Unieke sportmomenten

Gisteravond was memorabel. Met 17 andere trainers en leiders van de jeugdvoetbalteams van Balkbrug, variërend in de leeftijd 18-45 jaar speelden we gisteravond elk 4 vriendschappelijke wedstrijdjes in de zaal, waar we normaliter slechts aanwijzingen gevend en roepend langs de lijn staan.

Menig oudere jongere erkende, dat de franje van het spel er in de loop der jaren wel afgegaan was, en dat de jongelui niet meer bijgebeend konden worden. Zelf heb ik nooit op voetbal gezeten, speelde op het Geert Groote College in Deventer wel vaak mee uit praktische overwegingen. De twee mogelijkheden bij buitengym waren honkbal en voetbal. Omdat ik zonder bril gymde, meende ik bij honkbal de bal nooit trefzeker te kunnen zien, in tegenstelling tot het wat groter formaat bij voetbal. De laatste keer, dat ik met volwassenen in een zaal heb gevoetbald was eind jaren '80 (jaja, vorige eeuw), nota bene met de voorganger, oudsten, jeugdleiding en jeugd van de Pinkstergemeente Filadelfia uit Deventer. De broederliefde kwam destijds niet echt uit de verf in de sporthal, er werd flink geschopt en geramd.

Gisteravond was het vooral zweten en de energie verdelen. Zaalvoetbal blijkt toch een andere inspanning dan hardlopen, hoewel samen een balletje trappen natuurlijk gezelliger is dan alleen langs 's Heren wegen joggen.