Plumb – Beautifully Broken

Voor zangeres en schrijfster Tiffany Arbuckle Lee (artiestennaam Plumb) was 22 juni 2018 een gedenkwaardige dag. Een eerste album op haar eigen label, opgenomen in haar eigen studio. Het eerste resultaat uit de samenwerking met producer en vriend Jeremy Redmon (multi-instrumentalist bij Big Daddy Weave, maar ook actief voor Laura Story, Ginny Owens en Newsong). Hoewel we leven in een gebroken wereld en op ons levenspad butsen en schrammen oplopen, hebben we de hoop op een volmaakt koninkrijk van God op deze aarde. Die balans vind je terug op Beautifully Broken. Het titelnummer is eerder als single uitgebracht, gevolgd door een EP met 2 remixes en de filmversie en daarna een EP met 10 remixes. Filmversie? Ja, de gelijknamige film gaat 24 augustus in première.

In 2017 was er al de in december besproken 5 song EP God Help Me met naast het titelnummer de liedjes Crazy About You, I’m Not Alone, Acrobat en Fight For You. Dit vijftal staat nu ook op Beautifully Broken. Lange termijn fans van de Amerikaanse zullen dus niet verrast zijn. Dat geldt ook voor de nieuwe, niet eerder uitgebrachte liedjes. Nog steeds gevoelige ballads als I Can Do This, Human en Somebody Loves You die in een remix getransformeerd kunnen worden tot vocal trance, power pop als in Impossible en piano ballads als in de afsluiter Sleepwalking. Een coherent en consistent geheel.

Pronkjewailpad van Warffum naar Winsum

Op zaterdag 23 juni eindigde ik het Pronkjewailpad in Breede met een uitloop naar station Baflo. Zaterdag 14 juli parkeer ik de auto in Sauwerd. Ik ben van plan het parcours vanaf Warffum naar Pieterburen op te pakken, dan een koppeling te maken naar de route vanaf Wehe den Hoorn via Winsum tot Onderdendam met een uitloop naar station Bedum. Dat is op basis van een grove afstandmeting zo’n 44km. Wat je werkelijk kunt afleggen met de vele stempelposten en bezienswaardigheden valt elke keer tegen. En dus kan ik ook in Winsum stoppen.

Relive ‘Pronkjewailpad Warffum – Winsum’

Warffum – Den Andel

Stempel Stee en Stoetje in Warffum binnenNa een kwartiertje treinen stap ik in Warffum uit. Nog voor half negen starten betekent op het Pronkjewailpad onbemande stempelposten aandoen of een aanloop nemen naar het echte parcours.Na 23 juni heb ik van de organisatie gehoord waar de cijfercombinatie van het hangslot van B&B Stee en Stoetje aan het Zuiderkerkpad te vinden is. Kastje open en de eerste stempel zetten! Rustpunten sculptuur WarffumVanuit de trein zag ik aan het begin van het fietspad naar Breede een sculptuur uit de serie van 5 Rustpunten die Blok Lugthart in opdracht van de gemeente Eemsmond buiten dorpskernen zijn geplaatst. Hoe heb ik er op 23 juni zonder het te zien langs kunnen lopen? Ik had een andere route naar Den Andel bedacht, maar neem nu graag nog een keer het pad naar Breede. De witte kerk heb ik de vorige keer bekeken. Borg BreedeNu bekijk ik de Breedenborg. Het landhuis oogt nieuw, en dat heeft te maken met de herbouw na een brand in 1982 van het rond 1850 sterk gewijzigde ontwerp van de oorspronkelijke borg uit 1857.

Het drukke verkeer op de N363 ben ik snel vergeten als ik tussen de licht glooiende percelen met koren, aardappelen en uien loop op weg naar de lintbebouwing van Den Andel. In het dorp zijn diverse kunstenaars actief en dat zie je aan sculpturen in de tuinen, de vrolijke kleuren op de huizen en ook de wat rommelige indruk her en der. Bij de voormalige school roepen mensen me dichterbij. Aan wat tafels zit een groep mensen in rode t-shirts. Er is handel vandaag en die begin je met een openinigswoord. Hoewel de stempelpost officieel nog gesloten is en ik aanwijzingen krijg waar de stempelkast is, wil Sandra, de uitbaatster van een snuisterijenwinkel, me persoonlijk helpen. Het pronkjewail is een boekenlegger naar keuze uit gercycled plastic. Toren kerk Den AndelEven verderop staat de kerk met losse klokkentoren. Binnen is het aangenaam rustig, zo ervaren andere bezoekers dat ook, lees ik in het gastenboek. Met opnieuw een stempel op de kaart hoef ik niet ver voor een derde. Bij de hobbykwekerij Streekhof is ook een stempelpost.

Den Andel – Saaxumhuizen – Pieterburen

Henk-Jan na voltooiing Palen Doolhof Bloemen Boerderij SaaxumhuizenEen halve kilometer verder, formeel al in Saaxumhuizen, is de bloemen-borederij met een maïsdoolhof, klompjesgolf, een maïsbad, skelters, traptrekkers, enzovoorts buiten. Ik loop de boerenschuur in, waar een rustpunt, kaaswinkel en bloembinderij is. Een stempel moet ik verdienen door buiten het palen doolhof te doorkruisen. Met een glas thee daal ik neer op het terras en praat een tijdje met de eigenaar en zijn gezin over de aanloop van Pronkjewailpad wandelaars, flexibiliteit van dagelijks te volgen routes en mijn plannen voor vandaag.
Kerk SaaxumhuizenDe bebouwde kom van Saaxumhuizen ligt anderhalve kilometer verderop. De in de 13e eeuw gebouwde en in 19e eeuw gereviseerde Hervormde Kerk is een rijksmonument, eigendom van Stichting Oude Groninger Kerken, maar geen stempelpost. Het asfalt op de Nienhuisweg en Hornsterweg is nieuw en loopt lekker, omdat de bermkanten niet zo hellen. Kruising Pieterpad - Wad en WierdenpadDat ik op de paden langs de Pieterbuurstermaar diverse wandelaars tegenkom, verbaast me niet. Op een zonnige zaterdagmorgen in Pieterburen moedig beginnen aan het LAW 9 Pieterpad, een stuk van het LAW 5 Wad- en Wierdenpad lopen, of een eigen route over het waddenwandelen knooppuntennetwerk: het kan allemaal. Wel verwonder ik me over een stel, dat wel een Pieterpad boekje in de hand heeft, maar geen proviand mee. Hoever wil je komen met dit warme weer?
Entree Zeehondencentrum PieterburenIn Pieterburen krijg ik in het zeehondencentrum de eerste stempel gezet. Geen pronkjewail of ander aandenken. En nee, dan is niet de gang direct naar de terrassen in het dorpscentrum, maar gaat de route langs de Pieterbuurtstermaar tot de Maakplek.

Pieterburen – Wehe den Hoorn – Eenrum
Pronkjewailpad stempel bij De Maakplek PieterburenDe Maakplek bij boerderij Tammensheerd is een onbemande post. Een man is het erf aan het schoonmaken, maar hoort mijn groeten niet. Een zwarte kip met kuikens scharrelt een meter van de stempelpost. Zouden ze hun carrière als advocaat eindigen? Ik wandel verder, langs molen De Vier Winden, en in het zicht van een kerk linksaf de Hoofdstraat in. Het kantoor van Dijkstra’s Wadlooptochten is hier. Ik heb voordat ik het wandelen van lange afstanden heb opgepakt, vaak met ze naar waddeneilanden gewandeld. Bij de buren van Pieter is een café restaurant en de officiële startplek van het 490 kilometers lange Pieterpad. Het is er, net als de andere keren dat ik in Pieterburen was een gezellige boel. Interieur Petruskerk Pieterburen 1Pronkjewailpad stempels haal ik bij Domies Toen, de voormalige pastoriewoning, nu theeschenkerij, en de naastgelegen Petruskerk uit de 15de eeuw. De toren is in het begin van de 19de eeuw aangebouwd. Het kerkgebouw vormt met 12 andere kerken en synagogen het Grootste Museum van Nederland. Andere Groninger kerken die opgenomen zijn, zijn die in Krewerd, Middelstum en Midwolde. Het initiatief van Museum Catharijneconvent in Utrecht en in Groningen de Stichting Oude Groninger Kerken ken ik van de Abri-posters op mijn dagelijkse treinreizen. Als pronkjewail mag ik een kaarsje aansteken en op een schaal bij het altaar plaatsen en het gastenboek tekenen. In de botanische tuin bij Domies Toen pauzeer ik, het meegekregen potlood gaat mee in de rugzak.
https://twitter.com/GroningerKerken/status/985902284486914050/photo/1
Verbindingsroute tussen Pieterburen en Wehe den Horn 1Op 2 april tijdens het tiendaagse Pronkjewailpad openingsevenement heb ik de etappe van Pieterburen naar Lauwersoog gelopen, later die maand van Lauwersoog naar Leens. Ik moet het stuk voorbij dat dorp tot in Winsum nog doen, en sla daarom net buiten Pieterburen linksaf en wandel langs de doorgaande weg naar Broek, het buurtschap Nijenklooster, grote stukken over een fietspad tussen de maïs- en rietkragen langs het Broekstermaar. Kleine kerk Wehe den Hoorn 1In Wehe den Hoorn (en niet Horn, zoals ik altijd heb gedacht) is het super rustig, positief uitgedrukt. Ik maak een ommetje door het dorp, langs de in de gele verf gezette 13e eeuwse kerk, ook wel ‘t Marnehoes genoemd, dat geen stempelpost is.

Kerk Wehe den Hoorn 2Buiten de dorpskern aan de weg naar Mensingeweer staat een in expressionistische stijl gebouwde Sint-Bonifatiuskerk. In café Hoornstertil, waar – hoera – een Ede Staal zaal is, laat ik de Wehe den Hoorn stempel zetten. Stempelkast Pronkjewailpad bij De Energiek in Wehe den HoornAmper honderd meter verder aan de andere kant van de weg ligt een stempel klaar in een open kastje in het portaal van groepsaccommodatie en B&B De Energiek.


Eenrum – Schouwerzijl – Winsum

Zicht op Hoornse VaartIk steek de Hoornse Vaart over en volg het fietspad richting Eenrum. Er lichten veel groene stempelpost markeringen op boven Eenrum. Ik ben benieuwd. De eerste in de rij is Abrahams Mosterdmakerij en restaurant naast de molen De Lelie. Pronkjewail van Abrahams Mosterdmakerij en restaurant EenrumDe kelner zet een enorme stempel en biedt me als pronkjewail een zakje grove Groninger mosterd en epsomzout (bitterzout) aan met een recept voor mosterdsoep en de gouden combi tegen spierpijn. Als dank mag voor mij een glas pepermuntthee bezorgen op het terras. De thee komt van de Theefabriek in Houwerzijl, ook een Pronkjewailpad stempelpost. Of ik er nog wat bij wil eten? Ja, mijn eigen mueslibol. Ik ben namelijk nog niet klaar met wandelen 🙂

Kaarsenmakerij Wilhelmus EenrumOm de hoek zit Kaarsenmakerij Wilhelmus. Letterlijk de jongste bediende wordt door de eigenares geïnstrueerd hoe ze me mag helpen. Ik ben haar eerste Pronkjewailpad wandelaar die ze ontmoet. Om er een stempel te verdienen moet ik aantonen dat ik over drie glazen potten met een kaars kan springen zonder ze om te stoten. Zo lenig ben ik! Een oorkonde om thuis naast de veterstrik-, zwarte pieten- en zwemdiploma op te hangen, gaat de rugzak in. De volgende post is café Bulthuis dat een ‘Ainrommer Koamer’ met historisch kabinet als verborgen schat heeft. De herbergier is een grappenmaker. Hij zet niet één, maar drie verschillende Bulthuis stempels op mijn kaart en geeft me tips. Stempelpost het Raadhuis is namelijk dicht. Ik moet vooral eerst naar de Kleine Plantage gaan. De man wist niet dat Brood & Kado wel open is. Kerk Eenrum 1Die doe ik na een rondgang bij de aan Laurentius gewijde 13e eeuwse kerk op wierde – een groep kinderen speelt er verstoppertje – aan. Speltkoekje bij Brood en Kado in EenrumDe bakker annex cadeauwinkel doet mee aan het spelt-project Pieterburen, waarin diverse katenpartners het verbouwen van het zeer voedzame wintergraan spelt, het malen in een molen en bakken verzorgen. Naast een stempel krijg ik een speltkoekje voorgeschoteld. Die eet ik onder het lezen van de informatiemap over het project op.

Pronkjewailpad door Kleine Plantage EenrumIk pak m’n boeltje weer op en ga naar de Kleine Plantage, een in 1986 gestarte kwekerij in vaste planten, éénjarige planten, rozen en clematissen. Ik krijg van een stempel en instructies hoe ik door de siertuinen en langs de kassen moet lopen om aan de achterzijde de kwekerij te verlaten. Mocht het niet lukken, mag ik ‘help’ roepen. De eigenaren spreken me aan en zijn belangstellend naar de ervaringen op het Pronkjewailpad. Hij is niet zo’n wandelaar, zij is met drie andere vrouwen bezig met het Drenthepad. Van de Tocht om de Noord en de Noorder Rondtochten komt het op de winterserie van de FLAL en de Slachtemarathon. Er is wandelend zoveel moois te zien in Nederland! Bomen in Notoarestoen Arboretum EenrumEn het is nog niet voorbij in Eenrum. Hoewel geen stempelpost en op de kaart als lus zonder informatie als lus ingetekend, is het Notoarestoen Arboretum Eenrum een pronkjuweel.

Molen MensingeweerHet fietspad naar Mensingeweer is even doorstappen. Bij de molen Hollands Welvaart houden twee wandelaars me aan. De dames hadden gedacht op zaterdag bij in het pand gevestigde theeschenkerij De Malle Molen een bakkie te kunnen doen, maar de molen is alleen op zondagmiddag open, en voor mij nu ook een onbemande Pronkjewail stempelpost. Of ik zo een ander terras in de buurt weet. Veel meer dan twee straten rond de molen is Mensingeweer niet, dus helaas. Net als ik moeten ze door naar Winsum, maar aarzelen nog door te stappen.

Pronkjewailpad tussen Mensingeweer en SchouwerzijlIk ga verder, want ik zie de klok tikken. Het stuk van Winsum naar Onderdendam en Bedum verwijder ik uit de planning. Ik hoop vóór vijf uur Winsum inclusief minimaal één stempel te kunnen halen. Langs de akkers over een lokale weg, over de wierde Groot Maarslag naar Schouwerzijl, waar ik zelf uit een stempelkast het vakje van deze plaats mag vullen. Over van diverse wandeltochten bekend terrein gaat het naar het gemaal Schaphalsterzijl, waar het Winsumerdiep in het Reitdiep uitkomt. Een wandelend stel vraagt keurig of ze bij me mogen zitten aan de picknickbank. Ze komen ‘van’ Westerwolde, wonen nu in Friesland, maar missen er toch wat. Ze zijn blij te horen, dat in 2019 de zuidelijke route van het Pronkjewailpad door onder meer Westerwolde zal gaan. Dan het Winsumerdiep een paar kilometer aan mijn linkerhand en een fietspad naar Winsum volgen. Het loopt rustig, zolang bejaarden met hun elektrische fietsen niet zo trillen en de volledige breedte van het pad nodig hebben. Welkom bij Kleikracht WinsumHet eerste stempel van Winsum is voor biologische kaasmaker Kleikracht. De eigenares vertelt dat het nog 1,8km naar station Winsum is en biedt me een plak kaas aan. Wat kan ik in het klein half uur tot de trein van 16.56u nog doen? Zicht vanaf Marenland WinsumIk houd de vaart erin en ga op Schilligeham niet rechtdoor, maar toch linksaf naar restaurant en kanoverhuurder Marenland voor een stempel. Ook in Winsum is een groot aantal stempelposten, kiezen dus. Ik ga bij café J&A aan, waar ze de noordroute van het Pronkjewailpad als ansichtkaart meegeven. Aan de bar zijn gasten benieuwd naar het pad en mijn indrukken. Een passende afsluiting van het Pronkjewailpad vandaag! Ik loop op hoog tempo door het centrum van het ‘Venetië van het noorden’. Met de Tocht om de Noord kom ik in ieder geval terug. Een paar minuten voordat de Arriva trein aankomt, check ik na 45km wandelen in en voeg me bij wat andere op huis koersende wandelaars met Groninger vlag aan hun heuptassen.

Zie ook:

Gadgets getest: draadloos mini toetsenbord, kaartlezer

Kaartlezer

KaartlezerDeze veelzijdige kaartlezer is compact. Het heeft een USB C poort connector, een USB 2.0 connector die wegklapbaar is en nog een USB Cconnector laat zien. Groot formaat SD kaarten, maar ook de micro SD flash memory kunnen ingestoken worden om te worden gelezen en beschreven met gegevens. Op mijn Windows 7 en 10 computers werd de kaartlezer direct herkend en de benodigde driver software geïnstalleerd. Twee doppen aan de zijkanten houden de lezer vrij van stof. KaartlezerIk ben er blij mee.

Anew Mini Keyboard with Touchpad

Anew Mini KeyboardAnew Mini Keyboard met touchpad en verlichting van achter de toetsen is een op 2.4 GHz draadloze gegevensoverdracht gebaseerd toetsenbord. Een oplaadbare batterij zorgt de voeding. Je kunt het toetsenbord gebruiken in combinatie met een Smart TV, HTPC, IPTV, Android TV box, Xbox360, PS3, PC, etc. Ik kocht via Amazon.de een Duits QWERTZ ipv QWERTY-toetsenbord dus.

  • Voor de spelcomputers fungeert het apparaat als controller, gamepad, muis en multi-touchpad.
  • Binnen 10 meter van je (smart) tv of settop box kun je deze bedienen.Anew Mini Keyboard

Eerst maar eens opladen. Dat duurt 4-5 uur. Zes maanden stand-by tijd is afgegeven en 60 uur aan werkzame tijd, inclusief de verlichting aan. Je kunt er dus lang mee uit de voeten.

Wauw, wat een tempo kan ik opeens maken bij het ingeven van een zoekopdracht in bijvoorbeeld de Youtube app op Android TV, of het uitzoeken van een film in de Amazon Prime applicatie! Een handige aanwinst.

Struinen door Deventer, uiterwaarden en langs omliggende landgoederen

Deventer bestaat dit jaar 1.250 jaar. Diverse festiviteiten en tentoonstellingen laten de geschiedenis van de stad, de Deventer Koek en het gezellige oude stadscentrum zien. De heilige Lebuïnus trok in 768 uit Wilp aan de overzijde van de IJssel de rivier over om op een zandduin bij een vestiging die later Daventria ging heten een kerk te stichten op de plek waar nu de Grote of Lebuïnuskerk staat en zo een uitvalsbasis voor zendingswerk onder de Saksen te hebben. Ik heb de eerste 19 jaar van mijn leven aan de Emmastraat, langs de afrit van de Wilhelminabrug gewoond. Nog regelmatig kom ik voor familiebezoek in Deventer en heb er vanzelfsprekend ook al diverse wandelingen gemaakt. Als je denkt de stad goed te kennen, vind ik het leuk onverwachte en nieuwe plekken te vinden. Vandaag heb ik de IJssel als centrale as voor een atypische route in en rond Deventer.

Relive ‘Struinen door Deventer, uiterwaarden en langs omliggende landgoederen’

Voorstad en Ossenwaard

Rijks Handelsschool Ceintuurbaan DeventerIk wil de auto eigenlijk parkeren in het Worpplantsoen, maar de Brinkgreverweg is tussen de Ceintuurbaan en de Handelskade afgesloten. Ik parkeer om kwart voor acht de auto naast Nieuw Larenstein, de voormalige internationale Landbouwhogeschool op de hoek van de Brinkgreverweg en Ceintuurbaan die verbouwd wordt tot appartementen. Aan de Ceintuurbaan staan naast de landbouwschool ook een vroeg 20e eeuwse Handelsschool, nu rijksmonument en een appartementencomplex, en een lagere school, nu buitenschoolse omvang Sam & Koos. De wijk waar mijn jongste broer ook woont, is een deel van Voorstad, arbeiderswoningen in de buurt van fabrieken, zoals Thomassen & Drijver Verblifa (T&D), een blikjesfabriek, en aan de Burgemeester Van Marlestraat de Machinefabriek Geurtsen. Moskee Smyrnadwarsstraat DeventerAan de Smyrnadwarsstraat stond in mijn kinderjaren het overdekte zwembad van Deventer. Vanaf de Koningin Wilhelminaschool aan de Bagijnenstraat werden we met oranje VW-busjes van Taxi Rietman naartoe gebracht voor de wekelijkse zwemlessen. Ik heb er mijn zwemdiploma’s gehaald. Het overdekte zwembad werd gesloten en vervangen door het sportcentrum De Scheg aan de N344 bij Colmschate. Op de vrijgekomen vlakte staat nu de Centrummoskee.

Via de Hoge Hondstraat loop ik naar en door het Rijsterborgherpark, het ‘oude plantsoen’ en neem het fietspad aan de zuidzijde langs de spoorbrug. Om direct de Ossenwaard in te kunnen steken, is het handiger aan de noordzijde te wandelen, zie ik. Dan een extra lus door het Worpplantsoen. De appels in de boom naast de trap naar de dijk hangen keurig te rijpen. Restant Catherine Millerspoorbrug DeventerDe restanten van de Christine Millerspoorbrug die aan het eind van de Tweede Wereldoorlog bedoeld was als tijdelijke stalen brug, maar pas in 1982 werd vervangen door de huidige van beton en staal, staan strak in de verf. Had ik toch altijd gedacht, dat de spoorbrug door de Canadezen was aangelegd, zijn het toch echt Britten geweest.

Natuurlijk gaat de social sofa in het Worpplantsoen op de foto. Treffend uitgedrukt in het mozaïek is het met natte voeten lopen in dit park. Bij hoog water in de winter en lente is het park een openluchtbad. Bij het IJsselhotel sla ik af om zo dicht mogelijk bij de IJssel te blijven, terug naar de Ossenwaard. Altijd blijven lachen aan de IJsselVanaf deze kant is de met witte verf aangebrachte leus ‘altijd blijven lachen’ goed te zien. Het natuurgebied Ossenwaard op de nieuwe landtong is mooi, herbergt een kudde koeien, hazen en ganzen. Aan het eind is geen brug, en dus mag ik na 1,5km terug. Brug in Natuurgebied Ossenwaard 1Ik neem nu de trap naar het fietspad op de spoorbrug, volg deze tot de Worp ga er bij het Zwarte Pad vanaf en opnieuw de Ossenwaard in. In dit zuidelijke stuk is bos aangeplant, waar een een wandelpad door slingert. Verschillende delen zijn met bruggen verbonden en zo kom ik op de Bandijk uit. Met de jaarlijkse IJsselloop is het parcours over de dijk zelf en dan hier ook linksaf om het landgoed Sterrebosch heen.

Fliertpad
Landgoed Hunderen TwelloOp de Bandijk is een opstappunt van het Klompenpad Tuylermarkerpad, maar ook een verbinding met het 16km lange Fliertpad. Ik pak de Klompenpaden app erbij, want dit lijkt me wel wat. Ik download het routemateriaal en vervolg mijn weg. Hier is het, net als de in het Hanzestedenpad opgenomen NS dagwandeling Twellose landgoederen, je ogen de kost geven bij de diverse landgoederen en -huizen onderweg. Het begin direct met het niet toegankelijke Sterrebosch, waar ook buitenplaats De Dijkhof bij hoort, voorbij de Terwoldseweg rond Hunderen door het bos en dan over een schouwpad naar de Terwoldsche Wetering. Kijk niet verbaasd dat je vliegtuigjes laag ziet overgaan. Voormalige hooiberg bij hoeve TwelloVliegveld Teuge ligt in het verlengde van deze route. Landgoed De Aze aan de Quabbenburgerweg heeft in de deel een rustpunt voor de recreanten. De spreekwoordelijke achtertuin biedt paden langs boomsingels en akkers. Hazen blijven voor me wegspringen. Dan het Blikkenbos waar Vitens een waterwingebied heeft. Huis Kruisvoorde TwelloNa twee stukken Blikkenweg langs de bosrand krijg ik Parcke Laer en huis Kruisvoorde te zien. Bij fruitkweker H Klomp (zou het familie van mijn oud klasgenoot Henk Jan Klomp zijn?) groeien goede kersen. Ook hier is voor de liefhebber een rustpunt. Door een boslaan kom ik uit op de N344, de oude autoweg E8 tussen Deventer en Apeldoorn. Via de Lindenlaan en de spoorwegovergang kom ik bij Hackforts Veenhuis. Een splinternieuw houten toegangshek met ‘opengesteld’ is te verleidelijk.

Ik laat het Fliertpad even met rust en ga het pad in, dat rond het landgoed leidt. En in plaats van langs het Schakerpad terug te gaan naar het Fliertpad neem ik het op Open Streetmap kaartmateriaal ingetekende stel wandel- en fietspaden door Lenteklokje, een straat in een nieuwe woonwijk en het landbouwgebied erachter. De gemeenteraad van Voorst 2014-18 heeft een wandelbankje met zomereik aangeboden, waarvoor dank. Ik pauzeer er even kort, want er zit alweer 20km op. Graspad langs FliertIk kom bij de Fliert, de naamgever van het pad, een gekanaliseerde beek, waar nu geen drup water in staat. Direct hierachter ligt Ecolandgoed de Bruïne. Volgens OSMAnd kan ik het stropad langs de oever van de Fliert volgen. Dat stapt ook wel apart. Vanaf Fliert tot het Wilde Zand is lastiger begaanbaar. Ik twijfel, want aan de ene kant van het prikkeldraad is grasland, aan de andere een perceel maïs. Even zoeken naar een plek waar ik zonder kleerscheuren over het prikkeldraad kan en dan maar door hoog gras, distels en brandnetels. Fijn, aan de zijde van het Wilde Zand bij de plaatselijke tennisbanen staat een bordje ‘opengesteld’. Kweker aan Het Wilde Zand TwelloNog één landgoed dan aan deze kant van de IJssel. Landhuis ‘t Schol is een verplicht nummer tussen Twello en Steenenkamer. Je mag er door het bos, aan de zuidzijde van de kolk wandelen tot je op de Wilpsedijk staat. Hier kies ik voor de zomerdijk, niet de lange route via Johannahoeve. De watergang aan de rechterhand is de provinciegrens tussen Gelderland en Overijssel. Twee tienermeisjes hebben elk een paard naar de kant van de weg gelokt om selfies te maken. Ze zijn te druk om me op te merken. Bolwerksmolen DeventerDe Bolwerksmolen wordt gerepareerd en is dus even buiten bedrijf. Een boomstam ligt klaar op de helling om gezaagd te worden, in het water bij de molen drijven er nog meer. Ruimte voor de rivier betekende hier het doortrekken van de Bolwerksplas als nevengeul voor de IJssel.

Deventer in het zonnetje

Wilhelminabrug DeventerLopen op de Wilhelminabrug (1948) naar de stad voelt nog altijd als bijna thuis zijn. De brug is wereldbekend geworden door de film A Bridge Too Far waarin ze de Arnhemse Rijnbrug verbeeldt die zelf door de nabijgelegen naoorlogse bebouwing voor de filmopnamen in 1976 geen dienst kon doen. Foto’s van de opnamelocaties vanuit een dakraam in ons huis aan de Emmastraat heb ik nog steeds.

Een knul meent er goed aan te doen tegen de fietsers in deze kant van de brug te moeten nemen en komt me op het met een doorgetrokken streep gescheiden deel voor voetgangers tegemoet en weigert aan de kant te gaan. Als ik hem te kennen geef dat ik rechts loop en hij toch echt op de verkeerde kant van de brug fietst, wordt hij boos en maakt me uit voor sukkel. Welkom in Deventer! Ik laat hem vooral boos zijn en stap door. De trap af, de Welle over en Zandpoort in. Ik heb van Deventer vrienden namelijk op Instagram kleurige foto’s van Toscaans aandoende paraplu’s in de Kleine Overstraat gezien. Paraplu's boven Vleeschhouwerstraat DeventerDie wil ik met eigen ogen zien en fotograferen. Zowel de Kleine Overstraat als de Vleeshouwerstraat dwingen je om omhoog te kijken. En wat is er veel en postief veranderd in het winkelaanbod in deze straten!

Helaas is afgelopen zondag de kartonnen kerk met twee torens van 25 meter hoog door kunstenaar Olivier Grossetête met 1250 Deventenaren en festivalbezoekers van Deventer op Stelten weer afgebroken. Die had ik nog best willen zien. Via het Grote Kerkhof loop ik naar de Welle. Er is niks mis met de rest van de binnenstad, maar vandaag staan de uiterwaarden langs de IJssel centraal.

Welle DeventerWaar bij het centrum in de jaren ’80 een verlaagde Wellekade als promenade is aangelegd, kun je bij de Kapjeswelle tegenwoordig weg van de auto’s en fietsen en over het gras tussen zonaanbidders en lezers wandelen. Voorbij de spoorbrug een hek door en opnieuw ruimte voor hondenbezitters, vissers en strandgangers, terwijl op het fietspad langs de IJsselkade de hardlopers hun trainingen afwerken. Op het strand bij de Zandweerdhaven is een schoolklas met docenten neergestreken. Ach, zo zit Marianne vandaag ook aan de Zwolse Agnietenplas met haar schoolklas. De groen-witte markering van Rondje Deventer, de kleuren worden ook in Zwolle, Hengelo en Oldenzaal gebruikt, volg ik als voorproefje om het hele rondje van 34,5km binnenkort eens te gaan doen. Ik werp nieuwsgierig een blik op het terrein van de voormalige ijsbaan: nog altijd geen bebouwing. Koeien worden opgedreven langs IJsselOp een wandelbankje bij de waterzuiveringsinstallatie rust ik weer kort, terwijl aan de overzijde van de hier gegraven nevengeul een kudde koeien met herhalend roepen door twee man wordt voortgedreven.

Dan het laatste stuk over de dijken buiten de Platvoet langs naar de winterdijk (N337) en landhhuis Nieuw Doorn Werth en aan de overzijde verder achter de bebouwing van de wijk Platvoet. Aan het Hoornikgaarde is een perk weidebloemen en zonnebloemen aangelegd. Huis Nieuw Doornwerth Platvoet DeventerDie staan er uitbundig bij; een kunstkoe bewaakt het goed. De omgeving van de Lokerskolk blijft ook zo’n verrassend stuk stad. Villa’s en paden rond de nu knalgroen ogende kolk. Watertoren in het Nieuwe Plantsoen DeventerHet nieuwe plantsoen met de kenmerkende watertoren uit 1892 op één van de hoogste plekken in de stad is zichtbaar vernieuwd. Nieuwe grintpaden en bankjes geven het park weer aantrekkinskracht. Bij de Ceintuurbaan sla ik af en volg deze tot de auto. Oude en nieuwe huizen, een begraafplaats die ik niet kende en een buste van pastoor Bernardus van den Berg, de stichter van de Sint Bernardusscholen in Deventer. Waar de protestants-christelijke scholen in mijn jeugd allemaal naar leden van het koninklijk huis werden vernoemd, heetten de rooms-katholieke basischolen allemaal Sint Bernardus. Het Geertruidentuin terrein rond het deels gesloopte, deels nog overeind staande Sint Geertruidenziekenhuis ziet er desolaat uit. Zo heeft de stad nog diverse plekken waar vernieuwing zal en moet plaatsvinden. Ik heb er 35km wandelen op zitten en heb genoten.

Snow Patrol – Wildness

Alles leek in kannen en kruiken. De megahit Chasing Cars kon niet meer stuk. In 2011 Fallen Empires gevolgd door een tour. Ik mocht Snow Patrol in Düsseldorf live zien. En daarna zeven jaar niets. Voorman Gary Lightbody had een behoorlijke alcoholverslaving en is pas de laatste twee jaar clean. De Schots-Noordierse band hervond zichzelf en begon aan de opnamen van Wildness dat in mei 2018 uitkwam. In opener Life On Earth is er de vertwijfeling: waarom is het leven zo lastig. Kop op, Don’t Give In!

Heal Me en ontwijk de verleidingen die als moderne Sirenen overal op de loer liggen brengt de luisteraar naar de tweede lead single, Empress. Akoestische gitaren als basis met uiteraard een volledige pop/rockband begeleiding verderop in de liedjes.

Met het pulserende A Dark Switch gaat de band het publiek inpakken, hoewel de strijkers waarschijnlijk thuisblijven. Lightbody klinkt gevoelig achter de piano (overigens heel eenvoudig toetsenspel) in What If This Is All The Love You Ever Get? Elektronische drums en een wat oosters percussiepartijtje kleurt A Youth Written in Fire. Soon, Wild Horses en Life and Death passen weer in het patroon een op akoestisch gitaar gecomponeerd en gespeeld liedje te verrijken met drums uit een doosje, intrigerend basspel en oprukkende elektrische gitaren. Falset stem als afwisseling houdt de liedjes breekbaar en niet te gelikt.

Op de deluxe editie van Wildness zijn alternatieve, akoestische versies van Life On Earth, Don’t Give In, Heal Me, What If This Is All The Love You Ever Get? en Soon opgenomen. En nu nuchter blijven en de musen koesteren!