Verrassend wandelen tussen Veenhuizen en Waskemeer

Via het Instagram account @uitveenhuizen.nl werd ik vrijdagmiddag geattendeerd op de optie om corona-proof een winterwandelroute van 2,5 uur langs alle historische plekken in ‘gevangenisdorp’ en voormalige kolonie van Weldadigheid Veenhuizen in Drenthe met koffie to-go en een kaasplankje voor €5 te kopen. Een leuk initiatief, maar omdat ik regelmatig in Veenhuizen zelf gewandeld heb en aan zo’n 10km echt niet genoeg heb om het ruim 60km verderop gelegen dorp aan te rijden heb ik vrijdagavond met Routeyou een 31,5km lus tussen Veenhuizen en Waskemeer in het grensgebied van Drenthe en Friesland in elkaar gezet. Om acht uur ga ik van huis en om kwart voor negen zet ik als eerste bezoeker m’n auto op het parkeerterrein aan de Oude Gracht en kan de logger aan.

Gevangenismuseum VeenhuizenHet carrévormige gebouw waar nu het Gevangenismuseum gevestigd is, is twee eeuwen geleden door de Maatschappij van Weldadigheid gebouwd als werkinrichting in de strafkolonie. Nieuw voor mij is de Zeepmakerij Proper en Rein dat in het compleet vernieuwde, voormalige timmerwinkeltje uit 1865 is gevestigd. Een stukje Meidoornlaan langs weer een carrévormig gebouw, de Penitentiaire Inrichting Esserheem, waar gedetineerden het liefst in de bajes zitten mede dankzij de enorme luchtplaats. Een aantal jaren geleden leek het doek te vallen voor het gevangenisdorp, maar de politiek wil nog wel eens van inzichten wisselen. De komende jaren wordt de gevangenis verbouwd en uitgebreid.

Bierbrouwerij Maallust in VeenhuizenWat onverharde paden verder sta ik in het Maalcomplex, waar bierbrouwerij Maallust, Piepers en Paupers (‘friet voor burgers’) en kaasmakerij Kaaslust de inwendige mens verzorgen. ‘s Morgens vroeg is het hier nog stil. Ik steek het Veenhuizerkanaal over, het bos in. Verderop ligt direct aan m’n linkerhand het grote natuurgebied Fochteloërveen. Kunstwerk De Vogel op de WeperbultWat ik vrijdagavond op de kaart als een interessant stukje groen met slingerende paden had gezien is de Weperbult. Hier is van 1970-1994 Fries huisafval gestort. Na buiten gebruikstelling is de ontstane heuvel van gras en bomen voorzien. Fietsers en wandelaars kunnen er vrij recreëren en op de top staat het kunstwerk De Vogel (2004) van Ids Willemsma.

Aan de noordzijde ligt de Weperpolder, waar net als op enkele punten eerder op de wandeling een informatiepaneel is geplaatst bij historische punten. Zo is dit stukje Friesland pas heel laat ontgonnen, stonden er tussen Fochteloo en de Weperpolder een turfstrooiselfabriek en tot een fatale ontploffing in 1961 een heuse vuurwerkfabriek. Op de doorgaande weg verwijst een banner naar het nu 4km verder liggende Maalcomplex, waar tijdens de lock down een drive-thru is geopend. Interessant! Na het Tiesingabos met onder meer een monument voor de hier in 1943 gefusilleerde T. Schuilenga uit Surhuisterveen pauzeer ik op een boomstam na zo’n 11km wandelen.

Kunstwerk De Verbinding bij de Boven-KuunderAls ik weer in de benen ben, zie ik prompt honderd meter verderop een wandelbankje. Dat gebeurt zo vaak! Ik kruis de Boven-Kuunder aan de rand van de niet toegankelijke Haulerpolder. Hier is het kunstwerk De Verbinding van beeldhouwer Hein Mader (1925-2011) geplaatst. langs de Veenpettenweg zijn de petgaten stroken ijs. Ik steek door het lintdorp Haule en wandel naar het Blauwe Bos, een ruim 300 ha groot bos- en natuurgebied, waar nu in de tweede helft van de ochtend heel wat meer wandelaars te vinden zijn. Het Blauwe Bos dankt volgens de overlevering zijn naam aan de blauwachtige kleur die het bos krijgt door de bomen die er groeien. Een andere verklaring van de naam gaat uit van het feit, dat het woord “blauw” vroeger veel gebruikt werd in de betekenis van “slecht, onvolwaardig”. Dat zou passen bij het feit dat de bossen zijn geplant op zure veen- en heidegronden.


Bospad door Blauwe Bos HauleIk maak een uitgebreide slinger door het terrein tegen de klok in. De markeringen van het LAW Groot Friesland pad kom ik op diverse plekken tegen vandaag. Bij de rust aan een picknickbank op de Kruisweg bekijk ik de schade aan m’n rechtervoet. De nieuwe lage wandelschoenen hebben m’n net genezen wond op de wreef weer helemaal open geschuurd. De sok is bebloed. Een blaarpleister dan maar. Dat helpt tegen de pijn in de volgende etappe die me door Waskemeer voert. De naam verwijst naar de poelen ten westen van het dorp. Waskemeer werd tot 1954 Haulerwijk-Beneden en Beneden-Haulerwijk genoemd en was als tweede kern van het vier kilometer oostelijker gelegen Haulerwijk ontstaan. Ik kan even voort langs de Haulerwijkstervaart. Vervenershuisjes, boerderijen, nieuwbouw, van alles en nog wat in de lintbebouwing. PKN kerk De Oerdracht in HaulerwijkEen overduidelijk een eeuw geleden als Gereformeerde Kerk gebouwd kerkelijk centrum De Oerdracht trekt aandacht en doet me denken. Inderdaad, uit 1930 in expressionistische stijl van architect F. Offringa. Wat is oerdracht? Heb ik niet kunnen vinden. Sinds eind 2019 maakt de Evangelische gemeente Roderesch gebruik van het pand. PKN Kerk De Bining in HaulerwijkWat verder naar het oosten nog een kerkelijk centrum, De Bining uit 1852, waar de Protestantse gemeente Haulerwijk-Waskemeer kerkt.

Wandelbankje buiten HaulerwijkBij de COOP Reinders is enige klandizie te zien, worstelend met mondkapjes en spray om de winkelwagen te reinigen. Over de Koudenburgerweg verlaat ik het dorp in zuidelijke richting, door het Dorpsbos en om de sportvelden heen de Scheidingsreed op. Een slagboom op een zijpad is m’n zetel voor weer een pauze. De agressieve hond van de week met een baas die het allemaal goed bedoelt, maar zijn hond niet helemaal onder controle heeft, probeert met geblaf en rondrennen indruk op me te maken. En weer zie ik na de rust iets verder een gewoon wandelbankje staan.

Haulerweg naar Veenhuizen is heerlijk onverhardEen stuk doorgaande weg langs de Elleboogsvaart en dan nog een kleine twee kilometer naar het zuidoosten over de onverharde Haulerweg naar de Oude Gracht in Veenhuizen. “Corona blijf thuis” staat op stickers in een wachthokje geplakt. Was het maar zo. Om met Hugo de Jonge te spreken: “Het virus is onder ons. Het is nog niet klaar met ons, al zijn wij klaar met het virus.” In de rij voor de beer drive-thru bij brouwerij Maallust in VeenhuizenIk pak de auto en rijd naar het Maalcomplex om aan te sluiten in de rij met drie auto’s voor me in de Beer drive-thru. Twee flessen Armoedzaaier tafelbier, De Kolonist weizen, De Veldwachter bock, en nieuwe Ambrée en Groene hop tripel bier gaan mee in twee tassen die keurig buiten voor me worden klaargezet. Betalen met een mobiel PIN apparaat die op een pizzaschep wordt aangereikt. Dat moet in twee pogingen, want het afhandelen van de transactie wordt in eerste aanleg afgebroken. “Het blijft wel Veenhuizen,” zegt de vrouw die me helpt. Hollands-Siberië heette het twee eeuwen geleden, toen bier nog gezonder was dan kraanwater. Welkom in 2021 met afhaalbier 🙂

Online museumbezoek aan Van Abbe, de ARWE Gallery en het Nationaal Holocaust Museum

Bodywork in het Van Abbe Museum

Eigenlijk zou Positions #6: Bodywork eind november 2020 openen in het Van Abbe Museum Eindhoven. Dat is uitgesteld, maar je kunt alvast online kijken naar het werk van 5 kunstenaars die hun licht schijnen op de maakbaarheid van het menselijk lichaam. Solo’s van

  • Zach BlasThe Doors (een kabinet met smart drugs in een soort kantoortuin met patronen die zijn gebaseerd op sacrale geometrische vormen) om de via hallucigene drugs verkregen mentale voorsprong in Silicon Valley te bekritiseren.
  • Laure ProuvostThis Means Tableau, een wandtapijt met jou verbeeld als geit in het middelpunt en een reeks voorwerpen, dieren en planten er omheen die jouw emoties en directe relaties tekenen.
  • Praneet Soi spiegelt de heruitgevonden stad Eindhoven met, Palestina en Indiase steden als Kolkata.
  • Navine G. Khan-Dossos maakte No Such Organisation, bestaande uit honderd schilderijen van elk een vierkante meter, naar aanleiding van de moord op de Saoedische journalist Jamal Khashoggi in Istanboel in oktober 2018. Eigen gestyleerde illustraties in plaats van stock foto’s.
  • Alja R. Steinvåg wil met Interbody ethische vraagstukken rond de handel in menselijk materiaal adresseren.

Unfolding Ambiguity in ARWE Gallery

De Goudse ARWE Gallery is tot en met 19 januari 2021 gesloten, maar heeft een online tentoonstelling Unfolding Ambiguity met een selectie uit Richard Westerhuis‘ conceptuele fotoportretseries. In 2021 verschijnt een gelijknamig boek. Richard is gedreven om het ongemak dat we tegenkomen te testen als we (moeten) laten zien wie we werkelijk zijn, als we oog in oog komen te staan met onze ware zelf. De kunstenaar streeft er in zijn werk naar om de sluier op te lichten tussen de aangenomen identiteit en het ware zelf van de modellen. Het gebruik van dramatiserende elementen leidt tot beelden waarin een bepaalde ontlading, een staat van vrijheid, centraal staat. Hieronder één van de tentoongestelde werken uit de serie Back Buttocks Stool.

Virtuele tour van het Nationaal Holocaust Museum in oprichting
Conservator Annemiek Gringold neemt je mee door het (tijdelijk gesloten) Nationaal Holocaust Museum dat in 2022 de deuren opent. Annemiek vertelt o.a. over het bijzondere verhaal van de locatie aan de Plantage Middenlaan tegenover de Hollandse Schouwburg in Amsterdam en over de bouwplannen voor de toekomst.

Gezien: Sound of Metal (2019)

      No Comments on Gezien: Sound of Metal (2019)

Hoe klinkt het als je je gehoor verliest? In het Belgisch-Amerikaanse Sound of Metal (2019) doet maker Darius Marder een goede poging. Ik ben gelukkig geen ervaringsdeskundige, maar de geluidsmixer van de film heeft aardig zitten spelen met dempers en vervormers om je een indruk te geven. Heavy metal drummer Ruben (knap gespeeld door de Brits-Pakistaanse Riz Ahmed) tourt samen met z’n vriendin, zangeres en gitarist Lou (de Britse actrice Olivia Cooke) als Blackgammon langs Amerikaanse podia. Aan het begin van de film hoor je al dat er iets niet klopt. Op de automatische piloot werkt Ruben zijn riffs af, maar scherp hoort hij het niet meer. Als contrast klinkt dan de jazz als ochtendmuziek om Lou te wekken in hun RV wel komisch.

Allerminst grappig is de snelle achteruitgang, de falende gehoortest bij een arts en de noodsprong om zich – met tegenzin – aan te melden bij een dovengemeenschap ergens in een buitengebied. Net als Ruben zitten er nogal wat (ex-)verslaafden bij. Als een soort AA gemeenschap wordt hij opgevangen door Vietnam veteraan Joe, mits hij leert wat doof zijn betekent. Omgaan met beperkingen, aanleren van doventaal, elkaar helpen en het leven nemen zoals het is, en niet vals spelen. Lou moet buiten de gemeenschap haar leven voortzetten, en dat valt het stel zwaar. Hoewel ze $40.000-80.000 kosten, heeft Ruben z’n zinnen gezet op gehoorimplantaten. Hij krijgt zowaar met horten en stoten zijn gehoor terug! Maar je weet dat het een twee uur durend drama is. Hoe het al met al met best vlot verlopen script afloopt, laat ik aan jezelf.

Hoe ga je om met zo’n schok? Durf je je over te geven aan een hulpverlener? Wil je als je de sound of silence hebt ontdekt eigenlijk wel weer in de hustle & bustle van het stadsleven terug? De stemmingswisselingen, ruwe conversaties vol F-woorden en de contrastrijke ontmoetingen geven Sound of Metal geloofwaardigheid en nodigt uit je in te leven in de personages.

Ter voorbereiding op zijn rol volgde Ahmed gedurende zes maanden drumlessen en leerde hij gebarentaal. Per scène werden slechts twee takes opgenomen en het geheel is in vier weken geregistreerd vanwege een laag budget. De productie ging in september 2019 in première op het Toronto International Film Festival (TIFF), waarna Amazon de distributierechten verkreeg en sinds 4 december 2020 op Amazon Prime Video zette.

Peter Ilas – Become an Agile Project Manager: Beginner’s Guide to Mastering Agile Project Management with Scrum, Kanban, Scrumban, Lean, Six Sigma, and Extreme Programming

Peter Ilas is pretentious in his primer Become an Agile Project Manager: Beginner’s Guide to Mastering Agile Project Management with Scrum, Kanban, Scrumban, Lean, Six Sigma, and Extreme Programming. The false promise in the book title is the main weakness of its content. Others compared a transformation to an agile way of working with running a marathon instead of a sprint. Any non-agile practice of project management is labeled “waterfall” (where sequential should be read) and “old-fashioned” (although alive and kicking, as Ilas himself also confirms). Every project is unique and so there is no one size fits all project management methodology. But, please, don’t sell Scrum as a methodology, let alone project management. Ken Schwaber and Jeff Sutherland crafted Scrum as a framework for complex product development, agnostic of the context of a single team. You can read the content of the Scrum guide, the main tenets of eXtreme Programming (XP), Kanban, Lean, and Six Sigma in many other places.

That leaves Become an Agile Project Manager a very thin booklet if it comes down to contemporary generic project management approaches, of which none of the popular frameworks e.g. PRINCE2, DSDM Agile Project Management, Disciplined Agile Delivery, which was recently bought by the Project Management Institute are present in this book. The same goes for scaled agile frameworks like SAFe, Spotify-inspired instances, and LeSS. Instead, Agile Project Management (APM) is provided as an alternative to Waterfall, although the disadvantages and pitfalls mentioned in addressing the agile frameworks, don’t get a proper counterbalance or solution in APM’s description which is still focused on software delivery. Modifying the Agile Manifesto’s principles without mentioning to do so, isn’t fair. If Become an Agile Project Manager really is written to make you enthusiastic to embark on the journey to becoming one, start with the necessary soft or relational skills you need to differentiate and succeed.

About the author
Peter Ilas (1973) is the founder of Ready Set Agile publishing company and author of its books. He is certified finance professional with extensive project management experience. Peter has worked as a group director leading over 50 people and led cross-regional and transformation projects for one of the largest companies in the world. Diverse and rich 25-year experiences led him to an exceptional understanding of managerial processes. Currently, he is an independent management consultant.

His passion is to give exceptional value and support to project managers. Why? Because they are best placed to change a project into reality and thus fulfill the company’s dreams (aka strategic goals). Project managers must be equipped with leadership, technical, and business skills like CEOs.

Lastlings – First Contact

      No Comments on Lastlings – First Contact

Eind november maakte ik kennis met de synth-pop / EDM van Lastlings, bestaande uit broer en zus Josh en Amy Dowdle uit Gold Coast, Queensland, Australia. First Contact is wel een passende naam voor zo’n eerste ontmoeting. Ze zijn in 2015 gestart, brachten in 2016 en 2017 EP’s uit en tourden met Rüfüs Du Sol. Opener Deja Vu werd al in 2018 als single uitgebracht, afsluiter I’ve Got You in 2019, net als het op een hiphop beat gebouwde Last Breath, een interessant nummer trouwens met sfeerwisselingen en een arrangement dat eerder onderkoelde vocal trance is dan synth pop. In de loop van 2020 volgden nog het dansbare Take My Hand (per draaibeurt doet Amy’s stem meer aan Plumb denken), de floor filler No Time en opnieuw lekker up tempo Out of Touch.

In hetzelfde tempo pakt False Reactions door, gevolgd door het instrumentale intermezzo 9400 (Het getal is een mix van de geboortejaren 1994 en 2000 van het tweetal) dat in bovenstaande album trailer wordt gebruikt. Typisch zo’n machine made muziekje om het publiek mee te verrassen aan het begin van een concert om dan het podium op te komen en live verder te spelen. Sprankelende arpeggio’s op piano openen Visions, waarop je andermaal zo wegdanst of doorwandelt. De Japanse komaf van het tweetal nemen ze mee in de teksten voor No Time met dank aan Kazuo Ishiguro’s dystopische roman Never Let Me Go (2005). Take My Hand is geïnspireerd door de animatiefilm Your Name (2016) van Makoto Shinkai. Voor de kenners is er meer Japans verstopt in dit Australische muziekproduct.

Dat Rüfüs Du Sol Held Under flink beïnvloedde, steekt Amy niet onder stoelen of banken. Ze herkent zelf veel van Innerbloom. Afsluiter I’ve Got You werd geïnspireerd door Bad Kingdom van de Duitse electronica band Moderat. Een intrigerend dozijn liedjes.