quaida. In wereldwijd  perspectief vergroot het de betrekkelijkheid van ‘a brief history’, aangezien – zeker in onze ogen  – de bewoners van Bora Bora en hun handlangers ook wel erg veel aandacht krijgen. Hoewel het boek eindigt met het belang van dromen en verbeelden, overheerst de technocratische inslag en het gevoel dat de voorbeelden selectief zijn.