6e Fivelstadtocht rond Appingedam

      No Comments on 6e Fivelstadtocht rond Appingedam

De Fivelstadtocht in het tweede weekend van september, dus gelijk met de Open Monumentendag en de Molendag is vaste prik. Voor de zesde editie had de organisatie in de afgelopen week al ruim 650 inschrijvingen gekregen, het gros ervan voor de kortere afstanden. De groep, veelal bekende wandelaars, die ik om kwart voor acht in en voor het oude raadhuis in de Wijkstraat tref, is overzichtelijk en herkenbaar. De vlag van Groningen op petten, shirts en vlaggen. Provinciale trots vertaald in klederdracht en uiterlijk vertoon. Wachten op start Fivelstadtocht bij oude raadhuis AppingedamMij gaat het in eerste aanleg om de afwisselende omgeving, het historische landschap en opengestelde monumenten. Er is sinds 2018 geen toespraak van Rinse Froma meer voor de start, al geeft de organisatie terecht aan dat het de bedoeling is ‘pas’ vanaf 8 uur te gaan lopen met oog op de openstelling van rustposten, bezienswaardigheden en de beschikbaarheid van vrijwilligers op de posten en verkeersregelaars. Dat er dan alsnog een man of tien eigenwijs eerder weg is, verbaast me niet, gegeven onze volksaard.

Relive ‘6e Fivelstadtocht Appingedam’


Het wordt mijn eerste volledige 40 kilometer tocht, Jipsinghuizen – Bourtange op het Pronkjewailpad met 38 op 30 augustus was de vorige mijlpaal, in het steeds verder komen in het herstel van de peesplaatontsteking, hoewel dat zeker met pijn en ‘wankele’ stukken gepaard gaat. En dus loop ik graag alleen in mijn eigen tempo. Eerst door de Nicolaïkerk, waar een blokje kaas wordt uitgereikt. Aan het begin van de tocht krijgt de kerk niet de aandacht die deze verdient. Ik heb het interieur van de 12e eeuwse kerk met losse klokkentoren uit 1835 aan het slot van de Pronkjewailpad etappe van Delfzijl naar Appingedam in juni 2018 juist aan het eind in alle rust bekeken. Aan de achterzijde in het park krijgen de wandelaars een krentenbol.

Brug over de Groeve AppingedamVan de veel dichtere ochtendmist is langs de Groeve met uitzicht over het voormalige strokartonfabrieksterrein De Eendracht en verderop langs de Rechte Tocht in de laatste plukken nog best een aantal mooie foto’s te maken. Heuvel over door het natte gras en dan de stoepen van de straten in het zuiden van de stad. Met een Elstar van Luingahof is ook het andere zijvakje van m’n rugzak gevuld. In plaats van de Stadsweg aan de zuidoever van het Damsterdiep volgen we de Alberdaweg aan de noordoever tot aan camping Ekenstein. Hier verraste blikken van de laatste groepjes gasten die in de vroege ochtend geen stroom wandelaars voor hun houten vakantiehuis en tenten verwachten. Eén van de kinderen denkt een pijl om te moeten draaien, niet in de gaten hebbend dat zijn ondeugd wel erg opzichtig is. Ik help ‘m even de looprichting te corrigeren en stap door.

Wandelbankje in landgoed EkensteinHet landgoed Ekenstein met waterpartijen, verscholen wandelpaden en een uitkijkheuvel met rode betonnen zitbank is nieuw voor me. Dat geldt ook voor de Borg Rusthoven iets verderop, ingeklemd tussen N360 en Alberdaweg. De in 1886 gebouwde kleinste borg van de provincie wordt momenteel op eigen initiatief van eigenaren John en Lenie van Zaanen gerenoveerd en met een base isolation aardbevingsbestendig gemaakt.

Stempelen voor Fivelstadtocht 2019Ter hoogte van Eekwerd kom ik weer uit bij het Damsterdiep. Nu verder over de Stadsweg naar Garrelsweer, inclusief eerste stempelpost bij een boerderij. De Stadsweg is een oude handelsroute van de Grote Markt in Groningen naar Delfzijl en verder door Duitsland tot aan de Baltische Staten. In november 2018 wandelde ik het stuk Stadsweg tussen Groningen en Delfzijl, erg mooi en afwisselend.

Regenboog bij kansel Kerk GarrelsweerGarrelsweer lag ooit in het achterland van de Fivel. Na het dichtslibben ervan werd in de 10e eeuw de Delf, het latere Damsterdiep gegraven. Nu is het lintdorp langs dit ‘diep’ uitgelegd. De PKN kerk is opengesteld. Ik laat het interieur op me inwerken, maak wat foto’s en krijg een stevige boekenlegger mee met de geruststellende woorden van Jezus Christus: “Kom naar mij, jullie die vermoeid en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven.” (Mattheüs 11 vers 28). De erop afgebeelde glas-in-loodramen leg ik zelf ook vast en ga weer door. Verderop in het dorp is een rust- en stempelpost in het dorpshuis Weersterheem. 40km lopers drinken na amper 10km nog niet uitgebreid koffie, ‘waardeloos volk’ kwalificeer ik onszelf aan de vrijwilligers. Gelukkig voor hen komen er nog honderden anderen aan.

Kloostermolen Garrelsweer 2Het Kloostermolenpad op naar de eerste opengestelde molen vandaag. Het is een achtkantige poldermolen uit 1877. Langs de rand van wat weilanden gaat het verder naar de Meedenweg. Een wierde komt in zicht. Het is Wittewierum met achter de bomen op de top een 19e eeuws kerkje, dat niet in de route is opgenomen. In 1213 werd hier het monnikenklooster Bloemhof van de Premonstratenzer orde gesticht met op het hoogtepunt duizend monniken. Een fractie van dit aantal bewoont nu de plaatselijke boerderijen die nog verwijzen naar Bloemhof. Overigens gaat het Jacobspad van Uithuizen (Groningen) naar Hasselt (Overijssel) ook langs dit voormalige kloosteroord. Langs de N865 rechtuit naar het Eemskanaal. Wandelbankjes heb ik al kilometers niet meer gezien, en dus rust ik kort op een fietsknooppunt paal vóór ik mijn weg langs het Eemskanaal richting Woltersum vervolg.


Langs afwateringskanaal tussen Denemarken en De PaauwenEen landweg slingert door het buurtschap Luddeweer. Eerst een rust met een glas thee op minicamping A-Hoeve. Het kopgroepje is weer even samen, maar waaiert weer uit, omdat de één nog helemaal niet heeft gerust en de ander nog niet wil gaan zitten. Drie kilometer verder ben ik bij de dijk langs het Afwateringskanaal van Duurswold. Aan de overzijde van de brug over het kanaal ligt het buurtschap Denemarken. Zelf ga ik naar De Paauwen, waar verkeersregelaars me naar het fietspad aan de overzijde van de N865 helpen oversteken. Voor 2,5km is het verstand op nul en doorstappen tot het Eemskanaal. Daar rechtsaf, samen met de 25km wandelaars verder voor de laatste etappe.

Respect zonder woorden voor wandelaarsEen groep acteurs komt aanzetten op de grasdijk en stelt zich in gelid op, zwijgend onze groeten in ontvangst nemen. Dat is even wennen, aangezien groeten en teruggroeten zo gewoon is in de oostelijke helft van het land. Aardbevings zichtbaar in Groningse vlag OverschildHet dorp Overschild heeft enkele bezienswaardigheden, op de 2e editie van de Fivelstadtocht waren we er ook, molen De Windlust, het Saab museum en garage van Van der Laan. Ik rust na een doorsteek van de kerk bij de voormalige begraafplaats in het zicht van een andere kerk, niet wetend dat honderd meter verder in dorpshuis De Pompel een rustpunt is ingericht. Daar haal ik een stempel en los ik overtollig vocht. In 2015 viel me de verpauperde bebouwing al op. Dat is nu niet echt beter geworden. Groninger vlaggen hebben in plaats van de groene banden trillende lijnen. Welkom in het aardbevingsgebied.

Langs het SchildmeerDe landwegen en weilanden in het buitengebied gaan naar het Schildmeer, langs de gelijknamige zorgboerderij en het natuurgebied Tetjehorn langs het Tatjemaar. Aan lange rechte stukken vandaag geen gebrek, naar en langs het Eemskanaal is het weer raak. Bij de Groevesluis krijg ik gezelschap van Hilko de Vries die het gros van de route achter me is gebleven. Hij heeft me zien inhouden en wankelen. De linkervoet heeft z’n zwakke momenten. We praten gezellig over streektalen en wandeltochten terwijl we het terrein van De Eendracht kruisen en het stadscentrum alweer in beeld krijgen. RTV Noord is met Expeditie Grunnen opnamen bij het jaarlijkse papiercorso op de Damsterdag aan het maken. Tussen het publiek en de marktkooplui door ga ik naar de finish na ruim 6,5 uur wandelen in het oude raadhuis. Met een medaille, sample Perskindol en sticker kan ik naar parkeerplaats Molenhorn, waar ik in de auto wandelschoenen verruil voor sandalen. Wat een schitterende dag zo half september!

Zie ook:

Patrick Gray & Justin Skeesuck – I’ll push you: twee vrienden, een rolstoel en hun weg naar Santiago de Compostella

De Amerikaanse editie van I’ll push you werd een best seller. De Nederlandse versie die Ark Media uitbracht was in 2018 aanleiding voor een eigen pelgrimage over het JabikspaadNederlands Dagblad medewerkers Eelco Martens en Harco Ploegman werden geduwd door respectievelijk sing-songwriter Rogier Pelgrim en uitgever Paul Abspoel analoog aan het aanbod dat Patrick Gray deed aan zijn boezemvriend Justin Skeesuck om zijn droom de ruim 771 kilometer lange Camino vanaf Saint Jean Pied de Port naar Santiago de Compostela te voltooien….in een rolstoel.

Meedoen aan de Camino is voor de meeste wandelaars een manier om rouw te verwerken, met zichzelf in het reine te komen, een time-out te nemen of op een andere manier te reflecteren op het leven, even weg uit een jachtig bestaan. In deze travelogue staat niet zozeer de route zelf of de bezienswaardigheden onderweg centraal, maar vormen de zes weken in beslag nemende etappes de rode draad om Gods voorziening, menselijke vriendschap, onverwachte ontmoetingen en leren afhankelijk te zijn van anderen in het hier en nu af te wisselen met herinneringen aan de jonge jeugd en het gezinsleven.

Het tweetal werd onderweg geholpen door wisselende groepen meegereisde vrijwilligers, spontaan opduikende pelgrims en lokale bevolking. De verrichtingen zijn ook gefilmd voor een gelijknamige documentaire. Voordeel van het boek is dan dat je het hele verhaal over de onbekommerde start van de jeugd, de vriendschappen, maar ook de persoonlijke geheimen en verslavingen aan drugs en porno, de oprukkende ziekte multifocal acquired motor axonopathy en het liefdesleven van de beide mannen leert kennen. Het boek houdt de lezer een spiegel voor als het gaat om stappen in geloof zetten, leven van genade, de grenzen van vriendschap en het onmogelijke mogelijk zien worden.

PMI Organizational Agility Conference 2019

The PMI® Organizational Agility Conference in its fifth edition examined evolving approaches to resilient value delivery! Change is the constant factor, both in this volatile, uncertain, complex, and ambiguous (VUCA) world, as well in project management. In this blog, I share the lessons I learned in this online conference.

Josh Seiden – Sense & Respond: Principles for the Next Century of Work

Josh Seiden is designer, coach, and author of Sense & Respond (from Harvard Business Publishing) and Lean UX (from O’Reilly). We may be so used to quarterly or yearly procedures in our professional or personal life, that we may forget that these are deliberate choices. Just like Tesla chooses to serve its customers as a software company instead of just another car manufacturer. And even slogans like ‘software is eating the world’ may become superficial. Is software really the beating heart of our economy? What Josh doesn’t recognize, is that even fomer CIO Peter Jacobs’ statement isn’t taken that literally anymore within ING Bank in 2019.

Software and the use of it are interdependent. Software isn’t fixed for eternity, but it evolves. As humans, we’re a flock or swarm. Think of the use of hashtags, Instagrammable locations. Sense & respond is the corresponding approach to continuous learning in short cycles. Seiden’s message: it’s not about methods like Scrum, Kanban, and Lean.

Five principles that build a sense & respond culture:

  1. Embrace continuous change. LOL: standard Chevrolets were made on the same location where a Tesla plant is now. Honestly, Tesla’s producing a limited set of models too 😉 And sorry, copycat behavior like hashtags and stories on social networks is not genuine.
  2. Manage via outcomes (not outputs). Seiden defines outcome as a measurable change in behavior that drives business results. The logic model framework (resources -> activities -> outputs -> outcomes -> impact) is similar to what PRINCE2 and MSP deploy, although impact there are benefits that contribute to a strategy.
  3. Create a 2-way conversation with the market. Build listening into your campaigns. Back your qualitative research with data, just like Eric Ries advocates in The Lean Startup. Remember that listening without consent is spying, and listening without responding is creepy. Conversation flourishes with listening and adding value. A conversation ends when you lose trust.
  4. Create collaborations.
  5. Create a learning culture. Failure is not an option, it’s part of a learning process. “Without humility, you’re unable to learn.” (Laszlo Bock).

Tony Maughan – A New Way of Working: ANZ’s Cultural Shift and Delivery Transformation

The new CEO of Australia and New Zealand Bank (ANZ) promised a customer-focused transformation when he took over the organization. Led from the top and enabled at all levels of the organization, Tony Maughan from ANZ shared the company’s story of adopting new ways of working. Scale is not enough, being nimble is.

Start with clear goals. Rarely, agile is a goal in itself. For ANZ, these key principles drove change initiatives:

  • speed to value for customers
  • people engagement and talent
  • simplification and efficiency

A new way of working is not a thing or event but live by values, defined by principles, and expected through a range of practices. ANZ has a method-agnostic, holistic approach. In practice, it means working in small, multi-disciplinary teams with clear, shared goals, that are empowered, autonomous, and output-driven. Continuous improvement, capacity-based funding, customer focus, data-driven, and frequent iterations of smaller units of change characterize the way ANZ now works. Guidelines, not rules.

Based on the early days of Spotify’s organization model – still recognizable within e.g. ING Bank – with squads, chapters, and tribes, ANZ has a portfolio of tribes reporting to the Executive Committee. Important behaviors are excellence, integrity, collaboration, accountability, and respect. Which company would select people that are treacherous, isolationist, irresponsible, and rude?

Efficiency, effectiveness are not mutually exclusive, but both deserve attention. Acquiring experience takes time. Autonomy and alignment need to be in balance, which is hard at scale. Inject expertise to constantly lift maturity.

Johanna Rothman – The 3 Principles of Organizational Agility

Management consultant Johanna Rothman wrote books like From Chaos to Successful Distributed Agile Teams: Collaborate to Deliver (2019) and Create Your Successful Agile Project: Collaborate, Measure, Estimate, Deliver (2017).

Unfortunately, this session was not available for on-demand. Some tweets share impressions.

Mike Griffiths – The Change Resilient Professional

Mike Griffiths helped creating the Dynamic Systems Development Method (DSDM) back in 1994, seven years before the Agile Manifesto was formulated. Nowadays he frequently updates the PMI-ACP Exam Prep study guides next to his delivery roles, and positions like board director of the Agile Alliance and Agile Professional Learning Network

Resilience is a life skill. Change is accelerating. Our world is volatile, uncertain, complex, and ambigous (VUCA). Magic and luck won’t help us out executing strategy. It starts with emotional intelligence and leadership. Emotional intelligence requires managing our self and working with others. As humans we get to choose how we respond to stimuli. Our default stress respons a.k.a the amygdala hijack can be relieved by creating space. Gratitude, journaling (off-loading stressful thoughts), exercise, meditation, and random acts of kindness are examples.

Happiness is 90% internal (perception, how we process events), 10% external (event, stimulus).

Change often is associated with loss. And so, the five stages of grief and loss, or the Kübler-Ross model, is insightful as well. When change is perceived as a (personal) gain (security, money, authority, status, etc.) it may be more acceptable. Change may provide a new challenge, prevent boredom. Opportunities to influence the change initiative, it approach or timing enable acceptance.

Mike shows the Stacey Matrix as well to highlight in what circumstances what project delivery method is effective. We are in the Maze Solving Business. Note that our mazes are really big: projects take a long time, we need logistics help. Support each other and keep sponsors informed. Life is complicated and we need to make context-specific questions. Dilemmas (the tyranny of the OR) should be re-thought as possibilities to do both, Mike draws from Jim CollinsBuilt to Last.

Focus on the goal, become agnostic, hone your skills, and expand your toolbox are adviced to get beyond the agile model. Don’t be afraid to try hybrid approaches. The final part is spent on the evolution of organizations, using a color-staged model, this time taken from Reinventing Organizations: A Guide to Creating Organizations Inspired by the Next Stage of Human Consciousness by Frédéric Laloux.

Check the speaker’s site beyondhybridagile.com too. It shows approaches, artifacts, and trainings across axes of leadership / emotional intelligence, industries, agile- and plan-driven change initiatives.

Michel Biedermann – Lessons Learned in Hybrid Agile/Waterfall Delivery 

Michel Biedermann is consultant and trainer at IBM and a long-time contirbutor to PMI. As project lead, how do you deliver in an agile fashion when the customer teams you lead struggle with this delivery model? Apply the five why’s or Ishikawa ‘fishbone’ diagram to find root causes of cascading delays.

Michel explains the work breakdown structure that translates themes via epics, features, and stories into tasks, where themes and epics are aligned to the enterprise project or change portfolio. Be systematic when prioritizing the work.

Dependency management is crucial. Serious commitments make the difference. I fully agree and recognize on a daily basis what happens when these advices are neglected. Michel ends with sharing a lot of videos and books for further understanding the power of combining approaches to solve causes for delivery delays.

John Medcof – Driving Change in the Government of Canada

Josh Medcof is Director General of Transferable Skills at the Canada School of Public Service which is the key learning provider for the Government of Canada. Canada has three governmental levels: municipal, provincial, and national. Five business lines are used:

  • government of Canda and public sector skills
  • transferable skills
  • digital academy
  • indigenous learning
  • a respectful and inclusive workplace

with 13 points of services throughout Canda, 400+ courses, 440+ events  300+ tools, and 680 employees. Many projects and other change initiatives of various sizes and levels of complexity are directed and implemented. The environment is shifting, disrupted by technology, consumer behavior, and limited change preparedness. A project management culture that supports nimbleness is being built without an end date.

The demand for project management skills is huge. Learning needs are on best practices including agile, key responsibilities, leaderships, change and culture management.

Jill Ciment – The Body in Question

A novel from the perspective of two jurors in a murder trial is quite unusual. In The Body in Question, Jill Clement doesn’t shed that much light on the actual case at hand but focuses on Stephana a.k.a Hannah (C-2, a former photographer) and Graham Oliver (F-17, a 41-year-old anatomy professor), two members of a sequestered jury in central Florida. At least seven times the couple has sex during the trial’s days in the Econo-lodge where they stay overnight. Stephana considers humans as species rather than individuals and is willingly putting her marriage to her much older spouse at risk. And since the love affair between C-2 and F-17 doesn’t involve any discussion of the court case, the two think they’re not in danger. Sex merely as an act of two anonymous people, no strings attached. Body, soul, and emotions are separated. “When she looks up again, Graham is holding a cat. He never mentioned that he had a cat. Who took care of the cat while he was sequestered?” F-17 at some points wants more, but can’t get closer to C-2.

The plot twists every now and then, no further spoilers from my side. The novel is accessible, well-written, and fun to consume.

I received a free copy from Pantheon (Random House) through Edelweiss in exchange for my personal, unbiased review upon reading.

Gezien: Badla (2019)

      No Comments on Gezien: Badla (2019)

In Badla volg je het gesprek ‘s avonds tussen de gevierde zakenvrouw Naina Sethi (Taapsee Pannu die voor het acteren een opleiding en carrière in de IT ) en de prestigieuze advocaat Badal Gupta (Amitabh Bachchan, één van de grotere acteurs uit de Indiase filmgeschiedenis. In 1969 speelde hij al in een film) die ze heeft ingehuurd om buiten de gevangenis te blijven. Ze is namelijk gearresteerd voor de moord op haar geheime minnaar Arjun (Tony Luke, een Indiaas model). Dat is niet best voor haar reputatie en gezin.

In flash backs ontrolt zich een verhaallijn van hoe het in de Schotse hooglanden gegaan zou kunnen zijn. Maar is dat de waarheid? Badal en Naina dagen elkaar uit met prikkelende vragen en weer andere mogelijke scenario’s die ook gebeurd zouden kunnen zijn. Voldoende om haar straf te ontlopen, vrijgesproken te worden? Wie heeft de moord werkelijk gepleegd? Want is er wel een lijk? Wat zouden motieven voor de moord geweest kunnen zijn? Rani en Nirmal hebben Arjun nameljk ontmoet op de avond dat Arjun en Naina bijna een auto-ongeluk kregen en hun tegenligger, de jongeman Sunny schimmig om het leven komt.

Ik ga niet verklappen hoe de puzzelstukken uiteindelijk terechtkomen. Knap zit het plot wel in elkaar. Het is een officiële Hindi bewerking van de Spaanse film The Invisible Guest (2017).

 

De waarheid kan knap ingewikkeld zijn. Deze achterhalen kost in het geval van Badla 117 minuten, waarvan je er niet één verveelt.

https://open.spotify.com/album/4TyvbMErSV13y9sa5WPkMF?si=HWwEIf3zR6Kae8dyf3cn9g