Dunglish

Image via Wikipedia
Met het verder internationaliseren van het bedrijfsleven, de frequente omgang met Engelstaligen wordt de noodzaak om je correct uit te drukken in het - vaak- Engels groter. Het Dunglish, de typische fouten die een Nederlander hierbij maakt, zijn leuk voor grappige boekjes en momenten van ontspanning op het werk. Klassiekers

"I hate you welcome"
"I fuck horses. Pardon? Yes, paarden."
"I always get my sin"
"Dear Undertakers"

en de glimlach die het samenzijn met Wim Kok en Wim Dik oproept, zijn tijdloos.
Recent is ermee gespeeld in de Tempo Team commercial van de rockband die gedwongen aan het opruimen slaat "This time I see it through the fingers."
Meer prachtvoorbeelden staan op Wikipedia, maar ook op Dunglish.nl en Shels.nl,

De Amerikaanse journalist (met Nederlandse voorouders) Ronald van de Krol die na jarenlang wonen en werken in ons land zelf de moeiten kent om onze taal goed te leren beheersen, wil in dit boek Native English for Nederlanders een persoonlijke, culturele en grammaticale leidraad bieden bij het leren van correct 'native English'. De Nederlander maakt nu eenmaal taalfouten die anderen niet maken. Het cultureel eigene (onze directe, recht door zee omgang), taalkundig aparte (andere regels voor zinsbouw, gebruik van tijden, aan elkaar plakken van woorden tot nieuwe woorden) van het Nederlands zijn valkuilen bij het te direct vertalen naar het Engels en het onvoldoende oog hebben voor lastige elementen in die taal.

Van de Krol biedt de gelegenheid gefundeerd af te rekenen met Dunglish, dat van 'I always get my sin', 'The time is ripe', 'Welcome in Amsterdam' en 'I am working for Capgemini'. Hij reikt ook verschillen aan tussen het Brits en Amerikaans Engels, legt het correct gebruik van tijden, enkel- en meervoud uit en staat stil bij diverse homoniemen. Het is een rijk naslagwerk voor Nederlanders die in het buitenland zakendoen en vooral begrepen willen worden en de anderen willen begrijpen.

Evenals Native English for Nederlanders hoort ook I Always Get My Sin van Maarten Rijkens
in je boekenkast.