Henk-Jan van der Klis

Vandaag deed ik mee aan de 27e editie van de Winterkwartet wandeling aflevering Diever. Deze door Wandelsportvereniging TIGO Wandeltochten uit Steenwijk georganiseerde tocht bood mogelijkheden om zowel de 5, 10, 15, 25 als 40km te verkennen. Ik heb, omdat het lange afstand wandelen afgezien van wat kerstwandelingen in het Reestdal in de late herfst en rond de kerst, weer een aantal maanden geleden was, het 25km parcours gekozen. Start en finish was bij Dorpsrestaurant De Lange aan de Kruisstraat in het Drentse Diever.

De MP3-speler was geladen met een bonte mix van Owl City, Chris Rice, Sixpence None The Richer tot 80’s disco mixes, Thousand Foot Krunch, Crumbächer en David Crowder Band. Lekker om op te lopen.

De wandeling voerde vanuit Diever via Dieverbrug naar Dwingeloo, het Planetron en het Nationaal Park Dwingelderveld naar theehuis Ansennervennen. Terug via Stroovledder (de locatie van de Economentop 2009, leuk om weer terug te zijn) om Dwingeloo heen naar de Drentse Hoofdvaart bij Oldendieverbrug. Vandaar met een bocht weer terug naar Diever zelf. De 23,35km rondde ik net binnen de 4u af. Het was fris (handschoenen geen overbodige luxe), dus lekker rustig zitten zat er niet in.

Helaas zaten er op beide voeten ook weer blaren, dat schijnt verplichte kost te zijn. No pain no glory, ofzo.

Op zaterdag 6 maart is het laatste deel van het winterkwartet, in Wilhelminaoord.

Popularity: unranked [?]

Het was uniek om met mijn 15 jaar jongere broer Jaap (sounds doable ) zaterdag op het ijs te staan. In de tijd dat ik in en rond Deventer in de wintermaanden op het ijs van de Buitengracht of ondergelopen weilanden in de uiterwaarden aan de westoever van de IJssel te vinden was, was Jaap nog niet geboren. En terwijl Jaap zijn geboortestad trouw gebleven is, koos ik voor de trouw aan Klazien in Balkbrug. De gelegenheid elkaar dan toch op het ijs te treffen werd zaterdag geboden door Capgemini’s personeelsvereniging Escape. FlevOnIce in Biddinghuizen was de plaats van handeling. Alleen collega’s met één introduc(e)e waren welkom waren. OK, geen gezinsdag dus. Klazien wilde de kinderen er niet om ‘weg doen’, dus was er plek voor….Jaap.

Image via Wikipedia

Om kwart voor tien werden we ontvangen met koffie en een appelflap, waarna de noren onder konden en we de eerste 2 5km rondes schaatsten. Om 11u wees onze coach ons in een uur tijd op ons ‘houdingprobleem’ en droeg verbeterpunten aan. Dieper doorzakken, rechte lijnen trekken in en met je lichaam, alleen maar zijwaarts afzetten en consequent zwaartepunten verleggen. Tot aan de lunch konden we ‘t ook nog praktizeren. Een bord nasi en boerenkool als dagschotel ging er zonder problemen in.

Na de lunch hebben Jaap en ik ons nog diverse 3km rondes en 400m baantjes getrokken. De vermoeidheid eiste haar tol. Rug en voeten weigerden de instructies van de coach consequent toe te passen. Dus weer lekker naar binnen voor een kop warme chocolademelk.

Het aanbod om tot 23u te kunnen schaatsen op Flevonice hebben we afgeslagen, in tegenstelling tot de verse appeltaart eenmaal weer thuis in Balkbrug.

Popularity: unranked [?]

Als één van de nieuwe bouwwerken in de bijna 10 jaar geleden door de vuurwerkramp weggevaagde wijk Roombeek in Enschede is het museum TwentseWelle opgetrokken. TwentseWelle (‘museum van het menselijk avontuur’) vertelt de culturele, natuurlijke en menselijke geschiedenissen van Enschede en de omliggende regio Twente. Van opgezette bisons, vuurpijlen en fossiele vissen uit de ijstijd tot de weefgetouwen, machines, opkomst van vakbonden en fabrikantenverenigingen tot de 21e eeuw, waarin opnieuw actief wordt gewerkt aan herinrichting van landschap en scheppen van werkgelegenheid.

Bijzonder is de opzet van het open depot, één van de grootste vitrines in Europa. In elk vitrinevak wordt een hoofdstuk verteld. Met behulp van (inter-)actieve presentaties, diorama’s en films / touch screen + audio tour begeleiding wordt het verhaal doorgegeven. Verschillende aparte diorama’s leggen de link met mondiale thema’s als water, identiteit en religie. Het museum is gratis toegankelijk met de Museumkaart.

DDR Impressies van een verdwenen republiek

Met ons bezoek aan Berlijn, iets meer dan een jaar geleden, trok de tijdelijke tentoonstelling (2 oktober 2009 t/m 28 februari 2010) over het leven en werken, ontstaan, bloei en ondergang van de DDR. Voor deze tentoonstelling moest €2,50 worden betaald.De parades, blijdschap om een Trabant, de wederopbouw van steden als Berlijn en Leipzig, films over gelijke rechten voor vrouwen en mannen, de planeconomie en de HO en Konsum supermarkten.

Maar de tentoonstelling laat ook de affiches, onderscheidingen en medailles van de jeugdbeweging, de wijze waarop vakanties werden doorgebracht tot en met de inrichting van typische 3-kamerappartementen in zo’n doorsnee grijs woonblok.

Uiteraard eindigt de tentoonstelling met filmbeelden van de val van de Berlijnse muur, de verbazing en onmacht van de grensbewakers en de hereniging van de beide Duitslanden met vuurwerk rond de Brandenburger Tor. Buiten het museum prijkt een groot standbeeld uit de DDR tijd.

Omgeving

De omgeving van het Rozendaal, een architectonisch hoogstandje waarin de resten van de vroegere textielfabriek Rozendaal zijn geïntegreerd in een moderne vormgeving zodat er gewerkt, gewoond en gewinkeld kan worden waren goed voor een aantal laatste foto’s. TwentseWelle maakt onderdeel uit van de zogenoemde Cultuurmijl, de route die in Enschede het Muziekkwartier in de binnenstad verbindt met het Rozendaal. Een volgende keer, vooralsnog op een zaterdag in maart, bezoek ik het Rijksmuseum Twenthe.

Popularity: unranked [?]

Op 17 november 2005 bezochten we met Capgemini’s personeelsvereniging Escape de Winterefteling. Gisteren, zaterdag 2 januari 2010 waren we er opnieuw. Vlak vóór 11u stonden we met veel collega’s en hun gezinnen bij kassa 19 en 20, waarna we eerst Fata Morgana hebben bezocht om lange rijen later op de dag te vermijden. In Ruigrijk genoten we van de sneeuwhelling en springkussens in het Kinder Winter Wonderland, de zweefmolens en carrousel. Nog altijd had ons drietal geen behoefte aan de Halve Maen, Vogel Rok of Villa Volta. Dus in Reizenrijk op de lange latten, om in file de langlaufbaan rond te gaan.

Verderop bezochten we het Avonturendoolhof, Monsieur Cannibale en het Carnaval Festival (“Is dat die van de Gouden Loekie?”, vroeg Johan). In het IJspaleis was een ijsbaan aangelegd, waar ik zelf 45min m’n rondjes heb getrokken, terwijl de kinderen genoten van de brassband en de Tita Tovenaar show. Het Anton Pieckplein met levende standbeelden (“Zijn dat mensen of machines?”), de monorail van het Volk van Laaf en de draaimolens waren in trek en ook een rondrit met de stoomtrein om De Efteling werd gewaardeerd. We warmden binnen op in het Stoomcarrousel paleis, waarna het Sprookjesbos volgde. Ook na afloop bleek deze oude kern van De Efteling volgens de dochters nog altijd het leukste onderdeel van het attractiepark.

Via de Pardoes Promenade en de Efteling Brink, waar het inmiddels donker geworden was de schittering van de Pagode hoog in de lucht bewonderd. Helaas was de attractie zelf ‘in storing’, een rondvlucht boven het park zat er dus niet in. Op verzoek van de dochters nogmaals naar Ruigrijk voor ritjes in de draaimolens en gezellig meezingen met De Lichtpuntjes rond het haardvuur. Op de Efteling Brink was een aantal sprookjesfiguren opgesteld om ons uit te nodigen voor de Pardoes de Tovernar show later op de avond.

Eigenlijk op weg naar de uitgang zijn we de voor ons nieuwe PandaDroom ingegaan. Het bleek een door het Wereld Natuur Fonds 4D ‘awareness’ voorstelling (3D beelden van een avontuurlijke reis door de dierenwereld, inclusief effecten als water en wind) uitmondend in een zijbeuk van het Octopus restaurant, waar je uitgedaagd werd lid te worden van de WNF Rangerclub.
En zo kwam er een einde aan ons bezoek aan de Winter Efteling.

Om 19u reden we het terrein weer af. Bij Den Bosch hebben we de lokale McDonald’s gespekt. Ondanks mijn goede voornemen elk jaar niet of nauwelijks bij of in een McDonald’s gesignaleerd te worden, won de rest van het gezin ditmaal. En ik moet toegeven: een Chicken Sensation met friet en cola waren wel lekker. Op de terugweg kon de cruise control tot in de Betuwe wel op 120 km/u blijven, daarna zorgde de aanhoudende sneeuwval en het uitblijven van strooi- en schuifwagens op ‘onze’ rijbaan voor een snelheid van 30-60 km/u vanaf Arnhem tot voorbij Nieuwleusen. Als een stoere Citroen C5 na je links voorbij gescheurd te hebben, rechts in de berm stistaat, en anderen slingerend over de snelweg gaan, kom ik zelf liever later met z’n vijfen gezond en wel en een auto zonder blikschade thuis.Dat was met 35 minuten vertraging na 22u zover. Hoog tijd om de opgedane winterse indrukken in dromend te verwerken.

Popularity: unranked [?]

De Finse christelijke variant van Within Temptation of Evanescence heet HB , waarbij de blonde Johanna Aaltonen de tegenhangster is van respectievelijk Sharon den Adel en Amy Lee. Gothic metal met echte strijkers, Antti Niskala op keayboards, een headbangende gitariste Sofia Ylinen, Tommi Huuskonen op bas, Bob op gitaar en Markus Malin met lenige arm- en beenspieren achter de drumkit. Na twee Finstalige albums, Uskon puolesta (2003) en Enne (2006) is Frozen Inside geheel Engelstalig, wat de aansluiting bij publiek in West Europa, zoals bijvoorbeeld op het Flevo Festival 2009 erg ten goede komt. Het is weer even wennen om sterk evangeliserende teksten, die ook nog goed verstaanbaar zijn, bijna lied na lied te horen op een modern metal album. Antti Niskala schreef ze. Johanna mag dan niet zo galmen als Sharon of van mijn part Sarah Brightman op haar Fleurs du Mal, ze staat vocaal haar mannetje. Vette gitaarpartijen en synth layers op de eerste drie tracks God Has All Glory , It Is Time en Be Aware. De strijkers en piano introduceren het wat kalmere Holy Secret. De titeltrack bouwt langzaam op naar een theatraal slotwerk. Years Go By volgt eenzelfde insteek, van piano naar een geluidsmuur van jewelste. Symfo metal op hoger tempo Ambition. In het rustige Way zit een heuse altar call verstopt, waarna Lovesong nog eenmaal in stijl uitpakt. De 9 nummers klokken samen 48 minuten maar vragen regelmatig om een encore. Houd je van eerder genoemde bands of bijvoorbeeld Fireflight , probeer dan gerust HB.

Popularity: 16% [?]