Waarom web 2.0 adresboek niet bestaat

De mathematische werkvelden van netwerkanalyse en grafentheorie boeit als je nadenkt over web 2.0. Visualisatie van sociale netwerken in bijvoorbeeld een concept map wordt op universiteiten en onderzoeksinstellingen beoefend, maar dan wel voor een deel van het web, bijvoorbeeld Felix Heinen's recente grafische weergave van de Myspace gebruikers.

Visualcomplexity.com biedt fraaie weergaven, met bijvoorbeeld alleen al 64 visualisaties van sociale netwerken, zoals co-authorship, 9/11 terrorist network en de Flick populatie uit 2005. En zo gebruikt web 2.0 evangelist Brian Shaler een API om de Digg vriendschappen in beeld te brengen.

Het recente initiatief van Google & friends (Engage.com, Friendster, hi5, Hyves, imeem, LinkedIn, MySpace, Ning, Oracle, orkut, Plaxo, Salesforce.com, Six Apart, Tianji, Viadeo, and XING) om met OpenSocial Facebook een hak te zetten, geeft nieuwe voeding aan dit onderwerp.

Een compleet en actueel overzicht is echter zowel sociaal onwenselijk vanwege de diverse privacy belangen als technisch nog een behoorlijke hobbel. Met andere woorden: voorlopig betaat er geen web 2.0 adresboek. De kwaliteit van de social graph, onder marketeers een synoniem voor het marktaandeel van een willekeurig sociaal netwerk zoals Facebook of LinkedIN zal beperkt blijven. Brad Fitzpatrick heeft zijn gedachten over dit probleem behoorlijk uitgewerkt. Randvoorwaarde van bijvoorbeeld John McCrea, die ik ook onderschrijf is, dat het eigenaarschap van de gegevens bij de gebruiker ligt. Pure mathematische analyse is niet zo problematisch, maar het met elkaar in verband brengen van voorkeuren, vrienden, zakelijke betrekkingen, etc. is natuurlijk enerzijds marketing-goud, maar ook een privacygevoelig mijnenveld van jewelste.

Voor de doe-het-zelvers beveel ik de online handleiding sociale netwerk analyse van het Gamma steunpunt van de Rijksuniversiteit Groningen aan.