Rebecca St. James – Dawn (EP)

      No Comments on Rebecca St. James – Dawn (EP)

Negen jaar geleden verdween Rebecca St. James van de muzikale radar. De jonge vrouw die sinds haar debuut in 1994 haar christelijke publiek keer op keer opriep met seks te wachten op de ware, had zelf de ware Jacob gevonden. De met Grammy en Dove Awards overladen zangeres van Australische komaf concentreerde zich op haar gezin. Na een eerste dochter volgden drie jaar geleden twee miskramen, dat behoorlijk schudde aan het rotsvaste geloof. In interviews nu lees je verbloemend taalgebruik als “It just felt like when it rains, it pours. It was winter on so many levels (…) hen God brought about a total change in my heart and in my husband’s heart too, and we felt that He delivered us into a spring season, a renewal that started on the interior.”

Vroeg in 2019 was ze de studio ingedoken met Tedd T. (for KING & COUNTRY, Mutemath, Delirious) en Seth Mosley (Jeremy Camp, Casting Crowns) om aan een nieuw album te werken.

Anderhalf jaar later ligt de 6-song EP Dawn in de schappen als een verslag van haar transformational journey. Op drie songs krijgt ze gezelschap: in het titelnummer van haar broer Luke (met andere broer samen for King & Country), op Middle of the Fire Josh Baldwin (Bethel Music) en in Battle is the Lord’s Brandon Lake (ook Bethel Music). Voor de teksten van de soft pop en worship werkte Rebecca samen met Kristene DiMarco (andermaal Bethel Music; je voelt aankomen hoe de muziek klinkt) en Mia Fieldes (Hillsong Australia). Dawn is gelikt, een typisch Amerikaanse productie vol electronica en gladgestreken vocalen, maar ook weinig onderscheidend. Tekstueel is er slechts vertrouwen op God en de wetenschap van de goede uitkomst, afgezien van aan het eind van haar Latijn zijn in het eerste couplet van Dawn, snel gevolgd door een halleluja over de ervaren innerlijke genezing.

Geef mij maar een echte transformational journey inclusief ontkenning, woede, twijfel, berusting en herpakken. Ik vermoed dat je dan nog meer (wannabe) moeders en vaders bereikt.

Marcel van Wiggen – Ik ben er helemaal klaar mee : Een handleiding voor medewerkers, teams en organisaties die wel wat energie kunnen gebruiken

Weglekken van energie bij jezelf, je team of organisatie is dodelijk voor de sfeer, productiviteit en het plezier om er dagelijks weer voor te gaan. Marcel van Wiggen (consultant bij Per4mance)brengt in Ik ben er helemaal klaar mee : Een handleiding voor medewerkers, teams en organisaties die wel wat energie kunnen gebruiken in kaart hoe archetypen met aansprekende namen als bruistabletten, ventieltrekkers en dimmers in organisaties energie onttrekken. Slechte keuzes van medewerkers (nooit eens een andere baan geprobeerd, het Peterprincipe uitlevend), leidinggevende die de energie uit hun team zuigen (met bijvoorbeeld micromanagement of denken dat je alles van je medewerkers mag vragen, of een openlijke hang naar vroeger toen geluk nog heel gewoon was) en organisaties met energievretende werkwijzen (procedures of een goed audit resultaat zijn dé maatstaven).

Weten wat eraan schort is één, aan de slag gaan om suggesties te doen voor verbetering, actief een andere werkkring te zoeken, medewerkers te vertrouwen en vrijheid te geven, is een tweede. De geeft allerhande voorbeelden hoe bedrijven en organisaties laten zien of je de energie en resultaten in organisaties kunt laten stijgen. Het boek is praktisch, treffend geïllustreerd door Hein de Kort (Comichouse) en prettig leesbaar.

Weg uit de waanzin van corona maatregelen aflevering 7

Tijdens de zomervakanties zijn de remmen los gegaan. De anderhalve meter samenleving  is massaal van de hand gewezen. Zelf zagen wij het drukke Drielandenpunt (18 juli) en het centrum van Valkenburg (17, 20, 21 en 22 juli) en Brielle (1 augustus) als trieste voorbeelden, de inconsistentie in handhaving van regels in Maastricht (19 juli) en het relatief geordende leven in Aachen op 22 juli. Bij geen van de keren dat we zijn wezen uit eten in juni en juli hebben we een intakegesprek gehad met gezondheidsvragen. We verbaasden ons op ons alternatieve vakantieadres in eigen land over de beelden van overvolle treinen naar Zandvoort en de typisch Nederlandse commentaren over de andere bezoekers van attractieparken als De Efteling die het toch wel erg druk maken.

Dat na de wekeljkse forse stijiging van het aantal besmettingen (positief getesten) het op 6 augustus (eindelijk) voor Rutte en De Jonge tijd was om in de remmen te knijpen is begrijpelijk. Of het wat gaat uitmaken, moeten de komende weken uitwijzen.

Van corona naar democratische rechtstaat

Op 4 augustus maakte Viruswaanzin bekend de naam te wijzigen in Viruswaarheid en te gaan voor: “het behoud van een democratische rechtsstaat waarin ook onze kinderen nog de mogelijkheid hebben om zich in vrijheid te ontplooien en een leven te leiden met hun eigen overtuigingen en meningen.” Klinkt als de missie van Forum voor Democratie: “vooral richten we ons op de achterliggende oorzaak: het politieke systeem zélf. Je gaat een huis niet verbouwen als de fundamenten verrot zijn. We moeten beginnen bij de basis: ons politieke systeem stamt uit 1848 en sluit niet meer aan bij deze tijd en bij de wensen van de kiezers.” Interessant voor onderzoekers zou zijn in hoeverre Viruswaarheid aanhangers FvD-stemmers zijn. Andersom zou FvD geweldloos kunnen flyeren op het Malieveld, adverteren op viruswaarheid.nl en dergelijke. Ik geef maar wat tips voor werkloos geraakte medemensen die in politiek/ideologisch standpunt dermate ver van het kabinet Rutte afstaan.

Verbaas je niet als Viruswaarheid zich de komende tijd minder en minder over COVID-19 gaat, net als Kick out Zwarte Piet zich in een breder spectrum roert dan een voormalig populair kinderfeest begin december. Heb je trouwens alweer pepernoten gescoord bij de supermarkt? Die kunnen zo bij wat extra toiletpapier voor de tweede golf mee 😉

Collectieve ontkenningsfase

Het virus is onder ons, al lijkt de houding van ons Nederlanders er één van “Geniet vandaag. We maken eerst ons vakantieverlof op, voordat we ons ziek melden bij de baas.” Ondanks een stijging van het aantal besmettingen het reproductiegetal, code oranje voor bijvoorbeeld Barcelona en Kroatië en een avondklok in de provincie Antwerpen, verdringen we ons in de binnensteden (vandaar de mogelijkheid voor burgemeesters om mondkapjes verplicht te stellen).

Prijsvrij annuleerde de vliegreis naar Mallora van onze oudste dochter begin augustus, maar adverteert dagelijks vóór Nieuwsuur op NPO voor last-minute deals naar onder meer…Mallora.

Een landelijke mondkapjesplicht komt er eind juli niet. Wel mogen burgemeesters experimenteren om een (niet gedefinieerde) gedragsverandering te beïnvloeden.

Het COVID-19 wetsvoorstel die nu in het Postvak IN van de Tweede Kamer ligt en pas begin september geagendeerd wordt voor behandeling helpt, maar is nog steeds onvoldoende als wettelijke basis voor de inperking van de vrijheid van de persoonlijke levenssfeer. Mocht je het als individu verstandiger vinden je mondkapje af te houden, boetes te negeren en het voor de rechter willen uitvechten, heb je een grote kans op het slagen van je zaak in juridische zin. Of je er als mens qua gezondheid, gemoedsrust e.d. geslaagder uitkomt, valt te bezien.

Op 4 augustus luisterde ik met stijgende verbazing naar epidemioloog Frits Rosendaal die verdubbelingen als ‘lichte stijging’ afdoet (doe mij dan maar zo’n lichte salarisstijging) en mikte vooral op de jongeren, hoewel deze groep een kwart van de besmettingen betreft. Hoe zat de opbouw van onze bevolking ook alweer in elkaar?

Teveel -ologen hebben (on)gevraagd advies gegeven zonder wetenschappelijke onderbouwing, hoewel hun titel anders suggereert. Dan krijg je uitglijders als Susan van den Hof van het RIVM die 4 augustus voor RTL4 camera oproept niet naar Rotterdam te reizen, om er later op de dag op terug te (moeten) komen en dan alleen drukke plekken vermeden moeten worden. Laat de communicatie centraal door het bevoegd gezag (kabinet, veiligheidsregio) gebeuren, is de teneur op Twitter daarna. Men is het ‘RIVM geleuter’ spuugzat.

Bye Hybrid: work from home is here to stay

Het half juli afgekondigde Hi Hybrid beleid van mijn werkgever Capgemini Nederland is de week erop ingetrokken en maatregelen aangescherpt. Na thuiskomst van vakantie geldt ongeacht de locatie van je verlof twee weken verplicht thuiswerken zonder bezoek aan klant of kantoor en is de eerste training die ik sinds februari in september weer klassikaal in Utrecht zou geven omgezet naar online. Herkenbaar bij oudere collega’s is het niet naar kantoor terug durven gaan, ook al mag het. Intermediair vroeg er eind juli aandacht voor. Veel, zo niet volledig thuiswerken wordt normaal, Google houdt kantoren tot zomer 2021 gesloten.

Bezoek eens een museum, of vijf

Drive-thru museum Boijmans Ahoy 10Na de deceptie in juni bij het bezoek aan De Fundatie in Zwolle, bezocht ik 29 juli het Nationaal Militair Museum in Soest (reserveren op 27 juli niet nodig, per 28 juli wel, op 29 juli zelf is het er veel te druk om 1,5m afstand te bewaren en zijn de op max. 10 bezoekers bedoelde filmzalen veel voller), 31 juli het Museum Klooster Ter Apel (reserveren verplicht op een 10-minuten nauwkeurig tijdslot), MOW in Bellingwolde (reserveren niet nodig) en Veenkoloniaal Museum in Veendam (reserveren niet nodig) aan. Op zaterdag 1 augustus reed ik met m’n Kia e-Niro door een verduisterde Ahoy Rotterdam hal in het tijdelijke drive-thru museum met kunstwerken uit Boijmans van Beuningen (reserveren noodzakelijk).

Zingen maakt blij of verontrust

Vanaf juli komen we als Evangelische Gemeente De Graankorrel in Dedemsvaart weer samen, werken met vooraf online reserveren, houden de fysieke afstand tussen huishoudens met latten op 1,5m, zingen wel (ingetogen), maar drinken na afloop geen koffie samen. De Gereformeerd Vrijgemaakte Kerk in Balkbrug doen hetzelfde, terwijl PKN Balkbrug/Oud-Avereest een besloten samenkomst opneemt en voor de rest van de gemeente nadien uitzendt en de Evangelische Gemeente Balkbrug nog helemaal geen samenkomsten heeft.

Rapper Lange Frans en Janet Ossebaard (in de waan van 5G als superspreader en Bill Gates als bedenker van het coronavirus) hintten 6 augustus expliciet op een aanslag op de premier. Waar het hart vol van is, stroomt de mond van over, aerosolen of walgelijk gespuug. De Vlamingen zouden zeggen: beperk uw bubbel. Waar je mee omgaat, word je mee besmet.

Kortom, we zijn er nog niet

Over de titel van deze inmiddels zevendelige blogreeks denk ik nog na. Om nu te pretenderen dé waarheid te verkondigen gaat me wat ver. Het is mijn compilatie van observaties, tweets en berichten zonder 24/7 het ‘nieuws’ te volgen. Er wacht immers weer een dag thuiswerken 🙂

Henk-Jan’s soundtrack to 1-10 August 2020

Each day I add music to my soundtrack to 2020 Spotify playlist. Here’s the list for the first ten days in August.

Saturday 1 August: Dash Berlin & Haliene – New Dawn

I woke up at dawn to drive to Brille in the very west of the Netherlands to enjoy a long-distance walk and a visit to the temporary drive-thru museum in Ahoy Rotterdam with pieces of art from the Boijmans Van Beuningen collection. Dash Berlin collaborated with American singer Kelly Melissa Sweet, professionally known as Haliene to deliver their fresh single New Dawn.

Sunday 2 August: Isac Elliot – Weekend

It’s the final weekend of our summer holiday break. Time to review Saturday’s walk, museum, and the recent book I read and movie that I watched. We had Sunday morning service in church and fresh mint tea, rain, and abundant sunshine.

Monday 3 August: Café Ibiza Chillout Lounge – Fresh Energy

The holiday’s over. Restart working from home

Tuesday 4 August: Promoe, Cosmic, Tenor Diamond & TEKA – Bureacrazy

I met some real bureaucrats today.

Wednesday 5 August: Nova – Auora

We just had a conversation over lunch about public or commercial Dutch radio stations not broadcasting every musical genre. Our youngest daughter is fond of K-pop, which is neglected on the radio, although BTS has a sold-out stadium in Rotterdam in no time. Right after dinner, the regional radio station NOOS played Aurora, a #1 hit in 1982 by Dutch electronic music band Nova. I was only 12 by then and a true fan of their music, replaying all their tunes on our electronic organ. Nowadays, it would be a crazy idea to end up at #1 in the top-40 with such an instrumental tune. Still, I love this track.

Thursday 6 August: Hurts – Wonderwall

For this #throwbackthursday Hurts recently covered Oasis’ Wonderwall. To refresh your memory, here’s the video clip of the 1995 hit song.

Friday 7 August: Apollo LTD – Patient

Apollo LTD confirms that in a VUCA world we need patience.

Saturday 8 August: David Bagatelle – Too Hot To Walk

I went out for a 37kms trail around Hoogeveen, but for most of the people it was simply too hot to walk.

Sunday 9 August: Mickey Richards – Airbed

A power nap on an airbed in our garden was exactly what I needed after a broken, sweaty night.

Monday 10 August: Gloria Estefan & Miami Sound Machine – Hot Summer Nights

Need I say more?

Twan Huys – Wandellust

      No Comments on Twan Huys – Wandellust

Met zijn ouders ging de geboren Limburger Twan Huys al jong aan de wandel in de Zuid-Limburgse heuvels. In Wandellust beschrijft hij de wandelingen die hij in 2019 maakte en de gesprekken die hij met bijzondere mensen voerde. In Vijlen en het Gerendal in Zuid-Limburg zijn dat opnieuw zijn ouders, op Rottumerplaat denkend aan wijlen Jan Wolkers, in de Kaapse Bossen in Utrecht prinses Irene en het natuurgebied Springendal in het Twentse Beuningen Herman Finkers.

Hij laat boswachters uitleggen waarom Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer bomen moeten kappen, spreekt met de pontbaas en vaste bewoners van het eiland Tiengemeten en de beide dames van het ‘open verpleeghuis’ in de Manteling op Walcheren. Huys doet de nieuwe natuur op de Marker Wadden aan, is in het wandelaarswalhalla Duivelsberg bij Nijmegen en stapt met Geert Mak door de bossen van het Friese Gaasterland.

Diverse plekken heb ik zelf al wandelend verkend; dat maakt het inbeelden dat Twan Huys enthousiast van wordt van smokkelpadden, heuvels, weidse uitzichten, verstilling en mijmeringen over terugkerende wolven, verdwijnende weidevogels en insecten en protesten van boeren. Nederland is klein, maar veelzijdig en inderdaad waard te ontdekken op twee benen. De routes staan met startpunten en horeca onderweg beschreven bij elk hoofdstuk.

Over de auteur

Twan Huys (Sevenum, 1964) is journalist en schrijver. Hij was jarenlang werkzaam als presentator van Nieuwsuur. Ook bedacht en presenteerde hij College Tour. Hij publiceerde eerder onder andere de boeken Ik ben een New Yorker, Over geluk en De Clintons. Momenteel is hij presentator van het tv-programma Buitenhof.