Henk-Jan van der Klis

De personeelsvereniging Escape van Capgemini organiseerde zaterdag 31 juli onder de kop Parel van de Veluwe een ontdekkingstocht in en rondom Zutphen (inderdaad helemaal geen Veluwe, maar Achterhoek) voor leden en hun introducé(e)s. De dag begon ‘s morgens op het NS station van Apeldoorn, vanwaar we met de stoomtrein van de 35-jarige Veluwsche Stoomtrein Maatschappij (VSM) naar Dieren vertrokken. De weersverwachting had ook een regenbui in petto, en dus waren nog op het station paraplu’s uitgedeeld. Die konden gelukkig de hele dag ingepakt blijven. Een stoomtrein die voor elke (on)bewaakte spoorwegovergang stil moet staan, heeft wel wat, maar vooral geen hoge snelheid. In Beekbergen werden letterlijk kolen bijgeschopt en kon de trein beter dan in Apeldoorn zelf binnen en buiten verkend worden.

In het eindstation Dieren voerde een korte wandeling naar de Eureka salonboot aan de IJssel die ons verderbracht naar Zutphen. Op de boot nuttigden we een typisch Hollandse lunch (kroket, bolletjes, krentenbrood, karnemelk, koffie) om bovendeks verder te genieten van het uitzicht vanaf de IJssel.

We waren wat te vroeg op de IJsselkade in Zutphen. De VVV-gidsen namen elk zo’n 20 collega’s mee voor een rondwandeling door de binnenstad. In hoog tempo werden historische feiten, een overdosis lokale trots en andere weetjes op ons afgevuurd. De volgende stop was de Hanze-stadsbrouwerij in de binnenstad. We kregen er uitleg over het brouwen, maar ook 6 soorten bier te proeven. Vervolgens konden we een fluisterboot instappen om de stad vanaf de Berkel te verkennen. Opnieuw een uur lang leuke uitleg over verdedigingswerken, de uitbreiding van de stad, de rivier en grachten van de stad. Bij de bonbon atelier Janson in de binnenstad kregen we tenslotte een Groeten uit Zutphen in chocolade aangeboden.

De vestiging van de Italiaanse ijsmaker Talamini was ons natuurlijk wel opgevallen. Met z’n tweeën hebben we ons dapper door een halve liter gemengd ijs gegeten. Bij de lokale Grillroom Pyramide vervolgens een broodje shoarma laten inpakken om tijdens de treinreis van Zutphen naar Apeldoorn van te genieten. Zoals gebruikelijk bij Escape-activiteiten was alles weer tip-top geregeld, het weer zat mee, dus een prima dag.

Popularity: unranked [?]

Het 20 jaar op de UNESCO lijst van werelderfgoederen staan van Sanssouci in Potsdam werd in het weekend van 24-25 juli gevierd met onder meer boottochten over de Havel, maar ook met een bijzondere theatervoorstelling Casanova in Sanssouci. Giacomo Casanova, gespeeld door Thom Nowotny, liefdesvrijbuiter was overgekomen naar Potsdam om carrière te maken aan het hof van Frederik de Grote. Of hij nu als spion, geldvermenigvuldiger, magiër, maakt niet uit. Hij had al eerder de Franse koning en de paus om gekregen. Op uitnodiging van Frederik nam Casanova ons mee in een spannende tijdreis langs de prachtige feestzalen van slot Sanssouci, de Neuen Kammern om ons deelgenoot te maken van het Pruisische hofhouding.  De Stiftung Preußische Schlösser und Gärten Berlin-Brandenburg had de promotie vooraf zo goed voor elkaar, dat we thuis in juni kaarten konden bestellen en afdrukken. Dat scheelde verrassingen en wachtrijen ter plekke.

Hiernaast wat foto’s van het optreden van Casanova in de open lucht bij Schloss Sanssouci en de Neue Kammern, vóórdat we de feestzalen in de Neue Kammern indoken. Knap gedaan, anderhalf uur Duits voordragen en de interactie met het publiek zoeken. Iedereen wordt erbij betrokken, en dat maak de voorstelling niet alleen leuk, maar ook de prijs meer dan waard.

Popularity: unranked [?]

Hoewel nog even zonder foto’s, video’s of hyperlinks toch alvast de eerste indrukken voor de reden waarom we de terugreis opgedeeld hebben met halverwege Potsdam en het slotpark Sanssouci als ‘hot spot’.

Zaterdag 24 juli 2010
Voor zo’n vertrekdag uiteraard te vroeg wakker. Opgestaan, spullen ingepakt. Na het ontbijt en volstouwen auto nog 1u tijd om te internetten. Om 9u vlot de administratie met Pepa en Camilla afgehandeld. Over de 16 via Trutnov naar ‘t noorden, verregend Polen in. Na een lang stuk lokale wegen, snelweg E65 naar Cottbus. 10km verder om 13u lunchpauze, terwijl het nog licht spettert.

Om 14.40u zijn we zonder files in een droog Eiche, de voorstad van Potsdam achter Park Sanssouci. Bij de Netto kopen we appels, waarna we Appartementhotel Kaiser Friedrich verderop in de straat vinden. Inchecken in het 2-kamerappartement gaat snel. Het gevraagde extra bed in de quadruple was helaas niet geleverd, maar door de 3 kinderen overdwars in 1 king size te doen, denken we het goed te kunnen oplossen.

We wandelen de straat weer uit om Park Sanssouci in te gaan. Met een familieticket en foto-toestemming trekken we letterlijk de sloffen aan om het Neues Palais en daarna Schloss Charlottenhof binnen te bewonderen. In Neues Palais met audioguide, in Charlottenhof met een echte gids. We wandelen terug naar de Kaiser Friedrichstrasse om tegenover het hotel bij restaurant Unk Emil salade, schnitzels, ijs en apfelstrudl te eten. Zo zijn we om 20u moe, maar voldaan terug in het hotel te ontspannen.

Zondag 25 juli 2010
Het onder de dekens te warm en erboven te fris hebben verkort onze nachtrust weer eens, hoewel de bedden goed zijn en de kamers met rolgordijnen echt verduisterd kunnen worden. De kinderen liggen om 7u natuurlijk niet meer op een rijtje, maar schots en scheef op hun bed.

Het ontbijtbuffet laten we ons goed smaken. Om 8.30u vertrekken we voor de dagwandeling door Park Sanssouci en Potsdam centrum. Eerst Schloss Lindstedt en Krongut Bornstedt, vervolgens het Drachenhaus en de Orangerie. In de botanische tuin is het nog rustig. Veel meer toeristen zijn er bij het Chinesisches Haus. Wolken maken steeds meer plaats voor zon, zodat ook de romeinse baden en fotogeniek zijn. Buitenom via de Lennestraat lopen we naar de opgang via de Lustgarten naar Schloss Sanssouci. Hier is het topdrukte en tijd zelf te lunchen.

We bekijken de buitenzijde van de Neue Kammern en melden ons voor de Casanova in Sanssouci voorstelling van 14u, waarvoor ik in Nederland al een ticket had gekocht. Thom Nowotny nam ons in een tijdreis mee langs de Pruissische vorsten en Casanova’s ambities aan het hof geld te gaan verdienen. Via omtrekkende bewegingen rond Schloss Sanssouci trokken we als 16-koppig publiek mee naar de feestzalen van Kaiser Friedrich, de Neue Kammern. Anderhalfuur later was de zeer interactieve en onderhoudende vertelling voorbij. Onderwijl hadden we de kinderen een vertaling gegeven om ze ‘erbij’ te houden. Op eigen gelegenheid mochten we nogmaals alle feestzalen en kamers door.

Via de Bildergalerie, obelisk en de Brandenburger Tor verlaten we om 16u het slotpark om de Brandenburger Strasse door te struinen. Volk genoeg, want er is een markt, horecagelegenheden zijn open. Ook de Petrus + Pauluskerk is open. Zien we vandaag toch nog een kerk van binnen.

In de zijstraat Jaegerstrasse dalen we neer bij Pizzeria #1. Soep, pizza’s, cola, water en witbier zijn welverdiend na zo’n lange dag wandelen. Een halve liter cola is echter teveel voor Marianne, dus help ik haar ‘dapper’ mee. Dan de weg terug die met de verkregen rust en energie zonder klachten wordt volbracht. Dan is om 19u in het Appartementhotel Kaiser Friedrich douche, blote voeten en kinderprogramma op SuperRTL welkom!

Posted with WordPress for BlackBerry.

Popularity: 5% [?]

Na vorige week zaterdag de retourtocht Ameland over het wad te hebben volbracht, was de aan voorwaarde om mee te mogen op de eenmaal per jaar door Wadloopcentrum Fryslan georganiseerde wadlooptocht naar Terschelling voldaan. De uitdaging om ‘s morgens om 4u al bij Restaurant De Zwarte Haan bij St. Annaparochie in noord-Friesland te zijn, zou voor menig landgenoot al te groot zijn. Zelf kan ik mijn nachtrust ook goed gebruiken. Met oog daarop was ik zaterdagavond om 20u al naar bed gegaan om er vanochtend 2.10u weer uit te stappen en op mijn weg naar Friesland vooral discogangers en hangjongeren in Balkbrug en Nieuwleusen te kruisen. Op de A28/A32 was het erg rustig, zodat ik al vóór 4u bij restaurant De Zwarte Haan was. So far, so good.

Ten opzichte van de groep van vorige week miste ik een aantal mensen, maar waren ook nieuwe gezichten te ontdekken. Het eerste lange slikveld brak echter na drie kwartier zozeer op, dat ik voor het eerst in de 11 jaar dat ik nu wadlooptochten doe, moest aangeven terug te gaan. Met mij nog twee andere heren (een nog langere, blonde jonge Fries en een 57-jarige marathonloper) en twee gidsen die ons tot op een paar honderd meter van de zeedijk terugloodsten om zelf te kunnen teruglopen richting Terschelling.

Ypke Bouma, organisator en zelfs sinds de jaren ’70 al meer dan 80 keer naar Terschelling geweest, ving ons op op de zeedijk. We konden ons schoonspoelen in het water direct achter het gemaal bij de zeedijk en vervolgens terug naar huis. Da’s wel even apart om om 7.40u aan te kondigen, dat je er al weer aan komt. Schaamte of schuld? Nee, meer ‘apart’, ‘kan gebeuren’. De zuigende modder, waarin ik nu tot voorbij m’n knieën in wegzakte, kostte gewoon teveel krachten om het mezelf, de groep en gidsen leuk te houden.

Na opnieuw een paar uur in bed, voelen de spieren goed en ben ik helemaal klaar voor een nieuwe werkweek, op harde ondergrond, betonnen vloeren van kantoorgebouwen

Popularity: unranked [?]

De retourtocht wadlopen naar Ameland is de opmaat voor de zware tocht naar Terschelling in het weekend van 3 en 4 juli, stonden allebei al vele jaren op m’n todo lijst. Vorige week gooide de harde noordwestenwind en de voorspelde regen het schema om, zodat de tocht verplaatst werd naar gisteren. Afgelopen week was er ook nog een Orka in de Waddenzee om ons te verrassen en was de Waddenzee 1 jaar werelderfgoed.

Rond 13.30u verzamelden zich enkele tientallen enthousiaste wadlopers bij restaurant Land & Zeezicht op de Veerdam in Holwerd en werden de eerste herinneringen aan de retourtocht gedeeld. Pas om 14.15u trokken we naar het slik, waar bleek dat zich onder de ervaren retourtocht lopers ook velen dit voor de eerste keer deden en zelfs één vrouw die nog nooit een wadlooptocht had gedaan. Samen met 10 anderen is ze na het eerste slikgebied teruggegaan naar Holwerd. Op diverse momenten op de retourtocht werd de groep uitgedaagd met interval trainingen, extra bochtjes door het slik of het vooral niet door het laagste punt van een geul gaan. Aan interval trainingen, zeker dribbelen of hardlopen door het slik heb je aan mij een slechte. In de etappes over het slik, zowel aan de kant van Holwerd als Ameland eindigde ik dan ook als hekkesluiter van de groep. Mijn kracht zit meer in het uithouden, in vast tempo over wat hardere ondergrond en door geulen koersen. Zo kom je er ook!

De pauzes op het wad waren kort, de langste bij het Oerd op Ameland slechts 15 minuten. Terecht, omdat de tocht zo lang duurde, was er geen tijd voor uitleg over flora en fauna, uitgebreid bijkletsen of andere afleiders. Tot ver op de terugweg zat er bij de deelnemers ook weinig ‘kletsvermogen’. De meesten hadden het duidelijk druk met bijbenen van zichzelf en de groep.

Springtij gisteren, maar terug van Ameland stond het water zo laag, dat lange stukken goed beloopbaar waren. Voor de kust van Holwerd begonnen de beenspieren op te spelen. Nadat een ander z’n hemstring vast had zitten, schoot mijn linker kuitspier in de kramp. Het waren ook de momenten, waarop de gidsen wel opletten en toeschoten. Diverse malen waren ze ver vóór de laatste wandelaar te vinden, wat me bevreemdde.

De spoelbak bij Wagenborg was slecht en dus daagden we de buschauffeur van de pendelbus naar de P2 lang-parkerenplaats enkele kilometers verder uit ons mee te nemen. We hebben de busrit maar aangegrepen om de ‘normale mensen’ die met de boot van Ameland kwamen te overladen met grappen over de stank, de weigering met de veerboot te gaan en het puur natuur zijn van het aan onze lichamen en kledingstukken klevende slik.

Het volbrengen van de retourtocht was eentje om af te vinken, opmerkingen over moedige daden tijdens een midlife crisis waren eerder ‘s middags al gemaakt. En dus schreef vermoedelijk iedereen zich in voor de overtocht naar Terschelling volgende week zaterdag of zondag bij doodtij. Die start akelig vroeg (4u ‘s morgens) vanaf de restaurant Zwarte Haan bij St. Annaparochie. Wil je ons nog komen uitzwaaien, ben je welkom!

Popularity: unranked [?]