Vakantie als godsdienstles

In 2 weken vakantie in Frankrijk bezoeken we frequenter kerken dan thuis in Nederland. De 3 zondagen niet in Sion en de kinderbijbel thuis betekent zeker geen god-loze vakantie. De kinderen verwachten gewoon, dat je elke kerk binnen gaat en zijn verontwaardigd over de gesloten deuren van protestanten. Bij een kruisweg, serie ex voto afbeeldingen, kruisbeelden, sculptuur van de Olijfberg, gebrandschilderde ramen met bijbelverhalen, schilderijen van de hel, Maria, een Lourdes grot of Mariabeeld op een bergtop kun je tenminste uitleg geven, christelijk jargon praktisch en begrijpelijk maken en inzicht geven in bijvoorbeeld:
- een indringende afbeelding van mensen in de hel boven de uitgang van de Saint Felix & Regula kapel in Kientzheim: het belang van evangelisatie;
- een biechtstoel (vóor de samenkomst en eucharistieviering vergeving vragen voor de zonden die tijdens de week zijn begaan);
- de kruisdood van Jezus Christus en waarom Hij in z'n zij gestoken is;'
- dankbaarheid voor wonderen, wijnoogst en manieren om die te uiten.

Zijn onze kinderen (nu) brave engeltjes? Ach, zoals m'n ouders over mij en m'n broers al zeiden: een engeltje met een b ervoor. Opvoeding is er eentje van de lange adem.