TRIN laten overwaaien, bestrijden of steunen?

Na de Toronto Blessing (1994-1999), John Arnott's soaking is de - hoe loopt het anders - vanuit Amerika overgewaaide Teach Reach & Impact the Nations (TRIN) wel de evangelische / pinkster-hype van 2009. Alle reden dus voor kritische blikken, artikelen in christelijke opiniebladen (Henk Bakker in CV Op Koers), het Friesch Dagblad en Nederlands Dagblad, ingezonden brieven, blogs vóór (zoals Oscar Lagerström, Schepperenzoon.nl en tegen (zoals Habakuk.nu, Toetsalles.nl, Endtimes.punt.nl, Goedgelovig.nl, Groenewolken.nl en ZoekendGeloven.nl).

Op 4 mei 's avonds heb ik een deel van de live stream op Trin.nl bekeken, na op Twitter door @goedgelovig getipt te zijn, dat de conferentie Heaven on Earth van 1-5 mei vooral géén rekening hield met de Dodenherdenking.
Diverse elementen uit het soaking en de Toronto beweging zijn (weer) springlevend. Lachen, stuiptrekkingen, schreeuwen in de samenkomst, het bewust inzetten als spreekster van emoties om de zaal aan je te binden, het is prima in de TRIN context.

Hoe kom je aan geld
Eén van de makken van TRIN, ook heel menselijk, is geld. De collecte tijdens de conferentie-avond overgoten met 'geestelijke sausjes' als een gebed om de geest van voorspoed (komt niet in mijn Bijbel voor) en de claim dat de bezoekers vrijgezet zijn om te geven. Als er overvloedig gegeven zou worden, zou er over het dekken van de onkosten niet geklaagd worden (logisch).

Wel heel erg jong volwassenendoop
Waar in christelijke denominaties door de eeuwen heen een scheidslijn is ontstaan tussen aanhangers van de kinderdoop of besprenkeling en die van volwassenendoop, zie je al snel een tussengroep staan. Voor de leiding van gemeenten waarin volwassenendoop wordt toegepast is een klassiek vraagstuk, wanneer je de keuze van een kind of tiener wilt vertalen in een onderdompeling. Hoe bewust maakt de jongere deze keuze, wat is de kans op terugval? Zie je de doop als redding?

De foto's van kinderen die tijdens de Heaven on Earth conferentie werden gedoopt laten geen twijfel bestaan over de insteek van TRIN: niks mis met kinderen die zich willen laten dopen.

Laat de kinderen ook komen
Opvallend tijdens de live stream was de projectie op het scherm om 22u (!), dat het kinderprogramma was afgelopen en ouders hun koters konden ophalen. Het programma nalezend op de site, zie ik dat er 'officieel' tot 21.30u een kinderprogramma vanaf groep 4 is. "Wij verwachten een machtige uitstorting van Gods Geest in de kindersamenkomsten tijdens deze conferentie." Nog even los van de vraag naar de praktische invulling van deze claim heb ik er als ouder grote moeite mee kinderen zo intensief tot 's avonds laat bezig te houden. Dat moet effect op nachtrust en de dag erna hebben.

Aanbevelingsbrieven nodig?
En wat zijn we gevoelig voor aanbevelingen van mensen. Evenals in Amerika baseren we ons oordeel over dergelijke bewegingen maar wat graag (makkelijk, kun je je verschuilen achter andermans wijsheid) op de goed- of afkeuring van Bekende Mensen. Oprichter Mattheüs van der Steen is via familiebanden verbonden aan Open Doors oprichter Anne van der Bijl. Kan gebeuren, niks mis mee. Van der Bijl schreef een voorwoord in Van der Steens boek en gaf een dubbele boodschap af in het Nederlands Dagblad van 30 april 2008 aangeeft "zich niet in die kringen te bewegen. Maar het feit dat jonge mensen íéts doen voor Jezus, dat alleen al vind ik zo fantastisch dat ik niet aan de kant wil gaan staan met kritische opmerkingen, maar dat warm wil steunen."
Professor dr. Willem Ouweneel (schrijft sneller boeken dan ik kan lezen, maakt regelmatig een omschakeling in denken over gevoelige onderwerpen) is meer dan vóór en sprak evenals in 2008 op de conferentie.

En dan het optreden van de Keltische symforockformatie IONA, dat na enkele jaren stilte, in de Zwolse IJsselhallen op zaterdagavond 2 mei hun comeback maakte. Drummer Frank van Essen is de linking pin. Wel, een conferentie als verpakking voor een IONA concert leek me niet nodig. Ik ga 23 oktober in het eveneens Zwolse poppodium Hedon naar IONA.

Nadruk op de hemel, welkom terug op aarde

Illustratief voor de knip-en-plakmethode van veel bijbellezers. Zoek met je concordantie wat teksten over de hemel, leg in de gevonden teksten juist de nadruk op de hemel (daarover kun je dromen, de aarde is zo tastbaar aanwezig, zit vol gebrokenheid, lijden, onrecht, zonde, enz.) en lok zo mensen naar een conferentie.

Visie en doel van TRIN
Op het eerste oog lijkt weinig aan te merken op de visie en doel van TRIN (mensen in nood helpen, uitzenden van teams en campagnes, conferenties en firenights). Kritisch ben ik over oorzaak en gevolg ("zetten we campagnes op om de duizenden te bereiken..waardoor de Heilige Geest de ruimte krijgt mensen aan te raken door wonderen en tekenen.") en het omkeren van middelen en doelen. Welbeschouwd zijn mensen in nood helpen, uitzenden van teams en campagnes, conferenties en firenights middelen om een ander doel te bereiken, misschien wel 'wonderen en tekenen' en 'gaven en talenten te ontdekken, te gebruiken en te ontwikkelen' uit deel 2 en 3 van de missie.

Durf te dromen
Dan het boekje Durf te dromen van Mattheüs van der Steen. De titel doet me wel heel erg denken aan Dromen Durven Doen van Ben Tiggelaar. Op 10 maart won Van der Steen met het boekje de Publieksprijs Christelijk Boek 2009 in een door EO Visie met Nederlands Dagblad georganiseerde verkiezing. Vervolgens ging het Nederlands Dagblad zelf in de aanval tegen de schrijver, noemde hem een 'ongeleid projectiel'. Een stroom aan reacties was het begrijpelijke resultaat, met uiteraard een vervolginterview met de auteur in het ND.

Van je coach moet je het hebben
In een interview met Willem Ouweneel, coach voor Van der Steen, lees ik opvallende uitspraken:

"Ik zie veel in Van der Steen. vind ik het de moeite waard hem te begeleiden. Maar ik ben daar wel voorzichtig in – hij heeft al veel bereikt in het volgen van zijn roeping, dan ga ik hem niet vertellen dat het zus-en-zo anders moet.... Nu kan ik tegenover de krant net doen alsof ik het van een afstand kritisch volg. Als het uitkomt, zeg ik ‘we’, anders zeg ik ‘ze’. Dan ben ik de objectieve buitenstaander. Als ze weer bellen met de vraag: wat vindt u van TRIN? zeg ik, tja, er zitten goede kanten aan..."

Ook Anne van der Bijl laat kansen liggen met de uitspraak:

"Maar ik heb liever dat jongeren dít doen, dan dat stil blijven zitten. En ach, de Geest zal het vanzelf wel corrigeren."

Zelf zie ik dat als God voor je karretje spannen en eventuele beschading van personen, of het nu Van der Steen of zijn publiek is, voor lief nemen.

Transformatie van programma-organisatie naar gemeenschap
En dan de grootste uitdaging voor een op programma's en evenementen gerichte organisatie: hoe bestendig je de beweging? Grote opkomst bij een evenement, lange rijen na een oproep voor persoonlijk gebed, de opbrengst van een collecte, het zijn geen garanties voor de toekomst. Je verdwijnt als het speciale eraf is (en mensen zijn daar erg gevoelig voor), of komt in de grijze middenmoot terecht, waartegen je zelf zo sterk hebt afgezet. In december 2007 schreef ik over de levenscyclus van de jeugdkerk. Wil je echt een gemeenschap van gelovigen vormen, zul je flink wat zelfreflectie moeten doen. Zet je ondanks de claim dat alle gelovigen gelijk zijn, niet toch mensen op een podium en dus in een aparte positie? Wat is de structuur van je samenkomsten? Je kunt je afzetten tegen de banden van een liturgie, maar hebt snel je eigen vormen, volgordes en manieren, met andere woorden een (sub)cultuur. Deel je leiderschap, ben je als organisatie transparant, hoe ga je om met kritiek, verdeeldheid, tegenslagen? Voor zo'n transformatie is hulp, tijd en verzorging nodig.

De hemel op aarde
De Koning van de Hemel, Jezus Christus, is naar de aarde gekomen. Door te sterven en weer op te staan, werd het mogelijk zijn aanwezigheid te vermenigvuldigen en te verspreiden over de aarde. Hoe? Niet door ellenlange gebeden om de aanwezigheid van God. Niet door te bidden om verbrijzeld te worden. Hoe wel? Door als collectief van gelovigen, de Gemeente, deel te hebben aan het Lichaam van Christus en het gezin van God. Dan past het niet je af te zetten tegen andere lichaamsdelen, broers en zussen, maar zijn we om elkaar te helpen. Vanuit het hoofd (Jezus Christus) wordt het lichaam gestuurd en mag het opgroeien naar volwassenheid. Nu misschien nog droom, straks werkelijkheid.