De pijnscheuten van gratis naar betaalde diensten

Schitterend natuurlijk het betoog van Chris Anderson: Gratis. In het boek zitten ook de business modellen verstopt die aanbieders van (informatie)diensten in staat stelt ook (ooit) winst te gaan maken. Dat levert pijnscheuten op bij zowel de aanbieder en afnemer van de diensten. Een paar voorbeelden dus maar.

Plaxo
Plaxo begon als tegenhanger van LinkedIn, heeft er vervolgens de secties voor profielinformatie, kalender e.d. aan toegevoegd. Qua aantallen mensen in mijn netwerk is LinkedIn (775) superieur aan Plaxo (414), maar de eerste is nog altijd gratis. Beide netwerken voorzien in synchronisatiemogelijkheden met Microsoft Outlook. Plaxo heeft er de kalendersynchronisatie bij, maar daarvoor heb ik in Outlook / GCal alternatieven gevonden. Plaxo Premium met synchronisatie van adresboek en kalender kost €42,95 per jaar, en dat vind ik behoorlijk.

XING
XING, een aanverwant sociaal netwerk / adressenboek wil €5,95 per maand hebben voor een Premium lidmaatschap van een jaar. Voor dat geld, nog weer een slag duurder dan Plaxo, krijg je advertentieloze pagina's, betere zoekmogelijkheden en statistieken. Met momentaal maar 44 mensen in het netwerk wegen hier voor mij de kosten niet op tegen de baten.

Übertwitter
Groot was het protest van de gebruikers van de BlackBerry Twitter client Übertwitter. Bij de beta 4 zaten onverwacht ook advertenties verstopt. Binnen enkele uren waren die weer uitgeschakeld, maar vanaf donderdag 20 augustus weer aanwezig. Wil je ze kwijt, moet je de betaalde versie nemen.

Digsby
Tot aan de komst van de BlackBerry met eigen clients, was Digsby mijn facoriete Windows desktop client voor IM + social networks + e-mail. De makers experimenteren tegenwoordig ook met opties om geld te verdienen. Dat gaat gepaard met extra software-installaties, pogingen om de startpagina van je browser te wijzigen, e.d. Met blogger Shankrila ben ik het dan ook wel eens, dat Digsby daarmee even niet meer je beste maatje is.