René Dings – Over straatnamen met name: waarom onze straten heten zoals ze heten

Ruimtelijke ordening en taalkunde ontmoeten elkaar in dit boek. René Diengs schreef al diverse blogs over de historie en statistiek van straatnamen en maakte een compilatie in Over straatnamen met name: waarom onze straten heten zoals ze heten. Hoofdstukken werden herschreven, nieuwe elementen toegevoegd. René weet de weg in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen (BAG), etymologie en de plaatsnaamboeken die verschillende gemeentes hebben uitgegeven. Het resultaat is een indrukwekkende verzameling nutteloze feiten, wist-je-datjes, achtergronden en staatjes. Diengs doorkuist het hele land, maakt soms uitstapjes naar België en Duitsland, maar belicht primair de manier waarop gemeentes straatnamen toekennen, koppelen aan historie, thema of personen. Er is logica, willekeur, foutief taalgebruik, trots op vernoeming (Anton Geesink), weigering om mee te werken (Van Kooten & De Bie), het direct na een geboorte van een prins of prinsesje vernoemen van een grasveld of parkje tot plantsoen of park. Ik vond de taalkundige achtergronden bij bijvoorbeeld Kijfhoek en Grift, en het antwoord op de vraag hoe de straatnamen in de Nederlandse versie van Monopoly gekozen zijn interessant. Diverse hoofdstukken lijken een herhaling van zetten. Het verraadt welke blogs zijn hergebruikt. Betere eindredactie had hier geholpen en geresulteerd in een iets compactere, boeiender eindresultaat. Over straatnamen met name is geen boek om in één ruk uit te lezen, maar regelmatig eens een paar hoofdstukken uit te pakken. De volgende keer dat je in een nieuwbouwwijk de weg zoekt of wandelend om je heen kijkt, let je geheid beter op de straatnamen en de structuur van de wijk of het wegennet.

Over de auteur

René Diengs is dol op taal, geschiedenis en nutteloze feitjes. Die drie dingen komen heel mooi samen in de wereld van de straatnamen. Hij is lid van de Straatnamencommissie van Delft en schrijft regelmatig artikelen over straatnamen op www.overstraatnamen.nl. In 2010 verscheen van zijn hand Weg om legging, waarin hij opmerkelijke anekdotes en verrassende overpeinzingen verzamelde over onjuist spatiegebruik.

Featured speakers at PMI Netherlands 2017 Summit on Reconstructing Project Management

Reconstructing Project Management is the pretentious theme for the 26 September 2017 PMI Netherlands Chapter Summit. Can the profession be rebuilt in Spant! Bussum theater in a single day? Or will the speakers inspire the audience, consisting of project management professionals, to be more involved in this building the bridge while you walk on it kind of exercise? I introduce some of the main speakers. If you didn’t register yet, please do so at the Summit site.

How to deal with more adaptive networks and structures?

Foto © Sam Rentmeester . 20121128
Marcel Hertogh, CiTG

Marcel Hertogh (Chair Infrastructure Design and Management, Delft University of Technology) addresses the need to deliver additional value, for which flexibility in defining our challenges and broadening the scope of projects is sought. Examples are the combination of functions (of which the storm surge barrier in the Eastern Scheldt was an important milestone) and ambitions for sustainability (the Victory Boogie Woogie tunnel in the Rotterdamsebaan in The Hague has the ambition to be most sustainable tunnel).

Because of society changes, there is a search for more adaptive networks and structures. In general, asset managers focus more and more on a life cycle approach. To deal with such challenges interaction with stakeholders is crucial, from ways of stakeholder management to co-creation. These developments make the work of the project manager more challenging and interesting. In the lecture Marcel Hertogh will discuss current developments, present theoretical notions and most of all will give inspiring examples how to deal with these challenges.

Slowing down is accelerating

According to Roderick Bredero (Lecturer Persoonlijk Leiderschap and Coach, Nyenrode Business University) one of the most influential inhibitions in our daily hunt for results, both professional and private, is the lack of deceleration. Or better said: our apparent inability to dare to slow down.

Fast, faster, fastest is the formula that’s seemingly inseparable from achieving success, finding answers, and get results. Results that are invariably translated into targets, deadlines, delivery dates and milestones. In his daily coaching practice, Roderick sees that target- and result orientation deteriorates into processes where there’s no time left for contemplation. Contemplation leading to a deeper connection with self and others. Leading, also, to laying barely related questions, needs and feelings.There is no time for emphatic listening if we know what that means in the first place, or a sincere interest in the story underneath people and their needs. Our actions seem to be solely directed by getting to our goal via the shortest and most efficient route.

Most sales managers demand that we should listen better to our customers, show customer intimacy; at the same time, the results of this are getting translated into short-term actions and targets. Really slowing down to contemplate a customer’s deeper questions and needs are considered as losing precious time, an unproductive hick-up on our way to results.
This story is about the enormous paradox of the declaration that is required to achieve quantum leaps in results.

Next level community building

Rob Kretzers (Executive Consultant, Royal Dutch Shell) leads as Project Director a very challenging mega project in the State of Qatar. He will share his 8-year journey of realizing The Pearl GTL Project, starting with a small team to develop the concept to a full-scale construction peaking on site with 52.000 people building this fully Integrated Project comprising of Upstream Gas Production facilities as well as an Onshore world-scale GTL plant.

Key for success was the strong focus on the people who actually build the project and creating a culture of taking care of people resulting in an excellent performance in safety, quality, and productivity. And what was needed from leaders to make this happen?

Burchttocht tussen De Lutte en Bad Bentheim

Voor de zomervakantie tipte Marjolein Wouters me op het initiatief van wandeltukker Jack Verschuren een rondwandeling tussen het Overijsselse grensplaatsje De Lutte net buiten Oldenzaal en het Duitse Bad Bentheim te maken. De Burchttocht start en eindigt zaterdag 19 augustus bij Pannenkoekenhuis De Stroper aan de provinciale weg bij De Lutte, waar de Kennedymars Hengelo jaarlijks passeert, maar ook diverse andere wandelingen me al gebracht hebben. En Klazien wandelt weer eens mee. De 8,5 die Jack voor de 40km heeft uitgetrokken lijkt ook voor haar zo prima te doen. Thuis regent het fors. De weersverwachting is wisselend bewolkt met regen. Dat weerhoudt ons niet lekker op weg te gaan. We rijden ontspannen over de N377 en de nagenoeg verlaten N343 / Twenteweg naar Oldenzaal en dan het laatste stukje naar De Stroper.

De Lutte – Achterberg (12km)

Deelnemers Burchttocht bij koffie van Gerrie voor start in De LutteMet negen andere wandelaars verzamelen we ons ‘s ochtends voor 9u op de parkeerplaats van het pannenkoekenrestaurant. Natuurgids Gerrie van den Brink en haar dochter verzorgen de koffie en ontbijtkoek, waarna we op stap gaan. Afgelopen jaren was de groep groter. De oostelijke landsgrens blijft toch een uithoek voor veel mensen. De in Oldenzaal geboren wandeltukker wil ons wat van zijn jeugdherinneringen en juist tot z’n 60e nooit bezochte plekken – zo dichtbij, en toch zover weg – laten zien. Jack heeft de route voorgelopen, maar ten opzichte van een paar weken geleden staat het maïs en gras hoog. We gaan aan de voet van de Paasberg al linksaf, maar worden door de bewoonster van de naastgelegen boerderij verderop aan het weggetje teruggestuurd. Ze vermoedt dat we de Kruisseltlaan moeten hebben. Inderdaad, dat is bij de zwerfsteen pas linksaf, zoals ook trajecten van het wandelnetwerk, Twentse wandeldriedaagse en Kennedymars Hengelo eerder liepen. Bij de preekstoel (bij goed weer heb je hier uitzicht tot aan Bad Bentheim, nu is het er nog te grijs voor) gaan we tussen de maïsvelden door. Aan de Elfterheurneweg slaan we weer te vroeg af. Een aan Picardische landbouwweggetjes langs akkerranden doet het grasspoor dat we wel moeten hebben denken.

Op naar De LutteWie denkt dat we vandaag keurig de aanwijsborden of grote wegen volgen, heeft het mis. We trekken om De Lutte heen, steken ter hoogte van het Arboretum Poort Bulten de snelweg A1 over naar het oosten langs het spoor. Het opdissen van wandelverhalen is in volle gang. Het tiental is stuk voor stuk ervaren wandelaar die (on)gevraagd een rijke verzameling avonturen deelt of ernaar luistert. Wandelaars Burchttocht op brug over DinkelHoewel de Dinkel doorgaat als grensrivier tussen Nederland en Duitsland ligt de echte landsgrens hier nog enkele meters verder oostwaarts. Het zien van een foto van grenspaal 16 maakte Jack bij de voorbereiding nieuwsgierig. Er moet toch een weg of paadje door het bos zijn om a) bij die Bentheimer zandstenen grenspaal 16 te komen om te fotograferen en b) zo door te kunnen steken Duitsland in. Het kostte wat uitproberen en toestemming vragen om over particulier terrein te mogen (de reden waarom de GPS track van vandaag niet openbaar op Wikiloc of Endomondo gezet wordt. Grenssteen 16De bewoners willen niet op een willekeurige dag ongenode gasten in hun ‘achtertuin’ zien opduiken), maar dan heb je ook wat om te laten zien. De charme van een particulier wandelinitiatief en noaberschap, want met een grote groep of als wandelsportvereniging krijg je dit niet voor elkaar. Asfaltwegen met zicht op gasverdeelstations, bovengrondse electriciteitsleidingen en windmolens gecombineerd met geluid van SMS berichten dat we welkom zijn in Duitsland en miezerregen vullen het traject tot aan het rustpunt op ruim 12km bij de voetbalvelden aan de Achterbergstrasse / Brookdiek. Wandelaars Burchttocht bij spoorlijn GildehausOnderweg wordt hardop getwijfeld over het al dan niet in gebruik zijn van de spoorlijn die we passeren. Juist het stuk Achterberg – Coevorden van de voorheen tot Gronau doorgaande lijn wordt sinds 1986 weer gebruikt voor goederenvervoer. Vanaf 2018 is er weer personenvervoer tot aan Neuenhaus mogelijk. En in 2022 kun je van Coevorden in Rheine komen om er bijvoorbeeld over te stappen op de intercity naar Hannover en Berlijn. Op de parkeerplaats staan de stoelen weer klaar en is er koffie, thee, belegde broodjes en twee soorten soep van Gerrie. Lekker, hoor! Het begint ook weer te regenen.

Achterberg – Gildehaus – Bad Bentheim (11 km)

Ostmühle GildehausWe stijgen van 23m naar 67m NAP om over de heuvelrug door het zuidelijk deel van Gildehaus te lopen. Er draaiden vroeger drie molens. Eerst komen we de aan het eind van de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigde stenen Lukasmolen (Westmolen) voorbij, waarin het Friedrich-Hartmann museum gevestigd is. De gerestaureerde Oostmolen uit 1750 is nog steeds in bedrijf en heel wat fotogenieker. Kerk met losstaande toren GildehausUniek voor Gildehaus is de Annenkerk, waarvan de toren 40m van de kerk is verwijderd. Het verhaal gaat, dat de duivel de kerktoren een eindje opzij geschoven heeft, bedoeld om deze in Ochtrup neer te planten. Het kruis van de torenspits versperde hem de weg.

Synagoge monument Bad BentheimWe trekken door nieuwbouwwijken met opvallend Nederlands ogende huizen. Dat er ook daadwerkelijk (voormalige) landgenoten wonen, verraden de kentekenplaten en bestickering van bestelbussen. Verder gaat het zoveel mogelijk buitenom naar Bad Bentheim. De Bentheimer burcht staat op een 91m hoge rotspartij, dat een schitterend uitzicht over de omgeving biedt. Vanuit het zuiden is het een niet te missen doel. Zo recht mogelijk klimmen we door het stadscentrum omhoog, toeristen en woorden als Biergarten en IJskaffee negerend. We passeren niet alleen Mariabeelden in nissen, maar ook het gedenkteken voor de in 1938 verwoeste Joodse synagoge.

Burcht Bad Bentheim 8Dat de Bentheimer burcht geen ruïne is, is toeval. In 19795 wilde de Franse generaal Vandamme de middeleeuwse toren opblazen. De wind sloeg echter onverwacht een ijzeren deur dicht, de al aangestoken lont werd afgeknepen en doofde. Het kasteel was gered. Al in 1116 had Lothar von Saksen, de latere keizer, de burcht die in 1020 al genoemd werd in geschriften belegerd en in brand gestoken. De vierhoekige kruittoren is van 1443-1500 gebouwd, het herenhuis stamt uit de 19e eeuw in neogotische stijl. De burcht is sinds de 19e eeuw eigendom van het geslacht van de graven Von Bentheim. Van 1848-1914 is gewerkt aan de restauratie van de middeleeuwse Kronenburg tot de residentie van vorst Alexis (1945-1919). De Eerste Wereldoorlog kwam er tussendoor. Het noordelijke deel van de burcht is nooit afgebouwd.

Marjolein aan gebak terras Fürstenhof Bad BentheimAls we door de poort het binnenterrein opkomen zijn er twee jonge bruidsparen met hun fotograaf midden in de photo shoot. We blijven vóór de kassa en het hek en maken enkele foto’s. We zijn nog maar halverwege de wandeltocht en geen zondagswandelaars 😉 We trekken om de rots, bekijken de omgeving door de schietgaten in de vestingmuur, en dalen af naar het rustpunt, het terras van café restaurant Fürstenhof met uitzicht op de uit zandsteen opgetrokken 17e eeuwse rooms-katholieke St. Johannes Baptist-kirche, tegenover het Sandsteinmuseum. De stukken appel- en vruchtentaart zijn Duits, fors 😉 We laten ons ook de thee en koffie goed smaken, bezoeken het toilet en bezorgen de bediening lichte stress door going Dutch voor te stellen.

Bad Bentheim – steengroeve – Lutterzand (13 km)

Kompad tussen Bad Bentheim en GildehausBad Bentheim heeft ook een goede reputatie als kuuroord. Met het zwavelhoudende water uit de lokale bron worden sinds lange tijd reumapatiënten behandeld. Sinds 1975 exploiteert Bad Bentheim ook een zoute warmwaterbron. Het water wordt van 1200m diep opgepompt. De samenstellinmg is hetzelfde als het water uit de Dode Zee. Vooral psoriasis patiënten hebben er baat bij. Tijd om te kuren zit er vanmiddag niet in. Zolang het mooi weer is, genieten we ervan op de weg naar het westen. We kruisen de Rheinerstrasse, in mijn eigen jeugd net als de Wilhelminabrug en het Emmaplein in Deventer voor mijn ouderlijk huis onderdeel van de E8 tussen Amsterdam en Berlijn. Met de aanleg van de snelweg A1 in Nederland in de jaren ’60 tot ’80 in de 20e eeuw en daarna de aansluiting op de Duitse A30 tussen Hengelo via De Lutte hebben deze nu provinciale wegen een secundaire functie gekregen. Het fietspad langs de Gildehauser Strasse gaat langs het Ferienresort Bad Bentheim. Dat we tegenover het zwembad prompt een Nederlands gezin horen praten, is niet verrassend. Roompot vakanties exploiteert dit bungalowpark.

Monser Natursteinwerk Gildehaus 3Op de Romberg in Gildehaus wordt nog steeds Bentheimer zandsteen gewonnen. Van dergelijk zandsteen is onder meer het Paleis op de Dam opgetrokken. Sinds de 12e eeuw zijn veel raadhuizen, kerken en voorname landhuizen ermee gebouwd. We trekken het Natursteinwerk van Monser in om een goed gevoel te krijgen hoe het zandsteen gewonnen wordt, hoe diep men in de loop van de eeuwen gekomen is, wat voor enorme blokken er klaar liggen en hoe het vervoer plaatsvindt. Informatiepaneel Geologischer Freilichtmuseum GildehausOmhoog, de steengroeve uit, lopen we langs enkele monumenten en uitstallingen van treinen en karren met zandsteenblokken en het Geologischer Freilichtmuseum. Buiten de bebouwde kom van Gildehaus om gaan we verder naar het westen. Doorkijke Burchttocht Zur GrenzeOp Duits grondgebied ligt hier tussen de beken en de snelweg een bedrijventerrein. Die moeten we passeren, boeiender is het stuk even niet. Bij de oversteek van de snelweg hebben we wel uitzicht op een grote hagenkwekerij. Op het viaduct over de A1 komt een Gouden Ambacht bestelbus met de lekkerste gehaktballen oet Twente voorbij. Zo jammer, dat de plaatselijke gastvrijheid niet omgezet wordt in een geopende achterdeur en uitgifte van een broodje bal 😉

Aan Zur Grenze zijn zandafgravingen. In het Duits wordt ons verstaan gegeven de terreinen niet op te gaan of er te gaan zwemmen. De zwemkleding is thuisgebleven, dat scheelt een verleiding. We komen op een bijzondere wijze de grens over. Jack had ons smokkelpaden beloofd en die hebben we gekregen. Paadjes in de categorie Don’t try this at home. Aan de rand van recreatiegebied Lutterzand wacht Gerrie met stoelen en proviand. Het is een beste etappe geweest met afwisselend zon en regen. Ook als we net zitten, begint het weer te regenen. Gelukkig zijn de buien kortstondig.

Gildehaus – De Lutte (7,5km)

Burchttocht bij strand DinkelWe volgen de loop van de Dinkel. Jack wil ons het strand laten zien waar hij als kind vanuit Oldenzaal naartoe ging. De steile oevers langs de meanderende rivier zijn inderdaad een eldorado voor kinderen. Door het zand zo het water in, heerlijk! Bij het paviljoen Lutterzand doen wat dames een toiletbezoek. Wat verderop, zo tegen de 40km staat Gerrie nog eenmaal voor ons klaar met proviand. We bedanken haar hartelijk voor de goede verzorging. Ze gaat niet mee naar De Stroper en zwaait ons hier uit.

Galg LoabultEnkele asfaltwegen verder en we staan aan de voet van de Loabult. Boven is reconstructie van een galg opgesteld. Met een vrömdenkerkhof doet dit een deel van de overleveringen uit de middeleeuwen herleven. Burchttocht is terug bij De Stroper in De LutteWe dalen langzaam af langs camping Sproakstee om op de Bentheimerstraat uit te komen. Jack versnelt met twee dames om ze toch nog om 18u bij het station Oldenzaal af te kunnen leveren. Met zijn bestelling voor een pannenkoek loopt de rest door naar de finish bij De Stroper. Een deel drinkt er alleen koffie, met de vijf overgebleven deelnemers eten we een aangeklede pannenkoek met prikkelende namen als Boswandeling, Hazepad en Reeënspoor. Aan al het goede komt een eind. We hebben genoten!
Voor de achtergrondinformatie heb ik naast internet dankbaar gebruik gemaakt van de wandelgids Een dagje wandelen in Duitsland van Elio Pelzers & Henk Filippo en de informatiebrochure / fietstroutekaart Graafschap Bentheim.

Memorable songs of 11-20 August

      No Comments on Memorable songs of 11-20 August

As follow-up to 2016’s HotSpotify 366 challenge, for which I added one special song each day to a Spotify playlist, I created Henk-Jan’s soundtrack to 2017 in Spotify. A memorable song each day. A retrospective on the past 10 days.

Friday 11 August: Echosmith – Goodbye

Another work week passed by. To realize that only last week we were on vacation in France is embarassing. Goodbye work, see you back on Monday.

Saturday 12 August: Seven Lions – Higher Love (Spencer Brown remix)

Dance the night away with EDM producer Seven Lions.

Sunday 13 August: Lights – Meteorites

This weekend the heavens show the Perseid Meteor Shower.

Monday 14 August: Don Quichot & Mees Loman – Utreg

Today I’m providing the second day of a PRINCE2 Agile Practitioner course in Utrecht. In slang Utreg, and that’s exactly what this Dutch song is about.

Tuesday 15 August: Alex Lahey – Every Day’s the Weekend

It’s all perception, isn’t it? According to Alex Lahey Tuesday’s Child becomes a Party Girl.

Wednesday 16 August: 24/7 & Siobhan – Work From Home

Guess what I’m doing today.

Thursday 17 August: Jenny & Tyler – Fix You

It’s #throwbackthursday. This time Jenny & Tyler’s cover of Coldplay’s Fix You (a hit from their 2005 X^Y album). The 2017 cover appears on the 5 track EP For Freedom II.

Friday 18 August: Madeline Juno – Gift

8 September is the release date of DNA, the new album of German singer / songwriter Madeline Juno. The second single after Still, Gift, sounds inviting.

Saturday 19 August: Steve Angello & Paul Meany – Breaking Kind

Mutemath‘s Paul Meany shares the microphone on Greek-Swedish DJ, record producer, remixer and label owner Steve Angello‘s new 2 song EP Genesis. What happened to the good old single with an A and B side? The second song on the EP, Rejoice, features a thundering mini sermon of pastor T.D. Jakes. FYI In ten days I’ll be at a Mutemath concert in Tivoli, Utrecht!

Sunday 20 August: The Motors – Airport

Today I had to pick up my son and three of his friends from Amsterdam Schiphol Airport at awful early time: 3.30 AM after a 90mins drive across the Netherlands. One of the boys is really into classic rock. Then The Motors showing up with Airport (1978) is a perfect match.

Adrian Snell – Alpha & Omega 30th Anniversary Recording

In oktober 2016 tourde de Britse zanger, componist en toetsenist Adrian Snell met band en een koor gedirigeerd door Maarten Wassink langs podia in Zwolle, Veenendaal en Rotterdam om het 30-jarig jubileum van het progressive rockalbum Alpha & Omega te vieren. De live opnamen zijn gebruikt voor de re-recording van het al lang niet meer verkrijgbare origineel uit 1986. Nabewerking vond overigens wel in de studio plaats door toetsenist en gitarist Dave Bainbridge die ook in 1986 Alpha & Omega produceerde en je sindsdien waarschijnlijk vooral kent van IONA. Met saxofonist en fluitist Dave Fitzgerald richtte hij destijds deze progressieve rockband op vanuit hun werk met Adrian Snell. De cirkel is zo rond. Neil Costello leverde het gitaarsolo voor Guns of Peace; de eigen introductie van Bainbridge tijdens de live-concerten werd blijkbaar niet goed genoeg bevonden.

De live opnamen klinken strak en warm. Ten opzichte van het origineel ligt de nadruk minder op de piano of synthesizer van Snell zelf. No Escape met tempowisselingen en het vanuit oorlogsrumoer opstijgend akoestisch getinte Streams in the Desert zijn goede voorbeelden met een veel rijker arrangement dan de 1986 versie. Met naast Bainbridge en Fitzgerald onze landgenoten Frank van Essen (drums, viool), Mark Dekkers (bas), Elisa Krijgsman (gitaar) en Peter van Essen (2e viool). Natuurlijk haal ik het in Zwolle bijgewoonde concert weer voor ogen, zeker bij de samenzangnummers als I Am Your God (dat achter Messiah Mask zit en nadien apart maar dan ‘vol op het orgel’ en extra intensiteit door gitaar en fluit), I Am The WayLord Have Mercy en het titelnummer. Sera van der Vijver soleert goed in Child of Darkness.

De opdracht om met Zijn begeleiding erop uit te trekken He Lives in You loopt door in het magistraal uitgevoerde titelnummer en hervat daarna. De tijdloze melodieën zitten weer voor jaren in je hoofd. Mooie muziek, maar veel belangrijker: Gods liefdevolle boodschap van hoop en genade en Zijn rechtvaardig oordeel houd je niet voor jezelf!

Het CD-boekje (ja, best uniek tegenwoordig in plaats van een set MP3’s of een Spotify album weer eens een CD te gebruiken voor een recensie) bevat een begeleidend schrijven van Adrian Snell, concertfoto’s en de liedteksten van het vierluik God’s case against mankind, God’s warning of judgement, God’s great love: the way of salvation en God’s promise: the hope of mankind.

Concerttour 22-24 september 2017

Het 30-jarig jubileum wordt in september afgesloten met drie optredens van Adrian Snell, een projectkoor en een band met daarin originele leden van IONA. Ook Gert van der Vijver, beter bekend als ‘De Zandkunstenaar’, is weer van de partij om de indrukwekkende muziek des te meer impact te geven met zijn zandkunsten.

  • 22 september – Bethel – Drachten
  • 23 september – Ger. Kerk, Andijk
  • 24 september – Rafaël, Amersfoort