Twitter = kijken niet kopen

De constatering dat social media, zoals Twitter, Facebook en Hyves inmiddels volledig zijn ingeburgerd in onze online samenleving, brengt ook een keerzijde, namelijk het gebrek aan engagement aan het licht. Ik heb het dus niet over de categorie 'eigenlijk wil ik niks met Twitter, maar anderen zeiden dat het goed voor me is', zoals hieronder een treffend voorbeeld.


Volgens 'het boekje' draait web 2.0 om follow, create en engage. Follow lukt nog wel, de laatste tijden lijkt het op Twitter wel om de aantallen te gaan, en zijn voorbeelden als hieronder (volgt zelf veel, creëert weinig) geen uitzondering.


Sonny Gill verzuchtte op zijn weblog 4 februari: social media - the red light district? Wil je er echt wat mee doen, zijn de stappen create en engage belangrijk. Dat kan met tips als die van Thanh Nuygen of het terechte As Your Contents Expands, Things Get Easier van Adam Singer.

Wil je zien welke Twitter gebruiker je webpagina bekijkt, kan sinds vandaag terecht op TwitterRemote.

De asymmetrical follow is een kernpatroon binnen web 2.0. Het zou niet je doel moeten zijn om iedereen die jou al dan niet blind volgt zelf ook te volgen om zonodig de volgende @barackobama (236.469 volgelingen) te worden. Bij Obama zie je het auto-follow effect. Alsof de beste man de tweets van al die mensen zit te volgen.

Dus, schaam je vooral niet om eens een vriendschapsverzoek, Let's hyve! of een e-mail met "blablabla is now following you." te weerstaan.

Je ziet de create en engage van Barack Obama in bovenstaand voorbeeld ook erg scheef zijn. Zogenaamd zit Obama nog in Illinois en heeft slechts 265 updates gedaan (dat doe ik in een halve maand). Ga er maar van uit, dat zijn engagement ("Yes, we can!") niet op Twitter te vinden is.

En zit engagement in het weten waar je vrienden uithangen, zoals Google met haar nieuwe opt-in location awareness mobile app Latitude wil bereiken? Is Latitude de killer app voor andere mobiele sociale netwerken, zoals ReadWriteWeb stelde?

Natuurlijk niet! Even gluren op een moment waar wat vrienden zitten, ok. Hoewel ik mijn neefjes en nichtjes dat soort instant 'oproepen' toch echt via sms en mobiele telefoongesprekken zie afhandelen. En, eerlijkheidshalve, ben ik echt geïnteresseerd in alle 700+ volgelingen op Twitter? Nee, natuurlijk niet in even grote mate. Daarom gebruik ik ook Tweetdeck, waarin je kolommen met groepen kunt opnemen van mensen van wie je géén bericht wil missen. Verder laat ik de @replies via Tweetlater in een e-mail digest bezorgen.

Kijken en kopen? Brad Shorr vergelijkt Twitter met een one stop social media shop. Om bij mijzelf af te rekenen, social tagging en bookmarking sites als StumbleUpon, Digg, Technorati, e.d. lijden sterk onder mijn toegenomen activiteit op Twitter. Capgemini collega's voorspelden vorige week het einde van gratis Twitter. Want ook de winkel zelf moet betaald worden. Of switchen we dan even massaal naar voorlopig gratis alternatieven, zoals in 2008 bij de periodieke instabiliteit ook gebeurde? Je hebt vast je account op identi.ca, kwippy of Plurk nog wel.