1e Lauwersmeer Kennedymars

Met de ondergang van diverse Kennedymarsen zoals Cuijk, Zwolle en Steenwijk is het prettig als er ook nieuwe marsen worden geïnitieerd. Op 7 januari 2018 sloeg de Kennedy Walkers groep op Facebook aan op de aankondiging van de Stichting 40 Mijl. Naast hun jaarlijkse Lauwersmeer nachtmars organiseren ze 26 mei – Cuijk stond hier eerder geprogrammeerd – een Kennedymars versie voor maximaal 250 deelnemers.

Inschrijven en wachten voor start bij camping Rousant voor Lauwersmeer KennedymarsNa 3u sta ik deze zaterdagmorgen op en rijd met een thermoskannetje koffie richting Zoutkamp. Een klein lek in één van de achterbanden speelt elke paar weken na de wisseling van winter- naar zomerbanden op. Ik had er vannacht nog aan liggen denken, en natuurliijk – op de slingerende buitenwegen tussen Aduard en Oldehove meldt het dashboard, dat er verlies aan bandenspanning rechtsachter is. Ik kijk bij twee tankstations in Oldehove of er een luchtpomp is, maar tevergeefs zo vroeg. Dan komt dat vanavond wel.

Aangekomen bij Camping de Rousant mag de auto geparkeerd worden op gepaste afstand. De camping ligt op een smalle landtong tussen het Muntsjesylster Ryd en Reitdiep. Wat honderden meters extra om me warm te lopen. Om 5u sluit ik me aan in de rij wachtenden bij de ingang van het restaurant. Veel bekenden weer. Het duurt ruim 20 minuten voor de 15-20 mensen voor me vanaf één tafel door vrijwilligers aan een startbewijs geholpen zijn, hoewel we allemaal een deelnemersnummer gemaild hebben gekregen. Het Waddenland Magazine gaat de sporttas in, de routekaart de broekzak. Vertrek 1e Lauwersmeer Kennedymars bij camping Rousant ZoutkampEn dan is het al 5.25u. Ik stel m’n GPS logger in en ga precies 5.30u lopen. Er is geen opening, welkomstwoord, huldiging van jubilarissen of een startschot. Bij de opblaasboog vooraan bij de Nittersweg vraag ik of we echt weg mogen. Ja, hoor, ga maar, is het antwoord.

Zoutkamp – Oostmahorn – Lauwersoog
Wandelaars 1e Lauwersmeer Kennedymars verlaten Zoutkamp bij zonsopgangLinksaf, over het fietspad langs de dijk. Zonsopgang achter ons die niet gemist mag worden, zo mooi. Al snel heb ik Sikko, een voormalige postbode uit het oosten van de provincie Groningen en fervent wandelaar, naast me. Het Pronkjewailpad t-shirt levert vandaag veel aandacht en aanspraak op. Meermalen kan ik uitleggen wat deze individuele Tocht om de Noord inhoudt. Welkom op Zoutkamperplaat 1e Lauwersmeer Kennedymars Weg van het fietspad, de Hoge Zuidwal op, de Zoutkamperplaat op. In het veld heeft een groepje jagers zich bij een camouflagekleurig scherm opgesteld en proberen overtrekkende vogels neer te halen. Dat gaat nog niet zo voortvarend, is onze conclusie. Maar goed, beter op bijvoorbeeld ganzen schieten, dan per ongeluk te laag richten en een Kennedymarsloper van het leven beroven. Ongemerkt wordt Groningen Friesland. Sybe de Jong, bij FLAL tocht of voorloper en anders toch zeker in de voorhoede, komt ons op hoge snelheid voorbij. We trekken door het natuurgebied langs rietkragen, gras- en bos aan het Rechteind en Middelgat, voormalige prielen naar de Waddenzee, nu Lauwersmeer. In omgekeerde richting liepen we in maart 2017 met de FLAL een 60+km lange mars om het Lauwersmeer.

Rustpost in Dokkumer Nieuwe Zijlen op 1e Lauwersmeer KennedymarsOp een kleine 12km lopen is bij het Lunegat een eerste scanpost met een gevulde koek en vruchtensap. Welkom in Dokkumer Nieuwe Zijlen waar een sluis en brug over het Dokkumerdiep met een paar huizen er omheen ook wel is. Coupure in dijk Dokkumer Nieuwe ZijlenOp de Saatsenwei krijgt ons duo versterking van Karin uit Uden en een man uit het oosten van het land. Via Mounebuorren en Nylân, rustige buitenwegen langs nu niet meer functionele dijken is er even onrust in het open veld met Ezumazijl in het vizier. Een pijl naar links hebben we niet gezien. Een paar wandelaars komen terug. Met de groep wandelaars waar onder andere ook Cora Spruit, Wiebe de Haan en Agnes Sijtsma bij zitten, overleggen. De redenering dat de FLAL route in 2017 ook even rechtdoor en dan pas linksaf ging, volgen we, ook zonder de bepijling hier ter plekke. 1e Lauwersmeer Kennedymars bij sluisDe kasseien over, de trap langs de sluiswand. Welkom in Ezumazijl, waar we de dijk naar het noorden volgen. Even later links het Landal vakantiepark Esonstad dat van een afstandje oogt als een heus dorp met trapgevels, compacte bebouwing van een stadshart. Allemaal recent gebouwd, niks authentieks dus. Welkom wandelaars bij De Gouden Stek OostmahornDe volgende rustpost is bij restaurant De Gouden Stek Hier is de koffie en thee gratis. Voor appelflappen en andere koeken moet €2 betaald worden. Dan de gratis koffie maar en een toiletbezoek beneden. Hoe verleidelijk het zonovergoten buitenterras ook maar, ons groepje gaat weer door via Oostmahorn – in het Fries De Skâns, dan begrijp je ook het kanon op de dijk en de gracht om Esonstad weer – naar het westen en dan naar het noordoosten met de Cleveringsluizen als richtpunt. Onbedoeld en ongemerkt loop ik steeds harder dan de drie anderen in het groepje dat zoëven nog de mond volhad van gemakkelijk 6,5km/u lopen, waarom hardlopen en wandelen niet te combineren is en welke medische checks afgenomen zijn om de eigen gezondheid te peilen. Ik doe mijn oortjes in en geniet van een eerste portie Kennedy’s Marching On Spotify afspeellijst. Onverzorgde stempelpost 1e Lauwersmeer Kennedymars bij Zeezicht LauwersoogOnderweg naar Lauwersoog haal ik nog enkele koppels wandelaars in. Blijft leuk om een haasje te hebben en langzaam maar zeker steeds dichterbij te komen. De laatste in de rij is Hilde van Oosterwijck uit Westerhaar met wie ik tot Kruisweg oploop en klets.

Bij restaurant Schierzicht in Lauwersoog Haven, wordt wel gescand, maar is géén verzorging. Apart, want er zit al wel 30km op en aan etenswaar is een gevulde koek het enige waarop de organisatie heeft getracteerd. De onvrede onder de wandelaars is hoor- en merkbaar, al heeft het geen zin een zomerse dag en mooie wandeling door te laten verpesten.


Lauwersoog – Kruisweg – Leens
Ik rust voorbij P4 aan Haven zelf even met uitzicht op de Waddenzee. Zoals op elke Kennedymars heb ik twee flessen drinken, bolletjes en koeken mee voor onderweg, zodat ik ook bij een minder goed verzorgde tocht mezelf niet tekort doe. De hellingbaan die de geasfalteerde zeezijde van de dijk kenmerkt, schapen en bijbehorende stront in veelvoud aanwezig, loopt niet fijn. Regelmatig moet een hekje geopend of beklommen worden om in een volgende sectie door te kunnen. Volg 40 mijl routepijl - bleek later van 2017 te zijn en nu voor detour te zorgenWaar het pad de dijk opgaat en op de Kustweg kruist, zijn geen kleine gele pijlen te zien. Wel staan op diverse plekken 40 mijl pijlen op het asfalt geschilderd. Die volg ik, aan de overzijde van de Kustweg een fietspad op, de Marnewaard in. Het natuurgebied hier blijft schitterend. Op 2 april liep ik hier met Pronkjewailpad lopers ook van Pieterburen naar Lauwersoog. Dit fietspad loopt eerst evenwijdig aan de Kustweg, buigt daarna af naar het zuiden om in bossen te eindigen. Geen gele pijlen (meer). Navigeren met OSMAnd door open veld in Marnewaard naar KustwegIk pak OSMAnd erbij en check de papieren routekaart van de organisatie. Hé, zij wilden de Kustweg of zelfs de dijk blijven volgen. Om de drie kilometer terug te lopen, is zinloos, als de scanpost juist in de hoek van het voormalige Lauwerszee en de dijk boven Hornhuizen is. Aan de bosrand tref ik de drie wandelaars met wie ik tot nu toe ben opgetrokken. Ze hadden dezelfde ‘foute’ route genomen. Samen trekken we door het open veld naar het oosten. De anderen laten mij voorop in mijn eigen tempo soort van verkenner spelen. Er zijn weinig wegen in dit stuk Marnewaard, ik volg de pijl op het navigatiescherm in zo recht mogelijke lijn naar de Kustweg. De bosrand van het militair oefenterrein heeft een serieuze watergang als buitengrens. Waterpartij in MarnewaardGelukkig zie ik een stuw waar ik overheen kan lopen. De beide hellingen staan vol met brandnetels. Het zij zo. Met flinke passen die voor de nodige prikkels en schrammen zorgen baan ik me een weg en neem nog twee laatste hekken om weer op de Kustweg uit te komen. De rest van de groep heeft een grote achterstand, maar ook Hilde heeft een navigatie app, dus dat vertrouw ik wel. Op de Kustweg zie ik een andere groep wandelaars. Bij de rust- en scanpost is water en een banaan te krijgen. De hitte wordt steeds serieuzer, de windkracht 4 uit het oosten minder goed voelbaar. Ik drink flink wat water en vul mijn flessen bij. Geen enkele groep wandelaars komt via het buitendijks liggende voetpad aan, waar vlak voor de scanpost prompt wel pijlen staan. De een na de ander beklaagt zich, maar de vrijwilligers hier excuseren zich slechts dat zij de route niet hebben uitgezet. Enig initiatief om snel wat extra pijlen vóór het fietspad de Marnewaard in te plaatsen, is er niet.

Schaap langs zeedijkMet Hilde vertrek ik als eerste. We volgen de dijk langs de schapen tot de afslag naar Hornhuizen. Bekend terrein van het Pronkjewailpad en Tocht om de Noord. Via de Dijksterweg gaat het naar Kruisweg, waar direct voorbij het bebouwde kombord Camping Bie Diek is. Op dit 46,5km punt staat de aanhanger met sporttassen. Een kom groentensoep is welkom, evenals weer extra water. Ik wissel mijn schoenen en sokken, druk de heuptas vol met weer twee bollen en koekrepen. Meer wandelaars melden zich op de post. Blaren worden ontbloot, de masseur probeert klanten te werven. Eben Haëzer kerk KruiswegIk ga verder door het dorp en over polderwegen naar Leens. Hier is een scanpost bij Bakkerij Peters in Leens, waar ik een na 51km wandelen stukje poffert krijg en water uit een jerrycan. Meer dan een al bezet wandelbankje is hier niet, of je moet bij de bakker zelf consumpties willen afnemen. Op het terras zit een aantal Pronkjewailpad lopers die geïnteresseerd naar mijn shirt kijken, maar niets zeggen.

Huis in Leens 2Verderop is het oppassen. Gele pijlen in tegengestelde richtingen aan een lantaarnpaal rechts. Links laag tegen de grond een bordje met uitleg welke afstand welke kant op gaat. Het fietspad naar de Hoornse Vaart en dan over de Trekweg langs het Warfhuisterloopdiep. Verderop zie ik de voormalige uitkijktoren van de Luchtmacht staan. In het dorp Warfhuizen zelf verder zuidwaarts. Autoluw zijn de wegen vandaag niet. Het mooie weer laat veel mensen erop uitgaan. Via Schouwen kom ik in Schouwerzijl achterop een wandelaar lopen. Schouwerzijlstersluis en brug over Kromme RakenHet is Douwe uit een dorpje bij Bakkeveen. Met hem loop ik de rest van de mars uit. Bij Schaphalsterzijl wacht een Friese vrijwilligster met haar auto. In de kofferbak pakjes sap en een Mars. De warmte maakt er chocoladepasta van voor andere wandelaars straks. We volgen de sluis over het Reitdiep via de buurtschappen Schapehals, Schilligeham, Alinghuizen, Klein Garnwerd naar Garnwerd met de molen als ijkpunt. Hier volgt een positieve verrassing. Mosterdoep aan boord De Verwachting Garnwerd aan ZeeNa 65km wandelen kan ik aan boord van De Verwachting bij restaurant Garnwerd aan Zee eindelijk lekker zitten en genieten van mosterdsoep, brood, cola en ijskoud water. Ik vul mijn flessen bij. Zo moet een verzorgingspost zijn! Buiten zwemt een vrouw in het Reitdiep, terwijl ze met de vrijwilligsters kwebbelt. Ik vraag hen of we ook verder mogen zwemmen. Het mag. Met heuptas om wat lastig. We gaan wel te voet verder. Op 25 augustus is er de Groningen Swim Challenge en Groningen City Swim door de grachten van Stad voor het UMCG Kanker Research Fund. En op 22 september kun je meedoen aan de SwimRun door het Lauwersmeer. 10km en 10 mijl rennen en zwemmen, afwisselend in één wedstrijd, twee initiatieven waar de Stichting 40 Mijl ook bij betrokken is.

Kerk GarnwerdWe lopen samen verder door Garnwerd, de Torensmaweg af over het Aduarderdiep naar Feerwerd en Ezinge langs het Museum Wierdenland. Deze plaatsen ga ik de komende weken op etappes van het Pronkjewailpad nog wel in alle rust aandoen.

In Saaksum missen we op een kruispunt pijlen. Ik trek OSMAnd erbij voor de goede weg. We vragen een stel in hun tuin of we goed zitten. Zij hebben ons direct door als Kennedymarslopers en bieden uit hun eigen karaf ijskoud water en een biscuit aan. Met deze hitte is een extra waterpost om de paar kilometer geen overbodige luxe. Via Englum komen we in Oldehove. Het gaat verder naar Aalsum en Lammerburen om bij de volgende rustpost in Electra, de meest energiezuinige plaats in Nederland te komen. Rustpost 1e Lauwersmeer Kennedymars ElektraHier een grote partytent aan het Reitdiep met zitbankjen, koffie, thee en water. We praten wat met de vrijwilligers die openstaan voor onze feedback op de route. Met Douwe ben ik van mening dat alleen klagen niet helpt. We zien graag een 2e editie van een Kennedymars in deze omgeving. Dat er verkeersregelaars op de gevaarlijke kruispunten staan, is niet alleen verplicht, ook goed dat ze er zijn. Waar is of was nou het beloofde broodjesbuffet? Positief is ook zeker de grote, full colour, routekaart met insets van de doorkomstplaatsen.

Sculptuur Garnalenpelster ZoutkampAsfaltwegen, verrassende zandpaden langs een korenveld, de dijk langs het Reitdiep en het Spookbos ten zuidoosten van Zoutkamp. Dan opnieuw geen pijl. Een straat verderop dan? Nee, dan zeker bij de volgende straat linksaf. Het is ook een keer mooi geweest. De GPS logger zit al ver boven de 80km, ook na de aftrek van de 2km extra in de Marnewaard gemaakte kilometers. Zicht op haven ZoutkampIk ken Zoutkamp goed genoeg om terug naar de camping te lopen, waar we ons om 19.58u afmelden. Een stempel erbij voor de 22e voltooide Kennedymars, een certificaat van deelname (overigens zonder naam) en een medaille. We praten nog wat na met eerder gefinishte wandelaars. De in Elektra aangekondigde papieren evaluatieformulieren bij de finish zien of krijgen we niet. De vrouw van Mari Smits die ik vandaag in het geheel niet gezien heb, komt bij ons. Henk-Jan bij boog voor entree camping Rousant Zoutkamp - finish KennedymarsZe verwacht dat Mari al om 21u bij Zoutkamp zal zijn. In de wetenschap dat de grote groep wandelaars met onder meer Wiebe en Cora op best wat tijd van ons zaten en in geen velden of wegen te zien, temper ik haar verwachting over Mari’s aankomsttijd. Wie weet. Ik krijg een lift aangeboden van twee wandelaars die de auto wel op de camping bij het restaurant hebben voorgereden. Dat scheelt een wandeling terug naar de parkeerplaats. Moe en voldaan, tevreden over de resultaten onder deze weersomstandigheden. Op naar Hengelo over 2 weken waar mijn 23e Kennedymars gepland staat.


Zie ook:

Rebecca Todd Peters – Trust Women: A Moral Argument for Reproductive Justice

For a lot of Christians, it seems that abortion was invented in the second half of the 20th Century. The pro-life activists really primed hearts and minds with the pictures of unborn children en pressure to take responsibility and perceive pregnancy as a logical consequence of sexual activity…frames within a marriage of course. Presbyterian minister and ethicist Rebecca Todd Peters busts that myth by digging into ancient times of Persian, Egyptian, Greek, and Roman history to reveal the knowledge of abortion practices and contraceptives. Special attention is given to American history and the way women were stigmatized, paternalized, and abused. Statistics are brought in to clarify which small percentage of all abortions are triggered by rape or incest. Almost three-quarters of the women seeking an abortion in the United States do so for other than this or health issues of infant or mother. Though arguing that the Christian views on sexuality and abortion were the main driver, I’d precise it to a typically American cultural one, because I don’t recognize this from a European point of view.

The author touches upon the question whether an unborn child – prenate as she likes to call them – has the same moral status as the mother. Where does life begin? Is ending a pregnancy killing or a normal part of women’s reproductive lives: roughly one-third of US women will have an abortion by age forty-five, and fifty to sixty percent of the women who have abortions were using birth control during the month that they got pregnant. Yet women who have abortions are shamed and judged for their actions, and safe access to abortion is under relentless assault.

Abortion is not the problem. Trust women to act as capable, responsible moral agents is the mission Rebecca has.  Justification than becomes justice. Trust Women: A Moral Argument for Reproductive Justice addresses serious topics in a professional, provoking, well-thought manner. Hopefully, you don’t jump to conclusions before reaching the book’s end.

About the author

Rebecca Todd Peters is Professor of Religious Studies at Elon University. Her work as a feminist social ethicist is focused on globalization, economic, environmental, and reproductive justice. Her books include In Search of the Good Life: The Ethics of Globalization and Solidarity Ethics: Transformation in a Globalized World. Ordained in the Presbyterian Church (USA), she has been active denominationally and ecumenically for more than twenty-five years and currently represents the PC(USA) as a member of the Faith and Order Standing Commission of the World Council of Churches.

I received a free review copy from the publisher Beacon Press through Edelweiss in exchange for my personal, unbiased review upon reading.

Above & Beyond – Common Ground

Na weer een serie Group Therapy sessions en Acoustic (2014) en Acoustic II (2016), heeft het drietal musici, producers en toetsenkunstenaars Jonathan “Jono” Grant, Tony McGuinness en Paavo Siljamäki achter Above & Beyond weer een conceptalbum, Common Ground uitgebracht als opvolger van We Are All We Need (2015). The Inconsistency Principle, een ambient track opent de collectie van 13 liedjes. Vaste vocaliste Justine Suissa is in Naked, Cold Feet en Alright Now te horen. Eerst heeft oudgediende Zoe Johnston haar eigen hallelujah geschreven voor het lekkere My Own Hymn, “an ode to compassion, forgiveness and celebration of the self” aldus de zangeres in een interview met Billboard. Je hoort Zoe ook in Saharah Love en Always.

Nog zo’n veteraan vocalist voor Above & Beyond, Richard Bedford, is te gast in het dampende Northern Soul, Happiness Amplified en Bittersweet & Blue. Nieuw is de hooggestemde Marty Longstaff die het sprankelende Tightrope van zang voorziet. Halverwege is Is It Love? (1001) een instrumentaal intermezzo. Het titelnummer is ook instrumentaal en als dessert opgevoerd.

Een prima te verteren portie vocal trance met constant hoge kwaliteit, zoals ik dat van dit collectief gewend ben.

Klompenpad Lauwsepad met uitbreidingen

Het is vrijdag 11 mei als ik de ochtend besteed aan het bewandelen van het tweede in de buurt van ons verblijf, de vakantieboerderij Olpoda in Beneden-Leeuwen, benut om een Klompenpad te verkennen. Het 14km lange Lauwsepad kun je starten bij ijssalon Ohlala aan de Zandstraat, fruittuin De Bloesemhof of bij het cafetaria De Akker aan de Veldweg, als je een parkeerplaats nodig hebt. En anders stap je gewoon ergens onderweg op.

Relive ‘Klompenpad Lauwsepad’


Klompenpad Lauwsepad langs het water 2Ik wandel van de Mosterdwal naar fruittuin De Bloesemhof. Er tegenover stap ik een weiland in. De natte gras-ervaring is er meteen, net als het prikkelende antwoord op de vraag of een afrastering schrikdraad is. De route zigzagt langs de rand van het weiland om de afperking voor koeien heen. Wel volg ik een tweede stuk een koeienpad in plaats van me door een kudde te banen. Het schouwpad langs de Grote Wetering is niet gemaaid. Pas bij het slibdeppot met drijfzand rechts en links de wetering is het pad beter begaanbaar. Langs een bosrand tot de Hoogbroekstraat om daar het volgende weiland in te gaan. Henk-Jan op Klompenpad LauwsepadDat gaat nog twee slagen zo. Een laatste weiland brengt me onderaan het talud waarover de Maas en Waalweg (N322) de bocht naar de Prins Willem-Alexanderbrug neemt. Door de fiets- en landbouwtunnels onder de rotonde met de Van Heemstraweg kom ik links van de provinciale weg uit. Het stuk naar de Waalbandijk toe is onverhard en door stukken manshoog gras, bloemen en brandnetels. Welkom in Beneden-Leeuwen Klompenpad LauwsepadOp de dijk zelf is het nog rustig, enkele hardlopers en fietsers daargelaten. Een voormalige binnenhaven vormt nu een stadspark. In Beneden-Leeuwen is het markt op het plein aan de Zandstraat. Afgelopen zaterdag ben ik hier ook geweest om de puzzeltocht voor de Economentop voor te bereiden. Nu wandel ik dus voorbij aan de kerk, de stoottroeperskapel en het museum Tweestromenland.

Wandelbankje XXL langs klompenpad Lauwsepad Beneden-LeeuwenWil je op je wandeling een mix met monumenten en streekhistorie, kan dat dus prima hier. Bij het cafetaria De Akker ga ik een nieuwbouwwijk in. Het is even schrikken als de paal met Klompenpad-bepijling achter een Heras-hekwerk aan het Hopveld staat. Ach, langs de slootrand kan ik wel achter het hek komen. Dat is nodig, want de route gaat door het natuurgebied tussen de woonwijk in aanbouw en de N322. Meanderende graspaden, waterpartijen met vlonders naar wandelbankjes en uitijkpunten. Je komt uiteindelijk op het Zijveld uit, waar je het viaduct over de N322 neemt.

Het Klompenpad gaat hier rechtdoor richting Bloesemhof. Zelf ga ik om niet voor de tweede maal via de Mosterdwal te gaan op de Goorsteeg linksaf, een rustige parallelweg. Dan langs het fietspad van de Veesteeg naar de Mosterdwal. Vlaamse Primitieven langs Veesteeg Beneden-LeeuwenIn de berm vind je net als op veel andere plek in de polder een trafokasten dat omgeturnd is tot een kleurrijke uitleg over een kunststroming, hier de Vlaamse primitieven. De kunstroute Maas en Waal kun je via het fietsknooppunten netwerk rijden.

Mihaly Csikszentmihalyi, Philip Latter, Christine Weinkauff Duranso – Running Flow

Flow researcher Mihaly Csikszentmihalyi contributed to a new book in which the ability to enter into a flow state of mind is tailored to the recreational and professional distance runner. In Running Flow the components for enabling flow are described: challenge-skills balance, having clear goals and unambiguous feedback. In a state of flow, this results in attention with focus, blended action and consciousness, a feeling of control, loss of self-consciousness, a temporary distortion of the notion of time, and pleasure in running.

The activity becomes more important than actually reaching a specific goal. Intrinsic motivation translated as an autotelic experience is key. The authors lean on meditation techniques of which mindfulness is prominent. Testimonies by famous distance runners and countless pieces of advice for better performances are included. Well-written and useful!

About the authors

Mihaly Csikszentmihalyi is a bestselling author, world-renowned researcher, and one of the fathers of positive psychology. His seminal work, Flow: The Psychology of Optimal Experience (1990), was a New York Times best seller and introduced the concept of flow to mainstream audiences. Once the head of the psychology department at the University of Chicago, Csikszentmihaly founded the Quality of Life Research Center at Claremont Graduate University. His work has influenced figures such as Bill Clinton and former British Prime Minister Tony Blair.

Now a professor at Claremont Graduate University in southern California, Csikszentmihalyi has written more than 120 journal articles and book chapters and has authored a dozen books related to positive psychology. He continues to research flow and motivation as the founder and codirector of the nonprofit Quality of Life Research Center. He lives in Claremont, California.

Philip Latter is the coauthor of Faster Road Racing (Human Kinetics, 2015) with two-time Olympian Pete Pfitzinger. A former senior writer for Running Times and current contributor to Runner’s World and runnersworld.com, Latter has profiled more than a dozen Olympians and written extensively on training methodology, exercise science, and sport psychology. He regularly lectures on flow at summer running camps and has used many of the techniques described in this book with the high school, college, and post collegiate athletes he coaches.

A runner for almost two decades, Latter earned five all-conference honors at the University of North Carolina at Asheville and holds personal bests of 14:47 for 5K, 31:24 for 10K and 1:12:11 for the half marathon. A former NCAA Division I head cross country coach at Radford University, Latter coaches runners at Brevard High School in the Blue Ridge Mountains of western North Carolina. He lives just outside of Brevard with his wife and two daughters.

Christine Weinkauff Duranso is a professor of psychology at both Woodbury University in Burbank, California, and California State University at San Bernardino. As a PhD student at Claremont Graduate University, Weinkauff studied under the mentorship of Mihaly Csikszentmihalyi and focused her research on the role of flow and exercise and how they contribute to thriving. Her dissertation considered how exercise, flow, and nature strengthen resilience and enhance well-being for college students.

Weinkauff has completed races ranging from 5K to marathon distance and has ventured into the triathlon world. She enjoys speaking to various groups about the role of flow and exercise in well-being and how flow can provide the motivation to persist in new exercise endeavors. A mother of four, she lives in Claremont, California, with her three youngest children.

I received a free copy from the publisher through Edelweiss in exchange for my personal, unbiased review upon reading.