Na de release van Flags (2010) was het voor de fans van de Nieuwzeelandse zangeres Brooke Fraser spannend welke plaatsen ze zou aandoen op haar toernee. Het bericht van het Amsterdamse Paradiso 11 juni ‘s ochtends, dat voor 30 september het podium voor Brooke gereserveerd was, was een opsteker van jewelste. Op 24 juni werd het concert van kleine zaal Paradiso (250 plaatsen) verplaatst naar People’s Place (650 plaatsen) aan de Stadhouderskade in de hoofdstad. Something in The Water was nog niet opgepikt door de Nederlandse radiostations. Met de kennis van nu….. Afijn, uitverkochte zaal, en dat is leuker dan op je eerste optreden in Nederland een lege tent in te kijken.
In het voorprogramma Cary Brothers. Geen broers of volledige band, maar één van de muzikale vrienden van Brooke op gitaar, toetsenbord en tamboerein. Cary deed goed zijn best het publiek te vermaken met een zo vol mogelijk geluid en behoorlijk up-tempo liedjes en ballads als Ghost Town, Honestly, Someday en Blue Eye. Twee verrassingen aan het eind: met zijn gitaar loops samplen en zo laag voor laag combineren, en samen met de gitarist van de Brooke Fraser band het publiek in gaan om daar, bijgelicht door één volglicht en de flitslampen van het publiek U2′s In God’s Country te coveren. Tip: beluister eens Cary’s Under Control (2010) en besef dat ‘onze’ Tiësto in 2008 met Cary Brothers’ Ride in een eigen remix diverse dansplaten aanvulde.
Ik had het geluk gisteravond op de 2e rij te staan. Op de aan Paradiso gevraagde toestemming te mogen fotograferen (zie huisregels) heb ik géén antwoord gekregen. Bij de ingang werd iedereen met alle mogelijke opname-apparatuur vrolijk naar binnen gelaten. Orphans, Kingdoms werd de opener van het Brooke Fraser concert zelf. Voor wie eventueel nog gedacht had Hosanna te horen of in een Hillsong United aanbiddingsconcert te belanden: nee dus. Brooke had in Amsterdam wat rondgefietst en vond de Nederlandse scheldwoorden en vloeken opvallend, maar wel cute. Ze zocht vaak met chit-chat over haar lipstick, haar en pogingen wat Nederlandse woorden te doen aansluiting bij het publiek, dat ze door bandleden en zichzelf gemaand werd ook vooral liedjes te spelen. En zo vlogen Betty, Jack Kerouac, Sea Lion Woman, Sailboats en Flags voorbij. Brooke wisselde regelmatig van gitaar en speelde wat liedjes mee op piano. In het publiek fans, en dus werden ook ‘oude’ liedjes als Albertine en Deciphering Me voluit meegezongen. De band speelde verdienstelijk, maar liet nadrukkelijk de hoofdrol aan Brooke op het wat krappe podium in de lage concertzaal. Crows & Locusts en de meezinger Here’s To You sloten het lijstje af vóór de hit Something in the Water werd getracteerd. Als onvermijdelijke toegift een tweetal: een cover van Coldplay‘s Violet Hill en Coachella. Na een God bless you all, was het om 23u dan toch echt alweer voorbij. Brooke mag snel weer komen en dan in een nog grotere concertzaal.
Video’s van concert: Something in the Water 1, Something in the Water 2, Sailboats, Sea Lion Woman, Albertine, Flags en Betty.
Popularity: 11% [?]
Loading tweets...
