Sjoerd Talsma – Leiderschap de extra dimensie

Op Nederlandstalige en op de Nederlandse situatie betrekking hebbende leiderschapsboeken mag je trots zijn. Getronics concullega Sjoerd Talsma heeft zijn inzichten over leiderschap op papier en een eigen website (www.echtleiderschap.nl ) gezet, en scheidt keurig leiderschap van management, ontrafelt buzz words en uiterlijk vertoon. Talsma put uitgebreid uit het gedachtengoed van Stephen Covey, Warren Bennis en John Kotter. Zijn en doen, loyaliteit, autoriteit, karakter en valkuilen. De eerste 100 pagina’s zijn rijk en behulpzaam. De tweede helft is zwakker. Uitgebreid werkt Talsma het vermeende leiderschap van Pim Fortuyn uit. Waar ervoor betoogd is, dat leiderschap erkend, en niet opgeëist moet worden, blijft Fortuyns statement “Let op: ik word premier van Nederland!” onbesproken, maar wel in mijn gedachten hangen. Mensen willen leiders, zoals het volk Israël in het Oude Testament de omliggende volken al naäapte met “Geef ons een koning!”. Waaruit Fortuyns dienstbaarheid anders dan de LPF slogan “at your service” blijkt, laat de schrijver in het midden. De vraag op p.144 “Waarom is Fortuyn niet de ‘grootste Nederlander’?” lijkt me in 2004 door de tv-kijkers al positief beantwoord (misser bij de eindredactie?). En het verwijt dat Jan Peter Balkenende juist geen leider zou zijn, is wel erg gemakkelijk. Dat Talsma meer opheeft met een Amerikaans tweepartijenstelsel, waardoor (?) radicalere oplossingen voor het land zouden ontstaan, mag, maar wordt niet onderbouwd. Datzelfde geldt voor het rijtje ‘grote leiders’ van Kennedy, Rabin, Sadat, Mandela en Gandhi.

De recente onthulling over EPO gebruik tijdens de Tour de France maakt het voorbeeld van Bjarne Riis als authentiek, integer, etc. niet sterker. En als God de eerste toepasser van empowerment (p.179) is, is Hij dan niet eindverantwoordelijk? (iets, wat op p.175 als belachelijk wordt afgedaan). De vreze voor God (p.184) is minder bedenkelijk als de auteur vermoedt. In de Bijbel duidt dit juist op een nauwe omgang met God, juiste interpretatie had in het boek versterkend kunnnen werken. Het voor de auteur aansprekende idee van incarnatie is in tegenspraak met het een God met afstandsbediening. Je karma bepaalt immers op basis van je levensinvulling de wijze waarop je in een volgend leven terugkeert?

Door juist met eigen theologische inzichten (God, Allah, etc. zijn hetzelfde, religie is vooral mensbeeld, geen godsbeeld) het boekte besluiten, is riskant. Begin en eind van een boek blijven immers vooral hangen. Niet over de leiderschapsprincipes (chapeau daarvoor!), wel over geloofszaken verschillen we daarmee ernstig van mening. Waar Leiderschap de extra dimensie wat mij betreft nog onvoldoende aandacht aan heeft geschonken, is het leiders kweken leiders principe, de noodzaak in een team samen te werken en de wetenschap altijd verantwoording af te willen en leggen (vandaar ook een ander godsbeeld). Er is nog ruimte voor meer dimensies.