Pronkjewailpad van Zuidhorn naar Grootegast

De tweede dag van het lange paasweekend wandel ik weer een etappe van het Pronkjewailpad. Met Herman Stuut heb ik gisteravond afgesproken dat we elkaar zo tussen half tien zullen ontmoeten bij de Poiesz in Oldehove. Herman had van gisteren het stuk vanaf Ezinge nog tegoed, zelf zet ik vanochtend de auto bij het station van Zuidhorn voor een ‘aanloop’. Vanaf ons doel vanmiddag, Grootegast, gaat er namelijk eens per uur een bus 39 via Zuidhorn naar Groningen Hoofdstation. Ja, het Pronkjewailpad vereist zowel wandelen als puzzelen als hobbies!

Relive ‘Pronkjewailpad Zuidhorn – Oldehove – Grootegast’


Wandelbankjes voor hoeve in NoordhornOm te navigeren is de weg tussen Zuidhorn via Noordhorn naar Oldehove makkelijk. In de dorpen staan fraaie huizen en kerken te schitteren in de ochtendzon, de nieuwe stalen brug over het Van Starkenborgh Kanaal doet erg aan het exemplaar dat we gisteren in Aduard zagen. Voorbij Noordhorn slingert de asfaltweg zich door het vlakke landschap naar Oldehove. Daar fotografeer ik eerst wat kerken voor ik me bij Herman meldt. Binnen een eerste stempel bij de kassa halen en dan samen op pad. Kerk NiehoveHelaas is de stempelpost in de kerk onbereikbaar; de deur onder de wervende tekst uit Psalm 100: “Gaat in tot Zijn poorten met lof, in Zijn voorhoven met lofgezang; looft Hem, prijst Zijn Naam. Want de HEERE is goed; Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid, en Zijn getrouwheid van geslacht tot geslacht.” zit dicht.

We verlaten aan de westkant Oldehove richting Electra om via een slingerend Anne Pilat Pad – een eerbetoon aan de overleden boerin van de eigenaar van de weilanden? – door de polder naar het zuiden. Op de Kloosterweg bij de entree van het wierdedorp Niehove zetten wegwerkers een afzettting neer. Als voetgangers kunnen we gerust door. Het dorpshuis en café De Eissehof gaat pas om 11 uur open. Opnieuw is digitaal stemnpelen een uitkomst. Interieur kerk NiehoveDe rond 1230 gebouwde kerk is wel geopend. We pauzeren met een bolletje en wat drinken, bekijken de geëxposeerde lokale historie in het achterdeel en aan de kerkmuren. Als we naar buiten komen, spreken bewoners die in het zonnetje aan de Kerkstraat voor hun huis zitten ons aan. Ze zijn benieuwd naar het Pronkjewailpad, bieden aan de sleutel van het Eissehof te gaan zoeken, maar weten niet waar de stempel te vinden is. Over de Tilstok gaan we verder. Omkijken is geen straf. Vanaf deze kan zie je goed hoe het dorp op een wierde ligt.

We krijgen twee in oranje gestoken tegenliggers in beeld. Zijn het mannen, vrouwen? Vrouwen, en nog Pronkjewailpad wandelaars ook! Herman heeft gisteravond contact met Geanne Bakker gehad. Met een groepje dames die even later er ook bijkomt, zijn ze vanochtend in Grijpskerk begonnen en lopen in tegengestelde richting naar Garnwerd. Hermans insteek om met vier dagen wandelen per week direct na de openingsweek de hele zuidroute van 370km af te leggen, verbaast en maakt indruk. Zicht op Niehoofdsterdiep vanaf KommerzijlNog altijd geldt dat je er alleen maar komt door op pad te gaan. Dat doen wij ook. Over de Heereburen naar het westen, het Niehoofdsterdiep over en even verderop de volgende stempelpost bij fruitteeltbedrijf Oudebosch met een boomgaard vol bloesem. In de boerderijwinkel komen we aan de praat met het personeel en buiten met een stel, dat we kort ervoren een ommetje met de hond zagen lopen. Koffie met appeltaart bij Oudebosch KommerzijlDe inwendige mens versterken we met koffie en appeltaart. Een klein eind verder ligt de Pamaweg langs een dijk die naar Kommerzijl voert. We moeten door de kleine dorpskern, aangemoedigd door bewoners die met een pilsje in de tuin ontspannen in de zon. Ze hebben de groep vrouwen natuurlijk voorbij zien komen en weten van het Pronkjewailpad. Een bokkepoot van meisje van bakker KommerzijlBij Bakkerij Smit levert de flapuit ‘meisje van de bakkerij’ van Herman aangevuld met mijn ‘dat zul je wel vaker te horen krijgen’ lachwekkende en ongemakkelijke momenten. Op het aanbod eigen bolletjes of een grote bokkepoot mee te krijgen kiezen we voor een bokkepoot. Vrouwen blijven inspireren, concluderen we. Welkom in natuurpark NAM - De Noorderriet GrijpskerkTegen de NAM locatie Grijpskerk is een nieuw natuurpark NAM – de Noorderriet aangelegd met meanderende wandel- en fietsroutes, opvallend veel wandelbankjes, speelweiden en waterpartijen op voormalige veengrond. Een heel wat beter uitzicht dan de in groentinten opgebouwde gaswinning- en opslaglocatie die in 2021 gesloten wordt.

We broeden richting Grijpskerk op een ‘meisje van de slagerij’ voor een plakje worst. Slagerij Boersema GrijpskerkBij Slagerij Boersema – kijk voor je naar binnen stapt omhoog om de welvingen in de bakstenen gevel te bewonderen – is het druk, maar de klanten krijgen van het personeel spontaan te horen wat het Pronkjewailpad is. Voor ons geen stempel of worst, wel een groot uitgevallen sticker voor op de stempelkaart. Een paar straten verderop staat het woonzorgcentrum NNCZ De Wierde, het voorland van Pronkjewailpad wandelaars op leeftijd? Geeft een stempel voorrang bij aanmelding als bewoner? Zitten we over een aantal jaren hier te mijmren over die mooie aprildag in 2019? De vrijwilligers kunnen aan de balie met geen mogelijkheid de stempel vinden. We gaan naast een digitale stempel voor het alternatief: een handgeschreven beschrijving van de locatie. Herman in NNCZ De Wierde GrijpskerIn de entreehal schuiven we twee fauteuils zo dat we met de staartklokken en naar ‘tijd’ verwijzende spreuken en gezegden onszelf op de foto zetten. Het dorp verder door, langs sportterrein Bokkediek, het treinstation en poldermolen De Westerhorner naar Gaarkeuken, het buurtschap rond de sluis in het Hoendiep. Thee bij De Woldhoeve SebaldeburenEen paar honderd meter van de route wachten de eigenaren van de koffie- en theetuin De Woldhoeve ons op, heten ons uitgebreid welkom en nemen de tijd voor onze ervaringen en hun bijdrage aan het Pronkjewailpad met een quiz over koffie en thee (een rondje langs het water dat als een vierkant om het terrein loopt kan tot natte voeten leiden). We maken de quiz, genieten van thee en het schone toilet. Terug naar het Hoendiep om anderhalve kilometer lang boten te bekijken. Een fietspad door de akkers, langs knotwilgen, over de Grootegaster Tocht gaat door het buurtschap Westerzand naar het dorp Lutjegast. De lokale held Abel Janszoon Tasman, die in dienst van de Vereenigde Oost-Indische Compagnie bekend is van zijn ontdekkingsreizen 1642 en 1644 en naamgever van Tasmanië, wordt geëerd in het Abel Tasmanmuseum. Een Abeltje bij gebrek aan juiste stempel Abel Tasmanmuseum LutjegastOok hier gastvrije vrijwilligers die ons aanraden eerst het kleine museum te bekijken, onze verhalen aanhoren, balen dat hun echte stempel ‘verdwenen’ is, maar wel een tijdelijke andere stempel kunnen zetten en ons een Abeltje, een koek in de vorm van de buste van de bekende Lutjegaster èn een chocolade paaseitje meegeven.

Een vrijwilligster tipt ons dat het mooiste deel van Lutjegast het natuurpark ten zuiden van het dorp met het stenen landmark De Baak is. Een laarzenpad, Abel Tasman ontdekkingspad en een strook gemaaid gras helpen bezoekers op weg. Kunstwerk De Baak tussen Lutjegast en GrootegastDe paardenbloemen en de hier op drie pijlers rustende poort – bij Coevorden staat van dezelfde beeldhouwer Rob Shreefel de Poort van Drenthe – laten me spontaan voor het beeld knielen om een mooie foto te maken. Herman merkt mijn openlijke overtreding van “Maak geen godenbeelden, geen enkele afbeelding van iets dat in de hemel hier boven is of van iets beneden op de aarde of in het water onder de aarde. Kniel voor zulke beelden niet neer, vereer ze niet, want ik, de HEER, uw God, duld geen andere goden naast me.” uit de Tien Geboden ook op. Je kunt te ver gaan op het Pronkjewailpad. Helaas ontbrak de bij het kunstwerk aangekondigde stempel. Een digitale stempel dus maar. Wandelbankje met zicht op rietlanden tussen Lutjegast en GrootegastDe veenweiden zijn hier ‘vernat’. Waar elders de droogte opvalt, soppen de schoenen door het gras en voel je de spetters op de blote benen. Welkom in Grootegast! We gaan eerst bij de Poiesz supermarkt naar binnen. De manager heeft ‘m bij het zien van onze t-shirts door: deelnemers van het Pronkjewailpad! Met een stempel van ‘het meisje van’ gaan we door naar het LEGiO museum. Hier moet de receptionist even opzoeken wat ook alweer de cadeautjes zijn voor wandelaars. LEGO pop heet bezoeker LEGiomuseum Grootegast welkomHet complex herbergt het Victory Museum over de Tweede Wereldooorlog en een LEGO museum, en zo krijgen we een vel voedselbonnen met op de achterzijde het verhaal van de overval op drukkerij Hoitsema te Groningen en een LEGO sticker. Ik ruil de mijne (een visser) voor die van Herman (een hotel); Herman gaat na het voltooien van het Pronkjewailpad met maten eerst op karpers vissen, zelf overnacht ik wekelijks wel ergens voor mijn werk een nacht in een hotel. In de inpandige American Diner nog even wat drinken en dan, voordat de benen helemaal stijf worden, naar de bushalte aan de Hoofdstraat. Met een pittige vertraging komt lijn 39 voorrijden en brengt mij naar Zuidhorn en Herman naar Groningen HS ter afsluiting van een schitterende, afwisselende wandeldag.

Zie ook:

Henk-Jan’s soundtrack to 2019: 11-20 April

Each day I add music to my soundtrack to 2019 Spotify playlist. Here’s the list for another ten days of April 2019.

Thursday 11 April: Roosevelt – Everywhere

It’s both #throwbackthursday as well as the night I will be attending the Roosevelt concert in De Melkweg, Amsterdam. This German synth pop act recently covered Fleetwood Mac’s 1987 hit Everywhere. To refresh your memory first the original music video, then Roosevelt‘s version.

Friday 12 April: Martin Smith – Iron Lung

Martin Smith released a very personal track. As a young child of only six months old, he had to get assistance of an iron lung.

Saturday 13 April: Zodiac – Open Air Musuem

Guess where we were today.

Sunday 14 April: Level 42 – Running in the family

My sister, her partner and oldest daughter, me, my wife, and one of our daughters participated in the IJsselloop in the city of Deventer. Running’s a family affair.

Monday 15 April: Soundlift, RedSound & Cathy Burton – Empty Echoing

Brand new vocal trance featuring Cathy Burton.

Tuesday 16 April: Golden Fable – Finery

One of the ‘wow’ tracks on last Friday’s Release Radar: Golden Fable, that reminded me of Enya. Their Alchemy album will be released on 14 June.

Wednesday 17 April: Jasmine Thompson – Some People

Relaxed R&B from English singer and songwriter Jasmine Thompson who recently released the EP Colours.

Thursday 18 April: Skif Bazaty – Your Kiss

Happy birthday to Klazien 🙂

Friday 19 April: Marina – To Be Human

We’re all human, how different we may think we are. Marina (and the Diamonds) about this song: “To Be Human is probably the most important song on this record for me, because thematically it sums up the headspace that I’ve come from in the past 3 years. I think the subject matter is really important, it talks about unity. I namecheck a lot of places around the world São Paulo, Verona, Angola, Chicago, Kyoto, Hiroshima, Greece. When I was writing that I wanted to create this picture of humanity, because in our political climate we are constantly being made to see other people as ‘other’. If you’re from a different culture, you’re seen as different and potentially dangerous and I really hate that. I really think that’s a sad way to see humanity. So I wrote this song really thinking about that, and for that reason it really forms a core part of the record.”

Saturday 20 April: Fred de Munk – Garnwerd Feerwerd Ezinge

Two days of walking the Pronkjewailpad in the province of Groningen. Some local flavour added to the mix.

Pronkjewailpad van Groningen naar Saaksum

Ik ben vrij deze Goede Vrijdag. Ooit verplicht vrij volgens CAO, een bank holiday toen ik onder de CAO Verzekeringsbedrijf viel of bij verzekeraaars werkte. Nu ik bij een grootbank zit, is het geen bank holiday meer, heeft het bankbedrijf een diversiteitsdag om heel politiek correct en inclusief ieder gelegenheid te geven op een betekenisvolle dag alsnog verlof te nemen. Of je doet gewoon en neemt vrij als je het jou past zonder speciale etiketten. Gisteravond zag Herman Stuut min of meer toevallig mijn reactie op de vraag van Rik Jan Luiting welke wandelplannen zijn Facebook volgers hadden. Herman was gisteren komend uit Kropswolde juist in Groningen geëindigd en moet de lus van de Pronkjewailpad zuidroute door het Westerkwartier nog. Het was snel geregeld dat wij vandaag samen zouden optrekken.

Relive ‘Pronkjewailpad Groningen – Saaksum’


Gesloten deur Folkingestraat GroningenAansluitingen van openbaar vervoer naar start- en finishplaatsen op het Pronkjewailpad zijn uitdagend, zeker in het weekend. Ditmaal parkeer ik de auto bij het station Winsum, omdat vanuit Ezinge, mijn doel voor vandaag, elk uur alleen een bus daar naartoe gaat. Na aankomst om 8.10u heb ik geluk, want er rijdt 10 minuten voor de 8.26u trein aan nòg een trein naar Groningen. Ik groet het peerd van Ome Loeks, steek het Museumeiland over de Folkingestraat door. De presentatie bij de voorlichting van de bachelor Geschiedenis onlangs over het joods verleden van de Folkingestraat prikkelt om een aantal gebruikte kunstwerken en gebouwen zelf op te zoeken en vast te leggen. Bloemenmarkt in centrum GroningenOp de Grote Markt is vandaag Bloemenmarkt. Het geheel doet me denken aan de Goede Vrijdag jaarmarkt die in Deventer gehouden werd en waar we altijd ‘s morgens vroeg naartoe moesten om als eersten een nieuwe portie Afrikaantjes of Kaapsviooltjes te bemachtigen, voordat het grote publiek wakker was. Ik had de verwijzingen naar parkeerterreinen vanochtend vroeg al op de Ring Oost gezien. Ai, balen dat ik nu andere plannen heb, want er staat van allerlei moois uitgestald voor behapbare prijzen!

Herman heeft me vanuit De Kostery aan de voet van de Martinitoren al zien fotograferen. Hij is om 8.30 al aangekomen met de bus en heeft een eerste kop koffie gehad. Officieel is de stempelpost nog gesloten, maar een stempel krijgen we probleemloos mee. We gaan op pad. Kwinkenplein en Rode Weeshuisstraat de Broerstraat in. Henk-Jan en Herman voor Academiegebouw GronningenHet Academiegebouw schittert in de zon. Na haar vader mag dochter Henriëtte vanaf september in Groningen gaan studeren. Laat de route nu langs het Harmoniecomplex waar ‘haar’ studie Psychologie gegeven wordt gaan. Boten langs het Hoger der A blijven fotogeniek, net als de vijver en bomen in het Noorderplantsoen, vorig jaar eind september bij de Tocht om de Noord en nu in het frisse voorjaarsgroen opnieuw.

Amsterdamse School in Oranjebuurt GroningenKarakteristieke huizen in Amsterdamse School architectuur en bloesem in het middendeel van de Nassaulaan maken plaats voor het Jaagpad langs het Reitdiep. Een deel is nog afgesloten vanwege ophoging van de kade. Voorbij de haven aan de Grote Beerstraat kunnen we de omleiding achter ons laten. De berm van de Pleiadenlaan staat vol tulpen en narcissen. Aan de linkerhand maakt industrie tussen Friesestraatweg en Reitdiep plaats voor woningbouw. Herman weet over allerlei onderwerpen wel wat. Zo wijst hij me op het Poortje, een jeugdgevangenis in de nieuwbouwwijk Reitdiep waaruit nog weleens een boefje ontsnapt. In Dorkwerd is de volgende stempelpost in de kerk. Bij de opening van de zuidroute is de groep doorgelopen, terwijl Herman met de koster in gesprek was. Nu hebben we de kerk voor onszelf. De hardlopers in de Stad zie je hier niet meer. Op de polderweg richting Slaperstil wel een vrouw op skeelers. Het Chinees restaurant aan de overzijde van de Friesestraatweg / N355 was ook bedoeld als stempelpost. Aangezien het personeel het concept niet goed begreep, is er vanaf gezien. We volgen het fietspad langs de nieuwe brug over het Aduarderdiep. De oude brug ligt er nog steeds. We gokken dat daarvoor nog een project opgetuigd moet worden. Genoeg verkeer gezien, een fietspad langs het Lindt brengt ons in Aduard. Koffie in kloostertuin AduardIk ben heel vaak met de auto door dit dorp gereden op weg naar het Lauwersmeergebied, maar nog niet eerder het klooster bezocht. Kloostermuseum Sint Bernardushof is de volgende stempelpost. Op de voorgelegde vraag of we het museum bezoeken of een kop koffie lusten, kiezen we voor het laatste. In de kloostertuin met achter onze rug een stelling met oude kloosterstenen genieten we van de in passende bruine bekers geserveerde koffie, melk en suiker. En de gastheer zet er ook twee glazen water bij als dorstlesser. We helpen hem vervolgens bij het activeren van zijn mobiele PIN automaat.

Brug Aduard 2De oude brug is buiten gebruik gesteld en staat nu permanent omhooggetild. Het verkeer komt uit het zuidoosten over een nieuw stuk N983, mijdt zo de dorpskern. Fijn voor bewoners, minder voor de winkels in het dorp. Wat nu Green Logistics heet, was vroeger een distributiecentrum van V&D, weet Herman te vertellen. We hebben allebei naast wandelen ook fotograferen als hobby. En zo kienen we de juiste hoeken voor een geschikt plaatje uit, nu bij de brug, elders bij het water, tegen de strakblauwe lucht afstekende witte huizen en kerkgebouwen.

Kerkje Harkema FransumEen paar kilometer verder wacht de volgende verrassing. Kerkje Harkema, waaraan 13 jaar gebouwd is, aanvankelijk zonder vergunning en tenslotte met een zogenaamd agrarische bestemming voor een dubbele berging, een model van de kloosterboerdeij Arbere en de Harkema Stede, een theehuis in de bouwstijl van de voormalige Abdij van Aduard. Interieur Harkema Stede FransumFolleys, een beeldentuin en een visvijver. Amsterdammertjes op de kerktoren, behoorlijk wat Mariabeelden aan de muren en op de vensterplanken, maar ook wandkleden met bijbelteksten en voor ons aangezette orgelmuziek. We spreken met het beheerdersechtpaar Hykema over de samenkomsten in het Gronings en Fries die er gehouden worden en de ontstaansgeschiedenis, moeten helaas afzien van een consumptie en gaan weer verder. Weer twee kilometer, voorbij de Fransumer Tocht staat de kerk van Fransum, ook een stempelpost.

Een blik op de kerk van FransumWe zien de molen van Garnwerd van ver, maar de weg erheen slingert. Fietspaden langs watergangen en weilanden, het Aduarderdiep weer over om via Beswerd en Krassum – vanaf hier bekend van Tocht om de Noord 2018 – bij café Hammingh uit te komen voor een stempel. Bij de brug spreken we een stel dat het Pieterpad loopt en ‘verdwaald’ is in Garnwerd, zichtbaar geniet van de gezelligheid en bezienswaardigheden hier. Zelf ploffen we neer op de kerkbanken in de kerk, waar we bollen en drinken nuttigen.

Henk-Jan en Herman in overleg met Peter Velthuis rustpunt AduarderzijlWeer in de benen, het dorp uit. Het Ommetje Garnwerd – Aduarderzijl is in de route opgenomen. Dat betekent over een gemaaid stuk weiland naar het Aduarderdiep en een fietspad langs woonboten het water volgen tot in Aduarderzijl. Ik had in Garnwerd gezien dat in het Rustpunt bij het Reitdiepveer een stempeost is. Vlak voor de post is deze echter verdwenen van het scherm van de Pronkjewailpad app. Binnen – halve liters fris, water, sap of alcoholvrij bier voor €1 – bellen we Peter Velthuis. Blijkt dat hij net met een update van iconen aan de slag is. Het wordt hersteld, terwijl we hem spreken.

Borgbieb AllersmaborgHet laatste stuk voor vandaag blijft ten zuiden van het Reitdiep. In de Borgbieb van de Allersmaborg vinden we stickers voor op de stempelkaart. Onze tred op het nieuwe schelpenbed rond de borg maakt zoveel lawaai, dat we maar grappen dat het expres is gedaan om inbrekers te horen aankomen. Herman heeft met zijn vrouw gebeld om hem in Ezinge op te pikken. Daar halen we eerst een stempel bij café De Brug, waar we een ingepakt stuk brownie of boterkoek meekrijgen. We zijn Pronkjewailpad loper 3 en 4 vandaag volgens de gastvrouw. In Museum Wierdenland moet ik de vrijwilligster helpen met het vinden van de stempel. Hier krijgen we een felgroen rugzakje met opdruk Op pad in het Westerkwartier mee. Herman ziet zijn vrouw voorrijden, neemt afscheid. Kerk SaaksumIk ga zelf full speed door naar Saaksum. Ik bekijk de kerk, haal een stempel. Ook onder de kapschuur aan de rand van een speeltuin vind ik een stempelkastje. Herman heeft tips gegeven om vanuit Oldehove de bus 35 naar Groningen te kunnen nemen. Als ik zie dat over 10 minuten een bus vanaf Brug Saaksum naar Winsum gaat, is de beslissing snel genomen. Scheelt flink wat reistijd. Morgen pak ik vanaf Zuidhorn eerst een aanloop om dan de route weer te vervolgen. Lijn 36 naar Winsum rijdt alleen op werkdagen en met een uursdienst!

Zie ook:

Michael Mackintosh – Get It Done: The 21-Day Mind Hack System to Double Your Productivity and Finish What You Start

Productivity hacks and simple plans to Getting Things Done often lack support during execution. The theoritical basis is sound, steps to follow in a protected, simple environment are easy. Life’s demands and distractions elicit us into procrastination  or a return to old habits.

The promise of Get It Done: The 21-Day Mind Hack System to Double Your Productivity and Finish What You Start by Michael Mackintosh is not only to help you preparing a personal vision document and a concise action list for the next couple of weeks, but to overcome resistance, keep focus, and be accountable for what you’re doing.

Three weeks, just 21 days, should be enough to hack your mental framework, start and accomplish a ‘project’. Resistance has many forms. Think of self-doubt, meaningless entertainment, wasting time on low-value work, addictions, depression, and the urge to start new tasks prior to finishing older ones. Mackintocsh spents a good deal in the book on the various aspects of resistance and how to deal with these. Another core concept is accountability, for which you can ask help to friends and family. Once you’re hold accountable to your promises, you’re more eager to get your personal or business project done. Templates and additional materials online serve the practitioner. Well done, written.

About the author
Michael Mackintosh is a sought after spiritual teacher and personal growth specialist on the topic of creating real, tangible change in one’s life.

Michael currently lives in Kauai. He is co-founder, alongside his partner Arielle Hecht, of Atma Publishing, a personal growth company that publishes transformational programs, books and audios, and Awakened Academy, an Awakened Leadership and Sacred Business Training and Certification for Women who want to make a positive contribution in the world while staying in integrity and true to oneself.

I received a free review copy from TCK Publishing in exchange for my personal, unbiased review upon reading.

Gezien: Hacksaw Ridge (2016)

Ogenschijnlijk is het makkelijk pacifist te zijn in vredestijd. Wat als het oorlog is, al je dorpsgenoten worden opgeroepen om in militaire dienst te gaan en overzees landen te bevrijden van de Japanse of Duitse bezetter in de Tweede Wereldoorlog? En wat als je Zevendagsadventist bent en strikt houdt aan rust op de zaterdag als rustdag. Desmond Doss, het hoofdpersonage in de film Hacksaw Ridge (2016) heeft thuis genoeg geweld gezien tussen zijn ouders en in de jeugdjaren in zijn eigen omgang met z’n broer, dat hij zich vrijwillig opgeeft om het vaderland te dienen als hospik. Wat doe je dan bij een schietoefening? Heb je er een enkeltje krijgraad voor over? En verachting door de rest van je peloton die overtuigd is van de kracht van wapens waar woorden een vijand niet op afstand hielden?

Hacksaw Ridge, tegenwoordig ook op Netflix te bekijken, is gebaseerd op de geschiedenis van Desmond Doss, opnieuw een verhaal in de context van de Tweede Wereldoorlog die een appèl doet op je eigen morele keuzes, ook al ben je van een andere christelijke denominatie of helemaal niet gelovig. Aan welke kant sta je? Kun je een ander die ethisch andere keuzes maakt, begrijpen? De verrassing van de film is, dat bij de pogingen in 1945 de op een steile klif gelegen Hacksaw Ridge op het Japanse eiland Okinawa, dat ook de pacifistische hospik een enorm belangrijke rol op het strijdtoneel kan vervullen en nodig is, net als de dappere soldaten die hun leven geven of zwaargewond afgevoerd worden. Hoe kan een klungelig gelegde knoop in een touw die gekscherend voor beha wordt uitgemaakt levensreddend zijn.

De door Mel Gibson (na jaren acteur geweest te zijn regisseur van onder meer Braveheart, The Passion of the Christ en Apocalypto) geregisseerde film eindigt met archiefbeelden van de echte Desmond T. Doss die na de oorlogsjaren nog lang met zijn vrouw Dorothy Schutte (let op de Nederlandse achternaam) getrouwd is geweest. In zijn pogingen vrijwillig het leger in te gaan wordt Desmond verliefd op zuster Dorothy. En ook vader met wie de relatie in de jeugd behoorlijk gebrouilleerd geraakt is, maakt een opvallende come back in het verhaal. Liefde en haat, oorlog en vrede, persoonlijke offers in het grotere plaatje van een wereldoorlog tekenen deze film die niet schuwt voor bloederige scènes aangezien een schone oorlog of eind goed, al goed niet bestaat. Met een budget van $ 40 miljoen, recettes van $ 175.3 miljoen en 36 gewonnen filmprijzen waaronder 2 Academy Awards is Hacksaw Ridge een succesvolle film. Gaat dat zien!