Henk-Jan’s soundtrack to 1-10 May 2021

Each day I add music to my soundtrack to 2021 Spotify playlist. Here is the first batch for May.

Saturday 1 May: Daniel Amos – Happily Married Man

Married now for 23 years. To be celebrated with roses, cake, and music, a classic by Daniel Amos from 1976. “Happily married man, signed, sealed and faithful. From the beginning that’s the way. The Good Lord had it planned. And when it comes to being hitched. I’d rather fight than switch. That is why I’m takin’ a happily married stand.”

Sunday 2 May: Lights – Beside Myself

Lights still knows how to compose a great pop song. Beside Myself is her best track in years.

Monday 3 May: able machines – Can You Keep a Secret

Last Friday I virtually met Tay Côlieé and Linus Dotson, together known as able machines and fell in love with their Pathological album.

Tuesday 4 May: Minim – Remember the Fallen

Remembrance day in the Netherlands, for the second time without the possibility to attend local gatherings to keep the two minutes silent and sing the national anthem at a memorial at 8 PM.

Wednesday 5 May: Las Ketchup – The Ketchup Song (hippy)

It’s Liberation day in the Netherlands. We have been living in freedom now for 75 years. Without the pandemic, I would be in Zwolle today to attend the Bevrijdingsfestival Overijssel and see both known and unknown artists surprise the audience. Now, an online program with a handful mini-concerts was streamed through Youtube. I worked a full day and e.g. was invited to a Ketchup Teams meeting with one of the Scrum masters. She meant Catch up but stirred today’s song selection.

Thursday 6 May: Noa & Gil Dor – Calling Home

It’s #throwbackthursday again. Noa & Gil Dor included a soft jazz version of their own Calling Home (from the 1996 Calling album) on the new Afterallogy record.

Friday 7 May: Nakkia Gold, Wiz Khalifa, Bob Marley & The Wailers – Justice (Get Up, Stand Up)

Nakkia Gold and Wiz Khalifa reworked Get Up, Stand Up by Bob Marley & The Wailers (1973) to a new single.

Saturday 8 May: Echo Image – Walk My Mind

Mind wandering while walking approximately 40 kilometers today in the province of Groningen. Norwegian synthpop band Echo Image is with us.

Sunday 9 May: Lisa Li-Lund – Sunny Sunday

Finally, it’s a sunny Sunday. Winter’s gone and last night I slept okay. I agree with Franco-Swedish musician Lisa Li-Lund.

Monday 10 May: CLNGR & Le June – Hurt You Anymore

Hurt You Anymore by CLNGR & Le June is one of the tracks that German Anna features in her Youtube workout videos.

Het Pronkjewailpad tussen Bad Nieuweschans en Delfzijl

Vandaag staat de etappe van de oostroute van het Pronkjewailpad die ik zelf verkend heb op het programma. Aanvankelijk zou ik deze voorlopen met een groep andere wandelaars in het winterseizoen 2019-20. Diverse keren uitstel en vervolgens de COVID-19 pandemie leidden tot een solotocht Wandelen over het Pronkjewailpad en Nederlands kustpad van Bad Nieuweschans tot Delfzijl in juni 2020. Ik stel me vandaag dus in op een kleine 40km, neem ‘s ochtends de trein van Hoogeveen via Groningen Europapark naar Bad Nieuweschans, waar ik om 9.00u aankom.

Pronkjewailpad stempelkast bij Gasunie Oud StatenzijlZonnebril op, stempelkaart in de broekzak, eens kijken wat de organisatie na de verkenning van de route er definitief van heeft gemaakt. De eerste kilometers langs de Westerwoldse Aa naar Nieuw Statenzijl hebben zowaar halverwege bij de Gasunie locatie een stempelpost gekregen. Aan een verkeersbord valt me een Duitstalige sticker op met de oproep God te zoeken. Hij laat zich vinden, zorgt voor je en wil je zegenen. Amen. Aangekomen bij de sluis naar de Dollard loop ik eerst door voor een stempel en de vogelkijkhut Kiekkaaste. Kiekkaaste Dollard bij Nieuw Statenzijl 1Het Groninger Landschap heeft aan het begin van het kilometer lange vlonderpad nog steeds de wonderlinge COVID-19 instructie hangen om elkaar niet te passeren en als je toch iemand tegenkomt onderling maar moet uitvechten wie helemaal terugloopt. Vorig jaar zomer kwam ik halverwege een echtpaar tegen dat behoorlijk pissig werd en ik niet wilde teruggaan. Nu ben ik de enige op het pad en bij de Kiekkaaste zelf om wat foto’s te schieten. Altijd tijd voor koffieDe barista met z’n bakjedoen.nl wagen was me heen al opgevallen. Terug bij z’n stalletje bestel ik een grote koffie en wil op een stoel gaan zitten. Dat was nog niet de bedoeling, legt hij uit. Zijn terras gaat pas om 12.00u open. Een paar meter verder op een wandelbankje mag ik wel zitten. Zucht en glimlach. De koffie is goed heet en smaakt prima. Geduld om de beker hier helemaal leeg te drinken heb ik niet. Dus met de koffie to-go aan de wandel.


Social Sofa DrieborgDe route is vanaf hier niet alleen maar langs de zeedijk, maar gaat eerst door de in de 19e eeuwse aangelegde Reiderwolderpolder terug in zuidelijke richting naar het dorp Drieborg, nu gemeente Oldambt, al hebben de bewoners ook de zelfgemaakte komborden met vermelding ‘gemeente Reiderland’ laten hangen. Het café en dorpshuis Noorderlicht is gesloten, maar heeft op een oude graandroger een blikken broodtrommel staan met de stempel erin. Even verder zie ik de plaatselijke social sofa. Ik wandel verder over de Oude dijk langs de huisjes en boerderijen naar het buurtje Kostverloren. Stempelpost Kostverloren 11Kostverloren 11 is een minicamping, B&B en Pronkjewailpad stempelpost. Ik zie buiten geen stempelkast en stuiter dus bij de receptie naar binnen. De eigenaar zag me al lopen en is in mum van tijd ook binnen. Ik krijg een stempel, mag m’n NAW-gegevens achterlaten voor een verloting van een gratis overnachting in het B&B plus avondeten bij Noorderlicht. Als ik wil mag ik gebruik maken van de WC en de kraan waar water uit komt 😉 De man vermoedt dat ik naar Termunten wandel, is enigszins verbaast dat ik doorga naar Delfzijl en me voorbereid heb op regen vanaf 15.00u.

Trekkershut bij Ambonezenbosje FinsterwoldeZigzaggend door de in 1740 aangelegde Stadspolder en Carel Coenraadpolder uit 1924 krijg ik het Ambonezenbosje, het voormalige barakkenkamp aan de rand van Nederland, in het vizier. Het kamp werd van 1949-1951 als Rijkswerkinrichting ingericht als onderdeel van de justitiële inrichtingen in Veenhuizen. Zo’n 110 gedetineerden verrichtten ontginningswerkzaamheden in de polder. Tussen 1953 en 1961 werd het barakkenkamp gebruikt voor de tijdelijke opvang van 80 Molukse KNIL-militairen en hun gezinnen, destijds ook aangeduid als Ambonezen.

Tegenover het kampterrein, nu een bosperceel, staan trekkershutten van het Groninger Landschap die voor €60 per overnachting te huur zijn, ook last minute, lees ik op een poster aan een zijraam. Reken maar dat het er rustig is! Boven op de dijk pauzeer ik weer kort. Vandaag kies ik voor het asfalt binnendijks, scheelt veel wind. Ik ken het traject, het blijven 10 kilometers langs schapen, madeliefjes, dode vogels in de berm, veel levende exemplaren in de nesten, lucht en op de akkers. In de verte leven zich wat jagers uit. Ik blijf dan altijd alert, al ben ik geen kleiduif, haas of ree. Welgeteld één stel wandelaars kruist m’n pad, ik zie pas weer mensen bij de kijkwand om zeehonden te ontwaren in de Dollard (vandaag heb ik pech, vorig jaar juist veel geluk), rond het gesloten Bezoekerscentrum Dollard en de Batterij Fiemel. Bomen en lijnzaad bij bezoekerscentrum DollardIk pauzeer op de picknickbank bij het bezoekerscentrum en zet het landschap erachter, knalgeel lijnzaad met bomen op de foto. Bij het rode gemaal tref ik Truus Bijlenga, ook zo’n trouwe Pronkjewailpad wandelaarster. Ze is uit Delfzijl komen wandelen en wordt hier opgepikt door een auto. De SMS-jes uit Duitsland komen binnen. Niet alleen ben ik welkom, maar moet me ook aan de coronamaatregelen van de Duitse Bondsregering houden…als ik over het water zou kunnen wandelen naar Emden.

Interieur Ursuskerk TermuntenIk ga door naar Termunten, bezoek er de laatromaanse Ursuskerk, zet een stempel en neem ‘mijn’ route en die van het LAW Nederlands Kustpad, vandaag weer grotendeels dezelfde wegen trouwens, in plaats alleen een heen-en-weertje voor een stempel bij B&B Sloapn onderaan diek te hoeven doen. Ik wandel langs de Remise en visrestaurant Landman, waar het overdekte (in mijn ogen binnen)terras vol zit met gasten tussen Termunten en Termunterzijl. Ook hier mijn eigen bypass om leuk bij het gemaal Rozema te komen. Daar gaat net een ploeg dames de dijk op om het Pronkjewailpad naar Termunten te nemen. Museum stoomgemaal Cremer TermunterzijlOm het museumgemaal Cremer heen zie ik gelukkig waar de stempelkast hangt. Bij visrestaurant Westerhuis krijg ik ook een stempel. Desgewenst kan ik er als Pronkjewail een tweede kop koffie gratis krijgen. Het aanbod sla ik af en leg uit dat ik nog zover mogelijk droog wil wandelen. Hotel Termunterzijl is ook een stempelpost, maar gesloten. Buiten is er geen stempelkast; ik stempel in de Pronkjewailpad app.

Regenkleding moet aan bij BorgsweerIk volg de Schepperbuurt, maar wijk daarna af van de route die gelemaal naar Wartumerklap gaat om dan weer terug te gaan naar de Schepperbuurt. Onzin, dan is het schelpenpad langs de camping tot op de dijk langs de Valgenweg leuker. Ook de laatste slinger in de route om op de Oosterwierum uit te komen kan eruit, want er ligt een loopplank over het water net voor de bocht in de dijk, in Komoot ook al keurig als wandelpad aangegeven. Het is gestaag gaan regenen. De metaalindustrie en andere bedrijvigheid aan de Oosterhorn en Oosterwierum nodigen niet voor een wandeling. Vanaf Termunterzijl is er geen ontkomen aan, al heb ik vorig jaar expres de zeedijk gevolgd.

Aan de Oosterwierum houdt een automobilist uit Farmsum stil en vraagt me waar ik vandaan kom en naartoe ga. Hij is zelf een ronde door de omgeving wezen rijden naar plekken uit z’n jeugd. Als ik wil kan ik meerijden naar Weiwerd of Delfzijl, maar “dat zal wel niet de bedoeling zijn”. Toch aardig aangeboden. Stempelpost Ecce Florescunt Lilia in De OosterhoekNee, in Weiwerd mag ik digitaal stempelen bij de begraafplaats op de wierde (verbazingwekkend is het geen bemande post, maar is er ook geen stempelkast) en een echte stempel bij Ecce Florescunt Lilia (Latijn voor een gedeelte uit Mattheüs 6 verzen 28-29: “En wat maken jullie je zorgen over kleding? Kijk eens naar de lelies, kijk hoe ze groeien in het veld. Ze werken niet en weven niet. Ik zeg jullie: zelfs Salomo ging in al zijn luister niet gekleed als een van hen.” God zorgt voor ons en dus hoeven wij ons geen zorgen te maken over voedsel, kleding of de dag van morgen. De post is trouwens van illustrator Alexandra Meinesz.

Molen Aeolus FarmsumIn Farmsum is de stempel bij het gesloten dorpshuis en de ook al potdichte molen Aeolus (het is dit weekend Nationale Molendag) weg. Er komt een nieuwe in een beter afsluitbare kast. Voor nu rest een digitale stempel. Bij de ook gesloten Protestantse Kerk heb ik meer geluk. Er hangt buiten een stempelkast voor een stempel in het Farmsum vak op de kaart. In Delfzijl zijn diverse stempelposten in en rond het centrum. De regen ben ik echter meer dan zat. Ik zet m’n zinnen op een fysieke stempel bij Molen Adam uit 1875 in de binnenstad. Ook deze molen zit dicht, een stempelkast is niet te vinden. Opnieuw digitaal stempelen dus en dan door de winkelstraten naar het station. Tafereel aan Oude Schans DelfzijlMet intussen 45,7km op de teller is het 16.40u als ik er verregend aankom. Om 17.00u gaat de Arriva sprinter naar Groningen. Dat geeft me gelegenheid de regenkleding uit te trekken, een bol en een halve liter sap te nuttigen. Binnenkort vanaf hier verder naar Uithuizermeeden.

Ik vorder al treinend vandaag lekker in Suzanne Schneider‘s The Apocalypse and the End of History: Modern Jihad and the Crisis of Liberalism. In Groningen stap ik over op de treinvervangende bus naar Europapark. Het is best wennen om in een goed gevulde bus te zitten met zelfs medepassagier naast me! Studenten die hier klagen over een volle bus, zelf het mondkapje op de kin hebben hangen in de aansluitende sprinter naar Hoogeveen, trekken van Nederlanders die ook na anderhalf jaar nog herkenbaar aanwezig zijn.

Chicane – Everything We Had To Leave Behind

Voor zijn achtste studioalbum heeft de Britse Nick Bracegirdle (1971), als DJ en artiest beter bekend als Chicane 14 tracks afgeleverd bij Armin van Buuren’s Armada Music voor distributie. Eind 2020 kwam het titelnummer al uit, een samenwerking met de in Groot-Brittannië woonachtige Maltese zanger Joseph Aquilina (hij werkte eerder samen met Natacha Atlas, Zoe Rahman, Nigel Kennedy en Nitin Sawhney. In 2012 was hij te horen in Thousand Mile Stare). Chicane pakt het op Everything We Had to Leave Behind (titel doet onwillekeurig toch eerst denken aan U2’s All That You Can’t Leave Behind uit 2000, de Brit had toen net zijn 2e studioalbum Behind the Sun uitgebracht) toch wel verfrissend aan. Diverse van zijn albums vond ik na een paar luisterbeurten toch saai worden. Hier lijkt het titelnummer en ook 8(Circle) net wat rustiger aan te doen met een hoofdrol voor de zanger, terwijl Capricorn wisselt tussen een lekkere beat en samples van koorzang.

Chicane heeft de liedjes tijdens de COVID-19 pandemie geschreven en wilde ondanks de verliezen die velen van ons hebben moeten incasseren zijn publiek zijn blik op hoop (Don’t Look Down), isolatie (Make You Stay met falset en het emotioneel geladen An Ocean Apart), ontzag voor de aarde en reflectie meegeven. Een emotionele, muzikale en professionele pas op de plaats. Soms zit het in een titel als Never Look Back of het dromerige en met wel heel erg herkenbare Chicane sound vormgegeven One Foot in the Past, One Foot in the Future. Naast het eigen materiaal zijn twee covers meegenomen van respectievelijk Bon Iver (8(Circle) origineel uit 2016) en Christopher Cross (Sailing, origineel uit 1981), maar dan wel op z’n Chicane. In 2013 componeerde hij met Ferry Corsten 1,000 Suns. Nu zijn er 1,000 More Suns, vocaal bijgestaan door opnieuw Joseph Aquilina. Van Make You Stay is de Back Pedal Brakes Remix een knipoog naar de muzikale house-stijlen van twee decennia geleden in een radiovriendelijke lengte van 3:37.

Afwisseling blijft de troef met composities als Juno, Now or Never (met een onbekende zangeres) tot en met de afsluiter Hello, Goodbye. Geslaagd met een 8!

Gezien: Raat Akeli Hai (2020)

De Indiase film noir Raat Akeli Hai opent met een brute moord op een stel, waarbij de moordenaar bij het slinks uit de weg ruimen van twee lijken zichzelf overgiet met een giftige substantie. Vijf jaar later springen we in bij een “Liefde is voorbestemd” scène met inspecteur Jatil Yadav (gespeeld door Nawazuddin Siddiqui) tijdens de bruiloft van zijn collega Narendra Singh. Nog tijdens het feest wordt Jatil gebeld om een onderzoek naar de moord op de invloedrijke aristocraat Raghuveer Singh in te stellen. Anders dan in een 45-minuten durende crimi is in dit 2,5 uur durend plot alle ruimte voor een speurtocht in het verleden, alibi’s, familiegeheimen, thema’s als homoseksualiteit, kindermishandeling, zelfmoord en politieke intriges. Er staan grote belangen op het spel, informanten zijn hun leven niet zeker en het politieapparaat niet erg meewerkend.

Een complexe familie met eigenzinnige karakters Ramesh Chauhan, broer van de vijf jaar geleden vermoorde eerste vrouw van Raghuveer Singh, zijn dochter Karuna Singh (Shweta Tripathi), haar echtgenote Ravi Sisodia, en zoon Karan, dienstmeisje Chunni, schoonzus Pramila Singh (Padmavati Rao) en diens dochter Vashuda (Shivani Raghuvanshi) en zoon Vikram Pramila (Nishant Dahiya)), en Radha (Radhika Apte), de nieuwe bruid van Raghuveer Singh. Meeluisterende vrouwen, lijntjes met politieofficieren. Waarheid komt dan eerder bij kinderen en dwazen vandaan, wraak voor gruwelijkse misdaden ook trouwens. Jatil legt zijn gevonden conclusies uit in een typische Poirot, Murder She Wrote of Somerset Murders scène aan de familie, inclusief de tegenwerpingen en alternatieve waarheden. De droom van een grote, gelukkige familie zal nooit uitkomen. In flashbacks vallen puzzelstukken op hun plaats. En de eeuwige vrijgezel Jatil? Vindt hij zijn liefde?

Er zit voldoende tempo in de productie van Abhishek Chaubey en Ronnie Screwvala met de nodige twists om niet te snel een verdachte te veroordelen. Ik zag de film op Netflix.

Yung Suk Kim – How to Read Paul : A Brief Introduction to His Theology, Writings, and World

If you want more than a brief introduction to each of Paul’s letters that can be found in modern Bible translations, then How to Read Paul: A Brief Introduction to His Theology, Writings, and World by Yung Suk Kim fit well. First, little’s spent on Paul’s biography (known facts are presented only), there’s no exposé of how he makes a living, his travels, and companions or disputes with Peter and the Christian congregation in Jerusalem. Yung Suk Kim rather has Paul speak first through the letters that are undisputed his about the gospel, righteousness, justification, faithfulness, freedom, new life, the body of Christ, and the Holy Spirit.

For every topic, Paul’s theological point of view is contrasted with the Stoics, the great Greek philosophers, the various Jewish factions (Pharisees, Sadducees, Zealots, Essenes), and Jesus Christ. Readers are challenged to reflect on theirs by reading all the relevant Scriptures from the Gospels and Pauline letters. Each chapter ends with discussion questions. The book points at many great insights you may have forgotten or discover now, e.g. who’s faithful, what the role of the law is compared to works, faith, and grace, and the individual and the collective notion of the body of Christ.

About the author

Yung Suk Kim is an associate professor of New Testament and early Christianity at the Samuel DeWitt Proctor School of Theology of Virginia Union University, in Richmond, Virginia. He is the author of several books, including Christ’s Body in Corinth: The Politics of a Metaphor (2008).

I received de free review copy from the publisher Fortress Press via Edelweiss in exchange for my personal, unbiased opinion upon reading.