Op zoek naar leasewagen Huyndai Kona en Ioniq getest

Na het aanleggen van de long list is het zaak de auto’s te testen. De eerste dealer die ik 28 december 2018 aandoe, is Autopalace in Zwolle voor een proefrit van het elektrisch aangedreven nieuwe model Kona. Op de website oogt de Kona robuust. Voorin zit de auto prima, ook voor mijn lengte. Ik kan het heads up display goed zien en voel me snel thuis in deze soepele automaat, alsof ik een Toyota Prius in plaats van mijn Skoda Superb om de hoek heb staan. Display Hyundai Kona

Alles wat je aan elektronica kunt bedenken, zit erop. Ik word gewaarschuwd bij het niet geheel binnen de lijntjes rijden, welke snelheidslimiet geldt en welke voertuigen zich in mijn dode hoek bevinden. Bediening van cruise control, navigatie, etc. is makkelijk, zowel op het scherm als aan het stuur. Grote aantrekkingskracht gaat uit van het 64kWh accupakket dat een actieradius van 482km belooft.

Negatieve punten aan de Kona
Stuurwiel Hyundai KonaDat ik lekker zit, wil niet zeggen dat anderen zich comfortabel voelen in de Kona. Achterin blijft hoegenaamd géén ruimte over, ook niet na opofferen van beenruimte voorin. Ik heb één dochter mee als proefpersoon. Beiden zijn we het snel eens. Deze auto is achterin voor kleine medelanders of Aziaten, niet voor lange Hollanders en zal dus daarom niet mijn volgende leaseauto worden. Kofferbak oogt klein, deze is met 332 liter de kleinste op mijn long list. Een heel praktisch nadeel is de levertijd van één jaar. Nog een reden waarom bij maximaal drie maanden voor het verlopen van het leasecontract de Kona niet als volgende auto besteld kan worden.

Is de Ioniq EV een alternatief?

De verkoopster geeft ons gelijk op de ruimte. Is de Ioniq EV een alternatief? Het nu nog 28kWh accupkket is in slechts 20 minuten (Kona: 45 minuten) bij een snellaadstation bijgevuld. Er komt ergens in 2019 een 48kWh uitvoering die de actieradius van 280km zal vergroten. Elektronische hulpsystemen zijn vergelijkbaar. Henriëtte gaat soepel achter me zitten. Ruimte achterin zit wel goed. En de Ioniq EV is in de Premium versie heeft een kwartaal levertijd. De huidige goedkopere Comfort uitvoeringen staan in de Rotterdamse haven en zijn direct leverbaar. Maar goed, natuurlijk gaat mijn belangstelling uit naar de 2019 versie die in onderstaande video review wordt vergeleken met de BWM i3s en Toyota Prius,

In de lease is Ioniq erg gunstig geprijsd. Het ontbreken van de mogelijkheid om een fietsendrager aan te brengen geeft een verkoper aan een andere klant aan als feit. Thuisgekomen en later in het weekend getipt door een Capgemini collega vind ik na wat zoeken een recent artikel waarin de mogeljikheid wordt uitgelegd om wel degelijk voor de Ioniq een fietsendrager te bestellen.

Sacha Lanvin – The Deadly Notes of Tchaikovsky (A Vera Goncharova Thriller)

Igor Solokov, a famous pianist in Saint Petersburg is murdered after he was under endures to open his safe and hand over a precious music sheet containing musical notes by the late Tchakovsky, that served as a will. No traces at first sight for Vera Goncharova, a criminal lawyer is assigned to investigate the case. Subsequent murders that rule out the possibility to arrest or interrogate suspects makes this case rather hopeless to solve, or can the reason for hunting this musical heritage be found in time? Can Vera’s friend Marina Kuzmina help?

The author repeats himself quite often, uses simple English to illustrate her characters. “She had few books to her name which had been success. She loved reading and writing thriller books which she was pretty good at.” A better editor would have served this short fiction story a lot. Richer conversations, more realistic romance instead of “they made love three times”, and some unexpected twists would benefit the reader.

About the author

Sacha Lanvin was born in Paris in a family of artists.

The author sent me a free review copy in exchange for my personal, unbiased review upon reading.

 

Henk-Jan’s soundtrack to 2019: 11-20 January

Ten days passed by. I’ll share songs for each day that make up my soundtrack to 2019 Spotify playlist.

Friday, 11 January: Delain – Masters of Destiny

Master of your own destiny has been the driver for Capgemini employees throughout the years. Roles, positions, education, an globally present company, and clients all over the planet to serve your personal development and career perspectives. Dutch rock band Delain released Masters of Destiny from their upcoming album.

Saturday, 12 January: Raghu Dixit – Sankashta Kara Ganapathi

Tonight is movie night at home. I watch Sankashta Kara Ganapathi (2018). From the OST, here’s the title track by Indian folk singer, music composer Raghupathi Dwarakanath Dixit (India’s Biggest Cultural Export).

Sunday, 13 January: Martyn Joseph – Loves Majority

Welsman, and singer/songwriter Martyn Joseph, is back with Loves Majority. On 25 January, his 33rd (!) studioalbum, Here Come The Young, will be released.

Monday, 14 January: Catali – Safety

I’m back in Velsen-Noord to provide training at Tata Steel. It al starts with Safety instructions.

Tuesday, 15 January: Tori Kelly & LeCrae – Masterpiece

Up-beat collaboration between Tori Kelly and LeCrae. My full album review is here.

Wednesday, 16 January: The Victorian Wallflowers – Firebird

Swedish Synthpop band / EDM / Europop outfit The Victorian Wallflowers was found during a random play based on Color Theory artist radio on Spotify.

Thursday, 17 January: Amber Run – Hide and Seek

Imogen Heap‘s Hide and Seek (2005) without the vocoder. Enter Amber Run‘s 2014 cover on #throwbackthursday.

Friday, 18 January: Betty Who – I Remember

I Remember is Betty Who‘s latest single.

Saturday, 19 January: Ea Kaya – Talking

Walk and talk. New Danish artist Ea Kaya (real name Christine Kiberg) joins me today.

Sunday, 20 January: RONDÉ – Be Mine

https://mobile.twitter.com/RONDEMUSIC/status/1085885334490148864

Wandelen langs het IJsselpad van Dieren naar Zutphen

Wat een verschil met de grijze, verregende zaterdag vorige week! Na het krabben van de ruiten rijd ik deze veelbelovende winterse dag naar Ommen om met een NS seizoensretour de trein via Zwolle naar Dieren te nemen. In de rugzak de routebeschrijvingen van de IJsselpad etappes 3 (Dieren – Baak) en 4 (Baak – Zutphen) en voor de zekerheid ook als GPS in OSMAnd.

Relive ‘IJsselpad van Dieren naar Zutphen’


Nijntjes vogeltjes in DierenDe aanleg van de verdiepte N348 tussen de spoorlijn en het centrum van Dieren is afgerond. Over de hagelnieuwe voetgangersbrug loop ik van het aankomstperron naar het Stationsplein. Waarom voor één van de stadsvilla’s een enorm Nijntje Vogeltjes beeld van Harrie Geelen staat opgesteld, weet ik niet, opvallen doet het eerder bij Nijntje Art Parade gebruikte beeld wel. Ik ben al vaker aan de wandel geweest in Dieren en kan op ervaring naar de veerpont lopen. Ik weet dat deze pas om 9u ‘in de vaart’ gaat en heb met uitzicht op de bemanning die de pont aan de overzijde van de IJssel in gereedheid brengen nog een tien minuten over om de zonsopgang met mijn crystal ball, focus op de reflecties in het water of de opgestelde sculptuur vast te leggen.

Crystal Ball bij IJssel Dieren 1Voor €1 krijg ik een privé overtocht op ‘Het mooiste punt om de IJssel over te steken!’ en kan ik de wandeling voortzetten over de bevroren Dierenseweg naar de IJsseldijk. Ook daar heb ik het rijk alleen, weidse uitzichten, honderden ganzen die zich in groepen hebben verzameld en het luchtruim kiezen als ik te dichtbij kom. Intrigerend is de Grote of Brummense Schans aan de overkant in de uiterwaarden dat tijdens de 80-jarige oorlog een belangrijk vestingwerk was. Tegenwoordig is de Gelderse Toren vanaf de oostoever van de IJssel in de winter goed te zien. Na ruim vijf kilometer dijkgang passeer ik het gesloten Kunstgemaal en Keukengemaal, de Groote Beek en loop ik de Slotheuvel van Bronkhorst op. Ook hier heeft een kasteel gestaan. Nu maakt een maquette en inscripties op het hekwerk rond de heuvel de geschiedenis zichtbaar.

Voorzijde kapel BronkhorstIn de kleinste stad van Nederland (slechts 157 inwoners, wel stadsrechten sinds 1482) maak ik wat foto’s en vervolg de officiële route. Ik sla te vroeg af, maar zie zodoende wel de Joodse begraafplaats Straalmanshof. Terug naar de Onderstraat en dan meteen maar een eerste pauze op het Toeristisch Overstappunt (TOP) net buiten de bebouwde kom. Met deze kou moet je niet te lang stilzitten. Weer door, langs een bomenlaan naar de Bakerwaardse Laak, ooit een IJsselarm, nu een brede sloot. Ten opzichte van het Trekvogelpad en het Graafschapspad gaat de route hier over het schouwpad en verderop langs de rand van weilanden richting Baak. Twee ruiters gaan me voor, een bijzonder gezicht tegen de witgerijpte grasvelden.

Wederopbouwboerderij Molenweg BaakAangekomen in Baak merk ik dat in het slot van de routebeschrijving van etappe 3 niet de moeite genomen is om de wandelaar te wijzen waar etappe 4 al opgepikt kan worden. Om vanaf de bushalte bij restaurant Herfkens de kleine kilometer terug te lopen vind ik onzin. Ik maak er een rondje Baak van, zie op die manier wel een fraaie Wederopbouwboerderij aan de Molenweg – Duitsers en geallieerden hebben langs de IJssel stevig huisgehouden – en kruis de Bakerwaardse Laak tweemaal om een eind noordelijker alsnog de N314 over te steken. De provinciale weg volgt de IJsseldijk en routebouwer Dolf Logemann vond terecht een slinger door het achterland interessanter dan het asfalt(betonnen) fietspad over de dijk.

Kerk en pastorie VierakkerDrie kilometer met een kleine onderbreking schouwpad weer, nu langs de Baakse Baak die me bij Wichmond brengt. Een wandelbankje bij een brug op bijna 19km wandelen is een mooi punt om weer even te rusten. Net voorbij het dorp ligt het buurtschap Vierakker met een imposante rooms-katholieke St. Willibrorduskerk (‘de mooiste kerk van Gelderland’) met pastorie en kroeg. De kerk staat pal tegenover de ingang van het beperkt toegankelijke landgoed ‘t Suideras. De families Van der Heijden en Ruys de Beerenbrouck, trouwe katholieken in een verder protestantse omgeving, wilden een kerk van ‘t eigen soort dichtbij huis. En zo geschiedde het.

Melktap aan HeerlerwegAan de Heerlerweg is een fotonenboer gevestigd. Hij oogst zonnestralen op zijn honderden panelen. Voor de behoeftigen biedt hij een melktap, €0,10 per beker of €0,40 per liter in een zelf meegebrachte fles of jerrycan. Twee kilometer verder is de IJssel weer in zicht. Wel grappig dat het laatste stuk over de IJselweg gaat. Discussies of het historisch meer juist is om over IJsel in plaats van IJssel te spreken, woedden in de jaren ’80. Deventer is sinds 1991 niet meer streng in de leer en accepteert de IJssel. De rivier heet nog altijd IJssel en de meeste straatnamen en andere verwijzingen zijn met dubbel s, terwijl bijvoorbeeld de Zwolse ziekehuizen De Wezenlanden en Sophia bij hun samengaan voor de Latijnse naam Isala kozen.

Sculptuur voor St Ludger die hier zijn zendingswerk in Achterhoek en Westfalen startteEen sculptuur is gewijd aan missionaris Liudger (of Ludger) die van 742 tot 809 leefde. In Daventria (nu: Deventer) herbouwde hij de verwoeste parochiekerk die Lebuïnus in 768 had gesticht, de voorloper van de Grote of Lebuïnuskerk. Liudger begon in 794 vanaf deze plek aan de IJssel zijn missiewerk in de Achterhoek en Westfalen langs de loop van de Berkel. De route volgt hier een flink deel van het Leestensche Broekpad, één van de vele Klompenpaden in Gelderland. Opvallend is het bungalowpark Bronsbergen verderop aan de rechterhand. Ik volg de dijk tot vlak voor de tunnel onder de N348 door om er scherp linksaf te slaan naar het buurtschap Bronsbergen.

Man met havik in uiterwaard BronsbergenDe zomerdijk af richting rivier stuit ik op een stel wandelaars die foto’s aan het maken zijn van een ander paar, dat met een roofvogel op de arm loop. Ik vraag de man welke vogel het is. Het is een havik en nadrukkelijk doet de man geen shows. Dit is ‘echter’. Wel bijzonder om een havik op een meter afstand te zien, rustig aan wat vlees pikkend. Dat krijg je bij een valkenier show niet zomaar voor elkaar. Ik volg het Klompenpad dichtbij de rivier. N348 viaduct over IJssel langs KlompenpadAls ik een foto dichtbij de brug van de N348 over de IJssel heb gemaakt, houdt een man die zijn hond uitlaat me aan. Of ik weet, dat ik niet verder kan lopen vanwege het hoge water. Nee, nog niet. De roestbruine windmolen en het pad naar gemaal Helbergen is onbereikbaar. Rest een gang terug naar de winterdijk en deze volgen. Ter hoogte van het gemaal zie ik welk stukje van het pad inderdaad onder water staat. Jammer.

Hoog water IJssel onderaan IJsseldijk ZutphenDe Berkel komt hier in de IJssel uit na 117km door Duitsland en de Achterhoek geslingerd te hebben. Het Berkelpad stroomopwaarts over de schouwpaden staat al enkele jaren op de nog eens te wandelen trajecten. Bij de jachthaven en iets verderop bij de verlaagde IJsselkade kan ik vanwege het hoge water opnieuw terug om het hogerop te zoeken. Ach, dicht bij de waterlijn jachten of de skyline van de rivier fotograferen is leuker dan het fietspad langs de IJsselkade. Een beeld van Ida Gerhardt op de kade, en dan nog een klein stukje langs de Molengracht voordat ik het stationsgebouw in m’n vizier krijg.

Matthew Parker – Daydreamer

      No Comments on Matthew Parker – Daydreamer

Matthew Parker heeft dan wel de opvolger van Adventure (2016), Daydreamer uitgebracht na een Kickstarter campagne. Zijn website is nog vol van zijn vorige album. Marketing is duidelijk niet het sterkste punt van hem en zijn label Dröm. Ik noem Matthew Parker altijd de hofleverancier van Seven FM, waar ze behoorlijk weg zijn van de radiovriendelijke deuntjes. In Amerika noemen ze dit al dance en EDM, maar het is gewoon mid-tempo synth pop, waarvoor niemand de dansschoenen aantrekt.

Het vlotte Good Memories (over onvergetelijke momenten in ons gekke leven) en Breathe gingen de album release vooraf. “I’m never gonna leave your side/Whatever battles you fight/So set your fears aside/Just breathe/Keep your head up you’re never alone/When you’re lost and/You’re farthest from home/I’ll be there, don’t be scared/Don’t you know? you’re never alone/Just breathe.” Dromen en angsten gaan hand in hand in opener Alice (in wonderland?). Matthew’s vocalen zijn er 100% uit een vocoder. All I’m After kabbelt voort. 

Gastoptredens zijn er van Holly Starr in het catchy Paradise, Landry Cantrell in Lucid en hip-hopper Austin Lanier in het met synthetische strijkers opgevulde mee-knipliedje Every Other Day. Blue Diamonds is vol gemeenplaatsen rond de koning van de jungle. Funky invloeden zijn er op Let Ü Go, reggae in Braver. Lately en Find ü kunnen ermee door als synth pop. Legends (‘we are legends in the making’) is zo obligaat, dat de skip knop snel aangeklikt is. Bittersweet (memories over een vriendinnetje) en I Miss Ü over verloren liefdes leiden naar de afsluiter Time Stands Still. 16 goede tracks uitbrengen is een te hoge ambitie gebleken. En waarom Parker nog steeds in het christelijke muziekwereldje opereert, is me een groot raadsel. Of zouden er nog christen-tieners zijn die echt alleen maar naar CCM luisteren?