PRIZM – All Night

      No Comments on PRIZM – All Night

Een moddervette knipoog naar de dansbare 80’s synth pop sound, zoals destijds de Britse producers Stock, Aitken & Waterman in serie afleverden, maar evengoed Carly Rae Jepsen tegenwoordig volzingt, zo kun je de muziek van de twee meiden Danni and Krisluv uit Dallas die zich PRIZM noemen karakteriseren. In de aanloop naar het volledige album All Night kwam op 7 augustus de EP Can’t Bring Me Down uit met zeven nummers. Een wat aparte keuze ten opzichte van enkele lead singles, zoals het titelnummer dat al in februari uitkwam. Een soort Sandra meets Madonna dus in de titeltrack, funky gitaartjes in You Should Know, mid-tempo arpeggio’s in Move Me en lekker lopende pop in Can’t Go Back.

Op We Were Young kun je dansen, waarna samples de overhand hebben in het iets langzamere You Know That You Love Me.  Het titelnummer over een nog uren nachtelijk plezier voor de boeg. Geoffrey Rockwell produceerde All Night, dat op het indepdendent synthwave label FiXT Neon uitkwam. Nu disco in – hoe anders – het vlotte Disco Biscuit, vocoder gebruik in Lose You, dat andermaal uitnodigt de dansvloer op te springen. Hetzelfde geldt voor Mine, met overigens wel opvallend Papa Don’t Preach-esque lijntjes. R&B met synth bass tekent Closer, terwijl voor de afsluiter Illuminate wat flauwtjes is gearrangeerd. Over het algemeen aanstekelijke en dansbare pop.

 

Gezien: Nadie Sabe Que Estoy Aquí (2020)

Voor wie net als ik de pop scene in de tachtiger jaren bewust heeft meegemaakt, weet welke associatie Mel & Kim, Milli Vanillli of Boney M.‘s Bobby Farrell: groot geworden door te playbacken. Vocalen zijn ingezongen door betere stembanden. De Chileense regisseur Gaspar Antillo heeft een scenario geschreven rond zo’n kindster, Angelo (gespeeld door Gastón Pauls), wiens stem eigenlijk die van Memo Garrido (Jorge Garcia, bekend van de serie Lost) is. Angelo is 25 jaar later motivational speaker, heeft een boek Mi Camino (mijn reis) geschreven en lijkt de gevierde man, al zegt hij dat z’n leven verwoest is. Memo is door z’n vader Jacinto (Alejandro Goic) na dramatische gebeurtenissen als tiener achtergelaten bij z’n oom Braulio Garrido (Luis Gnecco ) die op een afgelegen eiland in een Chileens meer schapen hoedt.

Nadie Sabe Que Estoy Aquí (2020) is een duister drama van anderhalf uur, dat begint met het einde en vervolgens met veel scènes in de schemering of een donkere kamer het dagelijks leven, de diepste verlangens en het zich ontvouwende tragedie rond het herbeleven van de hit Nadie Sabe Que Estoy Aquí (Nobody Knows I’m Here, een door filmmuziek componist Carlos Cabezas geschreven lied) met de tekst: “Here I’ve come I won’t be long. Just to ask what you should know. There’s this land down below. No hope in my soul. There’s no feeling. This world’s too cold. Here I lie and watch the stars. Feel I’m dreaming all my life. Here’s the love I forgot. My heart’s dancing glow. Something’s wrong. I don’t belong, oh no.”

Wellicht net wat te heftige teksten om voor te leggen aan een jonge tiener om in te zingen. Voor de rest zijn de gevolgen van de hebberigheid van vader Jacinto in de toenmalige muziekindustrie bonzen die naar een perfecte combinatie van lichaam en stem zochten. Ontluikt er een liefde, gaat Memo voor zichzelf opkomen, of wordt hij bij als inbreker opgepakt? Kan hij Angelo vergeven, of slijt hij de rest van z’n leven tussen de schapenhuiden? Je gunt Memo rechtvaardiging en erkenning, maar begrijpt al vanaf de openingsscène dat het anders zal aflopen, in die zin net iets te voorspelbaar, al zijn de sfeerbeelden goed geschoten.

Ik zag de film op Netflix.

Celine Heijboer – Op weg naar rust

      No Comments on Celine Heijboer – Op weg naar rust

Verzorgende IG Celine Heijboer (1977) bood 23 juli 2020 in de Facebook groep Ik wandel graag haar zelfgeschreven Op weg naar rust aan over haar pelgrimstocht naar Santiago de Compostella in de lente van 2017. Op dat moment stond haar hoofd nog niet op ‘Ik wandel graag’, waren net wat korte proefwandelingetjes in de Limburgse heuvels rond Sittard gedaan, een rugzak aangeschaft en een planning gemaakt.

Haar partner Maurice, met wie ze op het punt stond te breken, had wel wandelervaring, technische know-how en adviezen. Zorgzame ouders die een tiny house voor haar bouwden op de binnenplaats van hun Limburgse hoeve, goede bedoelingen en een leven vol prikkels in een periode van verliezen en loslaten, noem het een mid-life crisis. Dan is aankomen in het Spaanse Burgos om de Camino de France route naar Santiago de Compostella, 550 kilometers verderop een echt omschakelen.

Op humoristische wijze verhaalt Heijboer haar drieënhalve week in dagelijkse porties, waarin vooral de worsteling met zichzelf, het gaan afsluiten van prikkels vanuit Nederland en de beslommeringen in de albergues onderweg centraal staan. Pas als ze wat meer rust in haar hoofd vindt, komt de waardering voor planten en bomen op haar pad en kan zelfs een koe op haar emotionele connectie rekenen. Een religieuze invulling van de Camino is er helemaal niet, observaties van spiritueel gedrag van anderen in zen of staande yoga-houdingen, spaarzaam. Iedere ‘pelgrim’ is hier voor een eigen doel. In Santiago pakt ze niet direct het vliegtuig, maar wandelt in vier dagen de Camino Finisterre door naar Finisterre, een dag om in Muxia een derde certificaat te behalen en dan nog twee dagen om terug te komen in Santiago en per vliegtuig naar Brussel te gaan, klaar of niet voor de volgende schok, noord-Spanje te verruilen voor Saeffelen.

De korte dagelijkse hoofdstukken vol verrassende gebeurtenissen, stomme pech, opvallende wandelaars nodigen uit door te lezen. Haar moeizame gang naar vrijheid en rust zonder in een soort paradijs te belanden, gelardeerd met handen-en-voeten Engels, Spaans en Duits en een steeds nadrukkelijker zich aanpassen aan het ritme van vroeg opstaan, een 15-20 kilometer wandelen, de middaguren doden, avondeten en vroeg slapen, maken Op weg naar rust een ongepolijst reisverslag. Wel had ik liever de uitgave in eigen beheer van een nog scherpere redactie gezien. Regelmatig spelfouten tegenkomen leidt af.

Martyn Joseph – When We Get Through This

De pennenvruchten en het eigen productiewerk tijdens de coronacrisis van Martyn Joseph zijn uitgebracht op de 6-song EP When We Get Through This. Zijn US tour vanaf maart ging niet door. De Welshman, troubadour en vaak met Bruce Springsteen vergeleken net 60 geworden zanger/gitarist trakteerde zijn fans de afgelopen maanden regelmatig met een liveconcert via Facebook vanuit zijn studio thuis die met gemak 1.000-1.500 kijkers trokken. De titelsong was één van de eerste liedjes die hij los uitbracht, vol hoop om ooit weer samen Heilig avondmaal te kunnen vieren en vrij te zijn van links/rechts, wel/niet kampen, zoals dat in de laatste jaren rond de Brexit campagnes en de aanpak van COVID-19 in Groot-Britannië heel nadrukkelijk speelde. Als afsluiter is ook een akoestische versie opgenomen. Het liedje werd gemaakt om fondsen te werven voor Cavell Nurses Trust.

Nye is een opsteker voor de National Health Service. Hij schreef zijn versie van een lofzang op de zorghelden in 2015, hoewel de thematiek breder is en opkomt voor rechtvaardigheid, waardig werk en het loslaten van de hang naar macht.

De akoestische versie van Here Come the Young (het origineel staat op het gelijknamige album uit 2019. On My Way stond origineel op Under Lemonade Skies (2010), maar is herzien in een stripped down uitvoering met wat meer pit. Nog iets vrolijker is de meezinger (klapper/stamper) Come to Be, een nieuw liedje dat hij met vriend Doug Simpson schreef. Samen komen we hier doorheen!

Seth Godin – Dit is nu marketing

Dertig jaar nadat ik me als economiestudent door de twee Probleemgebied Marketing van professor Peter Leeflang worstelde, twaalf jaar na het lezen van Seth Godin’s Tribes We Need You To Lead Us, memoriseert onze jongste dochter de Marketing P’s en heeft onze zoon uit eigen beweging een 2019 opfrisbeurt voor marketeers, het nieuwe boek van Seth, Dit is nu marketing. Alles wat hij kan doen, is lenen, zo bekent Godin in zijn dankwoord. Het slim bij elkaar brengen van ideeën uit zijn eerdere boeken, cases uit zijn jarenlange advies- en ondernemerspraktijk drukt de lezer op het hart de verbinding te zoeken, aansluiting te vinden in de kleinst mogelijke rendabele markt met minimaal levensvatbare producten of diensten.

Marketing werkt voor zowel samenleving als de marketeer en consument zich beiden bewust zijn van wat er gebeurt en beiden tevreden zijn over de uitkomst. Dat vraagt om etisch verantwoorde keuzes, fact-based decision making en slimme positionering in de Long tail, waar veel product-marktcombinaties nu eenmaal mee te maken hebben. Weten wanneer je een draai moet maken, moet opschalen om van neofielen, de early adopters desgewenst ook de massa te kunnen bedienen, je bewust zijnd van de Gartner Hype Cycle of de hefboomwerking die van ‘ons soort mensen’ (tribes) uitgaat. Dit is nu marketing is niet zozeer baanbrekend, als wel een toegankelijk uitgeschreven appèl om die change agent te zijn die een stukje van de wereld beter achterlaat.

Over de auteur

Seth Godin is auteur van achttien bestsellers zoals Permission Marketing, Purple Cow, Tribes, The Dip, Linchpin en Poke the Box. Zijn dagelijkse posts op seths.blog hebben een miljoenenpubliek en zijn workshops helpen mensen over de hele wereld. Hij is de enige persoon die is toegelaten tot zowel de Marketing Hall of Fame als de Direct Matketing Hall of Fame.