Éowyn – Just Believe

      No Comments on Éowyn – Just Believe

Zeven jaar na de Beautiful Ashes is Éowyn (echte naam: Rebecca Éowyn Denee Krueger) terug met Just Believe. Anders dan de symfonische metal in de sfeer van Evanescence en alternatieve rock van haar handvol eerdere albums, is Just Believe een soort stripped down, semi-akoestische insteek van een dozijn liedjes in meeslepend, hooguit mid-tempo. Emotioneel geladen zang, dat wel, maar qua arrangementen is de metal een achtergrondmuziekje geworden. Lofprijs voor God en bekendmaken, dat je door Hem geliefd bent, staat voorop, hoewel een ‘gewoon’ liefdesliedje niet ontbreekt: afsluiter I Want To Know You is opgedragen aan haar echtgenoot, haar manager en toetsenist Russell Riggins.

Op twee tracks krijgt de zangeres versterking, in opener Hero is de Britse Tom Bailey (bekend van de 80’s band Thompson Twins)  te gast. “Make me stronger, make me conquer what I can’t resist/Come and be my hero now/Come and be my hero now.” in Set Free rapt Nikko Custodio (aanbiddingsleider in de Expectation Church in Fairfax, Viriginia, waar ook Éowyn woont). Crazy schreef ze met Jeremy Holderfield (Seventh Day Slumber).

Thematisch zit Éowyn dichtbij Plumb: levend in een gebroken wereld, nuchter over haar onvolkomenheid en de bittere noodzaak van een Redder in je leven.

Switchfoot – Native Tongue

      No Comments on Switchfoot – Native Tongue

Jon Foreman en zijn maten van Switchfoot zijn het musiceren (ze zijn al sinds 1996 bij elkaar) nog niet zat. In de aanloop naar de release 18 januari 2019 van het elfde album Native Tongue konden we sinds 19 oktober al genieten van vier singles: het titelnummer, Voices, All I Need en Let It Happen. Moderne rock die zo solide en aanstekelijk in elkaar zit, dat je de mannen van U2 (en ik weet: vloeken in de kerk) voor de productie graag wilt verwijzen naar de broers Tim en Jon Foreman, Brent Kutzle en Tyler Chester (On Earth, Rainstorm Brother en Fiction Family). Het titelnummer over het belang van praktizeren van liefde in de omgang met anderen werd net als Let It Happen, Voices en The Hardest Art samen met Brent Kutzle, de bassist en cellist van OneRepublic geschreven: “Feel your heartbeat bang the drum. Open up your eyes and fill your lungs. The same word from where the stars were flung. Love’s the language, love’s your native tongue.” Tekstueel natuurlijk bekend terrein (Love Is the Movement, Love Alone is Worth the Fight, Love is a Song).

Deze thematiek wordt doorgezet in All I Need, Hetzelfde geldt voor het mannenkoor aan stemmetjes in Foreman’s hoofd, dat zowel Voices als Dig New Streams belichaamt. Muzikaal tappen de beide liedjes wel uit een heel ander vaatje. De blazers en geheid live tot meeklappen uitnodigende Dig New Streams is voor Switchfoot begrippen best verfrissend. Radiovriendelijk is Joy Invincible, een lofzang voor God en nog veel meer de synth pop in The Hardest Art met gastvocaliste Kaela Sinclair (sinds 2016 zangeres en toetseniste bij de Franse electronica band M83) die oktober vorig jaar met de EP Half Asleep haar meest recente solo uitstapje maakte. Akoestisch gitaar drijft de Prodigal Soul.

Het contrast met de piano in Wonderful Feeling is groot. In Take My Fire zijn de vocoder en ongepolijste rock terug. Walsend de kamer door op The Strength to Let Go, aan afwisseling geen gebrek. Een ontspannen, open, semi-akoestisch pop rock arrangement in Oxygen. Speels ukulele en feestgedruis in We’re Gonna Be Alright, gevolgd door nog eenmaal een akoestische piano en cello voor de ballad You’re the One I Want. Die uitspraak kun je ook voor het hele album aanhouden.

Psalm 51: Schuld en boete

      No Comments on Psalm 51: Schuld en boete

Schuldbelijdenis gebruikmakend van de algemene zinsnede ‘vergeef ons onze zonden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren’ uit het Onze Vader kan oppervlakkig klinken. Een ‘goede’ rooms-katholiek gelovige gaat naar de plaatselijke parochiekerk om er de pastoor op de biechtstoel de zonde die begaan is te belijden en te vragen wat er nodig is om vergiffenis te krijgen. Gods genade is genoeg. Daar hoeven geen weesgegroetjes, trappen op blote knieën afleggen of een pelgrimage aan te pas te komen. Heb je echt berouw? Dan is God genadig vergevingsgezind.

“Dit is wat wij hem hebben horen verkondigen en wat we u verkondigen: God is licht, er is in hem geen spoor van duisternis. Als we zeggen dat we met hem verbonden zijn terwijl we onze weg in het duister gaan, liegen we en leven we niet volgens de waarheid. Maar gaan we onze weg in het licht, zoals hijzelf in het licht is, dan zijn we met elkaar verbonden en reinigt het bloed van Jezus, zijn Zoon, ons van alle zonde. Als we zeggen dat we de zonde niet kennen, misleiden we onszelf en is de waarheid niet in ons. Belijden we onze zonden, dan zal hij, die trouw en rechtvaardig is, ons onze zonden vergeven en ons reinigen van alle kwaad.” (1 Johannes 1 verzen 5-9).

Dat had David begrepen toen hij Psalm 51 schreef. Het eerste vers vertelt de context: “Een psalm van David toen de profeet Natan hem had bezocht, nadat hij met Batseba geslapen had.” (vers 1). Dat is nog erg bescheiden uitgedrukt. In 2 Samuël hoofdstuk 11 lezen we hoe salonfähig de koning was: “Bij het aanbreken van het voorjaar, de tijd waarin koningen gewoonlijk ten strijde trekken, stuurde David opnieuw een leger eropuit, onder leiding van Joab en zijn aanvoerders, om de Ammonieten te verslaan en Rabba te belegeren. Zelf bleef hij in Jeruzalem achter. Op een keer stond hij aan het eind van de middag op van zijn rustbed en liep heen en weer over het dak van zijn paleis. Beneden zag hij een vrouw die aan het baden was. Ze was heel mooi om te zien.” (verzen 1-2). David stopt hier niet, laat uitzoeken wie de vrouw is, en handelt. “David liet haar bij zich komen en sliep met haar. (De voorgeschreven periode van onthouding na haar onreinheid was juist verstreken.) Daarna ging ze terug naar huis. Enige tijd later merkte ze dat ze zwanger was. Ze liet dat aan David berichten…” (verzen 3-6).
David wil dat Uria van het slagveld naar huis komt, zich ontspant, met z’n vrouw Batseba slaapt, zodat hij en niet David later als vader erkend zou worden. Anders dan David verkeert Uria het liefst bij zijn manschappen en laat vrouwlief voor wat het is. David schakelt over op plan B, zorgt via Joab dat Uria op een kwetsbare positie in de slagorde wordt gebracht en gegarandeerd sterft. Oorlog eist nu eenmaal zijn tol. (parafrase van de verzen 7-25). “De vrouw van Uria kreeg bericht dat haar man was gesneuveld, en ze treurde om haar echtgenoot. Toen de rouwtijd voorbij was, nam David haar bij zich aan het hof. Zij werd zijn vrouw en baarde hem een zoon. Naar het oordeel van de HEER was het wel degelijk slecht wat David had gedaan.” (verzen 26-27).

De profeet Natan komt naar David, vertelt hem een parabel, maar benoemt vervolgens specifiek de zonde van David. Als straf het koningshuis van David vanaf dan in het teken staan van moord en doodslag. Davids eigen vrouwen zullen publiekelijk aan andere mannen toebehoren. David belijdt schuld, hoeft niet te sterven. In zijn plaats sterft wel het jonge kind, een nieuwe rouwperiode breekt aan. (parafrase van 2 Samuël 12 verzen 1-23). “David troostte zijn vrouw Batseba. Hij sliep met haar en ze kreeg een zoon die hij Salomo noemde. De HEER had het kind lief en gaf het bij monde van de profeet Natan de naam Jedidja, “lieveling van de HEER.” (verzen 24-25, opvallend trouwens dat Jedija tegenwoordig vooral een meisjesnaam is). Salomo wordt later gezegend met ongeëvenaarde wijsheid, schrijft de boeken Prediker, Hooglied en Spreuken, bouwt de tempel voor de HEER en bewerkstelligt vrede en voorspoed voor Israël.

Psalm 51 is de uitgebreide versie van de schuldbelijdenis van de koning. Vrijmoedig bidt hij: “Wees mij genadig, God, in uw trouw, u bent vol erbarmen, doe mijn daden teniet, was mij schoon van alle schuld, reinig mij van mijn zonden. (…) Laat uw uitspraak rechtvaardig zijn, en uw oordeel zuiver. (…) Neem met majoraan mijn zonden weg en ik word rein, was mij en ik word witter dan sneeuw. Laat mij vreugde en blijdschap horen: u hebt mij gebroken, laat mij ook juichen. Sluit uw ogen voor mijn zonden en doe heel mijn schuld teniet. Schep, o God, een zuiver hart in mij, vernieuw mijn geest, maak mij standvastig, verban mij niet uit uw nabijheid, neem uw heilige geest niet van mij weg. Red mij, geef mij de vreugde van vroeger, de kracht van een sterke geest. Dan wil ik verdwaalden uw wegen leren, en zullen de zondaars terugkeren tot u. U bent de God die mij redt, bevrijd mij, God, van de dreigende dood, en ik zal juichen om uw gerechtigheid. Ontsluit mijn lippen, Heer, en mijn mond zal uw lof verkondigen. U wilt van mij geen offerdieren, in brandoffers schept u geen behagen. Het offer voor God is een gebroken geest, een gebroken geest en verbrijzeld hart zult u, God, niet verachten.” (verzen 3-4, 6, 9-19).

De laatste twee verzen lijken van een latere datum en uit een verschillende context, waarin juist de offerdienst weer centraal staat: “Wees Sion welgezind en schenk het voorspoed, bouw de muren van Jeruzalem weer op. Dan zult u de juiste offers aanvaarden, offers in hun geheel verbrand, dan legt men stieren op het altaar.” (verzen 20-21).

Boetepsalmen, berijmingen en interpretaties

Psalm 51 is één van de zeven boetepsalmen naast 6, 32, 38, 102, 103 en 143. Ze laten zien hoe je met zonde en schuld moet omgaan. Een bosje majoraan of hysop werd in Exodus 12 vers 22 gebruikt om bloed aan de deurposten van Joodse inwoners te smeren en zo de wraakengel te laten voorbijgaan. Zo’n majoraanbosje werd in Leviticus 14 verzen 4-6 gebruikt om een onreine te besprenkelen met water en offerbloed. Majoraan vind je bij ons in het kruidenrek.

In christelijke kringen is de bewerking van een deeltje van Psalm 51 tot Create in me a clean heart Keith Green (1953-1982) bekend.

Of het ouderwetse Engels van Keith Green (“and take not Thy Holy Spirit from me”) debet is aan een bedenkelijke lezing van vers 13 (“verban mij niet uit uw nabijheid, neem uw heilige geest niet van mij weg”) , betwijfel ik, maar Green’s interpretatie is duidelijk. Ook de NBG’51 en Herziene Statenvertaling zetten hun lezers op het spoor van de Heilige Geest. Het is ongemakkelijk zingen om de Heilige Geest niet weg te nemen, terwijl je graag volhoudt dat je deze als onderpand voor onsterfelijkheid hebt gekregen (2 Korinthiërs 5 vers 4-5). Kunnen we Psalm 51 nog wel zingen? De Jewish Study Bible stelt in het commentaar bij vers 13 dat dit een poëtische bede om niet door Gods hand te hoeven sterven. Klinkt heel wat logischer in het licht van de dood als straf voor de zonde, iets dat David in 2 Samuël en in deze Psalm heel goed doorhad: “U bent de God die mij redt, bevrijd mij, God, van de dreigende dood, en ik zal juichen om uw gerechtigheid.” (vers 16).

De Nieuwe berijming van Psalm 51 koppelt de twee duidellijk gescheiden versparen: “Door offers worden schulden niet voldaan. In dode dieren schept U geen behagen. U neemt ons hart, gebroken en verslagen, genadig als een offergave aan. Bouw Sion op in al zijn oude pracht. Dan wordt het offer, rein en ongeschonden, weer naar de eisen van uw wet gebracht. Zonder gebrek draagt het voor ons de zonden.”

De berijming uit 1773 voegt er nog wat tussen. Alsof de verwoesting van Jeruzalem aan Davids zonde te danken is: “Gods offers zijn een gans verbroken geest, Door schuldbesef getroffen en verslagen; Dit offer kan Uw heilig oog behagen; ‘t Is nooit, o God, van U veracht geweest.
Doe Sion wel, laat om mijn zwaren val Uw goedheid niet van zijne burg’ren wijken; Bouw Salem op, laat nooit zijn muur en wal, Door Uwe straf, voor ‘s vijands macht bezwijken. Dan vindt Gij in onz’ offeranden lust, Waarmee wij U, naar’t heilig recht, vereren; Dan zal ‘t altaar de varren gans verteren; Dan wordt het vuur daarop nooit uitgeblust.”

De psalmtekst en de vele, vele andere teksten in de Bijbel over de dood als verdiende straf voor de zonde en leven dat Jezus Christus opgaf om deze straf voor ons te dragen, zijn zo duidelijk en fundamenteel voor het christelijke geloof, dat inleggen van méér of wat anders helemaal niet nodig is.

Een gebroken halleluja

Psalm 51 zingen, zonden belijden en God de eer geven? Ja, graag! “U wilt dat waarheid mijn vervult, u leert mij wijsheid, diep in mijn hart. .(…) Ontsluit mijn lippen, Heer, en mijn mond zal uw lof verkondigen. (.,..) Het offer voor God is een gebroken geest.” Zodoende een broken hallelujah (verzen 8, 17, 19).

Zonovergoten Peperbuswandeltocht langs IJssel, Soestwetering en parken in Zwolle

Het Facebook bericht van routebeouwer Krine Faber vrijdagavond met een foto van de kerk in Windesheim deed een beroep op mijn flexibiliteit. Ik had voor vandaag een 30km tocht bestaande uit twee nog niet gelopen etappes van de Loop van de Drentsche Aa in de agenda staan. Maar in Windesheim heb ik ook alweer enkele jaren niet gewandeld. De Peperbuswandeltocht van de Zwolse Wandelverenigingen is ook altijd goed georganiseerd. En zo wordt de parkeerplaats bij de Gasselter Duinen gewisseld voor die aan de Meeuwenlaan in Zwolle achter de slagboom van een Flynth kantoorgebouw.

Relive ‘Peperbuswandeltocht Zwolle 2019’


Zicht op de nieuwe busbrug over het spoor ZwolleAl met al zijn er een kleine 60 wandelaars om 8 uur startklaar voor de 30km route. Later op de ochtend zullen wandelaars van de 5, 10 en 20km kunnen starten. Zondagmorgen kun je trouwens ook deze Peperbuswandeltocht doen. Langs de IJsselhallen en de Emmastraat komen we uit bij de Veerallee, waar aan de overzijde de nieuwe Schuttebusbrug over de sporen ligt te glimmen in de opkomende zon. Zondagmorgen wordt het nieuwe busstation aan de Hanzelaan geopend. De Jugendstil woningen, de karakteristieke schoolgebouwen van het Carolus Clusius College en verderop het oude Celeanum Gymnasium blijven leuker om naar te kijken dan Auto Palace of Dinoland.

Zonsopgang vliegtuigstrepen in park Engelse Werk ZwolleIn het Spoolderbos en park Engelse Werk is het nog rustig. De sliert wandelaars is al helemaal uit elkaar getrokken. Aangekomen bij de IJsseldijk is het uit 1904 stammende rangeerterrein afgegraven, voorzien van een afdekzeil en droog dankzij een enorme bronbemaling die afvoert naar de IJssel. In de afgelopen decennia zal flink wat diesel en erts zijn gemorst en saneren noodzakelijk om heringericht te worden als modern en duurzaam rangeerterrein rond het belangrijke spoorknooppunt Zwolle.

Rustpuunt Peperbuswandeltocht Zwolle bij wijkboerderij SchellerhoeveDe dijk is op de vroege zaterdagmorgen ook al door hardlopers in gebruik. Heel verleidelijk is om een route de komende kilometers met uitzicht op de rivier uit te zetten. Zo niet vandaag. Na een kilometer buig ik af, de Schellerbergweg op, langs volkstuinen, berkenlanen en knotwilgen naar het Schellerpark. Het spel van de eerste voetbalteams in het Jo van Marle sportpark draagt ver. In wijkboerderij De Schellerhoeve is na 5,5km al een eerste rustpunt ingericht. Voor stilzitten is het nog geen tijd, toiletbezoek wel.

IJsselcentrale wegVerder door het park en langs de watergang om de wijk Schelle naar het buurtschap Oldeneel en het Oldenelerpark aan de IJsseldijk voor een lus om de Kolenhaven, het terrein van de voormalige IJsselcentrale en de Materiaalhaven. Nog een klein deel staat overeind, verder zijn enkele hectares nu ingericht als zonnepanelenpark. Leegte, IJsselcentraleweg gesplitst in twee woorden, kenmerkt de locatie voor mij die is geboren en getogen met de centrale Harculo. De schoorstenen konden bij helder weer vanuit Deventer gezien worden. Genoeg teruggeblikt, vooruit weer, enkele over de grasdijk. Smal paadje Peperbuswandeltocht ZwolleVogelaars zijn hier niet van het spraakzame soort en draaien zich van me af als ik dichtbij kom. Opvallend als we in Overijssel gewend zijn iedereen hardop te begroeten in het voorbijgaan. Een hardloopster die zich laat voorttrekken door een hond (of andersom) vraagt me of het smalle pad langs de bosrand bij de wandelroute hoort. Ja, en de eerste man achter me is nog honderden meters verderop. Vrouw en hond kunnen dus hun gang vervolgen.

Welkom op landgoed Windesheim op Peperbuswandeltocht ZwolleAardig is de opname van het landgoed Windesheim in de route. Even struinen door het bos en daarna de bebouwde kom van Windesheim. De volgende rustpost is op 15km bij het dorpscentrum De Molenkamp. Als ik een broodje en drinken uit eigen voorraad neem, stuurt Gerrit Lindenholz me een WhatsApp bericht: “Vertrok jij net uit dorpshuis”. Als ik het antwoord wil intikken, stapt hij met een maat binnen. Ik was aangezien voor Richard of Ronald Kok met z’n maat van Wandelsport Haarle, vandaag ook in het blauw. Het tweetal was enkele minuten geleden al vertrokken, vanochtend in Zwolle hadden ze meteen bij de start er ook al flink de pas in.

Zicht op kerk WindesheimZelf blijf ik ook niet lang zitten, maak bij de kerk van Windesheim nog enkele foto’s, steek netjes de N337 (altijd druk!) over en volg het fietspad in zuidelijke richting. Het gebied tussen de Soestwetering en de provinciale weg is opnieuw ingericht met een slingerend fietspad langs rietkragen, nog jong bos en rijen knotwilgen in het open landschap. Knotwilgen langs fietspad tussen Windesheim en SoestweteringDe Soestwetering over en vervolgens over de Gravenweg net achter de dijk langs de Wetering naar Hoog Zuthem.

Zorgcentrum Het Zand rustpunt Peperbuswandeltocht ZwolleIn het Zandhovebos komt me een 30km wandelaar die ik al een poos van achteren had horen en zien aankomen me voorbij. Voor het zorgspectrum Het Zand locatie Zandhove komt hij me alweer tegemoet. Het is een rustpunt en daar heeft hij duidelijk geen zin in. Op 23km wandelen vind ik even zitten, wat eten en drinken wel een gezond idee. Ik schuif bij het duo ‘Kok en Haarle’ aan tafel en vertrek vóór hen voor de laatste etappe. Die gaat verder door het Zandhove Bos tussen de kinderfeestjes, hardlopers en hondenbezitters door naar hoeve De Oude Mars die na verbouwing nu onderdeel is van het zorgspectrum Zandhove en een theehuis herbergt.

Loopbrug over spoor Peperbuswandeltocht ZwolleDe wandelaars van andere afstanden zijn er vanaf de Zandhove bij en dat betekent regelmatig mensen inhalen. Geen probleem, want op de stoepen en fietspaden door de wijken Marslanden, Gerenlanden en Schelle is plek zat. De route volgt de groene gordels, autoluwe straten en fietstunnels en loopbrug om de Ittersumallee, N377 en de spoorlijnen te kunnen passeren. Of er aan het begin van de Van Karnebeekstraat al een pijl gemist heeft, of dat ik daar net als de andere wandelaars om me heen de rest gevolgd ben de Hertenstraat, is me achteraf niet duidelijk. Wel, dat er er op de kruising met de Van Nagellstraat geen pijl hing en in een groepje even overleg was met de routebeschrijving in de hand. Het was de bedoeling van de routebouwer om de hele Van Karnebeekstraat uit te lopen, dan rechtsaf de Van Roijensingel naar de Sassenpoortbrug te gaan en dan linksaf langs de Stadsgracht via De Fundatie richting de Koestraat en Grote Kerkplein.

De Peperbus op Peperbuswandeltocht ZwolleMet steeds meer mensen in m’n gevolg, achteromkijkend zie ik ook het duo ‘Kok en Haarle’ bij de Stationsweg op de Van Roijensingel uitkomen, ga ik op de singel linksaf naar de brug tussen Park Eekhout en de Eekwal om via de Luttekestraat naar het Grote Kerkplein te lopen. Het scheelt wel als je de binnenstad van Zwolle kent. Daar hangen weer keurig pijlen, de smalle Ossenmarktsteeg door naar de Ossenmarkt, waar de Peperbus boven de binnenstad torent. Via de Kamperpoortbrug en Hoogstraat is het dan nog een klein eind door de nieuwbouw in de wijk Kamperpoort terug naar het Wandelhonk aan de Veemarkt. Als ik daar het ‘duo Kok en Haarle’ al zie zitten, is het duidelijk dat zij de binnenstad rechts hebben laten liggen. Ik had verwacht dat deze ervaren Kennedymarslopers en Centurion niet zouden malen om een 30km te voltooien, zeker met dit mooie weer. Want mooi was het buiten!


Zie ook:

Concertverslag Delain in Hedon, Zwolle

Zwolle is voor symfonische metalband Delain een soort thuiskomen. Zangeres Charlotte Wessels is geboren Zwolse en ook toetsenist en mede-oprichter Martijn Westerholt is Zwollenaar. Na de verbouwing van het poppodium Hedon in speelde Delain tijdens de officiële opening en snel daarna met Kingfisher Sky en Stream of Passion nogmaals in maart 2014. Op het inzetten van ‘Ik ben een Zwollenaar‘ tijdens het concert donderdagavond, een gewone weekdag in Zwolle, maar dan wel weer op Valentijnsdag krijgt Charlotte dan ook snel een groep inhakers mee. Het is volle bak zonder te hoeven dringen, jonge tieners tot zichtbaar ouders van bandleden, prettig om mezelf bij dergelijke concerten bij lange na niet de oudste te hoeven voelen en zijn.

Autumn concert Hedon Zwolle 4Voordat het doek met het bandlogo valt, hebben we in Hedon eerst een drie kwartier mogen kijken en luisteren naar voornamelijk mid-tempo hardrock van het zeskoppige Autumn, dat in 1995 ver vóór Delain werd opgericht in Friesland. De EP Stacking Smoke komt eraan. Frontvrouw Marjan Welman staat haar mannetje, schudt haar bezwete haren regelmatig uit voor het publiek en zingt overtuigend.


Delain concert Hedon Zwolle 5Een week voor de release van het nieuwe album Hunter’s Moon zijn de nieuwe liedjes nog onbekend voor het publiek, uitgezonderd het titelnummer en Masters of Destiny die als single eerder verschenen. Gelukkig was de show een aaneenschakeling van voornamelijk bekende nummers als Fire With Fire, het rappe Hands of Gold, The Glory and the Scum, Get The Devil out of Me en Suckerpunch. Grunts mocht bassist Otto Schimmelpenninck van der Oije in de van LED lampen voorziene microfoon, maar de komisch dansende George Oosthoek was op enkele nummers ook weer van de partij. Het publiek werd getracteerd op een battle tussen drummer Joey de Boer en gitarist Timo Somers. Het gitaarduo Somers en Merel Bechtold was goed op dreef, benutte het hele podium. Show is immers bij een metalband deel een belangrijk deel van een optreden. De glimmende  fauxleder pants van Charlotte, het jasje van Merel, het headbangen en als tandem spelen, confettikanonnen en rookmachines horen er allemaal bij.

 

View this post on Instagram

 

@delainofficial #delain #metal #music #photography #photo #concert #rock #symphonicmetal #zwolle #hedon

A post shared by Joël Oldenburg (@joelnathan98) on


Delain concert Hedon Zwolle 7Het enthousiasme in de zaal werd groter en groter. Klappen, springen en roepen bij de ‘strijdliederen’: het ging zonder moeite. Concert en toegiften liepen zonder formele afgang naar de kleedkamer in elkaar over. Ja, Charlotte kletste behoorlijk tussen de nummers. Dat haalt de vaart eruit….en leidt na 23u bij de garderobe toch wel tot opmerkingen over de vorige keer beter zijn. Ik heb genoten en ben benieuwd naar Hunter’s Moon. De bespreking ervan houd je van me tegoed!