Concertverslag London Grammar in AFAS Live Amsterdam

De uitgave van Truth Is a Beautiful Thing eerder dit jaar vormde een no-brainer bij de aankondiging van London Grammar om ook Amsterdam weer aan te doen op hun albumtour. Donderdagavond stond het trio voor een uitverkocht AFAS Live aan de ArenA Boulevard in Amsterdam Zuidoost. Kamer 302 in A O Hotel Amsterdam HogehilwegIk werk tegenwoordig een deel van de week in het ING Acanthus kantoor schuin tegenover de concerthal aan de andere kant van de spoorlijn. Voor het gemak van bagage achterlaten en een streep door de reistijd heb ik deze donderdag een kamer geboekt in het A&O Hotel enkele honderden meters verderop naast het ABN AMRO kantoor aan de Hogehilweg waar ik heel 2016 werkte. Een zeer schappelijke prijs (€60 inclusief ontbijt) voor een ruime tweepersoonskamer.

Voorprogramma: Lo Moon

Lo Moon support act concert Afas Live Amsterdam 1Voor de warme hap probeer ik de biefstukpizza bij New York Pizza op Hoekenrode. Pittig en ruim voldoende voor een hongerige maag na 19u 🙂 Ach, en dan tegen 20u de Boulevard over naar AFAS Live, soepel de controle door en jas in de locker om me tussen het publiek te mengen dat al naar de net begonnen support act Lo Moon luistert. Deze band heeft een ook synth pop, new wave in mid-tempo gemixt met een falset stem en intrigerend drumspel in de aanbieding. De band is nu met London Grammar dagelijks op pas en tourde eerder met The Temper Trap en MUNA.

Een klein halfuur mogen we rustig genieten van liedjes als Loveless, Thorns en This Is It. Zanger Matt Lowell’s stem doet me aan Michael Roe van 77’s denken. Daarna is het tijd om het podium om te bouwen voor London Grammar, inclusief het gebruikelijke minder worden van de beschikbare vierkante centimeters om op te staan, de gelegenheid die ik aan kleinere mensen geef om vóór me te staan, terwijl ik zelf eindig met een 2.10m grote man voor mijn neus. Tja, dan maar met een schuin hoofd (en oordoppen in) verder genieten.

London Grammar: verwachtingen waargemaakt

London Grammar concert Afas Live Amsterdam 1Ik heb me in de aanloop naar het concert voorbereid door op de set lists van andere optredens tijdens de tour te kijken. De met Spotify aangemaakte bijbehorende afspeellijst draaide z’n rondjes thuis en onderweg. Meer dan 70 minuten muziek inclusief toegiften zit er niet in. Bij deze muziek moet je geen spetterende show verwachten, past het beeld van wat introverte musici in opperste concentratie. Immers, London Grammar maakt meer luistermuziek dan dat ze aan entertainment doen. Okay, de verplichte bewondering voor de grootte van de zaal, proberen van ‘goedenavond’ en ‘hoe gaat het’ en de bedankjes voor de aandacht, zijn er.

London Grammar concert Afas Live Amsterdam 5Ik concentreer me afwisselend op zangeres / pianiste Hannah Reid, toetsenist / drummer / percussionist Dominic ‘Dot’ Major en gitarist Dan Rothman. Hannah krijgt van de vrouwen om me heen expliciet complimenten dat ze mooi is. Grappig om te horen. Ze is prima bij stem, zit keurig recht achter de piano bij liedjes als Truth Is A Beautiful Thing, staat soms regelmatig opzij staand te zingen en heeft niet meer woorden voor ons dan strikt noodzakelijk. Voor mij het verst weg staat gitarist Dan Rothman hoewel hij subtiel zijn partijen speelt, geholpen door de nodige effectpedalen en elektronica voor binnen handbereik.

Mijn meeste aandacht (wat verrassend) gaat naar Dominic Major die even soepel zijn drumpartijen live op zijn synth pads inspeelt en als loop laat doorgaan, terwijl hij vlot achter een ‘echte’ kit gaat zitten om meer expressief slagwerk toe te voegen in bijvoorbeeld Non Believer en Big Picture. Op de conga voor Flickers kan hij ook prima overweg, terwijl daar ook nog harmony zang met z’n drieën gevraagd wordt. Voor je het weet heeft hij alweer een pianopartij onderhanden of triggert hij een arpeggiator op een andere synthesizer. Het werkt, hoewel ik me afvraag of een vaste drummer in de band niet meer rust en ruimte zou geven om live uitvoeringen nog meer kracht te geven.

London Grammar concert Afas Live Amsterdam 11Nightcall, een cover van de Franse house act Kavinsky, van het debuutalbum If You Wait (2013), wordt soepel uitgevoerd. Opvallend afwezig zijn bijvoorbeeld Rooting For You en Bones of Ribbon van de laatste plaat. Bij elke band geldt het publiek als communicerend vat. Het applaus tussen de liedjes is bescheiden. En als om 22u het eerste stuk achter de rug is, klinken er geen luid geroep om toegiften. Natuurlijk komt het drietal terug voor nog twee liedjes, Oh Woman Oh Man en Metal & Dust. Daarna zijn ze ook pijlsnel weer vertrokken. Reden ist SilberEn zo sta ik voor 22.25u alweer op de ArenA Boulevard en kan op bijna normale tijd naar bed om te slapen.

Het A&O is naast hotel ook hostel. De Duitse keten trekt het hele jaar door groepen Duitse scholieren (overdag en waarschijnlijk ook ‘s avonds openlijk blowend op de bankjes tussen kantoorpanden en spoorlijn. Waar begin van de avond nog beats te horen waren in de kamers op de 3e, is het nu stil. Dat ik niet aaneengesloten slaap in na een overnachting in Brussel voor werk bij ING aldaar in weer een ander bed dan thuis bij en met Klazien, is dan ook ‘mijn probleem’. Welterusten!

Zie ook:

Micah Tyler – Different

      No Comments on Micah Tyler – Different

Net als Starflyer 59 voorman Jason Martin is Micah Tyler vrachtwagenchauffeur  Hij heeft ervoor gekozen zijn jeugdleider positie op te geven. z’n huis te verkopen en met gezin en al per trailer de omgeving door te trekken en zijn muziek te delen. Zijn liedjes hebben zo al heel wat live uitvoeringen gekend, voorze nu op het debuutalbum Different belandden. Een aantal liedjes schreef Micah terwijl zijn oma en jongere broer voor kanker werden behandeld. Hoewel de melodieën op het eerste gehoor doorsnee Amerikaanse gitaarpop lijken – denk aan Steven Curtis Chapman, Steve Camp of MercyMe – zijn de teksten over liefde en genade doorleefd.

Liedjes als If She Only Knew en Beautiful bedoelen te bemoedigen. Ze mogen er zijn. Even Then is catchy en up-tempo. Overal en altijd houdt God van Zijn kinderen. Lekker meezing en -klapdeuntjes als in Story I Tell. Al met al een aardig eerste product na een 6 song EP die integraal op dit album is overgenomen. Naast de 11 reguliere nummers maakt een akoestische versie van het titelnummer de 40 minuten durende set compleet.

En nee, Tyler is niet alleen muzikant en liedjesschrijver. Hij wil je ook best uit de doeken doen wat typisch Amerikaans jargon op het christelijk erf betekent.

Mansi Sheth – You Don’t Know Me You Can’t Catch Me

Two guys, Ali and Jack, are celebrating their friendship, and Ali’s sex partner, Christina. After having lots of quality time together, their mutual professional employment as cop, Ali with the Miami police, and Christina at the FBI is rocked. The Ghost, a criminal that’s responsible for murder and robberies in different countries, is still not caught. You Don’t Know Me You Can’t Catch Me by Mansi Sheth, is the quest to find him in a very small circle of people. There may be logical reasons to be either suspect or cop, victim or Ghost. Can friendship, sexual power play or plain old criminal investigation as an FBI team finally unmask The Ghost?

The narrative is loaded with manipulation, sex, smart guys playing dumb, and unexpected twists. On the writing style and grammar, I’m way less satisfied. The book’s also overloaded with gross errors, that already a single proofread should have had seen. Where Indians are supposed to master English better than me, a Dutch reader, and I can forgive the lengthy epilog that turns cop and criminal into a happily ever after lovely couple. Phrases like “I saw him dyeing in front of my eyes only”, “and then letter we will see…”, “have patients”, “hold her bally”, the multitude of “secretes”, and “it is like a boom rang” should not be in any published version. The author’s way to describe sex scenes  (love making sessions, for hours and hours) without ending up in porn is simplistic. The plot would benefit from the application of the guiding principle show, don’t tell. There’s plenty room for improvements in this draft-like quality.

About the author

I belong to a middle class Indian family and used to teach in an English medium school. One day my husband told me that he is getting transfer to his company’s US office in Texas. We were happy to see the United State. After two weeks we landed in Dallas and a new chapter got added in my life. During my stay of about 16 months in USA, I have visited so many places and have made number of friends. But one thing that I used to regret is my job. I had to leave my job to accompany my husband. To overcome this regret one day my husband gave me an idea to write a book. I used to write my personal diary and my husband and I used to read it together. We used to enjoy reading that, but I have never tried writing a book. So initial I wasn’t confident but Zankar (my husband) convenience me that it is worth to try. When I started, I never thought to be a professional but over the period of time I started liking it. I started paying attention to minor details, my scale of imagination got expanded and I improved my style of storytelling. Today now after couple of proof readings and reviews I feel confident that my readers will like my work and it will give them what they normally look for in any good mystery/suspense/romantic thriller book.

62 Insane Facts About Bitcoin: 10 years of the key cryptocurrency in hindsight

Is Bitcoin a hype or bubble to burst soon? Is the shortage of Bitcoins boosting its value? Ten years of this cryptocurrency brought lessons and challenges. Take a look at this infographic, created by the team behind BitcoinPlay, that illustrates in details some interesting facts about this incredibly popular virtual currency.

Memorable songs of 11-20 November 2017

As follow-up to 2016’s HotSpotify 366 challenge, for which I added one special song each day to a Spotify playlist, I created Henk-Jan’s soundtrack to 2017 in Spotify. A memorable song each day. A retrospective on the past 10 days.

Saturday 11 November: Jewel – Somewhere over the Rainbow

Today I haven explored the Pronkjewailpad (Jewel path) in the province of Groningen. Combine it with a mixture of sun and rain and you’ll get Somewhere over the rainbow by Jewel, right?

Sunday 12 November: Velvet Br – Saint Martin

An instrumental take on yesterday’s evening Saint Martin’s parade, a children’s knock at the doors, singing, and hoping for sweets. It really has nothing to do with the historical Saint Martin.

Monday 13 November: eleventyseven – New Rock Bottom

New work week, new music. Today Rad Science opening track New Rock Bottom by post-punk rock band eleventyseven is featured.

Tuesday 14 November: Sharon den Adel – My Indigo

Within Temptation‘s singer Sharon den Adel just went solo. Her new project is called My Indigo.

Wednesday 15 November: Katy Rose Bennett – Cold November Day

Thursday 16 November: Tieries Azzier – The Hague

Friday 17 November: Kyan Palmer – Can’t Help It

Suggested by EQMusic blog, featured here today. Infectuous synth pop tune.

Saturday 18 November: David Thulin – Destiny

Vocal trance is perfect for walking and running. Here’s a new tune by David Thulin.

Sunday 19 November: Switchfoot & Lauren Daigle – I Won’t Let You Go/h3>
Relax.

Monday 20 November: Dennis Brown – Westbound Train

Heading to The Hague again.