Dag 1 Deventer Wandelvierdaagse – Centrum, Voorstad en Twellose landgoederen

Als de Wandelvereniging Deventer het aandurft een Vierdaagse te organiseren, ben ik als geboren en getogen Deventenaar van de partij. De vereniging heeft een goede naam als het gaat om de mooie plekken in en rond de Koekstad presenteren aan wandelaars. Tot en met zondag kunnen liefhebbers op 20, 30 of 40km per dag meedoen, ook losse dagen. Twee dagen verlof en alsnog om half zes op, hobby heet dat. Het stuk Brinkgreverweg tussen Henry Dunantlaan en Veenweg is afgesloten. Ik wil vanaf de Henry Dunantlaan de Rielerweg of de Oude Bathmenseweg pakken, maar merk dat de recente verbouwingen aan de ‘binennring’ me dat beletten. Handiger is het om vanaf de Raalterweg de Herman Boerhaavelaan en Hogehondstraat te volgen en dan via de Ceintuurbaan en Veenweg naar de Rielerweg te rijden. Note to self voor vrijdagmorgen.

Relive ‘dag 1 Wandelvierdaagse Deventer’


Wandelaars klaar voor de start 1e dag Vierdaagse DeventerIn het gebouw van speeltuinvereniging De Driekhoek, waar in mijn jeugd nog de fabrieken van Thomassen & Drijver stonden, hebben zich om kwart voor zeven enkele tientallen deelnemers voor de langste afstand verzameld. Zoals verwacht veel bekende gezichten. Nederlands kampioen snelwandelen Rick Liesting is gevraagd een openingswoordje te doen en de eerste knip in de startkaart te zetten, waarna we om zeven uur op pad gaan, de sporen onderdoor naar de Snipperlingsdijk. De kleine arbeiderswoningen in het Hoornwerk hebben plaatsgemaakt voor nieuwbouw en openbaar groen als Vestingkwartier. Een enkele woonark ligt hier nog langs de Hunneperkade. Aan de overzijde de drukkerij van Roto Smeets, voorheen Nederlandse Diepdrukindustrie (NDI), waar mijn vader en opa decennialang werkten en ik als kind jaarlijks binnen mocht kijken voor Sinterklaas of een open dag. Een week geleden heeft de rechter het faillissement uitgesproken. Roto Smeets onderzoekt een mogelijke doorstart. Medewerkers werken in het ongewisse door aan volgende edities van bijvoorbeeld Donald Duck, Libelle en Margriet. Zicht op pakhuizen RaambuurtDe groep voor me komt op de Boerlaan terug, ze missen pijlen. Op de routebeschrijving zie ik dat de houten brug naar de Raamstraat genomen moet worden. Ik gids de ploeg er naartoe, terloops (pun intended) nog een voetpaadje langs de Buitengracht ontdekkend die er in mijn jeugd echt nog niet was, hoewel we ook weinig behoefte hadden buiten de Raambuurt in Wijk 16 te spelen. Op volwassen leeftijd door de buurt waar je bent opgegroeid en al sinds 1989 weg bent wandelen blijft een aparte gewaarwording. De Gieterijstraat oogt kneuterig, ik weet precies wie in welk huis aan de Raamstraat en Sluisstraat woonde en zie dat de ‘gangetjes’ tussen de straten zijn afgesloten. E√©n van de snelle wandelaars steekt al onder de brug door en roep ik terug. We maken maar grappen over zijn beoogde bezoek aan de ‘vrouwtjes’ in de huisjes van plezier aan de Bokkingshang aan de overzijde van het talud, wel wat vroeg om nog geen half acht ‘s morgens!

Bolwerksmolen DeventerWe steken via de Wilhelminabrug over – Ronald Kok wil me vertellen dat hier in 1976 A Bridge too Far is opgenomen, maar dat heb ik vanuit ons huis aan de Emmastraat zien gebeuren, nieuw is het dus niet ūüėČ – en gaan aan de Bolwerksmolen voorbij. Zigzaggend over een halfverhard pad de koffiepost voorbij (40km wandelaars gaan niet na 5km al rusten) naar de Schoenmakershoeve, steeds dichter naar het geraas van het verkeer op de A1. Het in kavels van bijvoorbeeld 6 hectare groot kun je neerstrijken op Landgoed Nieuw Bellinkhof. Na jarenlange pogingen staat er nog maar een enkel huis. Om van de voormalige weilanden wat moois te maken moet je bomen planten, erfscheidingen aanleggen en vooral een lange adem hebben. Het idee van een eigen landhuis is leuk, maar de nieuwbouw van de Twellose wijk De Schaker vlot sneller. De voorzijde het landgoed Het Schol, de Wilpsedijk en Steenenkamer en weer terug de Wilpsedijk over, om Het Schol heen naar de rustpost Het Wildezand.

Beeld Titus Leeser op Klein Noordijk 1Lang zitten we niet. Met de broers Kok, Gerrit en een man uit Apeldoorn gaan we de landgoederen in het zuiden van Twello verkennen. De Steltenberg, Groot Noordijk (dichtgetimmerd, hier moet de restaurateur nog langskomen) en Klein Noordijk. Alle drie zijn ze nieuw voor me, zo dicht langs de H.W. Iordensweg, een populaire fietsroute naar recreatiegebied Bussloo. Bij Klein Noordijk zijn twee sculpturen van een Grieks meisje en Romeinse jongen van beeldhouwer Titus Leeser (1903-1996) opgesteld. Ze stonden lange tijd op de Nieuwe Markt in Deventer, later in opslag en nu hier. Hoop Gedoe PoortIets verderop staat de Hoop Gedoe Poort, een folley, maar wel √©√©n om bij te lachen. Als eerste lopers door het vannacht natgeregende gras langs de Fliert drukken we niet alleen de gras plat, maar worden ook sokken en schoenen kletsnat. Een vrouw die in stuk in tegengestelde richting komt aanzetten herkent me van Facebook, ze is van De Wandeldate, √©√©n van de initiatieven daar om wandelmaatjes te vinden. Het blijft leuk ‘Facebook contacten’ in levende lijve te zien. Even verderop wandelt Ina van Zandwijk uit De Krim met hond en een maatje. Na 20km zijn we weer bij Het Wildezand.

Gemeentehuis TwelloDe derde lus is alleen voor de 40km wandelaars en voert langs de Twellose landgoederen aan de west- en noordzijde van het dorp. Voormalige boerderijen die uitgegroeid zijn tot herenhuizen van grootgrondbezitters: Het Hunderen en Holthuis. Fruitkwekerijen als Klomp, het voormalige postkantoor en gemeentehuis van Twello en weer een stuk van De Schaker. Op Het Wildezand is het gezellig druk bij onze 3e keer rusten. Een in een felroze jurk en zwaar opgemaakte dame zingt volksliedjes, speelt op accordeon en met haar publiek. Terwijl ik een bolletje kaas met spek eet en een halve liter vruchtensap drink, komt ze voor me Ik heb een heel apart gevoel van binnen (Corry Konings) zingen, meldt de mensen om me heen aan de klaptafel na een kneep in mijn bovenarm dat ik op de sportschool zit (not). Prima vermaak. Op haar verzoek en mobiel maak ik een foto (dat talent voelt ze dan wel goed aan ;)).

Henk-Jan op fietspad F344In dezelfde formatie beginnen we aan de vierde lus die over De Worp gaat. Ik heb de routes van tevoren verkend en weet dat ik pal voor het huis van zus Lieske en zwager Niels kom. Natuurlijk wip je dan even aan. Nichtjes blij, ze kunnen van achter het kamerraam wandelaars voorbij zien komen. Ter hoogte van de Geraniumstraat linksaf naar het fietspad F344 (dit paadje is nieuw voor me) tot aan het Zwarte Pad. Op zondag 14 april liep ik de nu volgende drie kilometer in omgekeerde richting hard tijdens de 15km afstand op de jaarlijkse IJsselloop. In wat trager tempo over de bolstaande klinkerweg langs de landgoederen Het Dijkhof en Sterrebosch de Lage Steenweg op. Op de hoek van de dijk langs de IJssl heeft Silvia met catering op rolletjes zich opgesteld. Een perfecte plek voor kortere afstand wandelaars om een extra rust met fantastisch uitzicht te pakken. Creatief is dan het onverharde pad tussen de weilanden door naar het Zwarte Pad. Als ik iemand inhaal, roept ze net dat ze dit stuk het leukste van deze eerste dag vindt. Het Zwarte Pad is ook na de regenbuien van gisteravond kurkdroog en stoffig. Het korte familiebezoek op De Worp gevolgd door een stevig wandeltempo brengen me alweer bij de broers Kok en Gerrit. Met Ronald en Gerrit lopen we de spoorbrug over en komen via de Parkweg op de Noordenberg. Pas op vallende stenen walnotenVerhip, de Stenenwal, het enige zichtbare overblijfsel van de wal tegen de Vikingen ken ik helemaal niet. Aan het eind moeten we oppassen voor vallende stenen walnoten, beter nog de steile treden omlaag de Molenstraat in. Schitterend gerestaureerde huizen, broer Peter en schoonzus Lenny wonen hier. Muggenplein DeventerWe komen langs De Fermerie, het weer open Muggeplein nu het in de jeugd van Ronald en mij juist gebouwde politiebureau verplaatst is, door de Kranensteeg – Ronald vertelt dat hier ‘zijn’ scoutingvereniging bijna een eeuw geleden gestart is, op de Nieuwe Markt. De nieuwe bibliotheek schittert aan de Stromarkt, natuurlijk komt dan de gang met spaargeld naar de Bondsspaarbank en de kelder van orgelzaak Schumer voor wekelijkse elektronische orgellessen eind jaren ’70 en begin jaren ’80 boven. We blijven hardop mijmeren bij onze tred door de Engestraat, Achter de Broederen, Sijzenbaanplein en Brinkpoortstraat. Van verdwenen winkels, de Broederenkerk, de gymlessen in de Brinkpoortschool en de Algemene Muzikale Vorming na schooltijd in de Rijksleerschool (nu het onderkomen van IT bedrijf Topicus). Ronald heeft gelast aan de stalen bloembakken op de Singel voor het Stationsplein. Zo gaat het vlot naar de Brinkgreverweg en de Rieleweg, waar we om half twee klaar zijn met de eerste dag. Complimenten aan de routebouwers. Missende pijlen op de eerste en tweede lus hebben we direct op Het Wildezand aan de organisatie doorgegeven. Met plakband bevestigde pijlen zijn niet bestand tegen een regenbui. Tot zaterdagmorgen!

Zie ook:

The Growth of Fintech: From The First Wire Transfer to Blockchain Technology & Beyond

Whether you’ve heard about this particular concept or not, you have surely reaped the benefits of the numerous products and services that originated in the Fintech Revolution. From mundane activities, such as paying bills online, to the more avant-garde ones, like developing blockchain-based cryptocurrencies, the idea of fintech encompasses all processes that make handling our finances easier by using digital technologies and computer-powered algorithms. Basically, if you can think of a way to make your financial life less obnoxious, the chances are there’s already a fintech company working on the solution.

It all started way back in 1918 when the US Federal Reserve Banks introduced the Fedwire Funds Service, the first electronic fund transfer system, which relied on now-archaic technologies such as the telegraph and Morse code. The next two significant achievements were the creation of the first Diners Club credit card in 1950, by Frank McNamara, and the launch of the first ATM, by Barclays London branch, in 1967.

Perhaps the most crucial stepping stone in the Fintech Revolution was the advent of the internet. It quickly led to a myriad of revolutionary inventions, such as online bank accounts and mobile payments. It even sparked the¬†inception of the first cryptocurrency,¬†Bitcoin, in 2009,¬†which led to¬†2017‚Äôs worldwide Cryptomania, during which¬†Coinbase‚ÄĒan online cryptocurrency exchange‚ÄĒexceeded $1.5 billion in value.

Today, most experts understand that financial institutions will have to invest in fintech to avoid becoming obsolete.¬†The consumer banking sector¬†is leading the way when it comes to being the¬†most disrupted industry, at 72%. However, some predictions indicate that¬†in the next 3‚Äď5 years 84% of insurance corporations will begin to cooperate with fintech companies, making them the champion of this digital innovation. Some¬†car insurance¬†providers already provide options like paying the entire premium online, and they award forward thinking customers with a discount (check our¬†auto insurance reviews¬†for more details).

Some of the most significant disruptions originated with the introduction of artificial intelligence (AI), blockchain technology, cloud storage, and crowdfunding. Today, around 46% of large fintech companies are powered by AI. Nevertheless, estimates show that, in addition to its use in the back-end processes, AI will also take part in customer interactions, driving 95% of all communication with users by 2025. There are already very powerful robots capable of chatting with humans, such as Sofia. It’s estimated that their capacities for human interaction will increase, while their prices will decrease, prompting companies to switch to automated clerks to lower costs and improve customer satisfaction.

Using blockchain technology is another fantastic way for big banks to cut costs. In fact, it’s projected that they can save $12.3 billion per year and reduce the infrastructure by 30% if they use this technology. Ripple, a cryptocurrency designed specifically to be compatible with the existing financial structure, is leading the way by operating with 15 out of 50 global banks, including UBS, Bank of China, and Santander. Given the benefits that the technology brings, it comes as no surprise that 77% of fintech firms are expected to adopt the blockchain by 2020.

It isn’t always easy to predict what the future will bring, but the outlook of the fintech industry seems very exciting. One area where we can expect improvement is security. We should witness an introduction of advanced authentication methods, such as iris and fingerprint scanners, which will replace the unreliable and cumbersome passwords.

However, the major improvements lie in making financial services more user friendly and less resource hungry, while at the same time tailoring them to the individual. As Joy Schoffler, the Executive Chair of FinTech Professionals, says: ‚ÄúAt the core of everything is simplification and personalization.‚ÄĚ It‚Äôs possible that voice recognition technology will allow you to order things and pay bills just by saying a few words, while micro-embedded wearables will enable you to shop without ever using a cash register.

Whatever the future brings, one thing is certain: the more you know about the history of fintech development, the easier it will be to navigate the exciting world of life-changing and brilliant technologies that the major fintech companies are working on. Thus, check out the infographic below to learn 87 interesting stats on the growth of fintech. It’ll help you stay ahead of the curve when it comes to understanding one of the most important revolutions of the digital age.

About the author

Raj Vardhman is Head of Marketing & Tech at carsurance.net. He’s a self-made white hat SEO expert and WordPress virtuoso‚ÄĒpassionate about developing new SEO strategies with nominal budgets on WordPress. Raj loves designing, traveling, photography, fabulous food, and even better conversation.

I got permission of Carsurance to re-publish this post that originally appeared on their blog.

Gezien: Deepwater Horizon (2016)

Rampenfilms, het liefst gebaseerd op echte gebeurtenissen, doen het doorgaans goed. Ik hoef ze niet dagelijks te zien, zo nu en dan komt er een interessante voorbij. Door openlijk de misstanden, vergissingen, verkeerde beslissingen en stommiteiten in de aanloop naar de daadwerkelijke ramp expliciet te maken, wordt het verhaal achter het nieuwsbericht helder. Vandaag Deepwater Horizon (2016) van regisseur Peter Berg over de verwoesting van het half afzinkbare boorplatform Deepwater Horizon op 10 april 2010.

Hoofdtechnicus Mike Williams (gespeeld door Mark Wahlberg) maakt zich aan het begin van de film klaar voor een nieuw verblijf van drie weken op het platform in de Golf van Mexico. Afgezet door een helikopter ontdekt hij met zijn meegekomen technici dat er geen zogenaamde cementtest heeft plaatsgevonden op de boorput om te zien of de afdichting genoeg is om de enorme druk vanuit het olieveld te weerstaan. Het boorproject ter voorbereiding op de daadwerkelijke oliewinning door BP ligt 43 dagen achter op schema. Onder druk van de aanwezige BP functionarissen wordt het personeel onder druk gezet, allerhande veiligheidsincidenten genegeerd. In rap tempo ontvouwt zich een olieramp van jewelste. Elf doden zijn te betreuren.

Williams’ vrouw (Kate Hudson) en kind en de begrijpelijke woede van verwanten die hun geliefden niet terugzien geven de film extra emotionele lading. Nee, dit epos draait niet om een held of om gelijk krijgen. Het verhoor van Williams voor een commissie aan het begin en eind van de film die stokt op de vraag waarom het alarm niet afging – de reden is in de film opgenomen – knaagt. Bij het zien van de film vind ik het aantal slachtoffers nog aan de erg lage kant. Ogenschijnlijk achteloos wordt omgesprongen met het milieu, mensenlevens en een peperdure installatie. Gelukkig kan dochter Williams blijgemaakt worden met een dinosaurus-tand.

Budget voor de opname was $156 miljoen (!). Het nabouwen van de installatie, de special effects om alles (gecontroleerd) tot ontploffing of in de brand te laten opgaan, zal de nodigde middelen (tijd, materiaal, mensen) hebben gekost. De mix met historische beelden, de opgelegde straffen en deels intrekken ervan in de best wel lange epiloog, houdt de morele spiegel voor. De film is op Netflix te bekijken.

Iets serieuzer is wellicht de animatiefilm die de ramp in meer technisch opzicht uitbeeldt.

Chivi Frost – The Blogger Trailmap: How to Take Your Blog to the Next Level in Easy Steps

There are many ways to monetize your blog either by selling services or product. And in case you don’t need to earn money, it’s still worth practicing the lessons delivered by Chivi Frost, Zavesti¬†consultant in¬†The Blogger Trailmap: How to Take Your Blog to the Next Level in Easy Steps.

As simple as plan-do-check-act may sound, it’s applicable to blogging as well. State your goals, then start blogging, keep a disciplined pace of publishing and updates. Check whether your audience appreciates what you’re writing about, adapt and improve your blog. Stop your blog project as soon there’s no added value anymore, or continue doing the great work.

Suggested actions, visuals, pitfalls, and advice help the beginner as well as the advanced blogger. Zavesti offers additional content, lists, and templates through hyperlinks to the reader of the book. The narrative refrains from technical how-to’s or buzzwords. It’s a short read, 62 pages in total.

I received a free review copy from the author in exchange for my personal, unbiased opinion upon reading.

Pronkjewailpad van Zuidhorn naar Grootegast

De tweede dag van het lange paasweekend wandel ik weer een etappe van het Pronkjewailpad. Met Herman Stuut heb ik gisteravond afgesproken dat we elkaar zo tussen half tien zullen ontmoeten bij de Poiesz in Oldehove. Herman had van gisteren het stuk vanaf Ezinge nog tegoed, zelf zet ik vanochtend de auto bij het station van Zuidhorn voor een ‘aanloop’. Vanaf ons doel vanmiddag, Grootegast, gaat er namelijk eens per uur een bus 39 via Zuidhorn naar Groningen Hoofdstation. Ja, het Pronkjewailpad vereist zowel wandelen als puzzelen als hobbies!

Relive ‘Pronkjewailpad Zuidhorn – Oldehove – Grootegast’


Wandelbankjes voor hoeve in NoordhornOm te navigeren is de weg tussen Zuidhorn via Noordhorn naar Oldehove makkelijk. In de dorpen staan fraaie huizen en kerken te schitteren in de ochtendzon, de nieuwe stalen brug over het Van Starkenborgh Kanaal doet erg aan het exemplaar dat we gisteren in Aduard zagen. Voorbij Noordhorn slingert de asfaltweg zich door het vlakke landschap naar Oldehove. Daar fotografeer ik eerst wat kerken voor ik me bij Herman meldt. Binnen een eerste stempel bij de kassa halen en dan samen op pad. Kerk NiehoveHelaas is de stempelpost in de kerk onbereikbaar; de deur onder de wervende tekst uit Psalm 100: “Gaat in tot Zijn poorten met lof, in Zijn voorhoven met lofgezang; looft Hem, prijst Zijn Naam. Want de HEERE is goed; Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid, en Zijn getrouwheid van geslacht tot geslacht.” zit dicht.

We verlaten aan de westkant Oldehove richting Electra om via een slingerend Anne Pilat Pad – een eerbetoon aan de overleden boerin van de eigenaar van de weilanden? – door de polder naar het zuiden. Op de Kloosterweg bij de entree van het wierdedorp Niehove zetten wegwerkers een afzettting neer. Als voetgangers kunnen we gerust door. Het dorpshuis en caf√© De Eissehof gaat pas om 11 uur open. Opnieuw is digitaal stemnpelen een uitkomst. Interieur kerk NiehoveDe rond 1230 gebouwde kerk is wel geopend. We pauzeren met een bolletje en wat drinken, bekijken de ge√ęxposeerde lokale historie in het achterdeel en aan de kerkmuren. Als we naar buiten komen, spreken bewoners die in het zonnetje aan de Kerkstraat voor hun huis zitten ons aan. Ze zijn benieuwd naar het Pronkjewailpad, bieden aan de sleutel van het Eissehof te gaan zoeken, maar weten niet waar de stempel te vinden is. Over de Tilstok gaan we verder. Omkijken is geen straf. Vanaf deze kan zie je goed hoe het dorp op een wierde ligt.

We krijgen twee in oranje gestoken tegenliggers in beeld. Zijn het mannen, vrouwen? Vrouwen, en nog Pronkjewailpad wandelaars ook! Herman heeft gisteravond contact met Geanne Bakker gehad. Met een groepje dames die even later er ook bijkomt, zijn ze vanochtend in Grijpskerk begonnen en lopen in tegengestelde richting naar Garnwerd. Hermans insteek om met vier dagen wandelen per week direct na de openingsweek de hele zuidroute van 370km af te leggen, verbaast en maakt indruk. Zicht op Niehoofdsterdiep vanaf KommerzijlNog altijd geldt dat je er alleen maar komt door op pad te gaan. Dat doen wij ook. Over de Heereburen naar het westen, het Niehoofdsterdiep over en even verderop de volgende stempelpost bij fruitteeltbedrijf Oudebosch met een boomgaard vol bloesem. In de boerderijwinkel komen we aan de praat met het personeel en buiten met een stel, dat we kort ervoren een ommetje met de hond zagen lopen. Koffie met appeltaart bij Oudebosch KommerzijlDe inwendige mens versterken we met koffie en appeltaart. Een klein eind verder ligt de Pamaweg langs een dijk die naar Kommerzijl voert. We moeten door de kleine dorpskern, aangemoedigd door bewoners die met een pilsje in de tuin ontspannen in de zon. Ze hebben de groep vrouwen natuurlijk voorbij zien komen en weten van het Pronkjewailpad. Een bokkepoot van meisje van bakker KommerzijlBij Bakkerij Smit levert de flapuit ‘meisje van de bakkerij’ van Herman aangevuld met mijn ‘dat zul je wel vaker te horen krijgen’ lachwekkende en ongemakkelijke momenten. Op het aanbod eigen bolletjes of een grote bokkepoot mee te krijgen kiezen we voor een bokkepoot. Vrouwen blijven inspireren, concluderen we. Welkom in natuurpark NAM - De Noorderriet GrijpskerkTegen de NAM locatie Grijpskerk is een nieuw natuurpark NAM – de Noorderriet aangelegd met meanderende wandel- en fietsroutes, opvallend veel wandelbankjes, speelweiden en waterpartijen op voormalige veengrond. Een heel wat beter uitzicht dan de in groentinten opgebouwde gaswinning- en opslaglocatie die in 2021 gesloten wordt.

We broeden richting Grijpskerk op een ‘meisje van de slagerij’ voor een plakje worst. Slagerij Boersema GrijpskerkBij Slagerij Boersema – kijk voor je naar binnen stapt omhoog om de welvingen in de bakstenen gevel te bewonderen – is het druk, maar de klanten krijgen van het personeel spontaan te horen wat het Pronkjewailpad is. Voor ons geen stempel of worst, wel een groot uitgevallen sticker voor op de stempelkaart. Een paar straten verderop staat het woonzorgcentrum NNCZ De Wierde, het voorland van Pronkjewailpad wandelaars op leeftijd? Geeft een stempel voorrang bij aanmelding als bewoner? Zitten we over een aantal jaren hier te mijmren over die mooie aprildag in 2019? De vrijwilligers kunnen aan de balie met geen mogelijkheid de stempel vinden. We gaan naast een digitale stempel voor het alternatief: een handgeschreven beschrijving van de locatie. Herman in NNCZ De Wierde GrijpskerIn de entreehal schuiven we twee fauteuils zo dat we met de staartklokken en naar ‘tijd’ verwijzende spreuken en gezegden onszelf op de foto zetten. Het dorp verder door, langs sportterrein Bokkediek, het treinstation en poldermolen De Westerhorner naar Gaarkeuken, het buurtschap rond de sluis in het Hoendiep. Thee bij De Woldhoeve SebaldeburenEen paar honderd meter van de route wachten de eigenaren van de koffie- en theetuin De Woldhoeve ons op, heten ons uitgebreid welkom en nemen de tijd voor onze ervaringen en hun bijdrage aan het Pronkjewailpad met een quiz over koffie en thee (een rondje langs het water dat als een vierkant om het terrein loopt kan tot natte voeten leiden). We maken de quiz, genieten van thee en het schone toilet. Terug naar het Hoendiep om anderhalve kilometer lang boten te bekijken. Een fietspad door de akkers, langs knotwilgen, over de Grootegaster Tocht gaat door het buurtschap Westerzand naar het dorp Lutjegast. De lokale held Abel Janszoon Tasman, die in dienst van de Vereenigde Oost-Indische Compagnie bekend is van zijn ontdekkingsreizen 1642 en 1644 en naamgever van Tasmani√ę, wordt ge√ęerd in het Abel Tasmanmuseum. Een Abeltje bij gebrek aan juiste stempel Abel Tasmanmuseum LutjegastOok hier gastvrije vrijwilligers die ons aanraden eerst het kleine museum te bekijken, onze verhalen aanhoren, balen dat hun echte stempel ‘verdwenen’ is, maar wel een tijdelijke andere stempel kunnen zetten en ons een Abeltje, een koek in de vorm van de buste van de bekende Lutjegaster √®n een chocolade paaseitje meegeven.

Een vrijwilligster tipt ons dat het mooiste deel van Lutjegast het natuurpark ten zuiden van het dorp met het stenen landmark De Baak is. Een laarzenpad, Abel Tasman ontdekkingspad en een strook gemaaid gras helpen bezoekers op weg. Kunstwerk De Baak tussen Lutjegast en GrootegastDe paardenbloemen en de hier op drie pijlers rustende poort – bij Coevorden staat van dezelfde beeldhouwer Rob Shreefel de Poort van Drenthe – laten me spontaan voor het beeld knielen om een mooie foto te maken. Herman merkt mijn openlijke overtreding van “Maak geen godenbeelden, geen enkele afbeelding van iets dat in de hemel hier boven is of van iets beneden op de aarde of in het water onder de aarde. Kniel voor zulke beelden niet neer, vereer ze niet, want ik, de HEER, uw God, duld geen andere goden naast me.” uit de Tien Geboden ook op. Je kunt te ver gaan op het Pronkjewailpad. Helaas ontbrak de bij het kunstwerk aangekondigde stempel. Een digitale stempel dus maar. Wandelbankje met zicht op rietlanden tussen Lutjegast en GrootegastDe veenweiden zijn hier ‘vernat’. Waar elders de droogte opvalt, soppen de schoenen door het gras en voel je de spetters op de blote benen. Welkom in Grootegast! We gaan eerst bij de Poiesz supermarkt naar binnen. De manager heeft ‘m bij het zien van onze t-shirts door: deelnemers van het Pronkjewailpad! Met een stempel van ‘het meisje van’ gaan we door naar het LEGiO museum. Hier moet de receptionist even opzoeken wat ook alweer de cadeautjes zijn voor wandelaars. LEGO pop heet bezoeker LEGiomuseum Grootegast welkomHet complex herbergt het Victory Museum over de Tweede Wereldooorlog en een LEGO museum, en zo krijgen we een vel voedselbonnen met op de achterzijde het verhaal van de overval op drukkerij Hoitsema te Groningen en een LEGO sticker. Ik ruil de mijne (een visser) voor die van Herman (een hotel); Herman gaat na het voltooien van het Pronkjewailpad met maten eerst op karpers vissen, zelf overnacht ik wekelijks wel ergens voor mijn werk een nacht in een hotel. In de inpandige American Diner nog even wat drinken en dan, voordat de benen helemaal stijf worden, naar de bushalte aan de Hoofdstraat. Met een pittige vertraging komt lijn 39 voorrijden en brengt mij naar Zuidhorn en Herman naar Groningen HS ter afsluiting van een schitterende, afwisselende wandeldag.

Zie ook: