Above & Beyond – Common Ground

Na weer een serie Group Therapy sessions en Acoustic (2014) en Acoustic II (2016), heeft het drietal musici, producers en toetsenkunstenaars Jonathan “Jono” Grant, Tony McGuinness en Paavo Siljamäki achter Above & Beyond weer een conceptalbum, Common Ground uitgebracht als opvolger van We Are All We Need (2015). The Inconsistency Principle, een ambient track opent de collectie van 13 liedjes. Vaste vocaliste Justine Suissa is in Naked, Cold Feet en Alright Now te horen. Eerst heeft oudgediende Zoe Johnston haar eigen hallelujah geschreven voor het lekkere My Own Hymn, “an ode to compassion, forgiveness and celebration of the self” aldus de zangeres in een interview met Billboard. Je hoort Zoe ook in Saharah Love en Always.

Nog zo’n veteraan vocalist voor Above & Beyond, Richard Bedford, is te gast in het dampende Northern Soul, Happiness Amplified en Bittersweet & Blue. Nieuw is de hooggestemde Marty Longstaff die het sprankelende Tightrope van zang voorziet. Halverwege is Is It Love? (1001) een instrumentaal intermezzo. Het titelnummer is ook instrumentaal en als dessert opgevoerd.

Een prima te verteren portie vocal trance met constant hoge kwaliteit, zoals ik dat van dit collectief gewend ben.

Klompenpad Lauwsepad met uitbreidingen

Het is vrijdag 11 mei als ik de ochtend besteed aan het bewandelen van het tweede in de buurt van ons verblijf, de vakantieboerderij Olpoda in Beneden-Leeuwen, benut om een Klompenpad te verkennen. Het 14km lange Lauwsepad kun je starten bij ijssalon Ohlala aan de Zandstraat, fruittuin De Bloesemhof of bij het cafetaria De Akker aan de Veldweg, als je een parkeerplaats nodig hebt. En anders stap je gewoon ergens onderweg op.

Relive ‘Klompenpad Lauwsepad’


Klompenpad Lauwsepad langs het water 2Ik wandel van de Mosterdwal naar fruittuin De Bloesemhof. Er tegenover stap ik een weiland in. De natte gras-ervaring is er meteen, net als het prikkelende antwoord op de vraag of een afrastering schrikdraad is. De route zigzagt langs de rand van het weiland om de afperking voor koeien heen. Wel volg ik een tweede stuk een koeienpad in plaats van me door een kudde te banen. Het schouwpad langs de Grote Wetering is niet gemaaid. Pas bij het slibdeppot met drijfzand rechts en links de wetering is het pad beter begaanbaar. Langs een bosrand tot de Hoogbroekstraat om daar het volgende weiland in te gaan. Henk-Jan op Klompenpad LauwsepadDat gaat nog twee slagen zo. Een laatste weiland brengt me onderaan het talud waarover de Maas en Waalweg (N322) de bocht naar de Prins Willem-Alexanderbrug neemt. Door de fiets- en landbouwtunnels onder de rotonde met de Van Heemstraweg kom ik links van de provinciale weg uit. Het stuk naar de Waalbandijk toe is onverhard en door stukken manshoog gras, bloemen en brandnetels. Welkom in Beneden-Leeuwen Klompenpad LauwsepadOp de dijk zelf is het nog rustig, enkele hardlopers en fietsers daargelaten. Een voormalige binnenhaven vormt nu een stadspark. In Beneden-Leeuwen is het markt op het plein aan de Zandstraat. Afgelopen zaterdag ben ik hier ook geweest om de puzzeltocht voor de Economentop voor te bereiden. Nu wandel ik dus voorbij aan de kerk, de stoottroeperskapel en het museum Tweestromenland.

Wandelbankje XXL langs klompenpad Lauwsepad Beneden-LeeuwenWil je op je wandeling een mix met monumenten en streekhistorie, kan dat dus prima hier. Bij het cafetaria De Akker ga ik een nieuwbouwwijk in. Het is even schrikken als de paal met Klompenpad-bepijling achter een Heras-hekwerk aan het Hopveld staat. Ach, langs de slootrand kan ik wel achter het hek komen. Dat is nodig, want de route gaat door het natuurgebied tussen de woonwijk in aanbouw en de N322. Meanderende graspaden, waterpartijen met vlonders naar wandelbankjes en uitijkpunten. Je komt uiteindelijk op het Zijveld uit, waar je het viaduct over de N322 neemt.

Het Klompenpad gaat hier rechtdoor richting Bloesemhof. Zelf ga ik om niet voor de tweede maal via de Mosterdwal te gaan op de Goorsteeg linksaf, een rustige parallelweg. Dan langs het fietspad van de Veesteeg naar de Mosterdwal. Vlaamse Primitieven langs Veesteeg Beneden-LeeuwenIn de berm vind je net als op veel andere plek in de polder een trafokasten dat omgeturnd is tot een kleurrijke uitleg over een kunststroming, hier de Vlaamse primitieven. De kunstroute Maas en Waal kun je via het fietsknooppunten netwerk rijden.

Mihaly Csikszentmihalyi, Philip Latter, Christine Weinkauff Duranso – Running Flow

Flow researcher Mihaly Csikszentmihalyi contributed to a new book in which the ability to enter into a flow state of mind is tailored to the recreational and professional distance runner. In Running Flow the components for enabling flow are described: challenge-skills balance, having clear goals and unambiguous feedback. In a state of flow, this results in attention with focus, blended action and consciousness, a feeling of control, loss of self-consciousness, a temporary distortion of the notion of time, and pleasure in running.

The activity becomes more important than actually reaching a specific goal. Intrinsic motivation translated as an autotelic experience is key. The authors lean on meditation techniques of which mindfulness is prominent. Testimonies by famous distance runners and countless pieces of advice for better performances are included. Well-written and useful!

About the authors

Mihaly Csikszentmihalyi is a bestselling author, world-renowned researcher, and one of the fathers of positive psychology. His seminal work, Flow: The Psychology of Optimal Experience (1990), was a New York Times best seller and introduced the concept of flow to mainstream audiences. Once the head of the psychology department at the University of Chicago, Csikszentmihaly founded the Quality of Life Research Center at Claremont Graduate University. His work has influenced figures such as Bill Clinton and former British Prime Minister Tony Blair.

Now a professor at Claremont Graduate University in southern California, Csikszentmihalyi has written more than 120 journal articles and book chapters and has authored a dozen books related to positive psychology. He continues to research flow and motivation as the founder and codirector of the nonprofit Quality of Life Research Center. He lives in Claremont, California.

Philip Latter is the coauthor of Faster Road Racing (Human Kinetics, 2015) with two-time Olympian Pete Pfitzinger. A former senior writer for Running Times and current contributor to Runner’s World and runnersworld.com, Latter has profiled more than a dozen Olympians and written extensively on training methodology, exercise science, and sport psychology. He regularly lectures on flow at summer running camps and has used many of the techniques described in this book with the high school, college, and post collegiate athletes he coaches.

A runner for almost two decades, Latter earned five all-conference honors at the University of North Carolina at Asheville and holds personal bests of 14:47 for 5K, 31:24 for 10K and 1:12:11 for the half marathon. A former NCAA Division I head cross country coach at Radford University, Latter coaches runners at Brevard High School in the Blue Ridge Mountains of western North Carolina. He lives just outside of Brevard with his wife and two daughters.

Christine Weinkauff Duranso is a professor of psychology at both Woodbury University in Burbank, California, and California State University at San Bernardino. As a PhD student at Claremont Graduate University, Weinkauff studied under the mentorship of Mihaly Csikszentmihalyi and focused her research on the role of flow and exercise and how they contribute to thriving. Her dissertation considered how exercise, flow, and nature strengthen resilience and enhance well-being for college students.

Weinkauff has completed races ranging from 5K to marathon distance and has ventured into the triathlon world. She enjoys speaking to various groups about the role of flow and exercise in well-being and how flow can provide the motivation to persist in new exercise endeavors. A mother of four, she lives in Claremont, California, with her three youngest children.

I received a free copy from the publisher through Edelweiss in exchange for my personal, unbiased review upon reading.

Rondje om Leeuwarden wandelen

Leeuwarden is dit jaar culturele hoofdstad van Europa. Ik zou deze 2e Pinksterdag natuurlijk musea en tentoonstellingen kunnen aandoen. Ik kan ook langs de route van de Friese Elfsteden Rijwieltocht fietsende vrienden aanmoedigen, sommigen doen al meer dan 20 keer mee. Ik moet niet denken aan 235km fietsen, net zo min als anderen met me mee willen vandaag om een marathonafstand te wandelen om de stad Leeuwarden, zoals ik dat de afgelopen vijf jaar al bij acht andere steden in het land deed. Het routeontwerp maken op afstandmeten.nl was uitdagend vanwege een aantal watergangen zonder brug aan de stadsgrenzen en juist de ruimte die aan uitvals- en nieuwe rondwegen met aquaducten is gegeven.

Relive ‘Rondje om Leeuwarden wandelen’


Informatiecentrum De Zuidlanden Molkenkelder Goutum Techum LeeuwardenOp de snelweg A32 is het rustig en kan ik op de cruise control 130km/u blijven rijden. De enorme parkeerplaats voor de nieuwe Lidl aan de Molkenkelder, direct aan de uitvalsweg van de Overijsselselaan (voorheen de N32 Leeuwarden in) naar Goutum heb ik zo vóór 8u voor mij alleen.

Goutum

Links en rechts wordt nieuwbouw gepleegd en toekomstige bewoners lekker gemaakt het huis van hun dromen te laten bouwen in Techum, Zuidlanden of Waterrijk Wiarda. Ik neem het fietspad langs de Sudertimsdielsdyk. Welkom in Goutum met hardloper die naar Elfsteden Rijwieltocht wilOp de Wergeasterdyk komt me een hardloper langszij die me begroet met “Hey, boy” en van mij wil weten waar hij naartoe moet gaan om de deelnemers aan de Elfsteden Rijwieltocht te kunnen aanmoedigen. Ik vermoed dat hij in het centrum moet zijn en geef hem de zwarte Achmeatoren als oriëntatiepunt mee. Hij zegt echter gehoord te hebben dat de start in een plaats met een B is. Wel, goede vraag, maar hier houdt het even op. Hij zal toch niet het echt een eind verderop gelegen Bolsward (het bruisend hart van de Elfsteden) of Bartlehiem (het bruggetje) bedoelen?  Hier in Leeuwarden denk ik eerder aan de Bonkevaart, maar dat is geen stad. Awel, tot ziens en veel plezier vandaag! Sint Agneskerk Goutum

De Sint Agneskerk staat te stralen in de ochtendzon. Anders dan je misschien vermoedt, heeft de Protestantse gemeente van Goutum deze kerk in gebruik. Via de Hounsdijk verlaat ik de bebouwing weer en waan me direct ‘buiten’. Een Amerikaanse windmolen, eenden met hun kroost in het water, uitzicht rondom. Links van me staan de eerste huizen van Waterrijk Wiarda. Het geluid van de drukke Drachtsterweg wordt met een zandwal gedempt. De Drachtsterweg oversteken kan veilig via een nieuw viaduct.

Zuiderburen – Teerns – Hempens

Voor me een bos, terwijl de uitgezette route er links aan voorbij gaat. Ik check OSMAnd en neem het slingerende pad door het bos naar De Houn. Wonen aan het water in Leeuwarden - ZuiderburenDe rijtjeshuizen aan de zijstraten hebben aan de achterzijde wel allemaal een aanlegsteiger aan de Tearnzer Wielen. Als je geen boot hebt, ben je een uitzondering. Teerns prijst zichzelf aan als ‘kern met pit’. Op de honderd meter tussen het bebouwde kombord en het volgende, namelijk van Hempens met dezelfde slogan, zie ik deze niet. Het tweelingdorp heeft samen nog geen 200 inwoners. Uitkijk in HempensMooi is het rond het water wel. Wandelbankjes met uitzicht en fotolijsten aan het havenhoofd om plaatjes te schieten. Ook de Martinuskerk, een protestants godshuis, leg ik vast.

Links en rechts aan de Suderbuorren zijn enorme kasten van (land)huizen verrezen. Iets verderop aan de Vitusleane kun je de voormalige terp op. 3e eeuwse kruik model op terp HempensEen informatiepaneel geeft uitleg en op de heuvel zijn een aantal gele kruiken geplaatst naar model van de 3e eeuwse comforen die hier bij opgravingen zijn gevonden.

Het fietspad langs de Langesân in de wijk Zuiderburen naar het noorden heeft rechts ook straten met achterzijde van huizen aan het water. Zo kosten nieuwbouwwijken veel ruimte, maar bieden ze de bewoners ook wel wat meer dan het uitzicht op de overburen. Kunst langs Foudering Leeuwarden - ZuiderburenIn het veld in de bocht naar Foudering staat een gewei als kunstwerk op wielen. Ik volg ook hier het fietspad tot de Drachtsterweg. Hier wijk ik ook af van het routeontwerp.

De Drachtsterweg neemt hier het in 2017 geopende M.C. Escheraquaduct. Trap naar fietspad M.C. Escheraquaduct LeeuwardenAan de oostzijde ligt een slingerend schelpenpad tussen zwart zand. Te aantrekkelijk om te negeren. Over een paar jaar zal het hier weldadig groen zijn. Vlak bij het kanaal kan ik over het dak van het aquaduct oversteken om aan de andere zijde de trap naar beneden naar het fietspad parallel aan de gescheiden rijbanen voor auto’s onder het Van Harinxmakanaal te nemen.

Op een wandelbankje aan het Drachtsterplein rust ik. Hier zijn de wegen de afgelopen jaren ook op de schop genomen. Fietsers kunnen door tunnels, auto’s erover. Een informatiepaneel beschrijft de geschiedenis van het Drachtsterplein als knooppunt van wegen in het Nederlands, Fries en Engels.

Aldlân – Hemrik
Doorkijkje in Aldlân-Oost LeeuwardenAldlân-Oost is zo’n typische bloemkoolwijk. Ik wijk af van het routeontwerp en doorsnij zo recht mogelijk de wijk in plaats van de omweg langs de oever van het Van Harinxmakanaal en Wilde Greons.

Hemrik is één van de bedrijventerreinen van de stad. Bij een ronde langs de randen van de stad kom je (ongewild) ook op dergelijke minder interessante straten. Hier valt het nog best mee. De voetgangerstunnel onder De Kurkmeer en spoorlijn bij station Leeuwarden Camminghaburen sluiten dit stuk af.

Camminghaburen
Ereboog aan Groene Sterpad LeeuwardenDe wijk Camminghaburen heeft fietspaden en watergangen langs de randen liggen. De één pakt vandaag de boot, een ander komt me hardlopend tegemoet, fietst voorbij. Ik wandel. De boog aan het begin van het Groene Sterpad gaat via WhatsApp naar de fietsende economen-vrienden als aanmoediging. Welkom in Leeuwarden aan Groningerstraatweg

De bijna 1,5km langs de Groningerstraatweg is ook goed te doen. De mensen groeten en er is genoeg te zien om je niet druk te maken over het autoverkeer op de N355.

Blitsaerd – Lekkum – Snakkerburen – Bilgaard
Nieuwbouw aan Blitsaerdleane LeeuwardenHet ommetje ten noorden van de Groningerstraatweg en Bonkevaart heb ik er expres bijgedaan. Op een FLAL wandeltocht vanuit Tietsjerk afgelopen december ben ik ook in Blitsaerd en Lekkum geweest. Blitsaerd is een woonwijk in ontwikkeling. Er mag op vrije kavels naar eigen inzicht gebouwd worden en dat levert interessante ontwerpen op. Evengoed ben je via het Kealledykje ook snel weer ‘buiten’. Oldtimer wandelaar en fietsers samen op Canterlanswei richting LekkumAan de horizon zie ik hele pelotons fietsers voorbijkomen. Aha, dit is dus één van de kruisingen van wegen die vrienden in WhatsApp hadden aangekondigd voor vandaag.

Aangekomen op de Canterlanswei is er een opstopping van fietsers op het fietspad. Er zijn er wat met elkaar in botsing gekomen. Eén ligt in het voorbijgaan nog op de grond, geholpen door maten. Anderen wijzen opkomende fietsers uit te wijken naar de rijbaan voor auto’s. Ik loop in de onverharde linkerberm van de weg naar Lekkum om geen fietsers en auto’s te hinderen. In Lekkum steek ik voorzichtig over en film kort de passerende fietsers.

Kerk LekkumMan, wat hebben ze een hoog tempo! Geen wonder dat er ongelukken gebeuren. Het dorp is uitgelopen voor de fietsers. Hoekje om, en ik ben weer alleen bij de protestantse kerk en dorpshuis De Weme. De vereniging Friese Lange Afstandslopers (FLAL)  is hier opgericht. Een mooie plek voor een tweede rust. Ik houd de Dokkumer Ee aan mijn rechterhand bij het vervolg over het Tsjerkelânspaad. Oan E Dijk SnakkerburenDe groepen fietsers juichen onderweg behoorlijk. Hun geluid draagt ver. Snakkerburen is de volgende aan Leeuwarden vastgegroeide kern. Knusse huisjes tussen Oan E Dijk en de Ee.

Welkom terug in Leeuwarden. De Eebrug is net weer gesloten als ik eraan kom lopen en me met een stoot aan ‘gewone’ fietsers richting de wijk Bilgaard beweeg. Bilgaarderpad Leeuwarden 1De Dokkumer Ee opnieuw aan de rechterhand, links oude en nieuwe woningbouw. Het Bilgaarderpad is het van elkaar gescheiden wandel- en fietspad langs de noordgrens van de stad. Bossen en waterpartijen zijn hier het uitvalsgebied voor bewoners in flats in de wijk. Een kort stuk langs de N357 naar de Dammelaan.

Westeinde – Zwette
Stuk spoor van voormalig Dokkumerlijntje aan Sem Dresdenstraat LeeuwardenDe Sem Dresdenstraat is een bomenlaan met sportvoorzieniningen aan de rechterhand in de wijk Westeinde. Andreaskruisen duiden op een spoorlijn. Er ligt inderdaad nog een stuk rails. Op mijn OSMAnd scherm zie ik dat ingetekend als het Dokkumer Lokaallijntje, ooit onderdeel van de spoorlijn Leeuwarden – Anjum. Net dit stukje rails blijft liggen. De grond is van de gemeente Leeuwarden, niet Prorail die elders de railicten opruimt. Welkom in Westeinde Leeuwarden - literair labyrintHet bord Westeinde – Literair Labyrint vind ik wel een mooie manier om een bloemkoolwijk uit te leggen. Kleuren, cijfers en dergelijke moeten de van buiten komende bezoeker de weg wijzen door zo’n stedebouwkundige modegril.

Het fietspad loopt helemaal om de wijk heen. Een paar honderd meter verder naar het noorden ligt de Luchtmachtbasis Leeuwarden. Geluidsoverlast zullen de bewoners hier zeker van ondervinden. Slecht wegdek voor fietsers op Poptawei LeeuwardenOp de Potawei ga ik de fietsers van de Elfstedentocht letterlijk tegemoet. Groepen rijden hier standaard drie of vier man naast elkaar op hoog tempo. Ik ben niet de enige wandelaar hier. Regelmatig moet ik de berm in springen, omdat er niet tijdig genoeg geseind wordt dat er tegenliggers zijn. Wielrenners die aan alle karakteristieken van ‘de weg is van mij en een fietsbel heb ik niet’ voldoen. Pompeblâren aan Verbindingsweg Leeuwarden

De hoek om, de Slauerhoffweg op kom ik weer in een heel ander stuk Leeuwarden. Links de Elfstedenhal, een indoor schaatsbaan, de parkeerterreinen van de WTC EXPO Leeuwarden. Opvallender meteen rechts is het Crystalic Business Park gebouw. een glazen warmtevanger. Dan kunst voor de bouwmarkten, etc. De Simon Vestdijklaan leidt de stad uit naar een vuilnisstort waar schapen het gras kort houden. De Energiecampus Leeuwarden, zoals dit eufemistisch wordt genoemd, zoekt vrienden, lees ik op een bord.

Het Bisschopsrak oversteken betekent een verboden toegang. Achteraf gezien blijkt er toch een fietspad aan de andere oever te lopen. Rust aanBisschopsrak LeeuwardenEerst rust ik een derde keer, ditmaal liggend in het gras. Het routeontwerp gaat wel over de andere oever. Ik besluit een andere weg te nemen, steek via de Slauerhoffbrug de Harlingervaart over en vervolg de weg door het bedrijventerrein Zwette. Ik denk de uitgezette route opnieuw te slim af te zijn door bij het aquaduct van de Fahrenheitweg onder het Van Harinxmakanaal niet te nemen en in plaats ervan de James Wattstraat. Het scheelt een behoorlijke omweg ten zuiden van de stad. Wel in plaats van groene polderlandschappen nog wat bedrijventerreinen voordat ik bij de Lorentzkade aankom.

Nijlân – Goutum
Lorentzkade LeeuwardenHier is het eenvoudig. Volg het voetpad langs het water aan de rand van de wijk Nijlân. Groepjes jongelui hebben zwembroek en bikini gevonden en het water van het kanaal getest. Leuk om de taferelen van een achterblijvend meisje (“toe, de rest is allemaal het water in geweest!”) en geheel geklede jongen (“Ja, maar…”) te volgen. Er wordt gezond, de hond uitgelaten en kinderen ‘losgelaten’ langs het pad.

Een steile trap naar de Overijsselselaan, de eerstvolgende brug over het Van Harinxmakanaal naar Goutum. Hoe vaak zou ik met de auto dezelfde brug al hebben genomen? Bij de Boksumerdijk loop ik de trap weer af en ga onder de voormalige autoweg door. Nieuwbouw kerkwoningen in Goutum 1OSMAnd blijft intussen nieuwe routes voorstellen naar de auto, maar dat lukt uit m’n hoofd ook wel. Het laatste baken is de kerk die geen kerk is. Vier tuinen achter een schutting wat je anders als kerkhof zou verwachten. Als je het niet gelooft, check dan Google Maps. Met 37,35km is het weer mooi geweest vandaag!

Pronkjewailpad van Kolham naar Groningen met uitloop naar Haren

Voor vandaag staat de etappe van het Pronkjewailpad op het programma dat ik in november 2017 en januari 2018 als voorloper zelf verkend heb: Kolham naar Groningen. Anders dan bij voorgaande keren heb ik geen aanloop van 15-20km bij de route gevoegd. De logistiek is al een paar keer omgegooid. Van de auto bij P3 / Boumaboulevard en de bus naar Slochteren tot een poging om vanmiddag het gisteren gemiste stuk tussen Delfzijl-West en Appingedam vanmiddag erbij te doen.

Relive ‘Pronkjewailpad Kolham – Groningen met uitloop naar Haren’


Perron Z Groningen Hoofdstation - bus 178 naar AppingedamIk rijd de auto naar P+R Haren / A28 en neem om 8.44u de bus naar Groningen Hoofdstation. Mijn anonieme ov-chipkaart voor privé ritten heeft saldo nodig, zie ik bij het uitstappen. De overstaptijd is voldoende om ook dat bij het Qbuzz steunpunt te regelen. Vanaf perron Z pak ik bus 178 die vlot via UMCG en de A7 naar Kolham rijdt. Rond 9.30u kan ik beginnen. Ecomotion Outdoor Adventure & more is om 10u geopend als stempelpost. Molen Enterprise KolhamDe Pronkjewailpad applicatie vermeldt dat ik buiten openingstijden de stempel kan halen bij molen Enterprise. Dus loop ik bij de stellingmolen naar binnen. Het ziet eruit als een rommelmarkt annex buurtwinkel en rustpunt. Op de tafelbel reageert niemand. Wel hoor ik boven gepraat. Ik neem de trappen naar boven en belandt een paar etages hoger bij een groep vergaderende vrijwilligers. Van Pronkjewailpad heeft niemand gehoord. Wel wil een vrijwilliger een paraaf voor me zetten in het vak Kolham. Ook goed. Tot ziens Kolham. Welkom op het fietspad langs de Hoofdweg naar Scharmer, dat ik nu wel blind ken. Ik lach om mezelf als ik net buiten het dorp bij de entree van een rondwandeling door een natuurgebied Duurswold / Westerpolder intussen op route een vaste sanitaire stop bij de bomen heb.

Pand Woldjerspoor ScharmerMijn oog valt op het bord Woldjerspoor op een huis bij Scharmer. Het verwijst naar de van 1929-1941 van Groningen naar Weiwerd in gebruik geweest zijnde Wolderspoor met onder meer een station in Scharmer. Dat pronkjewails c.q. stempelposten dungezaaid zijn op deze etappe weet ik drommels goed. In het dorp is gekozen om de afgelopen winter verbouwde partyboerderij ‘t Hof van Scharmer tot stempelpost te bombarderen. Net na tienen loop ik het terras op. Twee mannen wachten me op. Terwijl één direct binnen de stempel gaat halen, praat ik met de ander over het weer en de route. Met z’n drieën spreken we verder over de verkenningen en het lastige van dit traject waar het om interessante pronkjewails gaat. Ik mag over het gazon naar het onverharde pad langs de Borgmeren. Natuurlijk eerst een plaatje schieten vanaf het vlonder.


Pad rond Borgmeren HarkstedeHet gras rond de plassen is een stuk hoger dan in januari. Logisch, maar het valt me op, omdat het toen op sommige plekken nog spoorzoeken was. Nu is het te volgen pad keurig kortgemaaid. Ja, de muggen zijn er ook in overvloed. Dat zal voor wandelaars na me in het seizoen oppassen zijn. Terug op de Hoofdweg stap ik door naar Break Out Grunopark, dat voor Harkstede geldt als stempelpost. Welkom bij Break Out Grunopark HarkstedeIk wandel naar de receptie en vraag om een stempel. De receptioniste weet die vlot te vinden en vraag wat ik nog meer wil. Waarschijnlijk verwacht ze doorgaans klanten die één van de activiteiten die je in dit park kunt doen, zoals banaanvaren, boogschieten en escape room of waterskiën, komen boeken. Buiten op het terras rust ik kort een eerste keer en dan neem ik de benenwagen weer. Wandelen is mijn outdoor activiteit vandaag. Het continu open staan van de 4G dataverbinding voor de Pronkjewailpad app laat ook notificaties van anderen zien. Zo wil Hans Berkenbos weten hoe The War of the Worlds gisteravond in het Zwolse theater De Spiegel was en Eric van den Berg weet niet wat banaanvaren is.

Uitkijktoren MeerzichtMeerstad is niet veel verderop. Waar deze winter nog gebouwd werd aan zwarte huizen, staan nu de houten schuttingen en schuren in de tuin en lopen mensen in de straten. Het kan snel gaan. De volgende stempelpost die in de app oplicht, is de uitkiijktoren. Ik weet waar deze staat en loop er naartoe. Boven in de toren aangekomen is het Pronkjewailpad kastje leeg. O ja, daar was wat mee. In de berichten van de organisatie herlees ik het bericht van 29 april. De stempel is gestolen. Er wordt z.sm. voor vervanging gezorgd. Voorheen stempelpost uitkijktoren MeerstadVrolijk word ik hier niet van en laat dat in de app bij persoonlijke ervaringen en op Twitter merken.

Forsythe bomen kunstwerk NoorddijkLangs het Oeverpad valt de vordering in bebouwing ten opzichte van een kwartaal geleden op. De Hoofdweg naar Ruisscherbrug is routine geworden. Ik steek na de kanalen over de Bakboordswal op. Net als ik rechtsaf naar de kromgetrokken bomen wil, een kunstwerk van William Forsythe dat als stadsmarkering aan de oostzijde dient, om een foto te maken, hoor ik mijn naam. Het zijn Tocht om de Noord / Pronkjewailpad organisator Peter Velthuis en zijn partner Marianne op de fiets. Peter heeft mijn verrichtingen gisteren en vanmorgen haarscherp in beeld en nieuws. Zo blijkt de stempel in de uitkijktoren al driemaal gestolen. Als alternatief is net een kiosk aan het strand van het Woldmeer aangewezen en de route iets teruggetrokken. Er was echter nog geen foto van de kiosk beschikbaar en zodoende lijkt stempelpost op eerste oog nog de uitkijktoren te zijn. Terugdenkend heb ik net inderdaad wat mensen gezien die een snackwagen aan het uitpakken waren aan het strand bij een container met kano’s. Dat is dus de bedoelde nieuwe bemande stempelpost voor Meerstad. Dan nog een oplossing buiten de ongetwijfeld beperkte openingstijden om in Meerstad hoe dan ook een stempel te kunnen bemachtigen.

In Noorddijk bekijk ik het informatiepaneel over het Bevrijdingsbos dat hier als bedankje aan de Canadese bevrijders van de stad Groningen is aangelegd, tegenover de begraafplaats met oorlogsgraven hier, en de buitenzijde van de 13e eeuwse Stefanuskerk, waar om de week de plaatselijke protestantse gemeente samenkomt. Ook wel een verademing op dit pad, waar voornamelijk lege gebouwen, ontdaan van hun actieve kerkelijke functie, bezocht worden. Verwijzing naar Noaberstee NoorddijkDe Noaberstee, een alleen op zondagmiddag geopend rustpunt is in Noorddijk aangewezen als stempelpost. Op andere dagen kun je in een kastje zelf een stempel zetten. Ik zie aan de Noorddijkerweg een bord en ga rechtsaf. Bij wat ik denk het rustpunt te zijn, een houten schuur in een tuin stap ik door het hek, maar stuit op een dichte deur. Geen Pronkjewailpad sticker, geen kist of kast en dus weer geen stempel. Wat een pech vandaag, apart. Ik maak voor de zekerheid nog een foto en stel via de app een alternatief voor. Schuin tegenover de kerk is de Noabertoen, een gemeenschapstuin met een houten kastje op paal. Er liggen een tuinboekje en nog wat dozen in. Daar kan makkelijk een Pronkjewailpad stempel met -kussen bij, denk ik dan.

Pronkjewailpad in Leroy gebieden rond Stadsweg Lewenborg GroningenIk loop door, Lewenborg in, bij de Wimpel de reeks Leroy-gebieden door. De begroeïng is sinds januari uitbundiger, de paden niet meer glad. Navigeren met de app door de dichte bossages is uitdagend. Via de Stadswegroute aangekomen bij de Loefzijde kan de smartphone de broekzak in. Vanaf hier lukt het uit het hoofd ook wel deze 3e keer via Overloop en Koerspad naar sportcentrum Kardinge waar ik kort pauzeer. Amper ben ik weer in de benen of Rik Jan Luiting belt me via Facebook messenger. Deze mede-Voorloper van het Pronkjewailpad heeft vanochtend meegekeken en -geleefd met de route. Of ik nog in de buurt van Noorddijk ben, want hij weet zeker dat de stempelpost bij Noaberstee in orde was. Nee, ik loop al over de ringweg naar Ulgersmaborg. Het is goed, dat ik de weg ken; we praten door tot ik op de Florakade naar het Pioenpark doorsteek. Rik Jan zal nog foto’s nakijken. ‘s Middags na thuiskomst vind ik de foto’s in Messenger. Overloop Kardinge PronkjewailpadConclusie is snel getrokken. De tuin en schuur die ik voor Noaberstee aanzag, zijn van een buurman, niet van het rustpunt waar ook nog zwarte Texelse schapen lopen en een felgroene kast voor de Pronkjewailpad wandelaars is bevestigd. Eén klein nadeel: ik kom er voorlopig niet nogmaals. Het vullen van stempelvakken is vandaag eerder toelichtingen schrijven dan kicken op unieke stempels.

Graspad GroningenDe kleurrijke boerderij model woningen in het Blauwe dorp of Bloemenbuurt, volgens Amsterdamse School stijl opgetrokken bakstenen woningen, blijven intrigeren. Hé, ik het vanochtend vanuit de bus opgemerkte Typografengasthuis aan de Petrus Campersingel meepakken. Dat is ook zo’n stukje Stad dat ik nooit eerder heb bezocht. Twee wandelaarsters hebben hetzelfde plan. Ze moeten lachen om de aanleiding van de bouw van dit complex. Het pensioenfonds voor de typograferen groeide onvoldoende. Het probleem van rendement op deze fondsen is dus geen nieuw fenomeen. Beleggen in huizenbouw leek honderd jaar geleden een lucratief alternatief. Het hofje oogt netjes, de huizen staan er verzorgd bij.
Panorama Typografen Gasthuis Groningen
Kunstwerk Het Wiel op Hanzeplein GroningenVoor de derde maal ben ik op het Hanzeplein bij de hoofdingang van het UMCG. Pas nu zie ik het kunstwerk Wiel (1997) op de nat gespoten bestrating op het dak van de parkeergarage. Via de Sint Jansstraat ben ik enkele minuten later bij de zij-ingang van de Martinikerk. Ik haal een stempel en kijk rustig binnen rond. Ik heb enkele jaren geleden met Klazien al wel eens de toren beklommen. Binnen ben ik er nog niet eerder geweest. Ja, en ik houd vol bijna zes jaar in Groningen gewoond te hebben. Hé, ook restaurant de Kostery aan de voet van de Martinitoren is een stempelpost. Ook hier ga ik naar binnen voor een stempel. Die ziet er net zo uit als die in de kerk, maar dat mag mijn herwonnen pret niet drukken.

Interieur met gewelven Martinikerk GroningenGoed, het is zo ongeveer 14u. Om er de stempelposten te kunnen aandoen had ik een kwartier geleden op de trein naar Delfzijl moeten zitten. Dat toetje komt een andere keer. Om nu te stoppen is ook zo wat. Ik zet de Pronkjewailpad app uit en start OSMAnd op. Deze offline werkende navigator mag me naar de P+R Haren / A28 brengen. Het volgende uur is geen straf. Vera Oosterstraat GroningenFotogenieke punten langs de Oosterstraat, zoals muziekpodium Vera, waar ik in het eerste halfjaar van mijn studie elke avond in de Mensa warm eten nuttigde. De mensa ging in 1995 – koud na mijn afstuderen en militaire dienst – dicht. Verderop aan de Oosterweg met studentenwoningen naast vroeg 20e eeuwse (school)gebouwen. DUO kantoren Sterrebos GroningenDan het Sterrebos, waar de vier kantoortorens van DUO hebben plaatsgemaakt voor een kantoorkolos in lagen met vooral veel wit. Boven de parkeergarages is een park aangelegd en kun je luxe lunchen in het paviljoen Sterrebos, mocht de cateraar bij DUO niet wat van je gading hebben. De oude locaties van kantoren moeten zo te zien verder gesaneerd worden.

Woningen aan Troelstralaan GroningenDe Haydnlaan gaat over in de Troelstralaan. Ook hier is de bouwkundige ontwikkeling van de laatste eeuw te volgen. Van portiekwoningen en de bakstenen openbare Haydnschool tot villa’s helemaal in het zuiden. Huis De Wolf Rijksstraatweg HarenOver villa’s gesproken. Het is prijsschieten en de fotocamera continu bij de hand hebben langs de Verlengde Hereweg en Rijksstraatweg. De International School Groningen en de Kentalis dovenschool in Huize Hemmen in Haren hebben buren die er lekker bij zitten. Eén ervan prijst zichzelf aan als ‘vette villa (exclusief tuinman)’ in de hoop zo kopers te trekken. Door wat slaperige straatjes kom ik op een laatste bomensingel en sta ik tegen 15u op de P+R met 30km op de teller.