Christelijk geloof en homosexualiteit: pain in the ass?

Ted Haggard, de na zijn coming out gewezen leider van de Nationale Alliantie van Evangelischen en stichter van een megakerk in de VS, verkoopt tegenwoordig levensverzekeringen. Ik ben zelf in een assessment in 2006 de andere kant op geadviseerd (van werken in verzekeringsland naar full time 'voor de Heer'), maar heb er om diverse redenen geen gehoor aan gegeven. Voorlopig combineer ik 'verstand van verzekeren' en 'geloven' en peins ik niet over een wisseling in sexuele oriëntatie.

Haggard was eind januari te gast bij Oprah Winfrey, waar hij de hem gestelde diagnose heterosexual with issues de ether in slingerde. Altijd handig voor later, want de therapeut zei...en kan zich dus vergist hebben. Deze cryptische omschrijving was het antwoord op Oprah's vraag of Haggard nu homo- of bisexueel was. Tjonge, hier zijn toch uitdrukkingen als draaikonterij en pain in the ass op z'n plaats!

Uiteraard smullen voor gay movement sites als queerty die met de video Where Mike Jones Sexed Ted Haggard en het artikel A Heterosexual with Issues weer de nodige lezers trekken.

(ook een mooi staaltje van mismatch in zogenaamd context gevoelig adverteren!)

Hier in Nederland worstelt bijvoorbeeld de ChristenUnie met homosexualiteit. In voorzichtige politieke bewoordingen heet dat "niet tegen homo's", maar wel tegen homo's in partijbestuur te zijn. De om die reden afgetreden bestuurslid Sander Chan polst daarom informeel bij gelijkgezinden. Achtergrond van het "officiële" standpunt is de scheiding tussen mens en gedrag, God die de zondaar liefheeft en genadig wil aannemen, en tegelijkertijd de zonde haat. Dan zijn teksten als Leviticus 18 vers 22 en 20 vers 13 toch ook helder: "Je mag niet het bed delen met een man zoals met een vrouw, dat is gruwelijk." En voor het slappe excuus dat dat iets uit het Oude Testament is, citeer ik Paulus in Romeinen 1 verzen 25-27:

"Ze hebben de waarheid over God ingewisseld voor de leugen; ze vereren en aanbidden het geschapene in plaats van de schepper, die moet worden geprezen tot in eeuwigheid. Amen. Daarom heeft God hen uitgeleverd aan onterende verlangens. De vrouwen hebben de natuurlijke omgang verruild voor de tegennatuurlijke, en ook de mannen hebben de natuurlijke omgang met vrouwen losgelaten en zijn in hartstocht voor elkaar ontbrand. Mannen plegen ontucht met mannen; zo worden ze ervoor gestraft dat ze van God zijn afgedwaald."

Terug naar Taggard, omdat zijn redenaties boeiend zijn in relatie tot het christelijk geloof.

"...no longer opposed gay marriage, and that he’d learned that praying did not make his attraction to men disappear."

Voor het gemak ga ik ervan uit dat Haggard zelf ook vaak gepreekt heeft vanuit Paulus brief aan de Romeinen en net als Paulus en ik de worstelingen kent:

"Moeten we nu vaststellen dat de wet hetzelfde is als de zonde? Absoluut niet. Ik ben me echter pas door de wet bewust geworden van de zonde. Ik zou immers niet weten wat begeerte was als de wet niet zei: ‘Zet uw zinnen niet op wat van een ander is.’ Maar de zonde heeft van het gebod gebruikgemaakt om begeerten in mij op te wekken, want zonder de wet is de zonde krachteloos. Eens leefde ik zonder de wet, maar door de komst van het gebod kwam de zonde tot leven en daardoor stierf ik. Het gebod, dat tot leven had moeten leiden, bleek juist tot mijn dood te leiden. De zonde heeft gebruikgemaakt van het gebod: ze heeft mij misleid en mij door het gebod gedood.

Kortom, de wet zelf is heilig en de geboden zijn heilig, rechtvaardig en goed. Is het dan het goede dat mij heeft gedood? Natuurlijk niet, het is de zonde. Maar om mij te doden heeft ze van het goede gebruikgemaakt; alleen zo kon duidelijk worden wat de zonde is. Door het gebod te gebruiken laat de zonde zien hoe verderfelijk ze is. Wij weten dat de wet het werk van de Geest is, maar door mijn natuur ben ik uitgeleverd aan de zonde. Wat ik doe, doorzie ik niet, want ik doe niet wat ik wil, ik doe juist wat ik haat. Maar wanneer mijn daden in strijd zijn met mijn wil, dan erken ik dat de wet goed is. Dan ben ik het niet die handelt, maar de zonde die in mij heerst. Immers, ik besef dat in mij, in mijn eigen natuur, het goede niet aanwezig is.

Ik wíl het goede wel, maar het goede doen kan ik niet. Wat ik verlang te doen, het goede, laat ik na; wat ik wil vermijden, het kwade, dat doe ik. Maar wanneer mijn daden in strijd zijn met mijn wil, ben ik daar niet zelf de oorzaak van, maar de zonde die in mij heerst. Ik ontdek in mij de wetmatigheid dat het kwade zich aan mij opdringt, ook al wil ik het goede doen. Innerlijk stem ik vol vreugde in met de wet van God, maar in alles wat ik doe zie ik die andere wet. Hij voert strijd tegen de wet waarmee ik met mijn verstand instem en maakt van mij een gevangene van de wet van de zonde, die in mij leeft. Wie zal mij, ongelukkig mens, redden uit dit bestaan dat beheerst wordt door de dood? Dat doet God! Dank aan hem door Jezus Christus, onze Heer. Met mijn verstand onderwerp ik mij aan de wet van God, maar door mijn natuur onderwerp ik mij aan de wet van de zonde." (Romeinen 7 verzen 7-24)

De kop van het artikel uit het Nederlands Dagblad, dat overgenomen was door Oneway wordt helaas niet gedekt in het Oneway artikel zelf, terwijl dat wel de hamvraag is: 'Wie is niet als...?'. Kortom: een zondaar die slechts uit genade kan leven, omdat het op eigen houtje afrekenen met zonden, verslavingen, etc. niet lukt. Da's een wezenlijk andere conclusie dan "Eigenlijk is dit gedrag best OK zo, en ach, bidden helpt niet!" In gedachten zie ik dan namelijk drugs door de kerk verstrekt worden, op aangeven van de kardinaal of bisschop brood gestolen, andere bisschoppen knalhard de Holocaust ontkennen, priesters hun celibaat verruilen voor allerhande sexuele vergrijpen en allerhande christelijke 'leiders' zichzelf verrijken en anderen manipuleren.

Bovenstaande afbeelding staat op p. 138 in Ted Haggard's eigen boek De Allereerste Opdracht (Maak het moeilijk voor de inwoners van uw stad om naar de hel te gaan), de Nederlandse vertaling van Primary Purpose: Making It Hard for People to Go to Hell from Your City uit 1995. Ik heb dat boek nog altijd gehouden, ook na 2006 en januari 2009, omdat er waarheden in staan.