Deus ex machina

      No Comments on Deus ex machina

Best leuk, maar je moet als niet-machine wel wakker blijven om op tijd jouw partijtje te spelen! Meer bands probeerden dit eind jaren ’80. Vermakelijk voor de kritische toeschouwer, als een drummer of toetsenist weer eens tegen de strak voorgeprogrammeerde drum- en begeleidingspartijen aan zit te spelen. Ondanks kwam ik in een internet nieuwsgroep de posting ‘use of drum computer in church service’ tegen. Het deed me denken aan de praktisch onbruikbare zo’n 10 jaar geleden zelf met een sequencer opgenomen Opwekkingsliedjes. Dat een gemeente begeleiden gewoon moeilijk is -we houden ons bij de samenzang gewoon niet aan maat & tempo- is een gegeven voor elke kerkmuzikant. Het maakt dan niet uit, of je kerkorganist bent, of meespeelt in een combo.

Overigens lijkt de gemiddelde organist te slapen, zozeer sleept hij de gemeente door een psalm, lofzang of geestelijk lied, dat terwijl het voor- en achterwaarts wiegen je op kerkorgelles toch echt bijblijft. Om in de afgesproken cadans te blijven, gebruikt de drummer of bassist een metronoom en het orkest een dirigent. Ik trek twee conclusies. 1. We hebben allemaal leiding nodig; die kunnen we niet aan machines overlaten. 2. Te strakke muzikale kaders knellen de creatieve geest. Twee luistertips in dat kader. Op de ‘luisterplaat’ Seven Hills giet Adrian Snell thema’s van zijn overbekende thema-albums in een ambient formaat. Op A Symphony of Hope laat Geoff Bullock door hem geschreven Opwekkingsliederen als The Power Of Your Love en The Heavens Shall Declare uitvoeren door het Symphony Orchestra of Prague. Dat klinkt heel anders dan een drum en gitaar, laat staan een geprogrammeerde synthesizer.