Ben Tiggelaar – De ladder

      No Comments on Ben Tiggelaar – De ladder

Van schrijver, columnist, trainer en spreker Ben Tiggelaar las ik eerder Dit wordt jouw jaar en MBA in één dag. Goede voornemens te over, kasten vol zelfhulpboeken. Iedereen met een beetje levenservaring weet dat écht veranderen – op je werk en thuis – niet makkelijk is. Effect van persoonlijke ontwikkelingstrainingen, seminars en praktijklessen is zo vluchtig. Ben Tiggelaar wil met De ladder een slim en eenvoudig model bieden om beoogde veranderingen wel te laten werken: een ladder met drie treden. De bovenste is het doel dat je nastreeft, de middelste het gedrag dat nodig is om dat doel dichterbij te brengen. Gedrag dat zo is geformuleerd dat je het kunt voordoen en nadoen. De onderste tree is de support, de ondersteuning die nodig is om je gedragsvoornemen ook echt uit te voeren. Technieken die gedrag op gang helpen en houden. Veel veranderingen mislukken omdat de support slecht of niet is geregeld.

Door te gaan voor ridicuul kleine stapjes is voortgang wèl mogelijk en kun je achteromkijkend zien dat je dag beter besteden, anders omgaan met situaties, bestendigen van een relatie, etc. wel lukken. Het boek biedt na de uitleg van het model een scala aan praktische inzichten en tips op het gebied van de veranderpsychologie. Tiggelaar laat daarmee zien zowel de hedendaagse denkers en schrijvers te kennen èn inzichten te kunnen toespitsen op de stappen die we allemaal zo graag willen zetten naar een betere versie van onszelf, een mooiere wereld en een erfenis vor de volgende generatie.

Over de auteur

Dr. Ben Tiggelaar is onafhankelijk gedragswetenschapper en auteur. Hij studeert al ruim dertig jaar op leiderschap en verandering. Zowel in Nederland als daarbuiten geldt hij als een van de absolute topsprekers en trainers binnen zijn vakgebied.

Ben schreef meerdere bestsellers, waaronder Dromen, durven, doen, Mooi werk, Dit wordt jouw jaar! en MBA in één dag. Daarnaast schrijft hij een wekelijkse column voor NRC Handelsblad over werk en management.

Ben is getrouwd met Ingrid. Samen hebben ze vier dochters: Maria, Isabelle, Emma en Bernice.

Henk-Jan’s soundtrack to 2019: 11-20 March

Ten more days of March passed by. I’ll share songs for each day that make up my soundtrack to 2019 Spotify playlist.

Monday 11 March: Starflyer 59 – Hey, Are You Listening?

What a surprise to see a new Starflyer 59 popping up, three years after Slow. The new album from Jason Martin and company is titled “Young In My Head”, April 26th to be released on Tooth & Nail Records. An interview with Jason Martin on the new album can be read here.

Tuesday 12 March: Lily Denning – Armageddon

Of the debut single, Lily Denning says: “Armageddon” represents the battle between repeatedly being drawn towards the bad and discovering the strength to resist it. The song illustrates the decision to turn your back on something negative and the consequential relief of letting it go. It’s about feeling empowered by your self-worth and embracing the freedom that comes with that. I want the song to glorify independence whilst acknowledging the sometimes impossible process of detaching from damaging relationships.”

Wednesday 13 March: ØM-53 – Defender

Shifting from the CCM sound, back to the 1980’s based retro-wave/synth-wave smooth pop sound, ØM-53 came out of New Jersey ready to explore new grounds.

Thursday 14 March: Miami Nights 1984 – Ocean Drive

It’s #throwbackthursday 80’s synth wave to celebrate today.

Friday 15 March: Sarah Bareilles – Fire

Sarah Bareilles is back on Fire.

Saturday 16 March: Steve Allen & Cathy Burton – My Awakening

Sunday 17 March: 7eventh Time Down – God Is On the Move

7eventh Time Down testifies that God is constantly on the move.

Monday 18 March: Lnyx – You Fall Apart

Nashiville-based electropop duo Lnyx presents itself.

Tuesday 19 March: The Cranberries – The Pressure

Signature sound, welcome to The Cranberries. “The Pressure” is taken from The Cranberries’ final upcoming album “In The End” Out 24/4/19

Wednesday 20 March: Roosevelt – Falling Back

In a couple of weeks I hope to see Roosevelt live in concert. The track Falling Back was recorded and mixed at the W Hotels Sound Suite in Barcelona and all proceeds of the release will go to SOS MEDITERRANEE, a European maritime-humanitarian organisation dedicated to rescuing lives in the Mediterranean Sea.

Patrick Burns – Far Away And Further Back

In Far Away And Further Back, corporate nomad Patrick Burns shares his retrospective of four decades of traveling, jobs, meetings with unexpected people, and exotic places he visited. Short stories that will show you e.g. Brenda, the 78-year-old, ‘legally blind’ passenger in Singapore, family life in the Holländische Kakaostube or Café Kröpcke, or the need to pretend to be Dutch instead of a UK citizen.

Unusual Anglo-German family ties, memories of Rotherham, the erection of the Berlin Wall, and the London School of Economics Rugby Club First XV, and everything in between. The narrative is lively, diverse, rich in vocabulary, highly personal, yet relatable.

About the author

In 2009, after more than thirty-five years of climbing, clinging onto, and occasionally sliding down the corporate ladder, Patrick Burns retired from an international business career in Human Resources. An opportunity to work on regional and global projects led to an early specialization in international HR and the chance to live and work all over the world. This included four assignments to Asia, where he spent a total of eighteen years, as well as other regional roles covering Europe-Africa, the Middle East and North and South America. Patrick was born in Yorkshire in the UK and now lives just outside San Francisco. He is married with four children.

I received a free review copy from the author in exchange for my personal, unbiased review upon reading.

 

Noa & Gil Dor – Letters to Bach

In 1994 schreef de Israëlische zangeres Noa (voluit in het Hebreeuws: Achinoam Nini) een seculiere tekst op de wijs van het bekende Ave Maria, een mix van Charles Gounod (1859) en Johann Sebiastian Bach (1722) voor haar titelloze debuutalbum. In hetzelfde jaar mocht ze het komen zingen voor paus Johannes Paulus II in het Vaticaan. Tijdens mijn eerste reis naar Israël in 1995 ‘ontdekte’ ik Noa’s muziek en sindsdien heb ik haar diverse malen live gezien en zo ongeveer alle albums wel in m’n collectie.

Het nu uitgebrachte elftal Letters to Bach kun je zien als een extensie hierop. Het tot vredeslied verbouwde Ave Maria is als afsluiter opnieuw opgenomen. “Hey, there Maria! Santa Maria, Maria May I take a liberty and say that it’s a shame to me Not to live in harmony. We’re all just hoping someone will step forward singing Amen, Amen.” Met vijf minuten is het de langste herinterpretatie van bekende Bach deuntjes. Klassiek wordt zo geen pop, maar populaire klassieke composities trekken wel publiek. En met grappige, humoristische en vooral luchtige teksten en mimiek zal Noa de komende maanden in Europa weer volle concertzalen trekken, begeleid door haar muzikale partner, gitarist en componsit Gil Dor.

Staccato zangs, soms rap om accuraat op de melodielijn van Johann Sebastian Bach te blijven in klassieke, voor orgel geschreven instrumentale stukken die tussen de 1 en 3 minuten duren. Het merendeel in het Engels, soms, zoals in Invention #1 ook in het Hebreeuws. All Of The Angels is met Ave Maria de enige uitschieter. Drie eeuwen na de bloeiperiode van barok blijft Bach inspireren: “It breaks our hearts and re-builds them, drains our spirits and quenches them, makes us believe in God….or in the God of Music…or in something greater than us, whatever it may be…uniting us all in one, magnificent, fragile human song.” Het half uur Bach meets Noa vliegt voorbij en laat je zowel Noa als Bach waarderen om de eigen talenten.

Executive producer Quincy Jones refereert aan de ontmoetingen met Noa, haar rol als vredesactiviste en bruggenbouwer tussen Israeli’s en Palestijnen. Meer informatie over het project vind je op letterstobach.com

Vrijheid: de vijftig Nederlandse kernkunstwerken vanaf 1968 in museum De Fundatie, Zwolle

Ambities en pretenties kunnen kunstcriticus en auteur Hans den Hartog Jager (1968) niet ontzegd worden. Zijn eigen geboortejaar als ankerpunt gebruiken, en passant de kunstgeschiedenis dood verklaren op het informatiepaneel bij de entree van de grote overzichtstentoonstelling Vrijheid in Museum De Fundatie in Zwolle, en voor ons als publiek bepalen wat vijftig ‘kernkunstwerken’ zijn. Artistieke vrijheid is de rode draad. Wat Den Hartog Jager betreft zijn stijlen en bewegingen dood en is het ieder voor zich. De vijftig door het hele gebouw aan de Blijmarkt tentoongestelde werken laten mijn wenkbrauwen fronzen, glimlachen en snel verderlopen.

De Engelenzender in museum De Fundatie ZwolleEen jongen op de rug kijken bij wie de zwembroekzakken (ja, zo’n model heb ik ook gehad, ik herken het beeld en gevoel) langzaam leegdruppelen of Guido van der Werve zien lopen over een ijsvlakte met een reusachtige ijsbreker achter hem aan in de ene zaal, opgehangen poppen in het trappenhuis of de app EngelenZender (Android, iOS) downloaden om de flarden Faith, Hope, Love van de in 2012 overleden kunstenares Moniek Toebosch terug te horen zoals dat van 1994-1999 ook op de Houtribdijk tussen Lelystad en Enkhuizen kon.

Met dezelfde gang zie je kleifiguren of een kudde varkens als een klas geordend naar een leeg katheder kijken. Foto’s van net bevallen moeders met kind, littekens, een straaltje bloed gaat net zo hard door voor kunst als de artiest die zich laat filmen terwijl hij door duizenden vliegen wordt bekropen.

Varkentjes luisteren in museum De Fundatie ZwolleMenig kunstwerk ben ik snel op uitgekeken. Bed in museum De Fundatie ZwolleInteressanter vind ik dan bijvoorbeeld de geschiedenis van de zuil van Lely waarmee getracht werd het stadscentrum van Lelystad te revitaliseren (gedoemd te mislukken) en als fotograaf kan ik onbeschaamd een blik werpen op de glazen borsten op Bed van kunstenares Maria Roosen. Volgens de samensteller van de tentoonstelling “…zou kunst ongeneerd moeten durven laten zien wat ze kan bijdragen aan het denken, welke unieke rol in de samenleving ze kan vervullen. Of het nu gaat om het belang van een (artistieke) traditie, de manier waarop kunst een nationale identiteit vertegenwoordigt, de mate waarin ze veranderende sociale verhoudingen in de maatschappij weerspiegelt. (…) Kunst in Nederland is al decennia levend, krachtig en vrij – en dat mag best eens groots worden getoond.”

Ja, er is voor elk wat wils, maar eigentijdse kunst is merkbaar niet echt aan mij besteed om het langer dan een klein uur in De Fundatie vol te houden.